(ένα άρθρο από το περιοδικό της ΠΕΦΙΠ)

Image result for family with many kids painting

 

Ἀρκετά συχνά ἀκοῦμε αὐτή τήν ἐρώτηση, ἤ καλύτερα ἀπορία, πού διατυπώνουν πολλοί συνάνθρωποί μας (ἄλλοι μέ καλό λογισμό καί ἄλλοι, δυστυχῶς ἀρκετοί, μέ κακό) ὅταν γνωρίζουν ἤ συναντοῦν μιά Ὑπερπολύτεκνη ἤ Πολύτεκνη Οἰκογένεια.

Κάποιοι, μάλιστα, πού ἔχουν παιδιά, ὅμως λίγα, λένε: «Ἐμεῖς 1-2 ἔχουμε καί δυσκολευόμαστε, κι αὐτοί μέ τόσα παιδιά, πῶς τά καταφέρνουν;»!

Κατά ἀρχάς θέλουμε νά διευκρινίσουμε ὅτι οἱ ἀδελφοί μας Ὑπερπολύτεκνοι καί Πολύτεκνοι, ὅσοι τουλάχιστον εἶναι συνειδητά πιστοί ὀρθόδοξοι χριστιανοί (γι’ αὐτούς ὁ λόγος μας στό παρόν ἄρθρο), δέν εἶναι οὔτε ἅγιοι, οὔτε «σοῦπερ ἥρωες»! Εἶναι κι αὐτοί, ὅπως ὅλοι μας, ἀγωνιζόμενοι‧ μέ τίς ἀρετές καί τά ἐλαττώματά τους, μέ τίς καλές καί τίς κακές στιγμές τους. Πολλές φορές «γονατίζουν» ἀπό τά προβλήματα, τά βάσανα, ἀλλά καί τήν κούραση τόσο τή σωματική, ὅσο καί τήν ψυχική. Αὐτό ὅμως πού τούς κάνει νά συνεχίζουν τόν ἀγώνα τους εἶναι ἡ πίστη–ἐμπιστοσύνη τους στόν Πανάγαθο Θεό καί ἡ ἀγάπη τους στά μοναδικά καί ἀνεπανάληπτα ἔμψυχα δῶρα Του, τά χαριτωμένα παιδιά τους.

 

 Ὅταν πολλές φορές ρωτᾶμε τούς Πολυτέκνους, «Πόσα παιδιά θά κάνετε;», ἡ ἀπάντηση τῶν περισσοτέρων εἶναι: «Ὅσα μᾶς δώσει ὁ Θεός!». Αὐτή ἡ ἀπάντηση δέν δίνεται δίχως σκέψη καί συναίσθηση τοῦ τί λένε, ἀλλά μέ πραγματική ταπείνωση καί ἐμπιστοσύνη στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἄλλωστε, ὁ Ἴδιος ὁ Δεσπότης Χριστός μᾶς προτρέπει νά ἔχουμε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στήν Πρόνοιά Του, λέγοντας: «Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε… πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν». (Ματθ. 6, 25–33).

Καί ἡ πίστη τους αὐτή, ὅταν σάν ἄνθρωποι «γονατίζουν» καί φθάνουν στά ὅριά τους, «ὑποχρεώνει», ὅπως τόσο χαριτωμένα ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος,∗1 τόν
Πανάγαθο Θεό μας νά βοηθήσει, νά κάνει θαύματα. Σέ πολλά ἀπό αὐτά τά
θαύματα εἴμαστε μάρτυρες, ὡς Φίλοι τῶν Πολυτέκνων. Τά ζοῦμε μαζί τους, χαιρόμαστε καί δοξάζουμε τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τούς Ἁγίους Του μαζί τους!

Ἄρα, λοιπόν, ὅταν βλέπουμε μιά Ὑπερπολύτεκνη ἤ Πολύτεκνη Οἰκογένεια μή διερωτώμαστε: «Πῶς ἀντέχουν!» ἤ «Πῶς τά βγάζουν πέρα!», καί ὁπωσδήποτε μήν τό κάνουμε εἰρωνικά ἤ μέ χλευαστική διάθεση. Εἶναι μεγάλη ἁμαρτία αὐτά πού εὐλογεῖ ὁ Θεός κι ἐμεῖς δέν ἔχουμε τήν πίστη ἤ τή δύναμη νά τά δεχθοῦμε ἤ νά τά καταλάβουμε, νά τά εἰρωνευόμαστε! Κι ἄν θέλουμε πραγματικά νά βοηθήσουμε…, ἕνας καλός λόγος, ἕνα χαμόγελο, μιά προσευχή ἤ κάποια ὑλική ἐνίσχυση εἶναι πάντα εὐπρόσδεκτα ἀπό τό Θεό, γιατί σέ τελική ἀνάλυση σέ Αὐτόν τά προσφέρουμε ὡς δάνειο, «Δανείζει Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχόν» (Παρ. 19, 17). 

 

* «Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐμπιστεύεται τόν ἑαυτό του στό Θεό, δέχεται συνέχεια ἀπό τό Θεό βενζίνη “σοῦπερ” καί τό πνευματικό του ὄχημα δέν σταματάει ποτέ – τρέχει συνέχεια… Ὅταν ἀναθέτουμε τό μέλλον μας στό Θεό, Τόν ὑποχρεώνουμε νά μᾶς βοηθήση». (Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Β΄, Πνευματική Ἀφύπνιση, ἔκδ. Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου», Σουρωτή Θεσ/νίκης 2014, σελ. 270–272).

 

Αντιγραφή από το τεύχος 160/2018 της Ελληνορθόδοξης Πολύτεκνης Οικογένειας ΠΕΦΙΠ

το τεύχος παρατίθεται εδώ σε pdf

 

επιμέλεια ανάρτησης: ιστολόγιο : Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.