Απόηχοι της Κυριακής
.
Η θεραπεία του τυφλού της Ιεριχούς…
Μια υπέροχη ερμηνεία, που θέτει τη ζωή μας ολόκληρη σε άλλη βάση:
.
.
.
«Είμαστε τυφλοί. Τυφλοί σχετικά με την δική μας ζωή, αλλά και σχετικά με την περίπλοκη και πλούσια ζωή των άλλων που είναι δεμένοι με μας. Είμαστε τυφλοί στο να καταλαβαίνουμε τους δρόμους του Θεού στην ιστορία, τυφλοί σε σχέση με μοναδικούς ανθρώπους ή ολόκληρες ομάδες ανθρώπων – σε πιστούς και άπιστους, σε δικούς μας και σε ξένους. Στους δικούς μας είμαστε τόσο τυφλοί όσο και στους ξένους. Άραγε δεν είναι σαφές, άν απλά το σκεφτούμε λίγο;

 Και έτσι καθόμαστε στη σκόνη μπροστά στις πύλες της Ιεριχούς και θεωρούμε τον εαυτό μας ότι δεν είμαστε τυφλοί. Και περνάει ο Χριστός, αλλά εμείς δεν φωνάζουμε δυνατά. Δεν υπάρχει ανάγκη να μας μαλώσουν οι άλλοι να σωπάσουμε, να μην ενοχλήσουμε τον Δάσκαλο. Τί χρειαζόμαστε από Αυτόν? Τα ξέρουμε όλα! Τί μπορεί να μας δώσει? Βλέπουμε και ζούμε. Όχι! Δεν είναι έτσι. Είμαστε τυφλοί και νεκροί! Αλλά μόνο από Αυτόν μπορούμε να αποκτήσουμε το φως και τη ζωή. Και λοιπόν, δεν το βλέπουμε και δεν ζητάμε, μα Αυτός περνάει. Ή σταματάει, χτυπάει την πόρτα του νου, της καρδιάς και της ζωής μας μέσα από όλα τα γεγονότα, μέσα από όλους τους ανθρώπους, μέσα από όλα τα συναισθήματα – μέσα απ΄όλα, χωρίς εξαίρεση! – που γεμίζουν τη δική μας ζωή και τη ζωή του καθενός γύρω μας, και όλων και όλου του κόσμου. Εμείς, όμως, ούτε ακούμε το χτύπημα, ούτε νιώθουμε το βλέμμα του Κυρίου και δεν ανοίγουμε …
.
 Ας διαβάσουμε άλλη μια φορά ακόμα την ιστορία με τον τυφλό στην Ιεριχώ! Ο Χριστός τον ρωτάει: Τί θέλεις να σου κάνω? Εμείς θα απαντούσαμε: Τίποτα, δεν χρειάζομαι τίποτα. Τα έχω όλα … Ή αντίθετο, πόσα πράγματα θα θέλαμε: πλούτος, φήμη, φιλίες και χίλια άλλα πράγματα, εκτός από Αυτόν τον Ίδιο και την Βασιλεία Του. Και γι΄αυτό δεν ακούμε (ή τόσο σπάνια ακούμε) τα λόγια Του: „Να αποκτήσεις το φως σου! Η πίστη σου σε έσωσε. Βρίσκεσαι κοντά στο φως! Να το αποκτήσεις! Είναι στα χέρια σου!“ Δεν ακούμε τέτοια λόγια, όχι γιατί έχουμε μόνο μια θεωρητική πίστη, χωρίς δύναμη, αλλά γιατί δεν χρειαζόμαστε τίποτα. Μας φαίνεται, ότι βλέπουμε. Και αυτό είναι το τρομερό!
.
 Ας το σκεφτούμε αυτό καλά, γιατί ακόμα μπορούμε να αποκτήσουμε το φως για να δούμε, τί πλούσια και θαυμάσια είναι η ζωή, πόσο κοντά είναι ο Κύριος σε μας, πώς λάμπει στη δόξα της αιωνιότητας, τί ταπεινόφρων και ήρεμος είναι, πώς βρίσκεται η λάμψη του Κυρίου σε κάθε πρόσωπο, όπως σε κάθε εικόνα, πώς πηγάζει από κάθε γεγονός, σε κάθε άνθρωπο και μας καλεί: Ανοίξου! Άνοιξε τα μάτια σου! Άνοιξε την καρδιά σου! Ανοίξου! Ας είναι η θέλησή σου ευέλικτη και ελεύθερη! Ας είναι το κορμί σου, όπως η πλούσια γη πριν τη σπορά του Κυρίου, και τότε θα έχεις ζωή! Γεννιέται πρώτα η ζωή μέσα στον άνθρωπο και μετά απλώνεται γύρω του, σαν το φως σαν τη ζέστη, σαν τη χαρά, σαν την αιωνιότητα! Μας δόθηκε το παν, αλλά πόσο λίγο το παίρνουμε …
.
 Ας μας δώσει ο Κύριος το θάρρος να είμαστε γνήσιοι, αληθινοί και ειλικρινείς! Ας μας δώσει ο Κύριος χαρά! Τη χαρά του να αποκτήσουμε το φως!
Αμήν
 Αντώνιος Bloom, Μητροπολίτης Shourozh
.
Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ– όπου υπάρχει και ερμηνεία για τα παιδιά.
Καλή και ευλογημένη εβδομάδα να έχουμε!
Με την αγάπη μου
Αλεξάνδρα Χ. Τ.
25/1/2021

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.