“Τα πρωτεία να δοθούν στην ομορφιά της ψυχής…”

(ένα απόσπασμα από τους λόγους του αγίου Παϊσίου που με “ταρακούνησε” καθώς αναλογίστηκα πόσο πολύτιμο χρόνο και δυνάμεις -ψυχικές και σωματικές- καταναλώνω άσκοπα για το νοικοκυριό,την φροντίδα της εμφάνισης και άλλα μάταια πράγματα… Η πραγματική ομορφιά κρύβεται βαθιά μέσα μας και γι΄ αυτήν αξίζει να κοπιάζουμε…)

 

 

Ἡ ψυχή ποὺ συγκινεῖται ἀπὸ τὶς ὀμορφιές τοῦ ὑλικοῦ κόσμου

φανερώνει ὅτι ζῆ μέσα τῆς ὁ μάταιος κόσμος,

γι’ αὐτὸ ἕλκεται ἀπὸ τὴν πλάση καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Πλάστη,

ἀπὸ τὸν πηλό καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Θεό.

.

Περισσότερα

Το μικρό καλοκαιράκι θα ΄ναι πάντα εκεί …

(λίγες σκέψεις από το ημερολόγιό μου,γραμμένες έναν χρονο πριν, αλλά και πάλι επίκαιρες για εμένα…)

q3

.

Μικρό καλοκαιράκι του αη Δημήτρη οι τελευταίες μέρες! Πόσο αγαπώ τον ήλιο και στεναχωριέμαι λίγο όταν σκέφτομαι ότι θα τον χάσω για πολλές μέρες μέσα στον χειμώνα…

Δόξα τω Θεώ, με τα μικρά μας μπορούμε πάντα να έχουμε τις ακτίδες και την ζεστασιά του «ήλιου»  μέσα στο σπιτικό μας- (όπως έλεγα εδώ …)

.

Περισσότερα

“Συνέχισε…”

γραμμένο από την αγαπημένη μου φίλη Ε.Σ.

Την ευχαριστώ για όλα και ευγνωμονώ το Θεό που έδωσε να συναντηθούν οι δρόμοι μας…

.

%ce%ba%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b1

.

Μη σταματάς,

συνέχισε όσο μπορείς

να προχωράς 

στο μονοπάτι 

που ο Θεός

όρισε για ΄σένα…

.

Περισσότερα

“Να μεγαλώσουν τα παιδιά με θεϊκή χαρά…”

.

family-outing-diane-leonard

.

“Να μεγαλώσουν τα παιδιά με θεϊκή χαρά…

Να τα σκλαβώσεις με την αγάπη σου, με την ηρεμία του σπιτιού… και να μην αναζητήσουν αλλού την χαρά…”.

Αυτά τα λόγια, μεταξύ άλλων, μου τα είπε το πρωί ένας σεβαστός κύριος (πατέρας και παππούς πολλών παιδιών) σε μια σύντομη συνομιλία μας. Και τα σημειώνων εδώ, για να ανατρέχω συχνά, καθώς είναι απόσταγμα μεγάλης πείρας και εμπειρίας ζωής…

.

Περισσότερα

Λιμάνι της ζωής μου…

.

.

Λιμάνι απάνεμο

απάγκιο

η αγκαλιά Σου,

Μητέρα μου…

.

Ασφαλές καταφύγιο

στις τρικυμίες της ζωής

στη ζάλη των λογισμών

στον αναβρασμό της ψυχής…

.

Περισσότερα

“Μπαμπά…”

q2

 

(είναι στιγμές που, σαν μάνα, λυπάμαι με την λύπη των παιδιών μου , αλλά παράλληλα η ψυχή μου γεμίζει με πληρότητα, γιατί ξέρω πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουν τα παιδιά όλα τα συναισθήματά τους, να μην τα καταπνίγουν και να καλλιεργούν με ευαισθησία την ψυχούλα τους…)

 

Μετά από πέντε μέρες που περάσαμε όλη η οικογένεια μαζί (τις διακοπές του Πάσχα), ήρθε η ώρα να επιστρέψει ο μπαμπάς στη δουλειά. Το μικρό μας του έχει ιδιαίτερη αδυναμία και την εκφράζει με κάθε τρόπο… Και όταν είδε το αυτοκίνητο να φεύγει, έβαλε τα κλάματα και φώναζε από πίσω του: “Μπαμπάαααα,  έφυγε ο μπαμπάαας…..”

Ενώ ξέρει ότι το απόγευμα θα γυρίσει, ενώ κάθε μέρα τον αποχαιρετά ήρεμα, με τρυφερότητα και αγάπη, σήμερα ήταν διαφορετικά… τον συνήθισε κοντά του τόσες μέρες, ο αποχωρισμός του στοίχισε πολύ… Είναι για όλους δύσκολη η περίοδος προσαρμογής στην καθημερινότητα, μετά τις διακοπές…

.

Περισσότερα

“οι πειρασμοί μέσα στις γιορτές…” (αγίου Παϊσίου)

.

rose winter

.

(Πλησιάζουν οι Άγιες Ημέρες των Χριστουγέννων… όμως πολύ συχνά, πριν από τις γιορτές, δημιουργούνται καταστάσεις που δεν μας αφήνουν να χαρούμε πνευματικά και αληθινά, αλλά και στεναχώρια και ταραχή μας προκαλούν…Ας δούμε τι λέει ο αγ. Παΐσιος για αυτό το θέμα…)

.
-Γέροντα, γιατί στις γιορτές συνήθως συμβαίνει κάποιος πειρασμός;
.
-Δεν ξέρεις; Στις γιορτές ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι έχουν χαρά και κερνούν, δίνουν ευλογίες, δώρα πνευματικά στους ανθρώπους. Εδώ οι γονείς κερνούν, όταν γιορτάζουν τα παιδιά, ή οι βασιλείς χαρίζουν ποινές, όταν γεννιέται κανένα βασιλόπουλο,οι Άγιοι γιατί να μην κεράσουν;Μάλιστα η χαρά που δίνουν κρατάει πολύ και βοηθιούνται πολύ οι ψυχές.

«Με την στεναχώρια δεν βγαίνει τίποτα…»

(από το προσωπικό μου ημερολόγιο…)

.

flower (1)

.

(…έτσι λέει η μαμά μου…)

και βλέπω ότι εν τέλει έχει δίκιο, όσο και αν παλιότερα την «παρεξηγούσα».

.

Θέλεις να στεναχωριέσαι;

Θέλεις να γκρινιάζεις;

Θέλεις να κλαις;

μπορείς ελεύθερα να το κάνεις 😦

αλλά ποιο το αποτέλεσμα;τι θα αλλάξει;

.

Περισσότερα

Εκείνες, άντεξαν!…

αντιγράφω από το προσωπικό μου ημερολόγιο, χωρίς να επεξεργαστώ το κείμενο…

.q3

.

Ήμουν έτοιμη, στο ξεκίνημα της σημερινής, ηλιόλουστης μέρας, να γράψω κάτι όμορφο και τρυφερό για την σημασία του αποχαιρετισμού των παιδιών – και του συζύγου- κατά την πρωινή τους αποχώρηση.

Αλλά, ανοίγοντας τον υπολογιστή, έπεσα επάνω στο κείμενο αυτό… (συγκλονιστικό κείμενο- μαρτυρία, από τον Ηλία Βενέζη και εφημερίδες της εποχής).

Το έχω διαβάσει, μικρή, το βιβλίο αυτό… και παρ΄όλο που σε μικρή ηλικία δεν ζεις όλη την φρίκη των περιγραφών ενός βιβλίου, κάποιες εικόνες του έχουν χαραχτεί στην μνήμη μου… σήμερα, μάλλον, δεν θα τολμούσα εύκολα να το πιάσω στα χέρια μου…

και σκέφτηκα… πώς άντεξαν εκείνοι οι άνθρωποι; τόση σκληρότητα, τόση κτηνωδία… κι όμως παρέμειναν άνθρωποι, κοντά στην ανθρώπινη φύση τους, δεν την απέβαλαν λόγω των καταστάσεων.

 

Περισσότερα

Το “μικρό καλοκαιράκι” πριν την βαρυχειμωνιά…. όπως τα γυρίσματα του καιρού , και η διάθεση της ψυχής μας…

.

q2

.

Ο ήλιος χαμογελάει και πάλι τις τελευταίες μέρες και δίνει μια αίσθηση ανοιξιάτικου, ίσως και καλοκαιρινού καιρού. Και ενώ έχουμε ήδη κάνει την αλλαγή των ρούχων στις ντουλάπες μας, τα μπουφάν ακόμα δεν τα έχουμε εμφανίσει… μάλλον επιθυμώ για λίγο ακόμα την παράταση της καλοκαιρίας!

Είναι το μικρό καλοκαιράκι του αγίου Δημητρίου, που μας χαρίζει λίγες ζεστές, ηλιόλουστες μέρες στο τέλος του Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, κάθε χρόνο… πριν να θεριέψει το κρύο.

Αγαπώ τις φωτεινές μέρες, οι μουντές βαραίνουν, κάπως την ψυχή μου… αντιστάθμισμα, σ΄αυτό, τα παιδιά μου, ο ήλιος που πάντα λάμπει μέσα στο σπιτικό μας. Δόξα τω Θεώ!

.

Περισσότερα

Βιώνοντας τον πόνο ,την απώλεια και το πένθος στην εγκυμοσύνη μου…

(ένα κείμενο που καιρό τώρα τριγυρίζει στο μυαλό μου και με δυσκόλευε να το καταγράψω, γιατί έφερνε πάλι στην επιφάνεια οξύ τον πόνο… και αυτό που με έκανε να το αποφασίσω, ήταν η «υπόσχεση που είχα δώσει στην ομάδα «Μανούλες Αγγέλων»

Για την απώλεια μιας αγαπημένης θείας μου θα γράψω, και γενικότερα για τον πόνο και το πένθος, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης…)

.

Δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει βιώσει πόνο και θλίψη από την απώλεια αγαπημένων προσώπων κατά την διάρκεια της ζωής του… είναι μάλλον απίθανο να συμβεί αυτό.

Συνυφασμένη η ζωή μας και με την χαρά και με την λύπη. Και πώς να αποφύγεις τα δυσάρεστα;

 

Περισσότερα

Όταν έρχεται μια στεναχώρια χωρίς να την θέλω…

.

7

.

(ένας από τους κανόνες του blogging είναι να παρουσιάζουμε μόνο όμορφες στιγμές στα προσωπικά μας ιστολόγια- στιγμές που θα θέλαμε να θυμόμαστε, να διαβάζουμε και πάλι ,και να τις μοιραστούμε. Η ζωή μας όμως έχει και τις δύσκολες στιγμές της- “μια μέσα, μια έξω”… γι αυτό και  καταθέτω σ΄αυτή την ανάρτηση κάποιες σκέψεις και βιώματα, μαζί με κάποια λόγια ελπιδοφόρα. Ελπίζω να φανούν χρήσιμα και βοηθητικά και σε εσάς…)

.

Κάποιες φορές, ενώ όλα φαίνονται όμορφα και καλά,

ενώ δεν υπάρχει κάποιος εμφανής λόγος…

μέσα στην ψυχή μου τρυπώνει κάποια θλίψη

και μου την βαραίνει.

.

Περισσότερα

“Η θυσία της μάνας φέρνει χαρά!”

από τους λόγους του αγίου Παϊσίου:

 

«Ζαλούρα είναι τα παιδιά», μου είπε μια γυναίκα τα πού τα είχε όλα. Βαριέται να έχη παιδιά! Όταν μια μάνα σκέφτεται έτσι, είναι ένα άχρηστο πράγμα, γιατί οι μανάδες κανονικά έχουν αγάπη.
Μπορεί μιά κοπέλα, πρίν κάνη οικογένεια, νά την ξυπνά ή μάνα της στις δέκα ή ώρα το πρωί.
Από την στιγμή όμως που θα γίνη μάνα καί θά εχη νά ταΐζη το παιδί της, νά το πλένη, νά το καθαρίζη, δεν κοιμάται ούτε την νύχτα, γιατί παίρνει μπρος ή μηχανή.

Περισσότερα

Με πόσο λίγα είσαι ευχαριστημένο, παιδί μου !…

χαρές 2 .

Mε συγκίνησες και πάλι σήμερα, με μια συγκίνηση που διαδέχεται ,πολλές φορές, μέρες γεμάτες ένταση, αγώνα και κούραση. Και μου δίδαξες και πάλι πολλά…

 .

Ξύπνησες από τον μεσημεριανό σου ύπνο, χαρούμενο και κεφάτο όπως πάντα, και καταπιάστηκες με μια αγαπημένη σου ασχολία: να βάζεις και να βγάζεις κέρματα από έναν μεταλλικό κουμπαρά.

 .

τρία κέρματα και ένα κουτάκι…ο κόσμος σου όλος και εσύ προσηλωμένο εκεί!

σε είχε συνεπάρει η νέα σου “κατάκτηση” δεξιότητας και είχες απορροφηθεί τόσο πολύ!

Περισσότερα

Ἡ εἰρηνικὴ καὶ χαρούμενη ἀτμόσφαιρα τοῦ σπιτιοῦ

 
.

 η τεράστια σημασία της ήρεμης και χαρούμενης ατμόσφαιρας του σπιτιού, για την διαμόρφωση υγιών προσωπικοτήτων…μια υπενθύμιση μέσα στο ασταμάτητο τρέξιμο της καθημερινότητάς μας! ένα κείμενο που μίλησε στην ψυχή μου….Αλεξία
 .

Τὰ παιδιά, ὅσο βρίσκονται στὸ λιμάνι τῆς οἰκογένειας, περνοῦν μιὰ περίοδο ἀναπτύξεως, ὡριμάσεως καὶ προετοιμασίας γιὰ τὸ μεγάλο ταξίδι τῆς ζωῆς. Πρέπει νὰ μάθουν πολλά, νὰ ὁπλισθοῦν μὲ ἐφόδια, νὰ ἀποκτήσουν γνώσεις, νὰ ὡριμάσει ἡ σκέψη τους, νὰ ἀναπτύξουν τὴν προσωπικότητά τους, νὰ μεγαλώσουν.

.
Εἶναι γεγονός, ποὺ τὸ τονίζουν ἰδιαίτερα οἱ φορεῖς τῆς ἀγωγῆς, ὅτι τὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον συμβάλλει ἀποφασιστικὰ στὴν ἀνάπτυξη τῶν γνωστικῶν, συναισθηματικῶν καὶ συμπεριφορικῶν ἱκανοτήτων τῶν παιδιῶν καὶ παίζει ἕνα ἰδιαίτερα σημαντικὸ ρόλο στὴν ­κοινωνικὴ καὶ συναισθηματικὴ ὡρίμασή τους. Πολὺ ἀποφασιστικότερη εἶναι ἡ συμβολὴ τῆς οἰκογένειας στὴν καλλιέργεια τοῦ θρησκευτικοῦ συναισθήματος μέσα στὴν παιδικὴ ψυχή, στὴν ἀνάπτυξη τῆς ὀρθῆς σχέσεως μὲ τὸν Θεό, στὴν πορεία μέσα στὸ θαυμαστὸ κόσμο τῆς ζωντανῆς πίστεως, καθὼς μάλιστα τὸ σύγχρονο σχολεῖο δὲν βοηθεῖ στὴν κατεύθυνση αὐτὴ καὶ ἡ κοινωνία μας ἀποπροσανατολίζει τὰ παιδιά.
Γιὰ νὰ βγοῦν τὰ παιδιὰ στὴ ζωὴ ἄρτια καὶ ὁλοκληρωμένα, ἄνθρωποι ὥριμοι, ἱκανοὶ νὰ παλεύουν στὴ ζωὴ καὶ νὰ νικοῦν, εἶναι ἀπαραίτητο οἱ γονεῖς ποὺ τὰ μεγαλώνουν νὰ προσέξουν πολὺ τὴν ἀτμόσφαιρα μέσα στὴν ὁποία τὰ παιδαγωγοῦν.

Περισσότερα