Αφορμές για ταπείνωση… και προσευχή

 

Ίσως κάποιες φορές

χρειάζεται κάτι έντονο

για να μάς ξυπνήσει

και να μάς βγάλει από το όνειρο της “αυτάρκειας”

που μας νανουρίζει

με τα  πλάνα λόγια του ο εγωισμός.

.

Περισσότερα

…υψώνοντάς μας από τα βάραθρα της κακίας…

(ένας ύμνος που με συγκίνησε στην ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Πέμπτης)

.

Αποτέλεσμα εικόνας για ιερος νιπτηρ

.

“Εσύ που εποίησες τις λίμνες και τις πηγές 

και τις θάλασσες,

μάς εδίδαξες την τελεία ταπείνωση:

ζωσμένος με λέντιο*

ένιψες τα πόδια των Μαθητών Σου

ταπεινώνοντας τον εαυτό Σου

με υπερβολική ευσπλαχνία για εμάς

και υψώνοντάς μας από τα βάραθρα της κακίας

ο Μόνος Φιλανθρωπος…”

Περισσότερα

Απογοήτευση …και ελπίδα!

.

Την απογοήτευση την φοβάμαι, την απεύχομαι.

Με τρομάζει η μαυρίλα της

το κενό που νιώθω όταν εισβάλει στην ψυχή μου.

Όμως…

“ουδέν κακόν αμιγές καλού”.

.

Περισσότερα

Μήπως «προκαλούμε» με την ευτυχία μας ; …

.

(το κείμενο αυτό, από το προσωπικό μου ημερολόγιο, είχε γραφτεί  παλιότερα και το θυμήθηκα με αφορμή την συζήτηση που κάναμε με μια φίλη μου- το αναδημοσιεύω αυτούσιο…)

l5

.

Σκεφτόμουν , μετά από διάφορες κουβέντες σε συναναστροφές με άλλες μητέρες: μήπως μιλώντας για την οικογενειακή μου ζωή, τις χαρές της, τις επιτυχίες των παιδιών μου, τις δικές μου δραστηριότητες, κ.α…

μήπως προκαλώ , άθελά μου, αρνητικά συναισθήματα στους άλλους, που έχουν περισσότερες δυσκολίες απ΄ όσες οι δικές μου ευλογίες;…

 

Περισσότερα

Υπομονή ή ανοχή;…

.%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b13

Όταν αγαπάς, δεν υπομένεις

όποιον και ό,τι αγαπάς…

Όταν αγαπάς,

κινείσαι ελεύθερα, με χαρά

και πρώτα η δική σου ψυχή αναπαύεται και χαίρεται…

Επομένως, όταν λέω ότι “πρέπει να κάνω υπομονή”

μήπως πρέπει πρώτα να δω εάν όντως αγαπώ αληθινά

.

Περισσότερα

Λόγια…

%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%bf-2

Να γράψω και πάλι; …

να χαράξω γραμμές

που προς στιγμήν θα φανούν δυνατές

αλλά αδύναμες θα δειχτούν και πάλι

.

Περισσότερα

“Η Παναγία σ’ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες…

ένα κείμενο που μίλησε στην ψυχή μου, ως γυναίκα και μάνα…καταπληκτικός, όπως πάντα, ο Φώτης Κόντογλου, γράφει:

“Η Παναγία σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη….”

.

Πόσο συγκινητικό είναι να βλέπει κανένας την Παναγία να ετοιμάζει με τα άχραντα χέρια της το σπίτι της, το κλινάρι της, τις λαμπάδες, το θυμιατήρι με το λιβάνι, και ότι άλλο χρειαζότανε για την κηδεία της.

 

Από μικρό κορίτσι αγαπούσε την εργασία και ολοένα δούλευε, πότε γνέθοντας, όπως στον Ευαγγελισμό που τη βρήκε ο Αρχάγγελος με τη ρόκα στο χέρι, πότε ράβοντας η ίδια τα φορέματα της, ως « ιμάτια αυτόρραφα αγαπώσα », κι υστερώτερα, σαν γεννήθηκε ο Χριστός, υφαίνοντάς του τον «άρραφον» εκείνον χιτώνα που του τον βγάλανε την ώρα που τον σταυρώσανε, και που ήταν τόσο έμορφος, ώστε κι οι στρατιώτες δεν θελήσανε να τον σχίσουνε, όπως κάνανε για τα άλλα ρούχα, αλλά είπανε να βάλουνε κλήρο σε όποιον λάχει, όπως γράφει ο ίδιος ο Ιωάννης, ο ψυχογιός της.

 

Περισσότερα

Η ταπεινή Μητέρα…

.

.

Μάνα θεϊκού Παιδιού ήταν…

Αλλά ποτέ δεν είχε μέσα Της σκέψεις υπερήφανες.

Πότε δεν καυχήθηκε για τον Υιό Της και για τα “κατορθώματά” Του.

.

Περισσότερα

Να φεύγουν γρήγορα οι μαυρίλες…

.

(ένα απόσπασμα από το προσωπικό μου ημερολόγιο- γραμμένο πριν από καιρό.Το ξαναθυμήθηκα με αφορμή το υπέροχο ποίημα που μοιράστηκε μαζί μας η Ευτυχία (εδώ) και το καταθέτω για να ανατρέχω και να θυμάμαι πως τα δύσκολα πάντα περνούν και φεύγουν, αρκεί να το πιστέψω και ταπεινά να το ζητήσω …)

.

φωτογραφίες από κινητό  μαμάς 288

.

Μέρες τώρα δεν ένιωθα και τόσο καλά…

υπήρχαν διάφορα γεγονότα, που συνέβαλαν σε αυτό και  θεωρώ ότι πλέον τα ξεπέρασα, αλλά άφησαν τον αντίκτυπό τους… Η λύπη είναι βαθύ συναίσθημα, «χαράζει» την ψυχή, θέλει τον χρόνο της για να απαλύνει…

(πώς θα γίνει να μην γυρνώ προς τα πίσω;… στο χέρι μου είναι, θέλει ταπείνωση, θέλει αποδοχή, θέλει να πεις το «γένοιτο»…)

.

Περισσότερα

«Εγώ , μαμά, πρέπει να σου ζητήσω συγγνώμη».

 winter flower

 

.

Δεν είναι όλες οι στιγμές που περνούμε μαζί, ήρεμες και χαρούμενες…

μακάρι να ήταν…

όταν δυο εγωισμοί συγκρούονται, ο πόλεμος είναι σκληρός.

Αλλά… «μονός καυγάς δεν γίνεται».

Κάποιος πρέπει να υποχωρήσει από το πεδίο της μάχης

και εκείνος ας είναι ο πιο συνετός.

.

Περισσότερα

Κάθε μέρα, νέα αρχή…

sea and sun

 

Είναι στιγμές που νιώθω πως όλα τα κάνω λάθος…

μια απογοήτευση τρυπώνει στην ψυχή μου και αναρωτιέμαι:

«τόσος κόπος και μόχθος…

το αποτέλεσμα , όμως, θα είναι καλό, θα είναι αγαθό ;

ή έδωσα λανθασμένη διαπαιδαγώγηση στα παιδιά μου;…»

 

Περισσότερα

“Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν ὑπερηφάνεια δὲν βοηθήθηκαν μικροὶ ἀπὸ τὸ σπίτι…” (όσιος Παΐσιος)

.
ταπεινά αγριολούλουδα

.

Για τον σχολικό εκφοβισμό κουβεντιάσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση (εδώ)… και σε μια ανάλογη συζήτηση που είχαμε με τον άντρα μου, θυμήθηκε αυτό το κείμενο από τους λόγους του αγαπημένου μας αγίου Παϊσίου. Το αναζήτησα , το βρήκα και το μεταφέρω εδώ- γιατί πιστεύω πως αξίζει να διαβαστεί.

Εξ αρχής, ίσως φαίνεται κάπως “σκληρή” η αντιμετώπιση της μητέρας του, όταν εκείνος της έκανε παράπονα για τους συμμαθητές του. Όμως, ας σκεφτούμε ποια πνευματική κατάσταση είχε εκείνη η γυναίκα και γι’ αυτό αξιώθηκε να έχει και ένα αγιασμένο παιδί…

.

Περισσότερα

Ελευθερία, αλλά και σεβασμός! (δυο έννοιες παράλληλες, στην αγωγή των παιδιών)

.σκιά

.

Ελευθερία στην ανατροφή των παιδιών μας… όχι πίεση…

έννοιες που τις τελευταίες μέρες, με απασχολούν πολύ,( ειδικά μετά τα κείμενα που έγραψα εδώ και εδώ και αναφέρονται στην έννοια της ελευθερίας και των προσωπικών επιλογών των παιδιών μου).

Και αυτό που περισσότερο απασχολεί την σκέψη μου, είναι το εξής:

Μέχρι πού πρέπει να φτάνει η ελευθερία στην αγωγή τους; Υπάρχουν κάποια όρια, που πρέπει να θέσουμε, και αν ναι, ποια είναι αυτά;…

Ερωτήσεις δύσκολες, με απαντήσεις ακόμα πιο πολύπλοκες… που γεννούν και άλλους συνειρμούς.

 

Περισσότερα

Πόσο να παλεύω μόνη μου, για να δείχνω πιο δυνατή;…

.

Λίγες σκέψεις, μετά τα προηγούμενα που είχα γράψει εδώ

.

sea

.

Πόσο να παλεύω μόνη μου; σε όλα τα επίπεδα…

Παλεύω με τον εαυτό μου,  με την φύση μου, με τους γύρω μου …

με όλες τις τρικυμίες που φέρνει η ζωή.

Και όσο κι αν  προσπαθώ , σε δύσκολες στιγμές, να δείχνω ότι τίποτα δεν συμβαίνει, ότι όλα καλά…

κάπου δεν προχωράει όλο αυτό, κάπου σκοντάφτει… και τότε βγαίνουν στην επιφάνεια όλα τα συμπλέγματα της ψυχής μου, τα παράπονα, οι μιζέριες και οι μικρότητες.

.

Περισσότερα

“Μάθετε τα παιδιά να ζητούν τη βοήθεια του Θεού”

Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση.  Η εμπιστοσύνη στον Θεό δίνει απόλυτη ασφάλεια.  Ο Θεός είναι το παν.  Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το παν.  Αυτό ενισχύει τον εγωισμό.  
.
Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.  Τίποτε δεν θα κάνουμε κι εμείς και τα παιδιά χωρίς την ταπείνωση.  Θέλει προσοχή, όταν ενθαρρύνετε τα παιδιά.
.
Στο παιδί δεν πρέπει να λέτε:  «Εσύ θα τα καταφέρεις, εσύ είσαι σπουδαίος, είσαι νέος, είσαι ανδρείος, είσαι τέλειος!…».  Δεν το ωφελείτε έτσι το παιδί.  
.
Μπορείτε, όμως, να του πείτε να κάνει προσευχή.  Να του πείτε:  «Παιδί μου, τα χαρίσματα που έχεις ο Θεός σου τα έδωσε.

Περισσότερα

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: