Ο γάμος είναι εμπόδιο για τη σωτηρία;

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Έχουμε ένα σημείωμα: «Πώς συμβιβάζεται η ασκητική σκέψη, η οποία θεωρεί την υπηρεσία της σαρκός θάνατο, με τη σωτηρία του ανθρώπου μέσα στον γάμο;…»

Κατ’ αρχήν, η ασκητική σκέψη δεν θεωρεί θάνατο την υπηρεσία της σαρκός όπως συντελείται μέσα στον γάμο. Για έναν όμως μοναχό, ο οποίος αποφάσισε να ζήσει άγαμος, κάθε σχέση σαρκική, όχι μόνο έμπρακτη αλλά και συναισθηματική και διανοητική, είναι θάνατος. Αλλά αυτή καθ’ εαυτήν η σαρκική σχέση – η υπηρεσία της σαρκός, όπως λέει το σημείωμα, και δεν ξέρω αν είναι καλή η λέξη αυτή – εντός του γάμου, καθ’ ο μυστήριο ο γάμος δεν είναι θάνατος και φθορά. Όχι!

Διαβάστε περισσότερα

Σεβασμός στους γονείς και στους γεροντοτέρους

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Σήμερα όχι απλώς δεν σέβονται τα παιδιά τους γονείς, όχι απλώς δεν αναγνωρίζουν ότι ο άλλος είναι γεροντότερος, μεγαλύτερος – όχι μόνο με την έννοια ότι ως μεγαλύτερος μπορεί να ξέρει κάτι παραπάνω, αλλά και με την έννοια ότι αυτός καθ’ εαυτόν ο γεροντότερος είναι σεβαστό πρόσωπο – όχι μόνο, ας πούμε, δεν έχουν σεβασμό, αλλά το θεωρούν έγκλημα το να σέβεται κανείς. Θεωρούν ότι κάνουν κάτι που είναι ανήκουστο. «Τι θα πει να σέβομαι τους γονείς, να σέβομαι τους γεροντοτέρους, να σέβομαι τους μεγαλυτέρους;» Αυτό είναι το πνεύμα. Το θεωρεί υποτιμητικό, το θεωρεί ότι καταργεί την ύπαρξή του, το θεωρεί ότι καταδικάζει τον εαυτό του, εάν τυχόν σέβεται τους γονείς και γενικά τους μεγαλυτέρους.

Διαβάστε περισσότερα

Οι ικανότητες του παιδιού

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Το παιδί, ως πλάσμα του Θεού, έχει τις ικανότητές του και τις δυνάμεις του. Αλλά πέρα από αυτό, είναι η χάρη, η πρόνοια του Θεού που ενεργεί και σ’ αυτό, και μάλιστα καμιά φορά πιο πολύ από ό,τι ενεργεί σ’ εμάς τους μεγάλους. Ας του έχουμε λίγη εμπιστοσύνη και ας μη θέλουμε, κατά έναν εγωιστικό τρόπο – σαν να μην υπάρχει Θεός, σαν να μην είναι και αυτό πλάσμα του Θεού, σαν να μη βαπτίσθηκε – όλα εμείς να τα κάνουμε, χωρίς να αναγνωρίζουμε και σ’ αυτό κάποια ικανότητα, κάποια δυνατότητα να μπορεί κάτι να επιτελέσει.

Κάθε άνθρωπος από μικρό παιδί – η ύπαρξή του δηλαδή – έχει ως προορισμό να μπει στην τροχιά που πρέπει να μπει. Γιατί κάθε πλάσμα, που έρχεται από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, πρέπει να μπαίνει στον δρόμο εκείνο που ο Θεός το βάζει και μέσα εκεί έχει ομαλές σχέσεις με τον Θεό, με τον εαυτό του και με τους άλλους.

Διαβάστε περισσότερα