Στο μικρό μου καταφύγιο…

 

Κάτω απ’ το φύλλωμα του δέντρου
ατενίζοντας λίγες στάλες ουρανό…
το μικρό μου καταφύγιο.

*

Περισσότερα

Advertisements

Ανάσες ψυχής…

.
Να εκμεταλλεύεσαι τις ήσυχες στιγμές,
που σπανίζουν μέσα στη μέρα σου…
.
Πaντού είναι ο Θεός:
Εκεί που περιμένεις να πάρεις τα παιδιά από το σχολείο
Εκεί που ποτίζεις τα λουλούδια σου
Εκεί που θηλάζεις το μωρό σου

Περισσότερα

Βόλτα στην χειμωνιάτικη φύση

.

.

Βόλτα στην χειμωνιάτικη φύση,

ο αέρας παγώνει το πρόσωπο

αλλά η ψυχή ζεστή

δεν νιώθει την κρύα ανάσα του…

.

Περπατάς και πας

και προχωράς

και δεν χορταίνεις την δόση της ελευθερίας σου

της ολογόλεπτης απ΄τα καθήκοντα και τις ευθύνες…

.

Περισσότερα

Η τεντωμένη χορδή του τόξου…

.sea1

.

(Λίγες σκέψεις, βιαστικά γραμμένες…)

Το καλοκαίρι είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος για εμένα. Αλλά κάποιες φορές αυτό βγαίνει “σε καλό”, καθώς αναθεωρώ στόχους και θέτω προτεραιότητες, ώστε να μπορέσω να τα βγάλω πέρα, με όσο περισσότερη ηρεμία και χαρά γίνεται… 

Σκεφτόμουν την ιστορία με τον γέροντα και τον κυνηγό, στην έρημο. (δες , αν θέλεις, παρακάτω).

Αν είμαι συνεχώς “τεντωμένη” και σωματικά και ψυχικά, θα “σπάσω”. 

Αν στοχεύω με το “βέλος ” μου πολύ μακριά , πέρα από τις δυνατότητες και τις πραγματικές ανάγκες μου, πάλι θα “σπάσω”…

.

Περισσότερα

Ώρα δειλινού…

.

Ώρα δειλινού γλυκιά και γαλήνια

ώρα  που η φύση αποσύρεται προς ησυχασμό.

.

Ώρα που  η ψυχή μου νιώθει

πως θέλει και εκείνη να ξαποστάσει

από τον κόπο της ημέρας

(κι ας συνεχίζει ο αγώνας της για ώρες ακόμα…)

.

Περισσότερα

Ώρα αποκαμωμού

Το κείμενο αυτό μου το έστειλε μια φίλη, με την σημείωση:

“Με σταμάτησε μια κυρία στην εκκλησία πριν λίγο καιρό και μου έδωσε συγκινημένη αυτό το χαρτί. “Σ’ εσένα χρειάζεται περισσότερο” μου είπε…”

(σε ευχαριστώ, Σοφία μου, που το μοιράστηκες μαζί μου)

 το έγραψε η ΝΑΥΣΗ ΙΕΣΣΑΙ-ΚΑΣΣΙΜΑΤΗ από το περιοδικό “Ο κόσμος της Ελληνίδας”

!)

f6fead8f-5fae-4c2b-a291-d521ab4c4c1a.jpg

 

Στο πόστο που μ’ έβαλες, Κύριε, δεν υπάρχουν βάρδιες κι οχτάωρα

δεν είν’ ευγενικό να Σου γκρινιάζω, μα διάλεξες … δύσκολη θέση για μένα !

Βοήθησέ με, Σε παρακαλώ.

.

Όχι για τα σχοινιά, π’ απ’ τα ρούχα στενάζουν και το πανέρι που ξεχείλισε κάλτσες …

δε λέω για το φαΐ, που του ρίχνω μπαχαρικά απ’ την ψυχή να νοστιμίσει (μη και κάνει τους γιους μου να τρέξουνε με λαχτάρα γρηγορότερα σπίτι)

μήτε για τα παπούτσια, π’ αραδιάστηκαν λασπωμένα στα σκαλιά και με ζητάνε …

.

Περισσότερα

(ξε) κούραση…

.λεβάντα

.

Eίναι κάποιες περίοδοι στη ζωή μας πολύ απαιτητικές… από τότε όμως που πρωτοέγινα μάνα, κατάλαβα τι θα πει πραγματική κούραση- δεν χρειάζεται να σας την περιγράψω, θα την έχετε ζήσει και εσείς… “τίποτα δεν αποκτιέται χωρίς κόπο και μόχθο”, πόσο μάλλον στην μητρότητα…

 

Μόλις μπήκα από μια αναζωογοννητική βολτούλα στην εξοχή και νιώθω ήδη να μου έχει φύγει ένα μεγάλο μέρος της κόπωσης.

Μια ακόμα πολύ γεμάτη μέρα πλησιάζει στο τέλος της… Τον τελευταίο καιρό είναι για εμένα πολύ φορτωμένο το πρόγραμμα. (λες να θέλω να κάνω πράγματα πάνω από τις δυνάμεις και τις αντοχές μου;… πάντα χρειάζεται να παίρνεις μια μικρή απόσταση και να τα βλέπεις τα πράγματα με μια πιο ξεκάθαρη ματιά…).

.

Περισσότερα

Όσα δεν “προλαβαίνω” να χαρώ…

φεγγαρόφωτο στην θάλασσα...

φωτό: φεγγαρόφωτο στη θάλασσα…

Κάποιες φορές νιώθω ο χρόνος να περνά τόσο “γεμάτος”, που δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα… Οι μέρες περνούν, φεύγουν και λέω “μα πόσο γρήγορα κυλά ο καιρός;! Το καλοκαίρι τελειώνει…” και μια μικρή θλίψη τρυπώνει στην ψυχή μου.

Έτσι ένιωσα σήμερα, επιστρέφοντας στο σπίτι μετά από ολιγοήμερες διακοπές στο εξοχικό των γονιών μου. Όμορφες στιγμές, αναμνήσεις καλοκαιρινές που ως μνήμες θα ομορφαίνουν τις χειμωνιάτικες μέρες… αλλά κάπου νιώθω ότι άφησα πολλά να φύγουν “μέσα από τα χέρια μου”, χωρίς να τους δώσω την αξία που τους αναλογούσε.

Και αναρωτιέμαι: γιατί;

Περισσότερα

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: