Τα φιδάκια της Παναγίας (ιστορία για παιδιά, φωτο και βίντεο)

(ένα κείμενο γραμμένο με αγάπη για τα παιδιά).

images (48)

Τα φιδάκια της Παναγίας, στο Μαρκόπουλο της Κεφαλληνιάς: ένα θαύμα που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και συγκινεί κάθε πιστή ψυχή…

ένα κείμενο που έγραψα για τα παιδιά, φωτογραφίες και βίντεο 

.

Αυγουστιάτικο απόγευμα και η Παράκληση της Παναγίας στην εκκλησία του χωριού μόλις τελείωσε. Ο Ιωάννης, ο Πέτρος και η Μαρία ,αφού προσκύνησαν την ομορφοστολισμένη εικόνα της Κοίμησης,  παίρνουν το δρόμο για το σπίτι τους με τον παππού και τη γιαγιά τους.

-Παππού, να πάμε από το δρόμο με τα εκκλησάκια, για να ανάψουμε και τα καντηλάκια; φωνάζει χαρούμενα η Μαρία.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Άγγελοι: Καθημερινά προστατεύουν τα παιδιά μας…

.AGGELOSS

.

Η Σύναξη των Αρχαγγέλων σήμερα…

Χρόνια Πολλά σε έσους έχουν την ονομαστική τους γιορτή,

Χρόνια Πολλά σε όλους μας-

καθένας γιορτάζει σήμερα, γιατί καθένας έχει τον δικό του Άγγελο.

.

Διάβαζα πάλι τους λόγους του αγίου Παϊσίου για τους Αγγέλους και πώς προστατεύουν τα παιδιά- και συγκινήθηκα γιατί μια διήγηση που αναφερει ο άγιος, μάς το διηγούνταν και η γιαγιά μας. Είχε συμβεί και στην ίδια, όταν είχε μωρό την μικρή της κόρη, και την είχε πάρει μαζί της στο χωράφι.

.

Περισσότερα

σαν το μωρό στην κούνια…

.

(κάτι που διάβασα και το μεταφέρω εδώ, γιατί το είχα πολλή ανάγκη αυτές τις μέρες… Δόξα τω Θεώ, ποτέ δεν μας αφήνει, αλλά ενεργεί προς το συμφέρον μας, αν αφεθούμε με εμπιστοσύνη στα χέρια Του…).

.

USA, New Jersey, Jersey City, Portrait of baby boy (2-5 months)

.

“Όποιος παρακολουθεί τις ευεργεσίες του Θεού, μαθαίνει να εξαρτά τον εαυτό του από την θεία πρόνοια. Νιώθει μετά σαν το μωρό στην κούνια, που, αν το αφήσει για λίγο η μητέρα του, αρχίζει να κλαίει, μέχρι να τρέξει πάλι κοντά του.

Αν αφεθεί κανείς στον Θεό, είναι μεγάλη υπόθεση”.

όσιος Παΐσιος

.

Περισσότερα

Παναγία Ντινιούς-Η Παναγιά που έσωσε τον Έλληνα και τιμώρησε τον Τούρκο

 (μια ιστορία για μικρά και…μεγάλα παιδιά

 για την πληγωμένη Παναγιά Ντινιούς)

(η Παναγία Ντινιούς εορτάζει στα εννιάμερα της Παναγίας, στις 23 Αυγούστου)

ένα κείμενο που είχα γράψει…

.

Αυγουστιάτικο μεσημέρι και η ζέστη μεγάλη. Τα παιδιά, αφού παίξαν όλο το πρωινό στην αυλή με τα γειτονόπουλα, μαζεύτηκαν πεινασμένα στο σπίτι να γευτούν το νόστιμο φαγητό, να ξαποστάσουν, να πάρουν δυνάμεις για το απογευματινό παιχνίδι.

Αφού, απόφαγαν, τα μεγαλύτερα μάζεψαν το τραπέζι και τα μικρότερα αδελφάκια ξάπλωσαν κατάκοπα στα κρεβατάκια τους. Πολλά τα παιδιά, αλλά με τη χάρη του Θεού καλόβουλα και υπάκουα. Το ένα βοηθά και νοιάζεται για το άλλα. Έτσι τα βγάζει πέρα και η μάνα με τις ατέλειωτες φροντίδες. Και ο πατέρας πώς τα καμαρώνει όταν γυρίζει το βραδάκι από τη δουλειά!…

η συνέχεια ΕΔΩ

Τα φιδάκια της Παναγίας (ιστορία για παιδιά, φωτο και βίντεο)

ΦΙΔΑΚΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

.

images (48)

Τα φιδάκια της Παναγίας, στο Μαρκόπουλο της Κεφαλληνιάς: ένα θαύμα που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και συγκινεί κάθε πιστή ψυχή… ένα κείμενο που έγραψα για τα παιδιά, φωτογραφίες και βίντεο 

Αυγουστιάτικο απόγευμα και η Παράκληση της Παναγίας στην εκκλησία του χωριού μόλις τελείωσε. Ο Ιωάννης, ο Πέτρος και η Μαρία ,αφού προσκύνησαν την ομορφοστολισμένη εικόνα της Κοίμησης,  παίρνουν το δρόμο για το σπίτι τους με τον παππού και τη γιαγιά τους.

-Παππού, να πάμε από το δρόμο με τα εκκλησάκια, για να ανάψουμε και τα καντηλάκια; φωνάζει χαρούμενα η Μαρία.

Περισσότερα

ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ!

.

Μια Ιουδαία γυναίκα ήταν έγκυος αλλά είχε τόσους πολλούς πόνους και οδύνες που δεν μπορούσε να γεννήσει, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες γυναίκες. Όσους τρόπους και ιατρικά κι αν δοκίμασαν, δεν κατάφεραν να της βγάλουν το βρέφος… κι έτσι από ώρα σε ώρα περίμεναν και την ίδια την ταλαίπωρη να ξεψυχήσει.Τότε, μια Χριστιανή που έτυχε να είναι εκεί της είπε:– Αν θέλεις να ελευθερωθείς, επικαλέσου την Υπεραγία Θεοτόκο, εκτός απ’ αυτήν άλλη βοήθεια δεν θα βρεις.

Και η ασθενής, με δάκρυα στα μάτια και με όση φωνή της είχε απομείνει από τους πολλούς και αφόρητους πόνους, είπε ταπεινά:

– Ευλογημένη Μαρία Αειπάρθενε, νιώθω πως είμαι ανάξια να σε επικαλεστώ η παμβέβηλος, αφού προέρχομαι από το έθνος εκείνο που φόνευσε τον Υιό σου… Όμως, επειδή έχω ακούσει ότι η ευσπλαχνία σου και το έλεος δίνεται καθημερινά δωρεάν στους ανθρώπους, γι’ αυτό κι εγώ τώρα σε παρακαλώ και σε ικετεύω, λύτρωσέ με από αυτόν τον κίνδυνο και σου υπόσχομαι ότι και εγώ και το βρέφος που θα γεννήσω θα λάβουμε ευθύς το άγιο Βάφτισμα!

Περισσότερα

Ο “δικός” μου Άγιος Γεράσιμος

(ένα συγκλονιστικό κείμενο- προσωπική μαρτυρία, από τη μαμά Γιάννα)

Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος Γεράσιμος Κεφαλληνίας. 

Ο Προστάτης της οικογενείας μου. 

Ο Προστάτης του άγγελου μου. 


Δύσκολο θέμα και δεν ξέρω πως να το γράψω. Είναι δύσκολο διότι είναι τόσο σημαντικό για μένα που τρέμω μην χάσει λίγη από τη σπουδαιότητα του εφόσον το γράψω. Διότι πρόκειται για ένα μικρό θαύμα. Το δικό μου θαύμα. 


Τον Άγιο Γεράσιμο δεν τον είχα ακουστά. Κι όμως. Καλά, καλά το όνομα δεν γνώριζα. 

Όταν χάσαμε το μωράκι μας, κανονίσαμε να το θάψουμε στο κοιμητήριο της Ενορίας μας, στον οικογενειακό τάφο του άντρα μου. Η εκκλησία μέσα στο κοιμητήριο είναι του Αγίου Γερασίμου. Ούτε αυτό το ήξερα. 

Φλεβάρης του 2011. Την ημέρα της ταφής δεν έβλεπα μπροστά μου. Δεν προσκύνησα, ούτε κοίταξα εικόνες. Το βλέμμα μου καρφωμένο στο λευκό κουτί μπροστά μου…

16 Αυγούστου του 2011, γιορτάζεται η κοίμησης του Αγίου. Και πάλι η πανταχού παρούσα αδελφή μου, με ενημερώνει και με παροτρύνει να πάμε στην λειτουργία. Τότε είναι που μαθαίνω πως η εκκλησία είναι του Αγίου Γερασίμου. 

Αμέσως συνδέομαι. “Είναι ο Άγιος που φυλάει το μωρό μου” Αγοράζω βιβλία, διαβάζω για τα θαύματα του. Εκμυστηρεύομαι στον άντρα μου πως θέλω να πάω να προσκυνήσω το σκήνωμα του. 

η συνέχεια του συγκλονιστικού κειμένου στο Ημερολόγιο μιας μαμάς

Η προσευχή μιας εγγονούλας – συγκινητική, αληθινή ιστορία


Ήρθαν από το χωριό Ποτιδάνεια Δωρίδος αρχές Ιουλίου το φετινό καλοκαίρι (2002). Η μητέρα, η γιαγιά, η εγγονούλα. Η γιαγιά και η εγγονούλα πανομοιότυπα! Συμπαθέστατες, με γαλάζια μάτια και οι δύο, αντιπρόσωποι δύο διαφορετικών γενεών. Η μητέρα είπε:

– Η γιαγιά μας το ότι ζει το οφείλει στην προσευχή της εγγονούλας της. Είχε βαρειά πνευμονία και ήταν στο νοσοκομείο. Εκεί έπαθε πνευμονικό οίδημα, οπότε τελείωσε. Η αδελφή μου με πήρε τηλέφωνο από το νοσοκομείο και μου είπε να ετοιμάσουμε το σπίτι για την κηδεία.
Περισσότερα

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: