“Εσείς, θα πάτε διακοπές ; … “

(διάφορες σκόρπιες σκέψεις, εν μέσω καλοκαιριού και με αφορμή διάφορες συζητήσεις, είτε σε πραγματικό είτε σε “διαδικτυακό” χρόνο και τόπο…).

sea12

.

Κάποτε, πριν λίγα χρόνια, θεωρούνταν δεδομένο ότι κάθε οικογένεια θα πήγαινε κάπου διακοπές. Σχεδόν όλοι είχαν την οικονομική άνεση να διαθέσουν ένα ποσόν από τον ετήσιο οικονομικό προϋπολογισμό για να βρεθούν κάποιες μέρες κοντα στην θάλασσα ή σε κάποια εξοχή, ώστε να χαλαρώσουν οι γονείς και τα παιδιά και να περάσουν λίγες μερες όλοι μαζί, ξεκούραστες και αναζωογονητικές…

Κάποτε ίσχυαν τα παραπάνω… Σήμερα;…

.

Περισσότερα

Advertisements

Μήπως «προκαλούμε» με την ευτυχία μας ; …

.

(το κείμενο αυτό, από το προσωπικό μου ημερολόγιο, είχε γραφτεί  παλιότερα και το θυμήθηκα με αφορμή την συζήτηση που κάναμε με μια φίλη μου- το αναδημοσιεύω αυτούσιο…)

l5

.

Σκεφτόμουν , μετά από διάφορες κουβέντες σε συναναστροφές με άλλες μητέρες: μήπως μιλώντας για την οικογενειακή μου ζωή, τις χαρές της, τις επιτυχίες των παιδιών μου, τις δικές μου δραστηριότητες, κ.α…

μήπως προκαλώ , άθελά μου, αρνητικά συναισθήματα στους άλλους, που έχουν περισσότερες δυσκολίες απ΄ όσες οι δικές μου ευλογίες;…

 

Περισσότερα

Όταν τα αδέλφια μαλώνουν… (πώς το αντιμετώπιζε μια μητέρα)

 

Υπάρχουν αδελφάκια που δεν μαλώνουν;… ρητορική, μάλλον, η ερώτηση.

Και υπάρχουν γονείς που να μην τους προβληματίζει η αντιμετώπιση των αδελφικών καυγάδων;… εσείς θα μου πείτε! Όσο φυσιολογικοί και αν θεωρούνται, όταν είναι πολύ έντονοι κάπως πρέπει να αντιμετωπιστούν…

Σε μια προηγούμενη ανάρτηση, ξεκίνησε μια ενδιαφέρουσα “συνομιλία” μέσα από τα σχόλια για το θέμα αυτό (μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ). Και το σχόλιο που άφησε η φίλη μου η Μέλια μου άρεσε πολύ! Αντιγράφω ακριβώς τα λόγια της- ελπίζοντας ότι θα μας φανούν χρήσιμα:

 

Η γιαγιά μου η καλή είχε πολλά παιδιά, η ένταση και οι καυγάδες στο σπίτι δεν είχαν τελειωμό. Πολλές φορές τα παιδιά πιανόντουσαν και στα χέρια.

Εκείνη ψύχραιμη στην αρχή έκανε στην άκρη και άφηνε τα παιδιά να λύσουν τις διαφορές τους μεταξύ τους και τα παρακολουθούσε από μακριά.

Περισσότερα

Όταν το μικρότερο παιδάκι μας περιμένει το νεογέννητο αδελφάκι του….

ο μικρός με τον

ο μικρός με τον “φίλο” του- το πλεκτό κουκλάκι που αγαπάει και φροντίζει σαν μωρό (μια προσαρμογή στον νέο του ρόλο σαν μεγαλύτερος αδελφός)

λίγες σκέψεις…

.

.Εν αναμονή του νεογέννητου  και καθώς το μικρότερο παιδάκι μας κλείνει τα δύο του χρόνια… προβληματίζομαι κάποιες φορές πώς θα δεχτεί το αδελφάκι του.

.

Οι αντιδράσεις των μεγαλύτερων δεν με προβληματίζουν, εξ αρχής δέχτηκαν με χαρά τα νέα της εγκυμοσύνης και ανυπομονούν να δουν το μωρό. Και όσο περνούν οι μέρες και συμπληρώνεται και ο ένατος μήνας, είναι σε μια γλυκιά αναστάτωση! “Ακόμα να γεννηθεί;…Θέλουμε να το δούμε ” , λένε.

Περισσότερα

Η καλλιέργεια της αγάπης και η ζήλεια μεταξύ των αδελφών(Γέρων Παΐσιος)

ένα θέμα που απασχολεί όλους τους γονείς…τι προτείνει ο Γέροντας ως έμπειρος παιδαγωγός;

Η αγάπη μεταξύ των αδελφών

Οι γονείς πρέπει να καλλιεργούν την αγάπη μεταξύ των παιδιών και , όταν θέλουν να ενισχύσουν το πιο αδύνατο να προετοιμάζουν το έδαφος  παίρνοντας την συγκατάθεση του δυνατώτερου αδελφού. Να τον βοηθήσουν δηλαδή να καταλάβη ότι πράγματι το άλλο παιδί έχει ανάγκη. Η δικαιοσύνη είναι του Θεού και πρέπει να απονέμεται και στον μεγάλο και στον μικρό εξίσου. Στον

Συνέχεια

 

ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ…

ένα υπέροχο παραμύθι, για μικρά και … μεγάλα παιδιά!

Μια φορά, όπως και άλλες τόσες φορές, αλλά ένα διαφορετικό όμως καιρό, σε ένα ξερό λιβάδι, ζούσε ένα μικρό δεντράκι, δίπλα σε ένα καταπράσινο, ψηλόλιγνο κυπαρίσσι.
Τα δύο δέντρα, ήταν δηλαδή… γείτονες.
Το μικρό αυτό δεντράκι, όλη μέρα γκρίνιαζε.
Ξέρετε γιατί;

Γιατί είχε βαρεθεί, να φοράει τόσο καιρό, το ίδιο γκρίζο φόρεμα και έσκαγε από τη ζήλεια του, κάθε φορά που σήκωνε το κεφάλι του ψηλά και έβλεπε το καταπράσινο, φουντωτό, λυγερόκορμο κυπαρίσσι.

– «Πώς τα καταφέρνεις μου λες;» ρωτούσε συνέχεια το καταπράσινο κυπαρίσσι.
«Και δεν έχεις χάσει ακόμα, το ωραίο πράσινο χρώμα σου;»

Το κυπαρίσσι χαμογελούσε, κάθε φορά που τα άκουγε όλα αυτά και του έλεγε:
Περισσότερα

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: