«Ράντισέ μου τη σιωπή με ήχο» (σπάζοντας το κέλυφος του αυτισμού)

«Σιωπώντας έρχεται η άνοιξη

παρακαλώ να ανοίξουν τα παράθυρα της ψυχής και θα παρακαλέσω να μπει

ήλιος

Φεύγω από τα σκοτάδια της σιωπής

Καταφέρνω το φωνάζειν

Φανερώνω…»

(απόσπασμα από το βιβλίο του Μιχάλη Κούμπα και της Λάουρας Μελετοπούλου)

Μιχάλης Κούμπας :Ο Μιχάλης μεγαλώνει σαν ένα φυσιολογικό παιδί, όταν στην ηλικία των δυόμιση ετών μέσα σε μόλις έναν μήνα αποδιοργανώνεται εντελώς, χάνει την ομιλία του και την επικοινωνία με το περιβάλλον και απομονώνεται. Η διάγνωση: Βαρύς αυτισμός. Μετά από συνεχή και επίπονη δουλειά με μια ομάδα θεραπευτών ο Μιχάλης στα οκτώ του μαθαίνει να γράφει. Και η εικόνα, που είχαμε έως τότε για τον Μιχάλη, αλλάζει εντελώς… (από το οπισθόφυλλο)

Διαβάζοντάς το βιβλίο αυτό συγκινούμαι, αλλά και διδάσκομαι, μπαίνω σε σκέψεις και προβληματισμούς, κατανοώ εν μέρει τη μοναξιά των ανθρώπων που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με λέξεις και την ανάγκη τους για έκφραση.

Κάθε σελίδα και μια ανακάλυψη, μια στροφή προς τα έσω και μια πρόκληση για ενδοσκόπηση, αλλά και για κατάθεση βιωμάτων. Μια παρότρυνση για πλησίασμα του Άλλου…

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μεγάλες, μικρές στιγμές…

από τον

Δυο κείμενα από ένα παλιό μου ιστολόγιο, γραμμένα σε δυο διαφορετικές χρονικές στιγμές, για ένα παιδάκι απ’ αυτά που η κοινωνία τα ξεχνάει, ή κάνει πως δεν τα βλέπει. Επειδή δεν “χωρούν” στα μέτρα της. Επειδή γεννήθηκαν αλλιώτικα από αυτό που κάποιοι έχουν ορίσει ως “συνηθισμένο” ή (ακόμη χειρότερα) “φυσιολογικό”.

Δυο πολύτιμες για μένα στιγμές,  από εκείνες που η ζωή φέρνει αναπάντεχα μπρος μας, και μας κάνει να καταλαβαίνουμε ποια πράγματα αξίζουν αληθινά… Δούλευα τότε στη Βιβλιοθήκη του Αργοστολίου, και ούτε που φανταζόμουν ότι λίγο καιρό μετά… θα πήγαινα κι εγώ, ξανά, σχολείο…

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008

Η ζωή καμμιά φορά τα φέρνει έτσι ώστε μερικές μεγάλες χαρές και συγκινήσεις να έρχονται ανέλπιστα… Ιδίως σε μας που οι ζωές μας είναι συνηθισμένες και λιγάκι βαρετές – αλλά αυτό είναι το δικό μου ιστολόγιο, η δικιά μου καθημερινότητα, δεν έχω άλλη, όσο ασήμαντη κι αν είναι.

Διαβάστε περισσότερα

Γράμμα σε σένα, που κάθισες δίπλα στο αυτιστικό παιδί μου

diaforetiko.gr : Mouland+5 600x445 Μια μαμά γράφει ένα γράμμα στον άντρα που έκατσε δίπλα στην αυτιστική κόρη της

Διαβάστε αυτό το γράμμα, διότι την επόμενη φορά μπορεί να είστε εσείς αυτή που θα κάτσει δίπλα σε ένα παιδί με αυτισμό.

Dear ‘Daddy’ in Seat 16C 

H μαμά Shanell Mouland δεν περίμενε πολλά από το άντρα που κάθισε δίπλα στην κόρη της, Kate, σε πτήση επιστροφής από την Disney World, αλλά εκείνος απέδειξε ότι ήξερε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε… Διαβάστε περισσότερα

Αρέσει σε %d bloggers: