Χιονισμένες αμυγδαλιές…

 

Οι μέρες κυλούν σαν το νεράκι…

Πότε είναι Δευτέρα και πότε φτάνει σαββατοκύριακο, δεν το καταλαβαίνω.

Οι έννοιες και οι φροντίδες τόσες, που δεν προλαβαίνω να νιώσω πλήξη. 🙂

Αν και συχνά φτάνει το βράδυ και λέω:

θα ήθελα ένα δεκάλεπτο ακόμη, για να κάνω κάτι που δεν πρόλαβα,

να ασχοληθώ με κάτι που μου αρέσει και μου έλειψε,

να χαρώ για λίγο την ησυχία και την σιωπή…

 

Διαβάστε περισσότερα