Απογοήτευση …και ελπίδα!

.

Την απογοήτευση την φοβάμαι, την απεύχομαι.

Με τρομάζει η μαυρίλα της

το κενό που νιώθω όταν εισβάλει στην ψυχή μου.

Όμως…

“ουδέν κακόν αμιγές καλού”.

.

Περισσότερα

Η πασχαλιά…

.

Άνθισε η πασχαλιά!

Της Αναστάσεως προάγγελος

τα άνθη της τα μαβιά.

.

Περισσότερα

Ψυχή μου, ψυχή μου…

Πέμπτη του Μεγάλου Κανόνος σήμερα…

1856.

(μετάφραση)

Ψυχή μου! Ψυχή μου!
Σήκω ἐπάνω! Γιατί κοιμᾶσαι;
Τὸ τέλος τῆς ζωῆς σου φτάνει
καὶ σ᾿ ἀναμένει ταραχή!
Ξύπνα, λοιπόν! Γιὰ νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Χριστὸς καὶ Θεός.
Κεῖνος ποὺ βρίσκεται παντοῦ     
καὶ τὰ πάντα γεμίζει μὲ τὴν παρουσία Του.

.

Περισσότερα

Μηλόπιτα- κέικ με μήλο (νηστίσιμη συνταγή)

 

Ένα κέικ μήλου (μηλόπιτα) που προέκυψε από έναν πειραματισμό- συνδιασμό δυο συνταγών:  

η αγαπημένη μας συνταγή για νηστίσιμο κέικ (μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ) συνδιάστηκε με την συνταγή για μηλόπιτα (ΕΔΩ).

Νομίζω πως το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό- εμείς πάντως το τιμήσαμε δεόντως και ήδη φτιάξαμε και δεύτερη δόση.

Ελαφρύ, με λίγη ζάχαρη και λίγο λάδι, απλό, γρήγορο και νόστιμο…

Η Ζωή, που την δοκίμασε και της άρεσε πολύ 😉 μού ζήτησε την συνταγή, και με την ευκαιρία την αναρτώ εδώ και για όλες τις φίλες.

Κατάλληλη και για περιπτώσεις αλλεργίας,αφού δεν περιέχει ααυγά, γαλακτοκομικά, και μπορεί να γίνει και χωρίςπορτοκάλι.

.

Περισσότερα

“Προσευχές για παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια”

δείτε την βιβλιοπαρουσίαση ΕΔΩ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου

 

ΕΙΝΑΙ θλιβερό γεγονός, ότι σήμερα από τα προσωπάκια των παιδιών μας αν δεν έχει χαθεί ωστόσο έχει ξεθωριάσει η αγνή αθωότητα και ο άδολος αυθορμητισμός και αυτή τούτη η χαριτωμένη παιδικότητα τους. Κι ευλόγως αναρωτιέται κανείς, πώς και γιατί συνέβη αυτό; Ιδιαιτέρως αναρωτιέται μελαγχολικά εκείνος που έχει ζήσει και βιώσει σε άλλες εποχές, όχι και τόσο μακρινές, μόλις δυο-τρεις δεκαετίες πριν, εκείνη την αυθεντική παιδική αγνότητα μέσα στο καθαρό βλέμμα τους και στα αθώα φερσίματά τους.

Κι έρχεται στον νου του αυτό που με τόση φροντίδα προσπαθούμε να κρύψουμε κάτω από το χαλί της αυτάρεσκης συνειδήσεως : ήταν καιροί όπου ο άνθρωπος και η κοινωνία μας είχαν σημεία αναφοράς πίστη μας και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, που ανάβλυζαν το ήθος και την χάρη μιας κλίμακας αξιών που ιεραρχούσε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πνευματικό επίπεδο και πατριωτικό περιβάλλον, διαπνέοντας κάθε έκφανση και δράση του Έλληνα.

 

Περισσότερα

Το βιβλίο “Προσευχές για τα παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια” (βιβλιοπαρουσίαση) και το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

 

 

Ό,τι έχει να κάνει με παλιότερες εποχές, όποιο σχολικό βιβλίο έρχεται από τα χρόνια τα παλιά, το αγαπώ και το εκτιμώ ιδιαιτέρως.

Μεγάλωσα με διηγήσεις του παππού μου, που αγαπούσε πολύ τα γράμματα και ήθελε να γίνει δάσκαλος (αν και οι συνθήκες δεν του το επέτρεψαν…).

Κρατάει όμως ακόμα ως κειμήλια τα πρώτα του αναγνωστικά, τα παλιά του τετράδια, την πλάκα του.

Τα καλοκαίρια στο χωριό, τριγυρνούσαμε μέσα στο παλιό σχολείο και περιεργαζόμασταν τα παλιά βιβλία και το σχολικό ύλικό, αφημένο στην φθορά του χρόνου.

Όλα αυτά έχουν ποτίσει την ψυχή μου με μια συμπάθεια σε ό,τι προέρχεται από το παρελθόν και σχετίζεται με την σχολική ζωή και εκπαίδευση.

.

Όταν μάθαμε ότι στην Αθήνα λειτουργεί αντίστοιχο μουσείο, δεν παραλήψαμε να το επισκεφτούμε οικογενειακώς, μόλις μάς δώθηκε η ευκαιρία.

 

Περισσότερα

Μία “συγγνώμη” σάς οφείλω… και μια υπόσχεση

 

Ελληνίδα Μάνα

.

Μορφές φωτεινές

μέσα στο ταπεινό τους μεγαλείο.

Ηρωικές

μέσα στην αφάνεια.

Αγνοημένες από την Ιστορία

ξεχασμένες από εμάς.

Ηρωίδες του ΄21…

.

Περισσότερα

Για εσάς, γυναίκες Ελληνίδες, γυναίκες ηρωίδες…

 

.

Πλησιάζει πάλι η μέρα της επετείου της εθνικής μας παλιγγενεσίας…

Διαβάζω και πάλι για τις γυναικείες εκείνες μορφές, που έγιναν της “λευτεριάς μανάδες”

που για τέσσερις  αιώνες κράτησαν άσβεστη στην ψυχή τους και στην ψυχή των παιδιών τους

την φλόγα της Πίστεως και της Ελλάδας

την φλόγα της Ρωμηοσύνης…

.

Περισσότερα

Ο σταυρός ο δικός μας και ο Σταυρός του Χριστού…

.

.

“Εἶπεν ὁ Κύριος ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησά­σθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐ­τοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐ­τοῦ σῶσαι, ἀ­πολέσει αὐτήν ὃς δ᾿ ἂν ἀ­πολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕ­νεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. τί γὰρ ὠφελήσει ἄν­­­θρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ­ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐ­τοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ­ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐ­τοῦ;”

Συμβαίνει συχνά να αναφερόμαστε στον “σταυρό” που κουβαλάμε- είτε αυτός είναι οι δυσκολίες που περνούμε είτε οι άνθρωποι που μάς κάνουν τον βίο αβίωτο (ή έτσι νομίζουμε…).

Χθες, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, διαβάστηκε το παραπάνω ευαγγελικό ανάγνωσμα στου ναούς (ολόκληρο εδώ).

Αναζητώντας μια ανάλυση του κειμένου, διάβασα και την ακόλουθη ερμηνεία, που με τρόπο εύστοχο τοποθετεί τα πράγματα στην σωστή τους βάση.

Περισσότερα

“Σταυρός Χριστού”

(Εν αναμονή της μεγάλης γιορτής της Σταυροπροσκυνήσεως, λίγες σκέψεις με αφορμή τη μεγάλη αρετή της υπομονής που όλοι μας οφείλουμε να αποκτήσουμε…)
.
.
Χωρίς να παραπονεθείς 
για το παραμικρό,
χωρίς να ζητήσεις
να βρεις το δίκιο Σου 
υπέμεινες και σήκωσες
το Σταυρό Σου
Χριστέ,
μόνε κι αληθινέ Θεέ!…
.

Περισσότερα

Τι είδους πνεύμα χρειάζεται αυτός ο καιρός; …

ένα κείμενο που με προβλημάτισε πολύ…

 

Αποτέλεσμα εικόνας για vladimir volegov

.

“Όλοι θέλετε παιδιά με ανατροφή,

λίγοι όμως από εσάς τα διαπαιδαγωγείτε,

γιατί λίγοι καταλαβαίνετε

τι είδους πνεύμα χρειάζεται αυτός ο καιρός.

.

Είναι κορεσμένος αυτός ο καιρός με το πνεύμα της τεχνικής,

με το πνεύμα της εγωιστικής επανάστασης,

με το πνεύμα του χλιαρού ανθρωπισμού,

των ημιμέτρων

και της μυστικής συμφωνίας με το κακό.

.

Περισσότερα

Το μεγάλο ταξίδι της γιαγιάς…

γραμμένο πριν 3 χρόνια, μετά την “αναχώρηση” της γιαγιάς των παιδιών μας από τον κόσμο αυτό…

Καλή αντάμωση να έχουμε, Καλό Παράδεισο…

219261-TABLE TOP STILL LIFE (1)

 

” Η γιαγιά μας σήμερα έκανε το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής της!… και το τελευταίο. Γιατί από σήμερα θα ζει στα παλάτια του Ουρανού.

Πέρασαν τα χρόνια για την γιαγιά. Βάρυνε , αρρώστησε, πονούσε πολύ. Αλλά έκανε πάντα υπομονή και πάντα χαμογελούσε και πάντα έλεγε: “Δόξα τω Θεώ”! Και ήρθε η ώρα που ο Θεός έστειλε του Αγγέλους Του να πάρουν την ψυχούλα της . Και την μετέφεραν ψηλά, μπροστά στον θρόνο του Θεού, να τον προσκυνήσει και Εκείνος να ορίσει την αιώνια κατοικία της.

Συνέχεια ΕΔΩ

Μήπως «προκαλούμε» με την ευτυχία μας ; …

.

(το κείμενο αυτό, από το προσωπικό μου ημερολόγιο, είχε γραφτεί  παλιότερα και το θυμήθηκα με αφορμή την συζήτηση που κάναμε με μια φίλη μου- το αναδημοσιεύω αυτούσιο…)

l5

.

Σκεφτόμουν , μετά από διάφορες κουβέντες σε συναναστροφές με άλλες μητέρες: μήπως μιλώντας για την οικογενειακή μου ζωή, τις χαρές της, τις επιτυχίες των παιδιών μου, τις δικές μου δραστηριότητες, κ.α…

μήπως προκαλώ , άθελά μου, αρνητικά συναισθήματα στους άλλους, που έχουν περισσότερες δυσκολίες απ΄ όσες οι δικές μου ευλογίες;…

 

Περισσότερα

“Θλιμμένη”

 .
γραμμένο από την φίλη μας Ελευθερία Σ.- μια κατάθεση ψυχής που συγκινεί…
την ευχαριστώ θερμά που το μοιράζεται μαζί μας
.
panagia
.
Όταν τα σύννεφα
των θλίψεων
πυκνώνουν
και περικυκλώνουν
νου και καρδιά…
.
Όταν μέσα 
στη ζάλη 
των δοκιμασιών
και των τρικυμιών 
του βίου
ταλαντεύομαι…
.

Περισσότερα

Καλύτερα να ξεσπάσει η καταιγίδα, για να ξαναλάμψει ο ήλιος στη σχέση μας…

Ίσως…

κάποιες φορές

η σύγκρουση, η αντιπαράθεση, μια έκρηξη

να είναι αναγκαία

για την επανασύνδεση,

το πλησίασμα και πάλι των ψυχών,

το σπάσιμο της απομόνωσης

και του τείχους που δημιουργούν ανάμεσά μας

ο εγωισμός, τα παράπονα και οι μικρότητες…

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις Ἐπόμενες νεότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: