Όταν τα παιδιά αντιμετωπίζουν τον θάνατο αγαπημένων προσώπων…

275000-263671-care_resize

 

Είναι κι αυτός μέσα στη ζωή: ο θάνατος….

είναι το μόνο σίγουρο για όποιον γεννηθεί.

Και δεν μπορούμε να τον κρύψουμε από τα παιδιά- και γιατί να έπρεπε, άραγε;…

Σημασία έχει η αντιμετώπισή του, η πίστη στην αθανασία της ψυχής και στην αιωνιότητα .

 

Αν πιστεύουμε ότι το ταξίδι της ζωής συνεχίζεται , και ο άνθρωπός  μας δεν χάνεται, το ίδιο μήνυμα περνάμε και στα παιδιά μας:

Ένας πρόσκαιρος αποχωρισμός ο θάνατος, ένα πέρασμα στην μακαριότητα του Παραδείσου-

για να κερδίσουμε την Όντως Ζωή αγωνιζόμαστε σ΄αυτή την πρόσκαιρη ζωή, σ΄αυτή τη γη…

 ***

 

Περισσότερα

Πενθώντας …

(πενθώντας για την εν Κυρίω κοίμηση του παππού…)

Σχετική εικόνα

 

Κλαις…

ποιον κλαις;

τι κλαις;

 

Μήπως για αυτά που έχασε ο εκλειπών κλαις

για την ζωή που δεν έζησε και χάρηκε;

Πάντα θα υπάρχει τέλος…

Στην αιωνιότητα μπροστά

στιγμές ελάχιστες το πέρασμα από την γη…

 

Περισσότερα

Παππού…

 

Να γράψω θέλω για εσένα,

παππού,

μα τις λέξεις νικούν τα δάκρυα.

Νωπός ο πόνος του αποχωρισμού…

.

Να χαράξω γραμμές δεν τολμώ

μην αδικήσω την μορφή σου.

 

Περισσότερα

Σχολική μελέτη παιδιών : δική μου ή δική τους υπόθεση ; …

 

 

Προβληματίζομαι συχνά πάνω στο θέμα της μελέτης των παιδιών στο σπίτι,γιατί κάθενα από τα παιδιά μου έχει τους δικούς του ρυθμούς και θέτει τους δικούς τους όρους, καθώς έχει τις δικές τους “βλέψεις”και στόχους: άλλο αρκείται στο “άριστα”και άλλο στοχεύει στο “άριστα με θαυμαστικό ” (όχι τόσο στην βαθμολογία, όσο στην τελειοποίηση των εργασιών και των γνώσεων που προσλαμβάνει με τη δική του μελέτη.

Προσπαθώ να θυμάμαι αυτό:

“…πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις”.

(Διαβάστε το, νομίζω πως είναι πολύ βοηθητικό. Αυτό στάθηκε και η αφορμή να γράψω αυτή την ανάρτηση, γιατί το αναζήτησα και πάλι να το διαβάσω. Μεταφέρω εδώ μόνο λίγα λόγια).

 

Περισσότερα

“Από γάλα και μέλι…”

Αποτέλεσμα εικόνας για θηλασμος πινακας
.
Της μάνας η τρυφερή 
και άδολη αγκαλιά,
από γάλα κι από μέλι 
καμωμένη…
.

Περισσότερα

Καλή αρχή! (με ηρεμία…)

(λίγες σκέψεις γραμμένες βιαστικά, σε μια μικρή ανάπαυλα μέσα στην “ασταμάτητη” ροή της καθημερινότητας)

.

Ξεκίνησε άλλη μια σχολική χρονιά

με χαρά και ενθουσιασμό, με καλή διάθεση από τα παιδιά

αλλά και με διάφορους προβληματισμούς και δυσκολίες,

που προκύπτουν καθημερινά και απρόοτα

και που μάς θέλουν συνεχώς σε δράση και αγώνα…

(Λες και θα εξέλειπαν ποτέ οι αντιξοότητες…)

.

Περισσότερα

Σχολείο… και στο σπίτι!

homeschooling

Καινούργια αρχή- καινούριο ξεκίνημα!

Αρχίζει και φέτος η νέα σχολική χρονιά και τα συναισθήματά μας είναι και πάλι ανάμεικτα…  (όπως έγραφα και πέρυσι εδώ).

Όσο κι αν κάποιοι είναι διστακτικοί, το άνοιγμα των σχολείων είναι γεγονός και δεν μπορεί να αποφευχθεί 🙂

Σε μια κουβέντα με τα παιδιά, η μικρή είχε μια άλλη ιδέα:

“Να μην πηγαίνουμε σχολείο, μαμά, και να μάς κάνεις εσύ μάθημα!”.

 

Περισσότερα

Μήνυμα χαράς για την οικουμένη….

Μεγάλος ο πλούτος της υμνολογίας της εκκλησίας μας για την κάθε ημέρα και γιορτή. Mια καθημερινή υπενθύμιση του βαθύτερου νοήματος της ζωής και του προορισμού μας…

Στη συνέχεια, μια απόπειρα μετάφρασης του Απολυτίκιου της εορτής της Γεννήσεως της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) με την ευχή η Χάρη Της να μάς σκεπάζει και να μάς καθοδηγεί προς την Ζωή την αιώνιο.

 

Αποτέλεσμα εικόνων για Η Γέννηση σου Θεοτόκε απολυτίκιο

 

Η γέννησή Σου Θεοτόκε,

χαράς μήνυμα έδωσε σ΄ όλη την οικουμένη·

γιατί από σένα ανέτειλε ο Ήλιος της δικαιοσύνης,

ο Χριστός ο Θεός μας.

Περισσότερα

Τα αγαπημένα μας κουλουράκια -cookies

και λίγες σκέψεις φθινοπωρινές…

 

Μπαίνουμε σιγά σιγά σε φθινοπωρινούς ρυθμούς…

Σε λίγες μέρες θα χτυπήσει και πάλι για πρώτη φορά το κουδούνι, και τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα…

(κάθε εποχή με τις χάρες της, κάθε εποχή με τις “προκλήσεις” της…)

Ας κρατήσουμε μέσα μας λίγο καλοκαίρι, λίγο γαλανό ουρανό και λίγη θάλασσα, που θα κάνουν την σκέψη μας να χαμογελά σε μέρες βαριές, χειμωνιάτικες…

 

Περισσότερα

Στον Μυστρά …

.

.

Στα καλντερίμια του Μυστρά
ηχούν ακόμα οι οπλές των αλόγων
τα βήματα των πολεμιστών
θροίζουν τα φορέματα των αρχοντισσών…

.

Περισσότερα

Ναυάγιο…

20170828_190433

 

Ναυάγιο…
κι όμως στέκει εκεί ολόρθο,
αγέρωχο,
σε πείσμα του χρόνου
σε πείσμα του καιρού
και της φθοράς …

 

Περισσότερα

Φάρος…

 

Φάρος ολοφώτεινος 

ο Λόγος Σου…

.

Ελεύθερη η επιλογή μου

αν θέλω να ακολουθήσω

ασφαλή πορεία

Περισσότερα

Στης Μονεμβασιάς την καστροπολιτεία…

 

Στου Κάστρου την πύλη

σε μια άλλη εποχή εισέρχεσαι

σε έναν άλλο κόσμο λες και ζεις

σε ρυθμούς  άλλους, αλλοτινούς…

.

Περισσότερα

Παντού ο ίδιος Ουρανός…

.

.

Παντού ο ίδιος ήλιος

Παντού ο ίδιος ουρανός…

Πώς γίνεται, όμως,

να δείχνει τόσο διαφορετικός

από άλλη οπτική γωνία;….

.

Περισσότερα

Η «Ψυχομάνα» του Νικολάου Γύζη… και η δική μου γιαγιά

15 χρόνια χωρίς να είναι κοντά μας η γιαγιά Αλεξάνδρα …

Ψυχομάνα Γύζη

.

Σαν σήμερα ήταν που έφυγε η αγαπημένη μου γιαγιά από τον κόσμο αυτό… Μου λείπει πολύ, παρ΄ όλο που πέρασαν πολλά χρόνια.

Και νιώθω πως στην επέτειο της μνήμης της οφείλω να γράψω για την επιλογή μου αυτή, που ως «διαδικτυακή φωτογραφία ταυτότητας» με σηματοδοτεί ως ιστολόγιο.

Πρόκειται για τον πίνακα «η Ψυχομάνα ή Καλομάνα », που είναι από τους αγαπημένους μου… Και μόνο το κεντρικό θέμα του, ο μητρικός θηλασμός, είναι κάτι που αγαπώ πολύ, με εκφράζει ως μητέρα και το ζω με χαρά και ευγνωμοσύνη τα τελευταία χρόνια, από τότε που πρωτοέγινα μάνα.

Όμως ο πίνακας αυτός, συνειρμικά, μου θυμίζει και την αγαπημένη μου γιαγιά.  Στο πρόσωπο του μαυροφορεμένου βρέφους που θηλάζει,  βλέπω την ίδια… θα εξηγήσω στην συνέχεια γιατί.

.

Συνέχεια ΕΔΩ →

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις Ἐπόμενες νεότερες καταχωρίσεις