Αντίστροφη μέτρηση… για τα Χριστούγεννα.

 

Ένα ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης ήρθε στο σπίτι ως κατασκευή των παιδιών στο σχολείο.

Σε εμένα φέρνει αντικρουόμενα συναισθήματα :

Από την μια χαρά και ανυπομονησία για την έλευση της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Χριστού,

από την άλλη αγωνία για το αν προλαβαίνω να ετοιμαστώ…

.

Περισσότερα

“Κανεὶς δεν μπόρεσε ν’ ανέλθει στην πνευματικότητα χωρὶς ν’ ασκηθεί…”

.
Καθώς οδεύουμε ήδη μέσα στην Σαρακοστή των Χριστουγέννων και πορευόμαστε προς την μεγάλη εορτή της Γεννήσεως του Χριστού μας, τίθεται και πάλι το θέμα της νηστείας – όχι μόνο στην “υλική” του υπόσταση, αλλά κυρίως στην πνευματική.
.
Διάβαζα το ακόλουθο απόσπασμα από τους λόγους του πολύ αγαπημένου αγίου των ημερών μας, του οσίου Προφυρίου, και το μεταφέρω αυτούσιο, καθώς θέτει τα θέματα στην σωστή τους βάση. Γιατί αν γνωρίζουμε εμείς τα ωφέλη και την αναγκαιότητα της νηστείς (αλλά και της πνευματικής ασκήσεως, εν γένει) , και την τηρούμε με προθυμία και χαρά, αυτό θα “διδάξουμε” και στα παιδιά μας, κυρίως με το παράδειγμά μας και τα βιώματα που θα λάβουν μέσα στην οικογένεια.
.
‘Ελεγε, λοιπόν, ο άγιος Πορφύριος:
.

Αποτέλεσμα εικόνας για νηστεια χριστουγεννων

.
“Δεν γίνεστε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Άστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι αυτό θα σας σώσει.
.
Εκείνο που κάνει άγιο τον άνθρωπο ειναι η αγάπη, η λατρεία πρὸς τὸν Χριστό, η οποία δὲν μπορει νὰ εκφραστει, δὲν μπορει, δὲν μπορει… Καὶ προσπαθει ο άνθρωπος να κάνει ασκήσεις, νὰ κάνει τέτοια πράγματα και να καταπονει τον εαυτό του για την αγάπη του Θεού.
.
Κανεὶς ασκητὴς δεν αγίασε χωρὶς ασκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ανέλθει στην πνευματικότητα χωρὶς ν’ ασκηθει. Πρέπει νὰ γίνονται ασκήσεις. Άσκηση ειναι οι μετάνοιες, οι αγρυπνίες κ.λπ., αλλὰ όχι μὲ βία.
.
Όλα νὰ γίνονται μὲ χαρά. Δὲν ειναι οι μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν ειναι οι προσευχές, ειναι τὸ δόσιμο, ο έρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά.
.

Περισσότερα

Ο θρήνος της Ραχήλ

 

“Ηρέμησε, Ραχήλ,  γεννήθηκε το Παιδί…”

Αποτέλεσμα εικόνας για Ραχήλ

“Φωνή ακούστηκε στη Ραμά…

Θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς,

η Ραχήλ έκλαιγε τα παιδιά της

και δεν ήθελε να παρηγορηθεί

γιατί αυτά δεν υπήρχαν πλέον…”

.

Πώς να παρηγορηθεί η μάνα για το θάνατο του παιδιού της;

Πώς να παρηγορηθεί ο άνθρωπος για την απώλεια των αγαπημένων του

και της δικής του της ζωής;…

.

Περισσότερα

Το αγγελικό τάγμα των Αγίων Νηπίων – τότε και σήμερα…

μια λυπητερή ιστορία μέσα στις χαρούμενες ημέρες των Χριστουγέννων…μια ιστορία που, δυστυχώς, δεν έχει τελειωμό, που συνεχίζεται και στις μέρες μας, έστω με άλλη “μορφή”, με άλλο προσωπείο… η ιστορία της σφαγής των Νηπίων.

Μέσα σε έναν κόσμο με πολύ πόνο και οδύνη, δεν μπορούμε παρά να πονάμε για τα παιδιά που υποφέρουν, που χάνουν πρόωρα την ζωή τους- πριν ακόμα δουν το φως του ήλιου- που “πληρώνουν” τα αμαρτήματα των μεγάλων. Εκείνα θα απολαύσουν την μακαριότητα του Παραδείσου, οι “φονείς” και οι θύτες;… και όσοι από εμάς αδιαφορούν και δεν αναπέμπουν έστω μια δέηση για εκείνα;…

29 Δεκεμβρίου:Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που εσφάγισαν με διαταγή του Ηρώδη

για τα άγια Νήπια, που θυσιάστηκαν χάριν του Θείου Βρέφους,ένα μικρό δοξολογικό αφιέρωμα-με την ευχή να πρεσβεύουν σε Εκείνο για όλα τα αθώα παιδιά, που ζουν στον σκληρό, σημερινό κόσμο…

.

μπορείτε να διαβάσετε την ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ιστορία αγάπης (Χριστουγεννιάτικη ιστορία)

.

του π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ ὁ­δη­γὸς ἀ­νέ­βη­κε σβέλ­τα στὴ θέ­ση του καὶ ἔ­βα­λε μπρὸς τὴ μη­χα­νή. Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι ἐ­πι­βά­τες ἀ­νέ­βη­καν βι­α­στι­κά, βάλ­θη­καν νὰ ψά­χνουν τὶς θέ­σεις τους. Προ­πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων, ἡ κί­νη­ση στὸ ζε­νίθ.

Ἔ­σκυ­ψε νὰ ση­κώ­σει τὴ βα­λί­τσα της, μὰ ὁ ἄν­τρας της τὴν πρό­λα­βε. Τὴν τα­κτο­ποί­η­σε στὸν χῶ­ρο τῶν ἀ­πο­σκευ­ῶν καὶ γύ­ρι­σε κε­φά­τος κον­τά της.

– Ἄν­τε λοι­πόν, κα­λό σου τα­ξί­δι, τῆς χα­μο­γέ­λα­σε ἀ­πο­χαι­ρε­τών­τας την. Σὲ λίγο πάλι ραν­τε­βοῦ ἐ­δῶ.

Χα­μο­γέ­λα­σε κι ἐ­κεί­νη μὲ τὸ ζό­ρι, ἀν­τάλ­λα­ξαν ἕ­να βι­α­στι­κό, ψυ­χρὸ φι­λὶ κι ἀ­νέ­βη­κε στὴ θέ­ση της. Ἔ­φευ­γε γιὰ τὴν Ἀ­θή­να ἐ­κτά­κτως. Γιὰ δυ­ὸ μέ­ρες μο­νά­χα.

 

Συνέχεια

Μέρες γιορτινές, πρώτα με την οικογένεια…

Μέρες γιορτινές,

ευκαιρίες για να δεθεί περισσότερο η οικογένεια:

οι σύζυγοι μεταξύ τους, τα παιδιά με τους γονείς.

Γιατί μέσα στην παραζάλη της καθημερινότητας

-που μόνοι μας φτιάξαμε λαβύρινθο…-

χανόμαστε και ξεχνιόμαστε και λαχταρούμε να κοιταχτούμε από κοντά

όχι από άψυχες εικόνες και οθόνες

ανταλλάσοντας μηνύματα ηλεκτρονικά

και φιλιά γραπτά…

.

Περισσότερα

Ευχές για τα Χριστούγεννα…

.

Για τις Άγιες Ημέρες των Χριστουγέννων και του Αγίου Δωδεκαημέρου, θα σάς ευχηθούμε με τις ευχές που έδινε ο αγ. Παΐσιος γι’ αυτές τις μέρες…

.

Brefos-en-Fatni.

 

.

“Εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του.”

.

-Γέροντα,δώστε μου μια ευχή για τα Χριστούγεννα.

Εύχομαι ο Χριστός και η Παναγία να σε έχουν κοντά τους σαν το αρνάκι που είναι δίπλα στην φάτνη. Νομίζω, περνάει καλά, όπως και το  βοϊδάκι και το γαϊδουράκι που ζεσταίνουν τον Χριστό στην φάτνη…

 

Περισσότερα

Και φέτος Χριστούγεννα…

.

3_Poimenes

.

Και φέτος Χριστούγεννα

σε έναν κόσμο που παραπαίει,

σε μια εποχή -ίσως-χειρότερη από εκείνη…

.

Με προσμονή περίμεναν τότε τον Σωτήρα

είχαν ένα όραμα στα μάτια και στην ψυχή τους

προσμένανε την Λύτρωση…

.

Περισσότερα

“Οι πειρασμοί μέσα στις γιορτές…” (αγίου Παϊσίου)

.rose winter

.

(Πλησιάζουν οι Άγιες Ημέρες των Χριστουγέννων… όμως πολύ συχνά, πριν από τις γιορτές, δημιουργούνται καταστάσεις που δεν μας αφήνουν να χαρούμε πνευματικά και αληθινά, αλλά και στεναχώρια και ταραχή μας προκαλούν… Ας δούμε τι λέει ο αγ. Παΐσιος για αυτό το θέμα).

.
-Γέροντα, γιατί στις γιορτές συνήθως συμβαίνει κάποιος πειρασμός;
.
-Δεν ξέρεις; Στις γιορτές ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι έχουν χαρά και κερνούν, δίνουν ευλογίες, δώρα πνευματικά στους ανθρώπους. Εδώ οι γονείς κερνούν, όταν γιορτάζουν τα παιδιά, ή οι βασιλείς χαρίζουν ποινές, όταν γεννιέται κανένα βασιλόπουλο,οι Άγιοι γιατί να μην κεράσουν;Μάλιστα η χαρά που δίνουν κρατάει πολύ και βοηθιούνται πολύ οι ψυχές.
 .

«Tους βλέπαμε και τους ακούγαμε τους καλικάντζαρους!» (διηγήσεις της γιαγιάς …και οι καλικάντζαροι σήμερα)

.

σχετικά με τους καλικάντζαρους- τα λεγόμενα “ξωτικά”… :

Ποια σχέση μπορεί να έχει ένας άγιος (αν είναι άγιος ο “κόκκινος” αη- Βασίλης…) με δαιμονικές μορφές;

ένα παλιότερο κείμενο, γραμμένο με αγάπη, χωρίς επικριτική διάθεση

.

.

Αλήθεια, αυτοί οι καλικάντζαροι που «φιγουράρουν» αυτές τις μέρες στα παραμύθια, στις διακοσμήσεις, παντού…

Υπήρχαν στην πραγματικότητα!

Και όχι μόνο υπήρχαν, αλλά οι απλοί και απονήρευτοι άνθρωποι τους έβλεπαν και τους άκουγαν!

Μας τα διηγούνταν η γιαγιά μου…

-Αλήθεια, γιαγιά, τους βλέπατε τους καλικάντζαρους τέτοιες μέρες;

-Ναι, παιδί μου…οι παλιότεροι , όσοι ήταν σαν τους γονείς μου και μεγαλύτεροι, τους έβλεπαν, εμείς μόνο τους ακούγαμε…

Ήταν κάτι άσχημα, μαυριδερά πλάσματα, κάτι ανάμεσα σε σκύλο και άνθρωπο, με ουρά…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

“Σαράντα μέρες η Παναγιά μας κοιλοπονούσε…”, λένε τα κάλαντα. Ποια είναι όμως η αλήθεια;

.%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%b9

 

“Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες,

η Παναγιά μας κοιλοπονούσε…”

λένε τα παραδοσιακά , θρακιώτικα κάλαντα των Χριστουγέννων .

Ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

Η Παναγία μας γέννησε με ωδίνες, όπως όλες οι γυναίκες ; …

”Με πόνους θα γεννάς τα παιδιά σου”, είχε πει ο Θεός στην Εύα μετά την παρακοή και την έξοδο από τον Παράδεισο. Και από τότε μπήκε ο πόνος στην ζωή των ανθρώπων…

Όπως διδάσκει η Ορθόδοξη πίστη και θεολογία, η Παναγίας μας γέννησε “ανωδύνως και αλοχεύτως”. Ήταν η μόνη μεταξύ όλων των γυναικών που γέννησε χωρίς πόνους και χωρίς να ακολουθήσει τον τοκετό της η περίοδος της λοχείας.

.

Περισσότερα

“Ήταν φώτα, χίλια φώτα…Μα δεν ήτανε το Φως…”

Τις ημέρες αυτές της αναμονής των Αγίων Ημερών, της αναμονής της Γέννησης του Σωτήρος, ο τόπος γεμίζει στολίδια, και κυρίως φώτα…

Βλέποντάς τα , άθελά μου σχεδόν, στο μυαλό μου γυροφέρνει ο παραπάνω στίχος που από τα μαθητικά μου χρόνια έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου. Έψαξα και βρήκα το ποίημα, καθώς και κάποιους σχολιασμούς που αναφέρονται σε αυτό.Νομίζω πως έχει πολλά να μας πει και κυρίως να προσανατολίσει το νου και την καρδιά μας προς το Φως το Αληθινό…για να μην μένουμε μόνο στις φωταψίες, αλλά να γεμίσει και η ψυχή μας με το φως που άστραψε εκείνη την Άγια Νύχτα.

Καλά Χριστούγεννα!

fatni_Xmas19

ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ

(Γ.Βερίτη)

 

-Νυχτωμένοι στρατοκόποι,

στά σκοτάδια πού γυρνᾶτε,

σάν τί νά ‘ναι πού ζητᾶτε;

Τόσος δρόμος, τόσοι κόποι

μές στό σκοτεινό στρατί

τ’ ἀνηφορικό, γιατί,

νυχτωμένοι στρατοκόποι;

 .

Περισσότερα

Την φάτνη της ψυχής μου την ετοίμασα για τα Χριστούγεννα;…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

.

Το σπίτι έτοιμο, γιορτινό, στολισμένο,

τα δώρα κάτω από το δέντρο το φωτισμένο,

τα γλυκίσματα και τα φαγητά στο τραπέζι απλωμένα…

Η λίστα με τις δουλειές ολοκληρώνεται.

Όμως…

μήπως κάτι ξέχασα;

Την φάτνη της ψυχής μου την ετοίμασα;

.

Περισσότερα

Αγαπημένα παραμύθια,διηγήματα και κείμενα για τα Χριστούγεννα και το Άγιο Δωδεκαήμερο (συλλογή)

399px-Plate_facing_page_406_of_Fairy_tales_and_stories_(Andersen,_Tegner)

Μια συλλογή από αγαπημένα παραμύθια, κείμενα και διηγήματα, σχετικά με τις άγιες Ημέρες του Δωδεκαημέρου.

Κείμενα για παιδιά, αλλά και για ενήλικες: 

από το κλασσικό και πολυαγαπημένο “κοριτσάκι με τα σπίρτα” την “Μπάμπουσκα” και τον “Μπαρμπα Πανώφ…

μέχρι τα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Φώτη Κόντογλου, του Θ. Ντοστογιέβσκι

και πολλά άλλα, για μικρά και…μεγάλα παιδιά.

Γιατί ένα βιβλίο και ένα κείμενο αξίζει, όταν αξίζει να διαβαστεί για όχι μια , αλλά για πολλές φορές! (αυτή είναι η προσωπική μου φιλοσοφία για τα αναγνώσματα).

Καλή σας ανάγνωση! 

Περισσότερα

Ξε- στόλισμα… όταν σβήνουν τα φώτα των γιορτών, τι μένει;…

.

16 - 1 (3)

 

Πέρασαν οι μέρες οι γιορτινές…

από σήμερα και πάλι στο καθημερινό πρόγραμμα του σχολείου και των καθημερινών δραστηριοτήτων των παιδιών. (έχω μείνει μόνο με τα μικρά στο σπίτι και η αίσθηση είναι λίγο περίεργη μετά από τόσες μέρες πολυκοσμίας ).

Όμορφα περάσαμε… ήρεμα, οικογενειακά, χαρήκαμε ο ένας την παρουσία του άλλου, κάναμε βολτούλες, είδαμε αγαπημένα πρόσωπα. Είχαμε και τις δυσκολίες μας, με αρρώστιες των παιδιών και “πειρασμούς”, αλλά στο σύνολο μένει μια γλυκιά ανάμνηση και από τις φετινές γιορτές.Νιώσαμε το νόημα των Αγίων Ημερών- στο μέτρο του δυνατού-…και αυτό αν κρατήσουμε στην ζωή μας, όλα θα είναι πάντα γιορτινά. Όπως είπε η μικρή μου και με εξέπληξε: “Κάθε Κυριακή είναι Χριστούγεννα, αφού ο Χριστός γεννιέται σε κάθε Θεία Λειτουργία”… Τι άλλο να σχολιάσω εδώ;…

 

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις