ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ (κουνελάκια και κοτοπουλάκια ή …Σταυρός και Ανάσταση;)

(παλιαότερη ανάρτηση-γραμμένη με αγάπη και χωρις επικριτική διάθεση για κανέναν…)

.

«-Γέροντα, κάποια παιδιά με ρώτησαν γιατί βάφουμε κόκκινα αυγά.

-Τα παιδιά να μην τα αφήνετε να σκαλώνουν σε κάτι τέτοια, γιατί τα ενδιαφέροντά τους θα στρέφονται συνέχεια εκεί και δεν θα πηγαίνουν σε κάτι βαθύτερο.

Πέστε τους μόνον ότι το κόκκινο αυγό , όπως είναι στρογγυλό, συμβολίζει τη γη που βάφτηκε με το Αίμα του Χριστού και λυτρώθηκε όλος ο κόσμος από την αμαρτία.» (Λόγοι Γ. Παΐσιου, τόμος ΣΤ, σ.203)

Τα λόγια αυτά του Γέροντος Παΐσιου διάβασα και σκέφτηκα:

Άραγε, τι θα έλεγε ο Γέροντας για τα λαγουδάκια και τα κοτοπουλάκια, με τα οποία έχει συσχετιστεί το Πάσχα; Όλα αυτά τα ξενόφερτα στοιχεία, σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με το βαθύτερο νόημα των εορτών.

Τις μέρες αυτές τα  παιδιά φέρνουν καθημερινά από το σχολείο τέτοιες κατασκευές. Κανένα όμως δεν έφερε μια ζωγραφιά με την Ανάσταση του Λαζάρου, τον Μυστικό δείπνο, έναν στολισμένο Σταυρό… (Το ίδιο συμβαίνει και τα Χριστούγεννα, όπου επικρατεί ο Αη-Βασίλης και το δέντρο).

η συνέχεια ΕΔΩ

“Προσευχές για παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια”

δείτε την βιβλιοπαρουσίαση ΕΔΩ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου

 

ΕΙΝΑΙ θλιβερό γεγονός, ότι σήμερα από τα προσωπάκια των παιδιών μας αν δεν έχει χαθεί ωστόσο έχει ξεθωριάσει η αγνή αθωότητα και ο άδολος αυθορμητισμός και αυτή τούτη η χαριτωμένη παιδικότητα τους. Κι ευλόγως αναρωτιέται κανείς, πώς και γιατί συνέβη αυτό; Ιδιαιτέρως αναρωτιέται μελαγχολικά εκείνος που έχει ζήσει και βιώσει σε άλλες εποχές, όχι και τόσο μακρινές, μόλις δυο-τρεις δεκαετίες πριν, εκείνη την αυθεντική παιδική αγνότητα μέσα στο καθαρό βλέμμα τους και στα αθώα φερσίματά τους.

Κι έρχεται στον νου του αυτό που με τόση φροντίδα προσπαθούμε να κρύψουμε κάτω από το χαλί της αυτάρεσκης συνειδήσεως : ήταν καιροί όπου ο άνθρωπος και η κοινωνία μας είχαν σημεία αναφοράς πίστη μας και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, που ανάβλυζαν το ήθος και την χάρη μιας κλίμακας αξιών που ιεραρχούσε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πνευματικό επίπεδο και πατριωτικό περιβάλλον, διαπνέοντας κάθε έκφανση και δράση του Έλληνα.

 

Περισσότερα

Το βιβλίο “Προσευχές για τα παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια” (βιβλιοπαρουσίαση) και το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

 

 

Ό,τι έχει να κάνει με παλιότερες εποχές, όποιο σχολικό βιβλίο έρχεται από τα χρόνια τα παλιά, το αγαπώ και το εκτιμώ ιδιαιτέρως.

Μεγάλωσα με διηγήσεις του παππού μου, που αγαπούσε πολύ τα γράμματα και ήθελε να γίνει δάσκαλος (αν και οι συνθήκες δεν του το επέτρεψαν…).

Κρατάει όμως ακόμα ως κειμήλια τα πρώτα του αναγνωστικά, τα παλιά του τετράδια, την πλάκα του.

Τα καλοκαίρια στο χωριό, τριγυρνούσαμε μέσα στο παλιό σχολείο και περιεργαζόμασταν τα παλιά βιβλία και το σχολικό ύλικό, αφημένο στην φθορά του χρόνου.

Όλα αυτά έχουν ποτίσει την ψυχή μου με μια συμπάθεια σε ό,τι προέρχεται από το παρελθόν και σχετίζεται με την σχολική ζωή και εκπαίδευση.

.

Όταν μάθαμε ότι στην Αθήνα λειτουργεί αντίστοιχο μουσείο, δεν παραλήψαμε να το επισκεφτούμε οικογενειακώς, μόλις μάς δώθηκε η ευκαιρία.

 

Περισσότερα

“Μαμά, γιατί γιορτάζουμε το ΟΧΙ και γιατί κάνουμε παρέλαση;…”

.

 λίγες σκέψεις,με αφορμή τις συζητήσεις μας με τα παιδιά μας, σχετικά με τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940…(περσινό κείμενο)

.

γυναίκα της Πίνδου

.

Φτάσανε και φέτος οι μέρες εορτασμού της εθνικής επετείου του ΟΧΙ…

Μέσα από τις συζητήσεις με τα παιδιά και τις καίριες ερωτήσεις που θέτουν, μπαίνω και εγώ η ίδια σε προβληματισμούς και βρίσκω την ευκαιρία να σκεφτώ καλύτερα κάποια πράγματα και να τα θέσω στη σωστή βάση.

Τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι που, με την καθαρότητα της ψυχής και του μυαλού, ίσως να “βλέπουν” και να αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, που έχουν παγιωμένες κάποιες αντιλήψεις.Και οι κουβέντες, η επικοινωνία μαζί τους, καλλιεργεί την κρίση τους και οξύνει την αντίληψή τους, ώστε και τα ίδια να βρίσκουν το “γιατί;” πίσω από ερωτήματα που φαίνονται εξ αρχής δεδομένα, αλλά φτάνουν στιγμές που αμφισβητούνται…

.

Περισσότερα

HALLOWEEN: Αν ξέραμε τι ήταν , θα το γιορτάζαμε;…

.halloween-jackolantern-h

 

Τα βλέπεις και φρίττεις…

(αν δεν έχει αλλοιωθεί το αισθητήριό σου και είναι καθαρό, όπως ενός μικρού παιδιού, οι μάγισσες, οι νεκροκεφαλές και οι σκελετοί μόνο αποστροφή προκαλούν)…

Βρέθηκα σήμερα με τα δυο μικρά σε ένα πολυκατάστημα και,μόλις αντίκρισε το τρίχρονο την φάτσα της μάγισσας και την ανάλογη διακόσμηση, γύρισε τρομαγμένο και μου είπε:

“Μαμά, είναι κακά αυτά τα πράγματα”…

(κάναμε ολόκληρο γύρο για να αποφύγουμε τα σχετικά  “αντικείμενα”, παντού πρόβαλαν μπροστά μας).

.

Μα γιατί να θέλουμε να γιορτάσουμε και να διασκεδάσουμε με τέτοιες εικόνες;

 

Περισσότερα

“ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ…”

 

(Μπροστά στα λόγια του αγαπημένου μας αγίου, δεν τολμώ να σχολιάσω… Μόνο εύχομαι ταπεινά να μάς φωτίζουν οι λόγοι του και οι ευχές του να μάς προτρέπουν στον καλό αγώνα- γιατί τα πράγματα είναι ομολογουμένως δύσκολα…)

‘Ελεγε ο όσιος Παΐσιος:

Βλέπω παιδιά ποὺ ἔχουν τελειώσει ὄχι μόνο Λύκειο ἀλλὰ καὶ Πανεπιστήμιο νὰ γράφουν κάτι γράμματα, νὰ κάνουν κάτι λάθη… Ἐμεῖς τοῦ Δημοτικοῦ ἤμασταν καὶ τέτοια λάθη δὲν κάναμε. Καὶ ἄν εἶναι φοιτητές τῆς Φιλολογίας ἤ τῆς Νομικῆς, κάτι γίνεται. Ἄν εἶναι ἄλλης Σχολῆς, δὲν ξέρουν νὰ γράψουν. Ἐνῶ τὸ Σχολαρχεῖο παλιά ἦταν… (σαν Πανεπιστήμιο).

Ἐδῶ βλέπεις καὶ στὸ Δημοτικό πόσα μάθαιναν τότε τὰ παιδιά, πόσο μᾶλλον στὸ Σχολαρχεῖο! 

.

Περισσότερα

Για μια Ορθόδοξη αγωγή και κατήχηση μέσα στην οικογένεια (μέρος 2ο)

.Αποτέλεσμα εικόνας για тебе чекають вдома

.

(αντιγράφω από το βιβλίο: Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα) της μοναχής Μαγδαληνής- Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας)

(το 1ο μέρος  του κεφαλαίου ΕΔΩ )

(στις επόμενες παραγράφους, η αδελφή Μαγδαληνή (μέσα από την δική της μεγάλη πείρα με τις κατηχητικές συνάξεις των παιδιών) , κάνει κάποιες πολύ εύστοχες και βοηθητικές παρατηρήσεις, που είναι πολύ χρήσιμες και για εμάς τους γονείς στην κατ΄οίκον κατήχηση των παιδιών μας)

.

“Σέ μιά τάξη κατηχητικού, όπου κανείς συναντά μεγάλες διαφορές μεταξύ τών παιδιών, όσον άφορα στην ικανότητα και στην επιθυμία τους νά ακούσουν γιά τον Θεό, μπορεί νά προκληθεί μεγάλη πνευματική βλάβη, άν ό λόγος μας δέν είναι προσαρμοσμένος στά μέτρα του κάθε παιδιού. Προσπαθούμε νά εμπνεύσουμε και όχι νά επιβάλουμε διά της βίας. Τό ϊδιο παιδί είναι δυνατό νά έχει σέ ορισμένες στιγμές μεγαλύτερη πνευματική δεκτικότητα άπ’ ό,τι σέ άλλες.

.
Πώς κρίνουμε τήν αξία μιας τάξεως του κατηχητικού ; Τό πιο βασικό είναι νά φεύγουν τά παιδιά από τήν τάξη περισσότερο εμπνευσμένα νά αγαπούν τον Θεό,παρά η ολοκλήρωσση του προγράμματος του κατηχητή.

.

Περισσότερα

Για μια Ορθόδοξη αγωγή και κατήχηση μέσα στην οικογένεια (μέρος 1ο)

 

Πώς να δώσουμε χριστιανική αγωγή στα παιδιά μας;…

Ποιος να είναι ο κύριος στόχος μας;

Τι είναι το πιο σημαντικό, όταν θέλουμε να τους μεταδώσουμε την Ορθόδοξη Πίστη ;…

Ίσως να διστάζουμε μπροστά σε αυτό το μεγάλο- μέγιστο έργο, που επωμιζόμαστε (καθώς, όπως συζητούσαμε και ΕΔΩ , από τα σχολικά βιβλία και προγράμματα μάλλον δεν πρέπει να περιμένουμε και πολλά- αντιθέτως). Παλιότερα οι γονείς ήταν βέβαιοι ότι το παιδί θα μάθει για τον Χριστό και τους αγίους και στο σχολείο, θα πάρει από εκεί κάποιες βάσεις πάνω στα θέματα της θρησκείας μας. Όμως πλέον το βάρος αυτό το αναλαμβάνουμε εμείς οι γονείς- μαζί με την υποστήριξη των κατά τόπους κατηχητικών σχολείων.

Αντί να γράφω δικά μου λόγια και σκέψεις, θεώρησα καλύτερο να αντιγράψω από ένα βιβλίο που πολύ εκτιμώ και με έχει βοηθήσει, κάποια αποσπάσματα. Ελπίζω η μελέτη τους να σάς βοηθήσει και εσάς στο έργο της κατ΄οίκον κατήχησης των παιδιών μας.

.

(από το βιβλίο: Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα) της μοναχής Μαγδαληνής- Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας).

Οί χριστιανοί γονείς και δάσκαλοι και όλοι όσοι επιθυμούν νά διδάξουν τό χριστιανισμό, οφείλουν νά έχουν πάντα κατά νουν ότι ό κύριος σκοπός τους είναι:να εμπνεύσουν στο παιδί προσωπική αγάπη στο Χριστό και στη Μητέρα Του. Αν ένα παιδί μεγαλώνει τιμώντας τον Χριστό και τήν Παναγία ως αγαπημένα πρόσωπα, αυτή η αγάπη θά στερεώσει τήν καρδιά του στον Θεό. Κι αν αργότερα περάσει μέσα από αμφιβολίες ή ακόμη κι άν εγκαταλείψει τήν Εκκλησία, τουλάχιστον ή καρδιά του δεν θά στραφεί εναντίον του Χρίστου· αυτό και μόνο μπορεί νά είναι αρκετό γιά τή σωτηρία του.

.

Περισσότερα

Για την αγάπη των παιδιών για την πατρίδα -για το σχολείο, τα αρχαία ελληνικά και τις ξένες γλώσσες

.

~ως συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης σχετικά με τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών (ΕΔΩ)

και της ανάρτησης σχετικά με τα “γράμματα” που μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία σήμερα (ΕΔΩ):

(λόγοι αγίου Παϊσίου)

παιδεια-σχολειο-δασκαλος-γεροντας-παισιος-ελλαδα

.

“Παλιά τα παιδιά με τα όμορφα ποιηματάκια τα μάθαιναν ν’ αγαπάν  την πατρίδα:

Η όμορφη πατρίδα μου

Ξαπλώνει στο δροσερό γαλάζιο

Με τα δροσερά τα κύματα…

Να δεις πώς το λεγε… ’Ετσι γέμιζε το παιδί.

Σήμερα δεν τους δίνουν τέτοια, τα αφήνουν άδεια τα παιδιά.

Και στο σπίτι οι γονείς, ο ένας από δω κοιτά, ο άλλος από κει, πού να βρεθεί αγάπη για το παιδί; Μένουν άδεια τα παιδιά και υποφέρουν.

.

Περισσότερα

“Πρώτα το πιο σπουδαίο…” (για τις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών)

.

Μαζί με το άνοιγμα των σχολειών, αρχίζουν και οι εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών: ξένες γλώσσες, ωδείο, αθλήματα, εικαστικά κ.α…. τι να πρωτοδιαλέξουμε δεν ξέρουμε και εμείς και τα ίδια.Τι τους ενδιαφέρει πραγματικά και σε πόσα μπορούμε να ανταπεξέλθουμε από θέμα χρόνου, εξόδων κ.α;  Σε τι να δώσουμε προτεραιότητα;…Ποια από όλα αυτά θα τα ωφελήσουν , δεν θα φορτώσουν απλώς το πρόγραμμά μας, και θα προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην μόρφωση και την καλλιέργεια των παιδιών μας;…

Μέσα σε τέτοιες σκέψεις, θυμήθηκα το ακόλουθο κείμενο που, όταν πριν λίγα χρόνια είχα διαβάσει, με είχε εντυπωσιάσει πολύ. Δίνει μια άλλη προοπτική στην μόρφωση των παιδιών και θέτει τα πράγματα σε άλλη βάση. Το μεταφέρω εδώ: 

.

(Aγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, επισκόπου Αχρίδος)

(Απάντηση σε κάποια θλιμμένη μητέρα, για τα “κακά” παιδιά.)

imagesCAAUYJ00

“Παραπονείστε, αλίμονο, για τα ίδια σας τα παιδιά! Εκτός από το σχολείο τους, πληρώνατε ιδιαίτερους δασκάλους για να τα διδάξουν να παίζουν πιάνο και να μιλούν γαλλικά. Και τώρα σας έχουν πάρει το κεφάλι με το πιάνο. Και όταν μεταξύ τους μιλάν τα γαλλικά, κοροϊδεύουν. Νοιώθετε ότι συζητούν άσχημα για το πρόσωπό σας.

.

 

Περισσότερα

“Γράμματα σπουδάματα, του Θεού (;) τα πράγματα…” ;;;

.

.

Μέρες τώρα, καθώς αρχίζει μια νέα σχολική χρονιά, μια αγωνία και μια σκέψη  διακατέχει και πάλι το μυαλό και την ψυχή μου:

Ποια “γράμματα” μαθαίνουν τα παιδιά μας στα σχολεία;… (και εννοώ τα όσα προωθούνται από τα σχολικά βιβλία…).Είναι, άραγε, “γράμματα του Θεού”;;;

Μια απλή σύγκριση με τα παλιά αναγνωστικά αρκεί να καταλάβουμε την μεγάλη αλλαγή… Τι κρίμα, γιατί όλα εκείνα να θεωρούνται οπισδοδρομικά, παλιά, ξεπερασμένα και κάθε τι “νέο”,αμφιβόλου αξίας και ηθικής,  να προσπαθούν να το επιβάλουν στις αθώες ψυχούλες… 

.

Περισσότερα

Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι … (σκέψεις)

.

anagnostiko.

Κοντεύει η ώρα που το κουδούνι του σχολείου θα ηχήσει και φέτος για πρώτη φορά, σηματοδοτώντας μια νέα σχολική χρονιά.

Είναι λίγο περίεργη η αίσθηση που έχω, καθώς τα παιδιά έπεσαν πιο νωρίς από το συνηθισμένη ώρα, για ύπνο, για να ξυπνήσουν αύριο για τον αγιασμό.

Λίγη συγκίνηση, λίγο άγχος, μια γλυκιά θλίψη για το καλοκαίρι που πέρασε, λίγη αγωνία μπροστά στη νέα σεζόν που ξεκινάει… “Κάθε αρχή και δύσκολη…” 

. Περισσότερα

“Αγαπώντας” το φθινόπωρο…

 

.Αποτέλεσμα εικόνας για ρομαντικεσ εικονεσ με βροχη

.

Φθινοπωριάζει αισθητά πλέον…

Μέρες τώρα σιγοβρέχει, ο ήλιος δεν μας “τιμά” κάθε μέρα, η γη εχει νοτίσει καλά και άρχισαν τα πρώτα σημάδια από λάσπες να   εμφανίζονται στα παπούτσια και τα ρούχα των παιδιών… Οι βολτούλες μας περιορίζονται, γίνονται πιο οργανωμένες οι έξοδοί μας (καιρού επιτρέποντως…) και στο σπίτι επικρατεί μια αναστάτωση, καθώς προετοιμαζόμαστε για τα πρώτα κρύα και το άνοιγμα των σχολείων. Αλλαγή εποχής και στις ντουλάπες και στο νοικοκυριό,  με όλη την ανακατωσούρα και την κούραση που συνεπάγεται.

Αυτοί ήταν κάποιοι από τους λόγους που δεν συμπαθούσα το φθινόπωρο τα τελευταία χρόνια, οφείλω να το ομολογήσω…Aυτές οι αλλαγές, αυτή η μετάβαση, με δυσκολεύει.

.
Περισσότερα

Χρόνια πολλά και ελεύθερα!

.

το κείμενο αυτό, με σκέψεις των ημερών, το έγραψα αρχικά για να το μοιραστώ με λίγους καλούς φίλους, αλλά το αναρτώ και εδώ, γιατί και εσάς ως φίλους και συνοδοιπόρους σάς νιώθω) 

.
σημαία

.

Κάποιες στιγμές νιώθω να ασφυκτιώ απ΄αυτά που ακούω γύρω μου και την ανελευθερία σκέψης και έκφρασης που θέλουν κάποιοι να επιβάλουν… κάποιοι που πίνουν νερό στο όνομα του σεβασμού της διαφορετικότητας, αλλά επ’ ουδενί δεν θέλουν να δείξουν σεβασμό στις ρίζες μας, στην Ιστορία μας, στις αξίες της Φυλής μας…

Θα εκφραστω, ίσως, λίγο έντονα, αλλά θέλω να βγάλω προς τα έξω όσο έχω μέσα μου και με πιέζουν, θέλω να τα πω, γιατί εκεί έξω ίσως και άλλοι βιώνετε τα ίδια – και είναι παρήγορο να βρίσκεις ανθρώπους με τις ίδιες ανησυχίες.

.

Περισσότερα

Η 25η Μαρτίου (από ένα παλιό αναγνωστικό)

.

η σχολική γιορτή, όπως εορταζόταν πριν λίγες δεκαετίες…

δεν θα κάνω αντιπαράθεση με την σημερινή κατάσταση. Το να κατηγορούμε το σκοτάδι δεν ωφελεί . Αν ανάψουμε ένα “κέρακι”, διώχνουμε το σκοτάδι γύρω μας…Αναγνωρίζουμε τα κακώς κείμενα της παιδείας μας και αναλαμβάνουμε ο καθένας το έργο του. Ας κάνουμε τα σπίτια μας Κρυφά Σχολειά, γιατί :
.
χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ΄ρθούν, θα περάσουν.
Κριτές, θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί». (Κωστής Παλαμάς)
.

Scan0002

.

Από μέρες ετοιμάζεται το σχολείο για την εθνική εορτή. Πολλά παιδιά εργάζονται και φτιάχνουν σημαίες. Άλλα ψαλιδίζουν το χαρτόνι και φτιάχνουν γράμματα για τις επιγραφές, άλλα φτιάχνουν στεφάνια.

Ή Τασία θά φτιάσει τό φωτοστέφανο για τήν Παναγία. Αύτόν θά τόν φορέσει ή Θυμιοπούλα. Αύτή θά παραστήσει τήν Παναγία. Είναι  πιό φρόνιμο καί ταπεινό κορίτσι. Όλο το σχολείο την άγαπά.

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: