Σχολική μελέτη παιδιών : δική μου ή δική τους υπόθεση ; …

 

 

Προβληματίζομαι συχνά πάνω στο θέμα της μελέτης των παιδιών στο σπίτι,γιατί κάθενα από τα παιδιά μου έχει τους δικούς του ρυθμούς και θέτει τους δικούς τους όρους, καθώς έχει τις δικές τους “βλέψεις”και στόχους: άλλο αρκείται στο “άριστα”και άλλο στοχεύει στο “άριστα με θαυμαστικό ” (όχι τόσο στην βαθμολογία, όσο στην τελειοποίηση των εργασιών και των γνώσεων που προσλαμβάνει με τη δική του μελέτη.

Προσπαθώ να θυμάμαι αυτό:

“…πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις”.

(Διαβάστε το, νομίζω πως είναι πολύ βοηθητικό. Αυτό στάθηκε και η αφορμή να γράψω αυτή την ανάρτηση, γιατί το αναζήτησα και πάλι να το διαβάσω. Μεταφέρω εδώ μόνο λίγα λόγια).

 

Περισσότερα

Advertisements

Καλή αρχή! (με ηρεμία…)

(λίγες σκέψεις γραμμένες βιαστικά, σε μια μικρή ανάπαυλα μέσα στην “ασταμάτητη” ροή της καθημερινότητας)

.

Ξεκίνησε άλλη μια σχολική χρονιά

με χαρά και ενθουσιασμό, με καλή διάθεση από τα παιδιά

αλλά και με διάφορους προβληματισμούς και δυσκολίες,

που προκύπτουν καθημερινά και απρόοτα

και που μάς θέλουν συνεχώς σε δράση και αγώνα…

(Λες και θα εξέλειπαν ποτέ οι αντιξοότητες…)

.

Περισσότερα

Σχολείο… και στο σπίτι!

homeschooling

Καινούργια αρχή- καινούριο ξεκίνημα!

Αρχίζει και φέτος η νέα σχολική χρονιά και τα συναισθήματά μας είναι και πάλι ανάμεικτα…  (όπως έγραφα και πέρυσι εδώ).

Όσο κι αν κάποιοι είναι διστακτικοί, το άνοιγμα των σχολείων είναι γεγονός και δεν μπορεί να αποφευχθεί 🙂

Σε μια κουβέντα με τα παιδιά, η μικρή είχε μια άλλη ιδέα:

“Να μην πηγαίνουμε σχολείο, μαμά, και να μάς κάνεις εσύ μάθημα!”.

 

Περισσότερα

Η “ευκαιρία” του καλοκαιριού…

λίμνη Ζηρού

.

Έκλεισαν πλέον τα σχολεία, τελείωσαν οι εξετάσεις και κάθε λογής μαθήματα,και εδώ και λίγες μέρες απολαμβάνουμε την ξενοιασιά πιο χαλαρών ημερών,χωρίς υποχρεωτικό πρωινό ξύπνημα σε συγκεκριμένη ώρα και χωρίς πολλές μετακινήσεις και υποχρεώσεις, που έπρεπε να κλύπτονται καθημερινά…

Το καλοκαίρι πάντα είναι μια πρόκληση για εμάς, και ελπίζω και φέτος να εξελιχθεί γενικώς ομαλά και να αφήσει όμορφες αναμνήσεις στην οικογένειά μας.

.

Περισσότερα

“Γιατί, μαμά, η Χ. έχει δυο μαμάδες και δεν έχει μπαμπά;…”

 

Με αφορμή τις παρελάσεις υπερηφανείας (gay pride) που πραγματοποιούνται και φέτος στη χώρα μας,  θυμήθηκα ένα περιστατικό  που μου διηγήθηκαν και που συνέβη πριν λίγα χρόνια στην Αμερική. Είναι λυπηρό αλλά σε λίγα χρόνια, πιθανόν να το αντιμετωπίζουμε και στη δική μας χώρα…

Πριν από δώδεκα χρόνια, ο αδελφός μου είχε βρεθεί για διάστημα ενός έτους στην Αμερική, και επισκέφθηκε αρκετές περιοχές όπου ζούσαν ομογενείς και Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Σε μια από τις επισκέψεις του σε μια μεγάλη πόλη, φιλοξενήθηκε από μια οικογένεια Ελλήνων, οι οποίοι ζούσαν κοντά σε μια συνοικία όπου κατά κόρον διέμεναν μη παραδοσιακές οικογένειες (ομοφυλοφίλων κλπ…)

 

Περισσότερα

Καιρός εξετάσεων…

 

Σχετική εικόνα

.

Με το καλοκαίρι προ των πυλών…-αύριο το καλοσωρίζουμε επισήμως-

και καθώς η σχολική χρονιά πλησιάζει στο τέλος της,

περνάμε φάση εξετάσεων

(στο σχολείο, στη μουσική, στις ξένες γλώσσες κτλ…).

.

Δοκιμάζονται οι αντοχές των παιδιών

που είναι ήδη φορτωμένα από μια απαιτητική χρονιά

και η άνοιξη τους έχει ήδη αναστατώσει από καιρό.

Δοκιμάζονται και οι δικές μας αντοχές

-ψυχικές και σωματικές- .

.

Περισσότερα

Τέσσερις μέρες στο νοσοκομείο…

 

Όταν αναπάντεχα βρεθείς με το μικρό σου στο νοσοκομείο…

τότε τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τι νιώθει η ψυχή της μάνας

που μένει δίπλα στο παιδί

και ζει πολλαπλά τις αγωνίες και την έγνοια του

μέχρι να γιάνει και να επιστρέψουν γεροί στο σπίτι…

.

Περισσότερα

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ (κουνελάκια και κοτοπουλάκια ή …Σταυρός και Ανάσταση;)

(παλιαότερη ανάρτηση-γραμμένη με αγάπη και χωρις επικριτική διάθεση για κανέναν…)

.

«-Γέροντα, κάποια παιδιά με ρώτησαν γιατί βάφουμε κόκκινα αυγά.

-Τα παιδιά να μην τα αφήνετε να σκαλώνουν σε κάτι τέτοια, γιατί τα ενδιαφέροντά τους θα στρέφονται συνέχεια εκεί και δεν θα πηγαίνουν σε κάτι βαθύτερο.

Πέστε τους μόνον ότι το κόκκινο αυγό , όπως είναι στρογγυλό, συμβολίζει τη γη που βάφτηκε με το Αίμα του Χριστού και λυτρώθηκε όλος ο κόσμος από την αμαρτία.» (Λόγοι Γ. Παΐσιου, τόμος ΣΤ, σ.203)

Τα λόγια αυτά του Γέροντος Παΐσιου διάβασα και σκέφτηκα:

Άραγε, τι θα έλεγε ο Γέροντας για τα λαγουδάκια και τα κοτοπουλάκια, με τα οποία έχει συσχετιστεί το Πάσχα; Όλα αυτά τα ξενόφερτα στοιχεία, σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με το βαθύτερο νόημα των εορτών.

Τις μέρες αυτές τα  παιδιά φέρνουν καθημερινά από το σχολείο τέτοιες κατασκευές. Κανένα όμως δεν έφερε μια ζωγραφιά με την Ανάσταση του Λαζάρου, τον Μυστικό δείπνο, έναν στολισμένο Σταυρό… (Το ίδιο συμβαίνει και τα Χριστούγεννα, όπου επικρατεί ο Αη-Βασίλης και το δέντρο).

η συνέχεια ΕΔΩ

“Προσευχές για παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια”

δείτε την βιβλιοπαρουσίαση ΕΔΩ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Αρχιμ. Αθανασίου Αναστασίου Προηγουμένου Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου

 

ΕΙΝΑΙ θλιβερό γεγονός, ότι σήμερα από τα προσωπάκια των παιδιών μας αν δεν έχει χαθεί ωστόσο έχει ξεθωριάσει η αγνή αθωότητα και ο άδολος αυθορμητισμός και αυτή τούτη η χαριτωμένη παιδικότητα τους. Κι ευλόγως αναρωτιέται κανείς, πώς και γιατί συνέβη αυτό; Ιδιαιτέρως αναρωτιέται μελαγχολικά εκείνος που έχει ζήσει και βιώσει σε άλλες εποχές, όχι και τόσο μακρινές, μόλις δυο-τρεις δεκαετίες πριν, εκείνη την αυθεντική παιδική αγνότητα μέσα στο καθαρό βλέμμα τους και στα αθώα φερσίματά τους.

Κι έρχεται στον νου του αυτό που με τόση φροντίδα προσπαθούμε να κρύψουμε κάτω από το χαλί της αυτάρεσκης συνειδήσεως : ήταν καιροί όπου ο άνθρωπος και η κοινωνία μας είχαν σημεία αναφοράς πίστη μας και τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας, που ανάβλυζαν το ήθος και την χάρη μιας κλίμακας αξιών που ιεραρχούσε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πνευματικό επίπεδο και πατριωτικό περιβάλλον, διαπνέοντας κάθε έκφανση και δράση του Έλληνα.

 

Περισσότερα

Το βιβλίο “Προσευχές για τα παιδιά από τα παλιά μας αλφαβητάρια” (βιβλιοπαρουσίαση) και το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

 

 

Ό,τι έχει να κάνει με παλιότερες εποχές, όποιο σχολικό βιβλίο έρχεται από τα χρόνια τα παλιά, το αγαπώ και το εκτιμώ ιδιαιτέρως.

Μεγάλωσα με διηγήσεις του παππού μου, που αγαπούσε πολύ τα γράμματα και ήθελε να γίνει δάσκαλος (αν και οι συνθήκες δεν του το επέτρεψαν…).

Κρατάει όμως ακόμα ως κειμήλια τα πρώτα του αναγνωστικά, τα παλιά του τετράδια, την πλάκα του.

Τα καλοκαίρια στο χωριό, τριγυρνούσαμε μέσα στο παλιό σχολείο και περιεργαζόμασταν τα παλιά βιβλία και το σχολικό ύλικό, αφημένο στην φθορά του χρόνου.

Όλα αυτά έχουν ποτίσει την ψυχή μου με μια συμπάθεια σε ό,τι προέρχεται από το παρελθόν και σχετίζεται με την σχολική ζωή και εκπαίδευση.

.

Όταν μάθαμε ότι στην Αθήνα λειτουργεί αντίστοιχο μουσείο, δεν παραλήψαμε να το επισκεφτούμε οικογενειακώς, μόλις μάς δώθηκε η ευκαιρία.

 

Περισσότερα

“Μαμά, γιατί γιορτάζουμε το ΟΧΙ και γιατί κάνουμε παρέλαση;…”

.

 λίγες σκέψεις,με αφορμή τις συζητήσεις μας με τα παιδιά μας, σχετικά με τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940…(περσινό κείμενο)

.

γυναίκα της Πίνδου

.

Φτάσανε και φέτος οι μέρες εορτασμού της εθνικής επετείου του ΟΧΙ…

Μέσα από τις συζητήσεις με τα παιδιά και τις καίριες ερωτήσεις που θέτουν, μπαίνω και εγώ η ίδια σε προβληματισμούς και βρίσκω την ευκαιρία να σκεφτώ καλύτερα κάποια πράγματα και να τα θέσω στη σωστή βάση.

Τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι που, με την καθαρότητα της ψυχής και του μυαλού, ίσως να “βλέπουν” και να αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, που έχουν παγιωμένες κάποιες αντιλήψεις.Και οι κουβέντες, η επικοινωνία μαζί τους, καλλιεργεί την κρίση τους και οξύνει την αντίληψή τους, ώστε και τα ίδια να βρίσκουν το “γιατί;” πίσω από ερωτήματα που φαίνονται εξ αρχής δεδομένα, αλλά φτάνουν στιγμές που αμφισβητούνται…

.

Περισσότερα

HALLOWEEN: Αν ξέραμε τι ήταν , θα το γιορτάζαμε;…

.halloween-jackolantern-h

 

Τα βλέπεις και φρίττεις…

(αν δεν έχει αλλοιωθεί το αισθητήριό σου και είναι καθαρό, όπως ενός μικρού παιδιού, οι μάγισσες, οι νεκροκεφαλές και οι σκελετοί μόνο αποστροφή προκαλούν)…

Βρέθηκα σήμερα με τα δυο μικρά σε ένα πολυκατάστημα και,μόλις αντίκρισε το τρίχρονο την φάτσα της μάγισσας και την ανάλογη διακόσμηση, γύρισε τρομαγμένο και μου είπε:

“Μαμά, είναι κακά αυτά τα πράγματα”…

(κάναμε ολόκληρο γύρο για να αποφύγουμε τα σχετικά  “αντικείμενα”, παντού πρόβαλαν μπροστά μας).

.

Μα γιατί να θέλουμε να γιορτάσουμε και να διασκεδάσουμε με τέτοιες εικόνες;

 

Περισσότερα

“ΦΟΡΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ…”

 

(Μπροστά στα λόγια του αγαπημένου μας αγίου, δεν τολμώ να σχολιάσω… Μόνο εύχομαι ταπεινά να μάς φωτίζουν οι λόγοι του και οι ευχές του να μάς προτρέπουν στον καλό αγώνα- γιατί τα πράγματα είναι ομολογουμένως δύσκολα…)

‘Ελεγε ο όσιος Παΐσιος:

Βλέπω παιδιά ποὺ ἔχουν τελειώσει ὄχι μόνο Λύκειο ἀλλὰ καὶ Πανεπιστήμιο νὰ γράφουν κάτι γράμματα, νὰ κάνουν κάτι λάθη… Ἐμεῖς τοῦ Δημοτικοῦ ἤμασταν καὶ τέτοια λάθη δὲν κάναμε. Καὶ ἄν εἶναι φοιτητές τῆς Φιλολογίας ἤ τῆς Νομικῆς, κάτι γίνεται. Ἄν εἶναι ἄλλης Σχολῆς, δὲν ξέρουν νὰ γράψουν. Ἐνῶ τὸ Σχολαρχεῖο παλιά ἦταν… (σαν Πανεπιστήμιο).

Ἐδῶ βλέπεις καὶ στὸ Δημοτικό πόσα μάθαιναν τότε τὰ παιδιά, πόσο μᾶλλον στὸ Σχολαρχεῖο! 

.

Περισσότερα

Για μια Ορθόδοξη αγωγή και κατήχηση μέσα στην οικογένεια (μέρος 2ο)

.Αποτέλεσμα εικόνας για тебе чекають вдома

.

(αντιγράφω από το βιβλίο: Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα) της μοναχής Μαγδαληνής- Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας)

(το 1ο μέρος  του κεφαλαίου ΕΔΩ )

(στις επόμενες παραγράφους, η αδελφή Μαγδαληνή (μέσα από την δική της μεγάλη πείρα με τις κατηχητικές συνάξεις των παιδιών) , κάνει κάποιες πολύ εύστοχες και βοηθητικές παρατηρήσεις, που είναι πολύ χρήσιμες και για εμάς τους γονείς στην κατ΄οίκον κατήχηση των παιδιών μας)

.

“Σέ μιά τάξη κατηχητικού, όπου κανείς συναντά μεγάλες διαφορές μεταξύ τών παιδιών, όσον άφορα στην ικανότητα και στην επιθυμία τους νά ακούσουν γιά τον Θεό, μπορεί νά προκληθεί μεγάλη πνευματική βλάβη, άν ό λόγος μας δέν είναι προσαρμοσμένος στά μέτρα του κάθε παιδιού. Προσπαθούμε νά εμπνεύσουμε και όχι νά επιβάλουμε διά της βίας. Τό ϊδιο παιδί είναι δυνατό νά έχει σέ ορισμένες στιγμές μεγαλύτερη πνευματική δεκτικότητα άπ’ ό,τι σέ άλλες.

.
Πώς κρίνουμε τήν αξία μιας τάξεως του κατηχητικού ; Τό πιο βασικό είναι νά φεύγουν τά παιδιά από τήν τάξη περισσότερο εμπνευσμένα νά αγαπούν τον Θεό,παρά η ολοκλήρωσση του προγράμματος του κατηχητή.

.

Περισσότερα

Για μια Ορθόδοξη αγωγή και κατήχηση μέσα στην οικογένεια (μέρος 1ο)

 

Πώς να δώσουμε χριστιανική αγωγή στα παιδιά μας;…

Ποιος να είναι ο κύριος στόχος μας;

Τι είναι το πιο σημαντικό, όταν θέλουμε να τους μεταδώσουμε την Ορθόδοξη Πίστη ;…

Ίσως να διστάζουμε μπροστά σε αυτό το μεγάλο- μέγιστο έργο, που επωμιζόμαστε (καθώς, όπως συζητούσαμε και ΕΔΩ , από τα σχολικά βιβλία και προγράμματα μάλλον δεν πρέπει να περιμένουμε και πολλά- αντιθέτως). Παλιότερα οι γονείς ήταν βέβαιοι ότι το παιδί θα μάθει για τον Χριστό και τους αγίους και στο σχολείο, θα πάρει από εκεί κάποιες βάσεις πάνω στα θέματα της θρησκείας μας. Όμως πλέον το βάρος αυτό το αναλαμβάνουμε εμείς οι γονείς- μαζί με την υποστήριξη των κατά τόπους κατηχητικών σχολείων.

Αντί να γράφω δικά μου λόγια και σκέψεις, θεώρησα καλύτερο να αντιγράψω από ένα βιβλίο που πολύ εκτιμώ και με έχει βοηθήσει, κάποια αποσπάσματα. Ελπίζω η μελέτη τους να σάς βοηθήσει και εσάς στο έργο της κατ΄οίκον κατήχησης των παιδιών μας.

.

(από το βιβλίο: Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα) της μοναχής Μαγδαληνής- Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας).

Οί χριστιανοί γονείς και δάσκαλοι και όλοι όσοι επιθυμούν νά διδάξουν τό χριστιανισμό, οφείλουν νά έχουν πάντα κατά νουν ότι ό κύριος σκοπός τους είναι:να εμπνεύσουν στο παιδί προσωπική αγάπη στο Χριστό και στη Μητέρα Του. Αν ένα παιδί μεγαλώνει τιμώντας τον Χριστό και τήν Παναγία ως αγαπημένα πρόσωπα, αυτή η αγάπη θά στερεώσει τήν καρδιά του στον Θεό. Κι αν αργότερα περάσει μέσα από αμφιβολίες ή ακόμη κι άν εγκαταλείψει τήν Εκκλησία, τουλάχιστον ή καρδιά του δεν θά στραφεί εναντίον του Χρίστου· αυτό και μόνο μπορεί νά είναι αρκετό γιά τή σωτηρία του.

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: