Καλύτερα να ξεσπάσει η καταιγίδα, για να ξαναλάμψει ο ήλιος στη σχέση μας…

Ίσως…

κάποιες φορές

η σύγκρουση, η αντιπαράθεση, μια έκρηξη

να είναι αναγκαία

για την επανασύνδεση,

το πλησίασμα και πάλι των ψυχών,

το σπάσιμο της απομόνωσης

και του τείχους που δημιουργούν ανάμεσά μας

ο εγωισμός, τα παράπονα και οι μικρότητες…

.

Περισσότερα

“Αναγκαίος ο περιορισμός των παιδιών ως την ενηλικίωσή τους…”

2fce4915f0836a8467d25ef2770ff332

.

λόγοι αγίου Παϊσίου:

Τα παιδιά πρέπει πάντα να αισθάνονται ως ανάγκη μεγάλη τις συμβουλές, ειδικά στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας, για να μη γλιστρήσουν στον γλυκό κατήφορο της κοσμικής κατηφόρας που γεμίζει την ψυχή από άγχος και την απομακρύνει αιώνια από τον Θεό. Πρέπει να μπουν στο νόημα της υπακοής. Να καταλάβουν ότι στην υπακοή προς τους γονείς κρύβεται το δικό τους συμφέρον ,ώστε να υπακούουν με χαρά και να κινούνται ελεύθερα στον πνευματικό χώρο.

Βλέπετε, πως περιορίζουμε την ελευθερία του μικρού παιδιού; Το έμβρυο είναι περιορισμένο εννιά μήνες στην κοιλιά της μάνας του. Το νεογέννητο το βάζουν σε κούνια. Έπειτα από πέντε- έξι μήνες του βάζουν και κάγκελα . Αργότερα δεν το αφήνουν να μόνο του έξω, για να μη χτυπήση, να μην γκρεμισθή από καμιά σκάλα. Αν το αφήσουν ελεύθερο ,θα πέση και θα σκοτωθή.

.

Περισσότερα

” Η ακτινοβολία της αγιοσύνης, και όχι της ανθρώπινης προσπάθειας, κάνει τα παιδιά καλά”

 (λόγοι οσίου Πορφυρίου)

.sea

.

“Πολλή προσευχή και λίγα λόγια στα παιδιά”

Το ενδιαφέρον του καλού πατέρα πρέπει να μένει αμείωτο, ακόμη κι όταν το παιδί μεγαλώνει και σκληρύνεται καί επαναστατεί καί δέν τόν ακούει καί παίρνει ακόμη καί θέσεις εχθρικές καί αντίθετες. Αν τό ανώριμο παιδί καταλάβει ότι ό πατέρας του είναι πραγματικά καλός πατέρας, ότι κάνει παραχωρήσεις και υπομονή πατρική, τότε το παιδί αυτό, μέχρι που θα πεθάνει, θα έχει συνεχώς στο στόμα του το όνομα του πατέρα του και θα λέει: «εμένα ο πατέρας μου ήτανε άγιος».

Όταν τά παιδιά είναι τραυματισμένα καί πληγωμένα άπό κάποιο σοβαρό ζήτημα, νά μήν έπηρεάζεσθε πού άντιδρούν καί μιλούν άσχημα. Στήν πραγματικότητα δέν τό θέλουν, αλλά δεν μπορούν νά κάνουν αλλιώς στίς δύσκολες στιγμές. Μετά μετανιώνουν. Αν, όμως, εσείς έκνευρισθείτε καί θυμώσετε, γίνεσθε ένα μέ τόν πονηρό καί σας παίζει όλους.

.

Περισσότερα

Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών κατά τον αγ. Ιωάννη Χρυσόστομο

«Η αιτία της ανατροπής των πάντων, είναι ότι δεν φροντίζουμε τα δικά μας παιδιά. Φροντίζουμε για τα σώματα τους, περιφρονούμε όμως την αγωγή της ψυχής τους».

ένα εξαιρετικό κείμενο, που διαπραγματεύεται πολλά και σημαντικά θέματα σχετικά με την ανατροφή των παιδιώναπό τους γονείς και τους παιδαγωγούς- αναφέρεται στην ηλικία της εφηβείας, στον έλεγχο, τον έπαινο, τον θυμό των παιδιών, τις διασκεδάσεις κ.α.

rugaciunea_in_familie

 

Ένα κομμάτι της οικογενείας που συγκινούσε ιδιαίτερα τον άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο ήταν τα παιδιά και οι νέοι. Για την καλή η κακή πνευματική στάθμη της νεολαίας έχουν ευθύνη οι μεγαλύτεροι. Μέσα στο περιβάλλον των μεγαλυτέρων ζουν, αναπτύσσονται και διαμορφώνονται οι νέοι.

Ο Χρυσόστομος έχει ανυπέρβλητες περιγραφές και αναλύσεις της καταστάσεως της νεολαίας της εποχής του. Αναφέρει: «Η νεότητα είναι μια δύσκολη ηλικία, που είναι ασταθής, που εξαπατάται εύκολα, επιρρεπής στην πτώση και που απαιτεί πολύ δυνατά χαλινάρια»35. «Η νεότητα είναι άγριο πράγμα… μοιάζει με άλογο αδάμαστο και θηρίο ατίθασο»36. Είναι φωτιά που μεταδίδεται εύκολα και καίει τα πάντα. Μοιάζει με πέλαγος τρικυμιώδες, λόγω της απερισκεψίας και της φυσικής αστάθειας, που την διακρίνει.

 

Περισσότερα

Κάποτε οι δυο μας… (σκέψεις στην ακροθαλασσιά)

.

ηλιοβασίλεμα στη θάλασσα momyof6

 

.

Ηλιοβασίλεμα στην ακροθαλασσιά

και να μην θέλουμε να ξεκολλήσουμε από εκεί…

Κάποτε οι δυο μας

τώρα πολλές ψυχούλες γύρω μας,

τα παιδιά μας…

.

Περισσότερα

Αναζητώντας τη Μάνα

Αναζητώντας τη Μάνα, το πρόσωπο, την ζωντανή οικογένεια, τη φιλία… Πορευόμαστε σωστά ως άτομα , ως γονείς, ως σύζυγοι και ως κοινωνία;

Ας μην φοβηθούμε την αυτοκριτική, βοηθά τον σωστό προσανατολισμό…

(ένα καταπληκτικό , πολύ αληθινό και δυνατό κείμενο)

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, Παύλος Ιωάννου

Σήμερα ξέρουμε γιατί παντρευόμαστε;

Έχω μια απορία και τη λέω στα νέα παιδιά κυρίως. Βρε παιδιά, δεν μπορώ να σας καταλάβω. Έρχεστε να βγάλετε την άδεια του γάμου σας και σας χαίρομαι. Και σας λέγω, παιδιά τι γίνεται, πως τ’ αποφασίσατε; Και μου λέτε, πάτερ αγαπιόμαστε. Εγώ χαίρομαι που το ακούω. Και κάνετε ένα γάμο και πολλές φορές ξοδεύετε πολλά γι’ αυτό το γάμο.

Κι όταν τελειώσει η χαρά και το γλέντι και περάσουν οι πρώτοι μήνες, αρχίζετε να ‘χετε προβλήματα, αρχίζουνε οι συγκρούσεις. Ψάχνω να βρω την αγάπη σας και δεν τη βρίσκω. Βρίσκω το θυμό σας, βρίσκω την ένταση, κάποτε και τη χειροδικία. Και πριν κλείσει ο χρόνος, έχετε χωρίσει. Και σκέφτομαι, μήπως αυτά τα παιδιά είχαν τόσα πολλά λεφτά, αυτά και τα σπίτια τους, και δεν ξέραν τι να τα κάνουνε και είπανε, βρε δεν παντρευόμαστε να ξοδέψουμε και μετά χωρίζουμε; Γιατί αυτή είναι η λογική την οποίαν βλέπω και παρακολουθώ σήμερα σε μία απίστευτη έκταση. Και λες, τελικά ξέρουμε τι θέλουμε; Ξέρουμε τι κάνουμε; Ξέρουμε γιατί παντρευόμαστε; Ξέρουμε τι ζητάμε ο ένας απ’ τον άλλον;

.

Περισσότερα

“Μπαμπά…”

q2

 

(είναι στιγμές που, σαν μάνα, λυπάμαι με την λύπη των παιδιών μου , αλλά παράλληλα η ψυχή μου γεμίζει με πληρότητα, γιατί ξέρω πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουν τα παιδιά όλα τα συναισθήματά τους, να μην τα καταπνίγουν και να καλλιεργούν με ευαισθησία την ψυχούλα τους…)

 

Μετά από πέντε μέρες που περάσαμε όλη η οικογένεια μαζί (τις διακοπές του Πάσχα), ήρθε η ώρα να επιστρέψει ο μπαμπάς στη δουλειά. Το μικρό μας του έχει ιδιαίτερη αδυναμία και την εκφράζει με κάθε τρόπο… Και όταν είδε το αυτοκίνητο να φεύγει, έβαλε τα κλάματα και φώναζε από πίσω του: “Μπαμπάαααα,  έφυγε ο μπαμπάαας…..”

Ενώ ξέρει ότι το απόγευμα θα γυρίσει, ενώ κάθε μέρα τον αποχαιρετά ήρεμα, με τρυφερότητα και αγάπη, σήμερα ήταν διαφορετικά… τον συνήθισε κοντά του τόσες μέρες, ο αποχωρισμός του στοίχισε πολύ… Είναι για όλους δύσκολη η περίοδος προσαρμογής στην καθημερινότητα, μετά τις διακοπές…

.

Περισσότερα

Εσύ μάς έκανες γονείς…(στην πρωτοκόρη μας)

.

.

Τι κι αν πέρασαν τόσα χρόνια;…

σαν να ξαναζώ τις στιγμές εκείνες που ήρθες στο Φως και στην αγκαλιά μας, κορίτσι μου,

και γίναμε (για πρώτη φορά) γονείς…

.

Από την ώρα που φώλιασες μέσα μου,

της ένωσής μας δώρο,

σε αγαπήσαμε και σε περιμέναμε με λαχτάρα.

.

Περισσότερα

“Γιορτή του πατέρα” η Κυριακή του ασώτου υιού

.

.

“Χρόνια πολλά, μπαμπά!” ευχήθηκαν σήμερα τα παιδιά στον μπαμπά τους.

Άκουσαν στο ραδιόφωνο, στην παιδική εκπομπή της Λυδίας της Φιλιππισσίας, ότι σήμερα είναι η γιορτή του Πατέρα!…

Και γιατί να μην είναι;… υπάρχει μεγαλύτερο πρότυπο για όσους άντρες έχουν γίνει γονείς από το πρότυπο του Ουράνιου Πατέρα όλων μας;

Η παραβολή του ασώτου υιού δεν έχει ως πρωταγωνιστή μόνο τον άσωτο υιό…έχει και τον σπλαγχνικό Πατέρα , που καρτερικά προσμένει την επιστροφή του και με άπειρη αγάπη δέχεται την ολόψυχη μετάνοιά του και τον βάζει και πάλι  στο πατρικό σπίτι.

.

Περισσότερα

Όταν η μαμά αρρωσταίνει…

 

765px-Rippl_My_Dear_Mother_in_Ill_Health

.

“Πλέον δεν δικαιούσαι να αρρωσταίνεις!”… μου είχε πει χαριτολογώντας ο γιατρός μου όταν γέννησα το πρώτο μας μωρό. Και δεν μπορώ να πω ότι έχει άδικο!  “Οι μαμάδες δεν προλαβαίνουν ούτε να αρρωστήσουν”, έτσι λένε…

Όταν αρρωσταίνει η μαμά, οι ισορροπίες του σπιτιού ανατρέπονται. Και παρότι θα ήθελα πολύ να μπορούσα να “παίρνω” εγώ και να περνώ τις αρρώστιες των μικρών μου…. στην πράξη ίσως να είναι πιο δύσκολο για τα ίδια όταν αρρωστήσει η μαμά τους. Πολύ μου κακοφαίνεται όταν είναι αδιαθετα τα μκρούλια μου, αλλά απ΄την άλλη παρακαλώ τον Θεό να μπορώ να στέκομαι στα πόδια μου και να περνούν εύκολα και οι δικές μου αρρώστιες, για να μπορώ να βολεύω την οικογένεια.

Τι κάνουμε λοιπόν, όταν αρρωστήσουμε εμείς οι μαμάδες;… Θα γράψω κάποιες “ιδέες” εφαρμοσμένες στην πράξη και όσα μου έχουν προτείνει και άλλες έμπειρες μαμάδες- και εσείς συμπληρώστε την λίστα με όσα ξέχασα- γιατί τώρα που τα γράφω αυτά δεν είμαι και τόσο υγιής, οπότε όλο και κάτι θα μου διαφεύγει 🙂

 

Περισσότερα

«Μπαμπά…Δεν σου έκανα γεια!»

.

το μικρούλι περπατά μπροστά...

.

τόσο μικρό (δυόμισι χρονών) κι όμως…

στεναχωρέθηκε που δεν αποχαιρέτησε τον μπαμπά του, δεν τον πρόλαβε,

και θέλησε να τον πάρει τηλέφωνο για να του μιλήσει.

 

Η σημασία του πρωινού αποχαιρετισμού: αυτό μου δίδαξε το μικρό μου… όχι μόνο γι’  αυτόν που φεύγει, αλλά και γι’ αυτόν που μένει πίσω.

 

και του καλωσορίσματος μετά την επιστροφή από το σχολείο, από την δουλειά…

 

Περισσότερα

Η αντοχή της μητέρας (αγίου Παϊσίου)

 .
Νικόλαος Γύζης Τα ορφανά 1871
 .
(ο άγιος  μιλάει με βάση το παράδειγμα της μητέρας του. Προσωπικά, δεν μπορώ να προσθέσω κάτι δίπλα σ΄αυτό το κείμενο- μόνο ότι το έχω ως υπόδειγμα, το διαβάζω συχνά καθώς το έχω αντιγράψει και το έχω τοποθετήσει σε ένα σημείο του σπιτιού, και προσπαθώ να μιμηθώ αυτή την μάνα, έστω στο ελάχιστο…Θέλει αγώνα, αλλά αξίζει. Ο Θεός να με φωτίζει…)
 .
.
-Γέροντα, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος σὲ μιὰ ἐπιστολή του πρὸς τὶς μοναχὲς γράφει νὰ μὴν ξεχνοῦν πώς εἶναι γυναῖκες καὶ νὰ προσπαθοῦν νὰ μιμοῦνται τὶς Ὅσιες καὶ ὄχι τοὺς Ὁσίους. Γιατὶ τὸ λέει αὐτό; Μήπως γιατὶ οἱ γυναῖκες δὲν ἔχουν ἀντοχή;

-Ποιὲς; οἱ γυναῖκες δὲν ἔχουν ἀντοχή; Ἐγὼ τὶς ἔχω φοβηθῆ τὶς γυναῖκες. Ἔχουν πολλή ἀντοχή. Ἡ γυναίκα μπορεῖ στὸ σῶμα νὰ εἶναι ἀδύναμη, νὰ ἔχη λιγώτερες σωματικὲς δυνάμεις ἀπὸ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιὰ ποὺ ἔχει, ἄν τὴν δουλεύη, ἔχει τέτοια ἀντοχή, ποὺ ξεπερνάει τὴν ἀνδρικὴ δύναμη.

.

Περισσότερα

“Babysitting” (“φύλαξη”) εναλλάξ για τα παιδιά μας, με άλλους γονείς

nursing, breastfeeding:

.

Αν είσαι και εσύ μάνα-γονιός που δεν έχεις πάντα κοντά την γιαγιά και τον παππού για να συνδράμουν… τότε μάλλον θα νιώθεις κάπως όπως και εγώ!

Είναι στιγμές που χρειάζεται να αφήσεις για λίγο τα μικρά (έστω εκείνα που δεν πηγαίνουν σχολείο…) για να πας στο γιατρό , στον οδοντίατρο, σε μια δημόσια υπηρεσία, όπου δεν μπορείς να πας με το μωρό στο μάρσιπο και το άλλο στο καρότσι… (φανταστείτε εικόνα 🙂 )  …. και δεν ξέρεις τι να κάνεις! Ο μπαμπάς γυρίζει αργά, δεν μπορεί να λείψει από τη δουλειά του, και ένα άγχος σε γεμίζει: πού να τα αφήσω τώρα τα μωρά;

~Ή… άλλο σενάριο: έχεις σκάσει μέσα στο σπίτι, έχεις ανάγκη να βγεις για μισή ώρα να αναπνεύσεις καθαρό αέρα, αλλά δεν μπορείς και πάλι να τα πάρεις μαζί σου, γιατί είναι μέρες με πυρετό… και δεν έχεις άνθρωπο να του ζητήσεις την χάρη να τα κρατήσει για λίγο…

 

Περισσότερα

Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Στην εκπνοή του Οκτωβρίου, του μήνα ευαισθητοποίησης για την απώλεια κύησης και την νεογνική απώλεια,  διάβασα αυτή την αληθινή ιστορία… και συγκινήθηκα πολύ…

Και δεν μπορούσα να μην την αναρτήσω, μιας και όλο αυτό τον καιρό, μαζί με τα άλλα αγγελούδια μας, για τα οποία ευχόμαστε, τριγυρνούν στο νου μου κι αυτά τα μωράκια, που έφυγαν πρόωρα και βίαια από την ζωή, γιατί θεωρήθηκαν δυσβάστακτο βάρος… είτε γιατί δεν ήταν επιθυμητά από τους γονείς, είτε γιατί διαγνώστηκαν (όντως;…) με κάποιο σοβαρό πρόβλημα ή αναπηρία…

Και στο μυαλό μου ηχεί ένα παράπονο:

“Για εμάς, ποιος θα κλάψει;…”

.

Περισσότερα

Ένας φθινοπωρινός περίπατος στη θάλασσα… η δική μας αρχή

.

a5 (1)

.

.

“Θυμάσαι;”… μου είπες.

“Σαν σήμερα ήταν”.

17 χρόνια πριν!

Η μισή μου ζωή μαζί σου.

17 χρόνια μαζί…. και 7 μικρά θαύματα στη ζωή μας…

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω… τα λόγια φτωχά για να εκφράσουν τόσα πολλά…

.

Σκεφτόμουν, όμως… γιατί να αγαπώ τόσο πολύ τους φθινοπωρινούς μας περιπάτους στη θάλασσα;

Ίσως είναι η ενθύμηση εκείνου του ξεκινήματος, εκείνης της πρώτης συνάντησης…

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: