Oι λαγάνες μας : η ιστορία τους και μια συνταγή για εύκολες, γρήγορες και πολύ νόστιμες λαγάνες

.

Πλησιάζει η Καθαρά Δευτέρα και η αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής… και θυμήθηκα την συνταγή για τις λαγάνες μας, που δυο χρονιές τώρα φτιάξαμε με τα παιδιά και τις χαρήκαμε πολύ. Αναδημοσιεύω την περσινή ανάρτηση:

.λαγάνα 5

.

Καθαρά Δευτέρα χωρίς λαγάνα γίνεται; Δεν γίνεται!

Και γιατί να μην την φτιάξουμε μόνοι μας στο σπίτι, με αγνά υλικά και με μεράκι; Έτσι μεταδίδουμε και στα παιδιά μας την τιμή στις παραδόσεις μας και γευόμαστε αυτό το ιδιαίτερο ψωμί που συνηθίζουμε να τρώμε μόνο την Καθαρά Δευτέρα.

Ας δούμε την ιστορία της λαγάνας και ας περάσουμε μετά στην συνταγή μας.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

.

ΜΑΡΤΙΟΣ: Καλό μήνα! Μετά την βαρυχειμωνιά, πάντοτε έρχεται η ΑΝΟΙΞΗ!!!

.

Καλωσορίζουμε τον Μάρτιο με ένα τραγούδι ,με παροιμίες, λαογραφικά στοιχεία  και πολλές κινούμενες εικόνες:

Ο Μάρτης, Μάρτης  μίλησε

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης Μουσική: Παντελής Θαλασσινός από τον δίσκο: Καλαντάρι, 2006

Ο Μάρτης, Μάρτης μίλησε και είπε πως θα αργήσει
έχει ακόμα δυο βροχές και μία να χιονίσει.
Ένα δεντράκι τ’ άκουσε και πήγε να λυγίσει
του είπα να’ χει υπομονή, το φόβο να νικήσει.

Ό,τι αργεί κι ό,τι στη Γη είναι βαθιά κρυμμένο.
πάλι στο φως θα βαφτιστεί και θα’ ρθει ευλογημένο…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

.

Αναμνήσεις από τα Θεοφάνεια και τον Αγιασμό των υδάτων στο χωριό… με Πίστη στο θαύμα

 

Θυμάμαι…

(πώς να το ξεχάσω;…)

σαν να το βλέπω μπρος στα μάτια μου.

Φώτα- Θεοφάνεια, ο αγιασμός των υδάτων στο χωριό,

στην κεντρική βρύση…

(ορεινό το χωριό, χωρίς ποτάμια ή λίμνη ή θάλασσα για να ρίξει ο παπάς το Σταυρό- γι’ αυτό και στην πηγή του νερού τελούνταν η ακολουθία).

Και οι γριούλες, ολοχρονίς με τα μαύρα ρούχα και τα τσεμπέρια στο ολόλευκο κεφάλι,

έρχονταν με τα «γκούμια» (μεταλλικά παγούρια) στη βρύση του χωριού,

για να παραβρεθούν στην ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού

και να πάρουν από το αγιασμένο νερό, για να τα μεταφέρουν στο σπιτικά τους… για να το πιουν και για να ραντίσουν με αυτό όλο το βιος τους… όλα να λάβουν την χάρη του….

 

Διαβάστε περισσότερα

Φώτα- Ολόφωτα (διήγημα Αλεξ. Παπαδιαμάντη)

Φώτα- Θεοφάνεια  σήμερα…και αξίζει να θυμηθούμε και να διαβάσουμε ένα από τα λιγότερα γνωστά διηγήματα του κυρ- Αλέξανδρου, που ωστόσο είναι γραμμένο με ιδιαίτερη ευαισθησία. Περιγράφει με καταπληκτικές εικόνες σκηνές οικογενειακής ζωής: τη γέννηση ενός βρέφους, τα έθιμα που γινόταν στα νεογέννητα, αλλά και τη σχέση πεθεράς και νύφης, τη σχέση μητέρας- γιου…Αγγίζει τις ψυχές όλων . Ας το απολαύσουμε…

Γιώργος Κόρδης,  Τα πάθια κι οι καημοί

 

ένα μικρό απόσπασμα:

Ἐκινδύνευε ν᾽ ἀποθάνῃ ἀπὸ τοὺς πόνους ἡ Μαχώ, ἡ γυναίκα τοῦ Κωνσταντῆ τοῦ Πλαντάρη, νεόγαμος, πρωτάρα.
Ἡ Πλανταρού, ἡ πενθερά της, εἶχε καλέσει ἀπὸ τὸ βράδυ τῆς προλαβούσης ἡμέρας τὴν μαμμὴν τὴν Μπαλαλίναν καὶ τὴν ἐμπροσθινὴν τὴν Σωσάνναν. Αἱ δύο γυναῖκες, τεχνίτισσαι εἰς τὸ εἶδός των καὶ ἡ μήτηρ τοῦ συζύγου τῆς κοιλοπονούσης, φιλόστοργος, ὡς πᾶσα πενθερὰ ἥτις δὲν ἐπιθυμεῖ τὸν θάνατον τῆς νύμφης της, ὅταν αὕτη εἶναι πρωτάρα, πρὶν βεβαιωθῇ ὅτι θὰ ἐπιζήσῃ τὸ παιδίον διὰ νὰ ἀσφαλισθῇ ἡ κληρονομία τῆς προικός, ἐπροσπάθουν ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ ἀνακουφίσουν τοὺς πόνους τῆς ὠδινούσης. Καὶ εἶχεν ἀνατείλει ἤδη ἡ ἄλλη ἡμέρα καὶ ἀκόμη ἡ γυνὴ ἐκοιλοπόνει, καὶ ἡ μαμμή, ἡ ἐμπροσθινὴ καὶ ἡ πενθερὰ συνεπόνουν μὲ αὐτήν, καὶ ὁ καλογερόπαπας τοῦ Μετοχίου τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος εἶχε λάβει ἐντολὴν νὰ ψάλῃ μικρὰν καὶ μεγάλην Παράκλησιν πρὸς βοήθειαν τῆς ὠδινούσης.

 

ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

Διαβάστε περισσότερα

Χριστόψωμο: το «ψωμί του Χριστού»

 .

Ας φτιάξουμε και φέτος ένα χριστόψωμο για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι… έχει την δική του αξία και σημασία και είναι τόσο όμορφο και ωφέλιμο να τηρούμε τα δικά μας, ελληνικά έθιμα και να μεταδίδουμε τις γνήσιες παραδόσεις μας και στα παιδιά μας…

.

.

Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).

Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο Σταυρός.
Γύρω – γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια.
Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.
.

«Tους βλέπαμε και τους ακούγαμε τους καλικάντζαρους!» (διηγήσεις της γιαγιάς …και οι καλικάντζαροι σήμερα)

.

σχετικά με τους καλικάντζαρους- τα λεγόμενα «ξωτικά»…

ποια σχέση μπορεί να έχει ένας άγιος (αν είναι άγιος ο «κόκκινος» αη- Βασίλης…) με δαιμονικές μορφές;

ένα περσινό κείμενο, γραμμένο με αγάπη, χωρίς επικριτική διάθεση

.

.

Αλήθεια, αυτοί οι καλικάντζαροι που «φιγουράρουν» αυτές τις μέρες στα παραμύθια, στις διακοσμήσεις, παντού…

Υπήρχαν στην πραγματικότητα!

Και όχι μόνο υπήρχαν, αλλά οι απλοί και απονήρευτοι άνθρωποι τους έβλεπαν και τους άκουγαν!

Μας τα διηγούνταν η γιαγιά μου…

-Αλήθεια, γιαγιά, τους βλέπατε τους καλικάντζαρους τέτοιες μέρες;

-Ναι, παιδί μου…οι παλιότεροι , όσοι ήταν σαν τους γονείς μου και μεγαλύτεροι, τους έβλεπαν, εμείς μόνο τους ακούγαμε…

Ήταν κάτι άσχημα, μαυριδερά πλάσματα, κάτι ανάμεσα σε σκύλο και άνθρωπο, με ουρά…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

.

«Babysitting» («φύλαξη») εναλλάξ για τα παιδιά μας, με άλλους γονείς

nursing, breastfeeding:

.

Αν είσαι και εσύ μάνα-γονιός που δεν έχεις πάντα κοντά την γιαγιά και τον παππού για να συνδράμουν… τότε μάλλον θα νιώθεις κάπως όπως και εγώ!

Είναι στιγμές που χρειάζεται να αφήσεις για λίγο τα μικρά (έστω εκείνα που δεν πηγαίνουν σχολείο…) για να πας στο γιατρό , στον οδοντίατρο, σε μια δημόσια υπηρεσία, όπου δεν μπορείς να πας με το μωρό στο μάρσιπο και το άλλο στο καρότσι… (φανταστείτε εικόνα 🙂 )  …. και δεν ξέρεις τι να κάνεις! Ο μπαμπάς γυρίζει αργά, δεν μπορεί να λείψει από τη δουλειά του, και ένα άγχος σε γεμίζει: πού να τα αφήσω τώρα τα μωρά;

~Ή… άλλο σενάριο: έχεις σκάσει μέσα στο σπίτι, έχεις ανάγκη να βγεις για μισή ώρα να αναπνεύσεις καθαρό αέρα, αλλά δεν μπορείς και πάλι να τα πάρεις μαζί σου, γιατί είναι μέρες με πυρετό… και δεν έχεις άνθρωπο να του ζητήσεις την χάρη να τα κρατήσει για λίγο…

 

Διαβάστε περισσότερα

Καλό Χειμώνα, Καλό Μήνα! (Δεκέμβριος)

Καλωσορίζουμε τον Χειμώνα, καλωσορίζουμε τον Δεκέμβριο!

με πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές σε έθιμα και δοξασίες του λαού μας, σε σχέση με τον κύκλο του φωτός,  τις γιορτές των αγίων που τιμώνται μέσα στο μήνα και με τα Χριστούγεννα.

Ο Δεκέμβριος, είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του ηλιακού μας έτους, αλλά ο δέκατος μήνας, όπως το λέει και το όνομά του (Δεκέμβριος από το λατινικό Decem = Δέκα), από την πρωτοχρονιά της πρώτης Μαρτίου, όταν το έτος των Ρωμαίων ήταν δεκάμηνο.

Όπως γράφει η αείμνηστη καθηγήτρια της λαογραφίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης Α. Κυριακίδου – Νέστορος, από μια πρώτη επισκόπηση της ζωής των Ελλήνων αγροτών, όπως εκτυλίσσεται μέσα στην περίοδο του Δεκεμβρίου, τρεις είναι οι εμπειρίες του χρόνου που προεξάρχουν: το κρύο, το τέλος της σποράς και η μείωση του φωτός. Το Δεκέμβριο έχουμε τις μικρότερες μέρες. Από τα Χριστούγεννα όμως και ύστερα, αρχίζουν να μεγαλώνουν. Ας δούμε τώρα πως οι εμπειρίες αυτές εκφράζονται μέσα από τις γιορτές και τα έθιμα του Δεκεμβρίου.

 

Συνέχεια ΕΔΩ 

.

Νοέμβριος: Καλό μήνα!!!

.

Καλωσορίζουμε τον Νοέμβριο με ένα τραγούδι που μας ταξιδεύει απ΄άκρη σ΄άκρη της πατρίδας μας, με αναφορές σε γιορτές του μήνα, και με λαογραφικά, έθιμα και παροιμίες από τον παλιό καλό καιρό

.

.

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!! Οκτώβριος

.

Καλωσορίζουμε τον Οκτώβριο

με το τραγούδι: “Ο Οκτώβρης σημαία στα μπαλκόνια ”  

και με έθιμα , παραδόσεις  και παροιμίες του λαού μας

 
.
 .
“Τον ξέρω για ευαίσθητο και για παραπονιάρη
τον πάω στην Ακρόπολη, μετά στο Λουμπαρδιάρη”
.

Συνέχεια εδώ 

.

Έθιμα για την αποτομή του Προδρόμου (29 Αυγούστου)-αναμνήσεις από το χωριό…

(όπως τα θυμάμαι, από τα καλοκαίρια που περνούσαμε στο χωριό και από διηγήσεις της γιαγιάς…)

Apotomh kefalhs Prodromou340

.

Θυμάμαι τα καλοκαίρια στο χωριό (Δυτική Μακεδονία), ανήμερα του Προδρόμου που πανηγύριζε και ένα κοντινό ξωκκλήσι στο γειτονικό χωριό, τηρούσαμε αυστηρή νηστεία..άλαδωτο φαγητό, πάντοτε νερόβραστη φασολάδα, που προσέφερε σε όλους τους προσκυνητές η θεία μου- ήταν η μόνη νοικοκυρά του λησμονημένου αυτού χωριού, μόνο το δικό της σπίτι κατοικούνταν πια και όλοι οι χωριανοί που συγκεντρώνονταν εκεί για να τιμήσουν τον Πρόδρομο, από το σπίτι της περνούσαν για την “φιλιά”(φίλεμα).

Ήταν ένα είδος “κουρμπανιού” που έχει καθιερωθεί και τηρείται εδώ και χρόνια- όπως και σε πολλά μέρη της πατρίδας μας..πάντοτε το φαγητό είναι νηστίσιμο και άλαδο.

  Συνέχεια

Φανουρόπιτα προς τιμήν του αγίου Φανουρίου

 φανουρόπιτα 1
.
Του αγίου Φανουρίου σήμερα (27 Αυγούστου), μεγάλη η χάρη του!… και φτιάξαμε την φανουρόπιτα, προς τιμή του αγίου. (για το βίο του, την εύρεση της εικόνας του, το έθιμο και την ευχή της φανουρόπιτας, δείτε ΕΔΩ)
Ο άγιος φανερώνει θαυματουργικά τα χαμένα αντικείμενα και πολύ συχνά τον επικαλούμαστε- και πράγματι οι προσευχές μας εισακούονται.  Την φανουρόπιτα την φτιάχνουμε την ημέρα μνήμης του, αλλά και σε κάθε περίπτωση που θέλουμε να ζητήσουμε κάτι από τον άγιο, αλλά και να τον ευχαριστήσουμε.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΚΙΚΙΑ: παραδοσιακοί λουκουμάδες από τη Θράκη

.μικίκια

 

Τα μικίκια τα «ανακαλύψαμε» πρόσφατα, σε μια αναζήτηση για παραδοσιακές συνταγές, που πολύ τις τιμούμε και τις «γνωρίζουμε» και στα παιδιά μας. Είναι και αυτές μέρος της παράδοσής μας και αξίζει να τις διατηρούμε, για να μην χαθούν και να μην μείνουν μόνο σαν μνήμες, γραμμένες σε βιβλία…

Σας δίνω, λοιπόν, την συνταγή τους, από την γιαγιά Mαρία από το Διδυμότειχο (την βρήκαμε εδώ) . Θυμίζουν πολύ τους γνωστούς λουκουμάδες, μόνο που είναι λίγο πιο σφιχτή η ζύμη τους και το σχήμα τους μοιάζει με τα donuts, σε μικρότερο μέγεθος.

 

Υλικά:   2 ½ ΠΟΤΉΡΙΑ ΝΕΡΌ ΧΛΙΑΡΌ

1 ΚΙΛΌ ΑΛΕΎΡΙ

40 – 50 ΓΡΑΜΜΆΡΙΑ ΜΑΓΙΆ

1 ΚΟΥΤΑΛΙΆ ΤΗΣ ΣΟΎΠΑΣ ΜΈΛΙ

1 ΚΟΥΤΑΛΆΚΙ ΚΟΦΤΌ ΑΛΆΤΙ

 

Διαβάστε περισσότερα

Αύγουστος: καλό μήνα και καλή Παναγιά να έχουμε!

947188_113400432196305_1804023037_n

.
Καλή Παναγιά! Είναι η ευχή που ανταλλάζουμε οι Χριστιανοί μέσα στο Πάσχα του Καλοκαιριού.   
“Πώς θέλετε να νοιώσετε ότι είναι Δεκαπενταύγουστος;” έλεγαν οι παλιοί.

Άλλωστε μεγάλη Δεσποτική ή Θεομητορική γιορτή χωρίς να προηγείται νηστεία δεν νοείται. Πώς θα γιορτάσουμε την Κοίμηση της Παναγίας όταν καταλύουμε τα πάντα;

Προ του πολέμου η νηστεία ήταν καθολική και τότε την έλεγαν «ελαφρά νηστεία» διότι υπήρχαν άφθονα φρούτα, σταφύλια, πεπόνια, καρπούζια, απίδια κ.λ.π. πολλά κηπευτικά είδη και ιδίως η ντομάτα με την οποίαν έφτιαχναν «τη νερόβραστη σούπα » που ήταν υπέροχη. Οι πιο γέροι μας έλεγαν ότι δεν είναι νηστεία αυτή με τόσα πράγματα.

Συνέχεια

**************

παραδόσεις, έθιμα και παροιμίες για τον Αύγουστο

από την Ελληνική παράδοση και ζωή

 

ΕΔΩ 

 . Διαβάστε περισσότερα

Το θαυματουργό αγίασμα της Αγ. Παρασκευής, στο ομώνυμο χωριό της Θεσ/νίκης

.

Αν βρεθείτε κοντά στην Θεσσαλονίκη και στην Μονή του οσίου Αρσενίου- όπου και ο τάφος του οσίου Παϊσίου-, αξίζει να επισκεφτείτε  και να προσκυνήσετε το Αγίασμα της Αγίας Παρασκευής, στο ομώνυμο χωριό.

ένα αφιέρωμα με φωτογραφίες από μια εκδρομή που κάναμε σε εκείνα τα μέρη:

p10
Λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, λίγο  πριν φτάσουμε στο Μοναστήρι του αγίου Παΐσιου και τη Σουρωτή, συναντάμε το χωριό της Αγ. Παρασκευής. Ένα όμορφο χωριό χτισμένο σε ένα λόφο, με έναν εύφορο κάμπο να απλώνεται στα πόδια του.

Η πραγματική ευλογία του χωριού, εκτός από το Τάφο του οσίου γέροντα,  είναι το θαυματουργό αγίασμα της αγ. Παρασκευής,  πολύ κοντά στο χωριό.

Τι λέει η παράδοση:

Εδώ μαρτύρησε μια κοπέλα από τον ίδιο τον πατέρα της!

“Ο πατέρας της ήταν ο μπέης του χωριού. Χασάν τον έλεγαν. Μα η κόρη του έγινε Χριστιανή. Βαπτίστηκε στον ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής και πήρε το όνομά της. Αυτός, σαν το έμαθε, έγινε θηρίο και προσπάθησε με κάθε τρόπο να την κάνει να αρνηθεί το Χριστό. Μα εκείνη πίστευε τόσο πολύ, που δεν μπορούσε να της αλλάξει γνώμη. Κυνηγημένη έφυγε από το χωριό για να κρυφτεί. Και σαν έφτασε εδώ κοντά, την πρόλαβε και της πήρε τη ζωή. Από τότε, σ΄ αυτό το σημείο άρχισε να τρέχει αγίασμα και οι πέτρες βάφτηκαν κόκκινες.

Συνέχεια