Τέσσερις μέρες στο νοσοκομείο…

 

Όταν αναπάντεχα βρεθείς με το μικρό σου στο νοσοκομείο…

τότε τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τι νιώθει η ψυχή της μάνας

που μένει δίπλα στο παιδί

και ζει πολλαπλά τις αγωνίες και την έγνοια του

μέχρι να γιάνει και να επιστρέψουν γεροί στο σπίτι…

.

Περισσότερα

Ανάσες ψυχής…

.
Να εκμεταλλεύεσαι τις ήσυχες στιγμές,
που σπανίζουν μέσα στη μέρα σου…
.
Πaντού είναι ο Θεός:
Εκεί που περιμένεις να πάρεις τα παιδιά από το σχολείο
Εκεί που ποτίζεις τα λουλούδια σου
Εκεί που θηλάζεις το μωρό σου

Περισσότερα

“Ο ρόλος και η αποστολή του κάθε φύλου-Ο ιδιαίτερος ρόλος της γυναίκας”

 

απόσπασμα από το λόγο:”Ο ρόλος και η αποστολή του κάθε φύλου-Ο ιδιαίτερος ρόλος της γυναίκας” (με αφορμή την Κυριακή των μυροφόρων) ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

Λόγος αγίου Λουκά αρχιεπισκόπου Κριμαίας, του ιατρού

 

“Η εντολή, λοιπόν, του Θεού «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε» δηλώνει την σπουδαιότητα που έχει για το ανθρώπινο γένος το έργο αυτό. Αδιαμφισβήτητα τον πρώτο λόγο εδώ έχει η γυναίκα και όχι ο άνδρας. Για τη γυναίκα το έργο αυτό είναι το πιο σημαντικό στη ζωή της. Αυτό δεν το λέω εγώ αλλά η αγία Γραφή. Βέβαια δεν είναι σωστό να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία. Και πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος προσεκτικός και πνευματικά καλλιεργημένος δεν σκέφτεται έτσι.

Οι Γερμανοί λένε ότι όλος ο ρόλος και η αποστολή της γυναίκας προσδιορίζονται από τέσσερεις λέξεις: παιδιά, ρούχα, κουζίνα, εκκλησία. Είναι ασέβεια να λέμε και να σκεφτόμαστε έτσι και να προσ­βάλλουμε ολόκληρο το γυναικείο φύλο. Για μας τους ορθοδόξους αυτό είναι απαράδεκτο. Θέλω να πω ότι αν η γυναίκα έχει κάποια προσόντα δεν πρέπει να τα αφήσει. Αν της έδωσε ο Θεός βαθιά διάνοια μπορεί να ασχοληθεί με την επιστήμη ή τη λογοτεχνία.Επαναλαμβάνω, είναι μεγάλο λάθος και είναι ανεπίτρεπτο να περιορίζουμε το ρόλο της γυναίκας στην τεκνογονία και την ανατροφή των παιδιών.

 

Περισσότερα

“Εσείς στεναχωρείστε, όταν οι άλλοι δεν είναι καλοί, ενώ πρέπει να επιδίδεστε σε προσευχές…”

Όταν θλιβόμαστε και  στεναχωριόμαστε για την δυσχερή κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα μας και στον κόσμο όλο…

όταν μάς λυπούν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε με τους συνανθρώπους μας αλλά και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι…

ως απάντηση ξεκάθαρη έρχονται τα λόγια του αγίου των ημερών μας, του οσίου Πορφυρίου:

 

.

Εσείς στεναχωρείστε, όταν οι άλλοι δεν είναι καλοί, ενώ πρέπει να επιδίδεστε σε προσευχές, για να έλθει το ποθούμενο με την χάρη του Θεού.

Εσείς με την σοφία σας υποδεικνύετε, αλλά αυτό δεν είναι και τόσο σωστό.

Το μυστικό είναι άλλο, όχι αυτό που θα πούμε, που θα υποδείξουμε στους άλλους.

Το μυστικό είναι η αφοσίωσή μας, η προσευχή μας στο Θεό, για να επικρατήσει αυτό που πρέπει στους αδελφούς με την χάρη του Θεού. Αυτό είναι.

Αυτό που εμείς  δεν μπορούμε να το κάνουμε, θα το κάνει η χάρις Του.

.

Περισσότερα

Στον απόηχο των εορτών…

.

20160501_192542.jpg

.

Από τις μέρες τις Άγιες που πέρασαν

(που κάθε χρόνο έρχονται και παρέρχονται

αλλά τι αλλάζει μέσα μου;…)

Από την Λαμπρή ημέρα της Αναστάσεως

και από την Εβδομάδα την Διακαινήσιμο,

κάτι να κρατήσω μέσα μου:

.

μια στάλα από την λάμψη του Θείου Φωτός

και μια σταλιά από την Άκρα Ταπείνωση

ικανά να με οδηγούν σε σταυροαναστάσιμη πορεία της ζωής.

.

Περισσότερα

“Πώς να ζήσουμε πνευματικά τις γιορτές”

.

 (από τους λόγους του οσίου Παϊσίου- ο άγιος απευθύνεται σε μοναχούς, αλλά ανάλογα ισχύουν τα λεγόμενά του και για τους λαϊκούς, καθώς ένα είναι το Ευαγγέλιο για όλους)

.

“-Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση κανείς πνευματικά τις γιορτές;
.
Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή.
.
“Οι κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί.
 .
Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζουν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια. Κάθε εβδομάδα ζουν την Μεγάλη Εβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή ζουν την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Πέμπτη, την Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή τα Πάθη του Χριστού, και κάθε Κυριακή το Πάσχα, την Ανάσταση.
 .
Τι, θα πρέπη να έρθη η Μεγάλη Εβδομάδα, για να θυμηθή κανείς τα Πάθη του Χριστού;
 Πρέπει να έρθη το Πάσχα με το αρνί, για να καταλάβω το «Χριστός ανέστη» σαν τους κοσμικούς;
.

Περισσότερα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Από το Πάθος στην Ανάσταση- Η Μεγάλη Εβδομάδα (για παιδιά)

με πολλά κείμενα, εικόνες, ζωγραφιές και δραστηριότητες για τα παιδιά-για να γνωρίσουν και να βιώσουν τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας,  το Θείο Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου

ESTAURWMENOS

.

 

 

.

μπορείτε να δείτε το Αφιέρωμα με κλικ ΕΔΩ

Φτιάχνουμε Λαζαράκια και Κερκέλια μαζί με τα παιδιά- και άλλα έθιμα του Σαββάτου του Λαζάρου και της Κυριακής των Βαΐων

(παλαιὀτερη ανάρτηση).

λαζαράκια 1

.

Καθώς η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα πλησιάζουν, ανασύρουμε πληροφορίες για έθιμα παλαιότερων εποχών,

τότε που όλα μοιάζαν πιο αγνά και όμορφα, πιο κοντά στην Πίστη…

Αναβιώνουμε τα έθιμα αυτά μαζί με τα παιδιά μας και ζούμε το νόημα των ημερών.

Γιατί τα παιδιά μαθαίνουν βιωματικά μέσα από κατασκευές, από τις διηγήσεις που παράλληλα θα ακούσουν, από τις συζητήσεις που θα προκύψουν.

Ας κάνουμε ένα διάλειμα από τις πολλές ασχολίες και τις ατελείωτες ετοιμασίες και ας αφουγκραστούμε τα νοήματα και τα μηνύματα των Αγίων Ημερών, μέσα από τις ιερές ακολουθίες , τα όσα θα διαβάσουμε εμείς και όσα θα διηγηθούμε στα παιδιά μας…

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Το μεγάλο ταξίδι της γιαγιάς…

γραμμένο πριν 3 χρόνια, μετά την “αναχώρηση” της γιαγιάς των παιδιών μας από τον κόσμο αυτό…

Καλή αντάμωση να έχουμε, Καλό Παράδεισο…

219261-TABLE TOP STILL LIFE (1)

 

” Η γιαγιά μας σήμερα έκανε το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής της!… και το τελευταίο. Γιατί από σήμερα θα ζει στα παλάτια του Ουρανού.

Πέρασαν τα χρόνια για την γιαγιά. Βάρυνε , αρρώστησε, πονούσε πολύ. Αλλά έκανε πάντα υπομονή και πάντα χαμογελούσε και πάντα έλεγε: “Δόξα τω Θεώ”! Και ήρθε η ώρα που ο Θεός έστειλε του Αγγέλους Του να πάρουν την ψυχούλα της . Και την μετέφεραν ψηλά, μπροστά στον θρόνο του Θεού, να τον προσκυνήσει και Εκείνος να ορίσει την αιώνια κατοικία της.

Συνέχεια ΕΔΩ

Μήπως «προκαλούμε» με την ευτυχία μας ; …

.

(το κείμενο αυτό, από το προσωπικό μου ημερολόγιο, είχε γραφτεί  παλιότερα και το θυμήθηκα με αφορμή την συζήτηση που κάναμε με μια φίλη μου- το αναδημοσιεύω αυτούσιο…)

l5

.

Σκεφτόμουν , μετά από διάφορες κουβέντες σε συναναστροφές με άλλες μητέρες: μήπως μιλώντας για την οικογενειακή μου ζωή, τις χαρές της, τις επιτυχίες των παιδιών μου, τις δικές μου δραστηριότητες, κ.α…

μήπως προκαλώ , άθελά μου, αρνητικά συναισθήματα στους άλλους, που έχουν περισσότερες δυσκολίες απ΄ όσες οι δικές μου ευλογίες;…

 

Περισσότερα

Καλύτερα να ξεσπάσει η καταιγίδα, για να ξαναλάμψει ο ήλιος στη σχέση μας…

Ίσως…

κάποιες φορές

η σύγκρουση, η αντιπαράθεση, μια έκρηξη

να είναι αναγκαία

για την επανασύνδεση,

το πλησίασμα και πάλι των ψυχών,

το σπάσιμο της απομόνωσης

και του τείχους που δημιουργούν ανάμεσά μας

ο εγωισμός, τα παράπονα και οι μικρότητες…

.

Περισσότερα

Άγγελος μετράει τα βήματά σου, Μητέρα!…

(από τα πρώτα κείμενα που είχα γράψει…)

αφιερωμένο σε όλες τις μανούλες…και σε όσους τις στηρίζουν!

Μεσημέριασε πια και η Ελένη είναι ήδη κατάκοπη. Από την ώρα που σηκώθηκε το πρωί, στιγμή δεν έχει σταματήσει. Λες και κοιμήθηκε πολύ το βράδυ; Το μικρούλι ήταν ανήσυχο, τα δοντάκια του το ενοχλούν και θέλει παρηγοριά. Και αφού ξημέρωσε και η σημερινή μέρα, ανάσα δεν έχει προλάβει να πάρει.

Μα έχουν τελειωμό οι δουλειές του σπιτιού; Όχι ότι έχει τελειομανία με τις δουλειές του σπιτιού η Ελένη, το κάθε άλλο. Αλλά τόσα ρουχάκια να πλυθούν ,τόσα στοματάκια να χορτάσουν… Είναι και το μωράκι της, ου θέλει και αυτό τα δικά του: έχει ανάγκη τη μανούλα του: να το θηλάσει, να το πλύνει, να το παίξει, να το νανουρίσει…

Τα δυο μικρότερα που μένουν σπίτι, μια παίζουν, μια μαλώνουν… και πρέπει να τα απασχολεί, αλλά και να κάνει και το δικαστή στις μικρές διαμάχες τους…

 

Περισσότερα

“Αναγκαίος ο περιορισμός των παιδιών ως την ενηλικίωσή τους…”

2fce4915f0836a8467d25ef2770ff332

.

λόγοι αγίου Παϊσίου:

Τα παιδιά πρέπει πάντα να αισθάνονται ως ανάγκη μεγάλη τις συμβουλές, ειδικά στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας, για να μη γλιστρήσουν στον γλυκό κατήφορο της κοσμικής κατηφόρας που γεμίζει την ψυχή από άγχος και την απομακρύνει αιώνια από τον Θεό. Πρέπει να μπουν στο νόημα της υπακοής. Να καταλάβουν ότι στην υπακοή προς τους γονείς κρύβεται το δικό τους συμφέρον ,ώστε να υπακούουν με χαρά και να κινούνται ελεύθερα στον πνευματικό χώρο.

Βλέπετε, πως περιορίζουμε την ελευθερία του μικρού παιδιού; Το έμβρυο είναι περιορισμένο εννιά μήνες στην κοιλιά της μάνας του. Το νεογέννητο το βάζουν σε κούνια. Έπειτα από πέντε- έξι μήνες του βάζουν και κάγκελα . Αργότερα δεν το αφήνουν να μόνο του έξω, για να μη χτυπήση, να μην γκρεμισθή από καμιά σκάλα. Αν το αφήσουν ελεύθερο ,θα πέση και θα σκοτωθή.

.

Περισσότερα

Υπομονή ή ανοχή;…

.%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b13

Όταν αγαπάς, δεν υπομένεις

όποιον και ό,τι αγαπάς…

Όταν αγαπάς,

κινείσαι ελεύθερα, με χαρά

και πρώτα η δική σου ψυχή αναπαύεται και χαίρεται…

Επομένως, όταν λέω ότι “πρέπει να κάνω υπομονή”

μήπως πρέπει πρώτα να δω εάν όντως αγαπώ αληθινά

.

Περισσότερα

Λόγια…

%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5%cf%84%ce%bf-2

Να γράψω και πάλι; …

να χαράξω γραμμές

που προς στιγμήν θα φανούν δυνατές

αλλά αδύναμες θα δειχτούν και πάλι

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: