Η «Ψυχομάνα» του Νικολάου Γύζη… και η δική μου γιαγιά

15 χρόνια χωρίς να είναι κοντά μας η γιαγιά Αλεξάνδρα …

Ψυχομάνα Γύζη

.

Σαν σήμερα ήταν που έφυγε η αγαπημένη μου γιαγιά από τον κόσμο αυτό… Μου λείπει πολύ, παρ΄ όλο που πέρασαν πολλά χρόνια.

Και νιώθω πως στην επέτειο της μνήμης της οφείλω να γράψω για την επιλογή μου αυτή, που ως «διαδικτυακή φωτογραφία ταυτότητας» με σηματοδοτεί ως ιστολόγιο.

Πρόκειται για τον πίνακα «η Ψυχομάνα ή Καλομάνα », που είναι από τους αγαπημένους μου… Και μόνο το κεντρικό θέμα του, ο μητρικός θηλασμός, είναι κάτι που αγαπώ πολύ, με εκφράζει ως μητέρα και το ζω με χαρά και ευγνωμοσύνη τα τελευταία χρόνια, από τότε που πρωτοέγινα μάνα.

Όμως ο πίνακας αυτός, συνειρμικά, μου θυμίζει και την αγαπημένη μου γιαγιά.  Στο πρόσωπο του μαυροφορεμένου βρέφους που θηλάζει,  βλέπω την ίδια… θα εξηγήσω στην συνέχεια γιατί.

.

Συνέχεια ΕΔΩ →

“Πολιορκήστε τα παιδιά με τις προσευχές σας!”

 λόγοι οσίου Πορφυρίου:

.

“Μην πιέζετε τα παιδιά σας. Αυτό που θέλετε να τους πείτε, να το λέτε με την προσευχή σας. Τα παιδιά δεν ακούν με τα αυτιά, αλλά μόνο όταν έρχεται η θεία χάρις και τα φωτίζει, τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε.

   Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε τα στην Παναγία και αυτή θα ενεργήσει. Η προσευχή σας αυτή θα γίνει ζωογόνος πνοή, σαν το πνευματικό χάδι, που αγκαλιάζει τα παιδιά και τα έλκει.

Περισσότερα

“Η Παναγία σ’ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες…”

Φώτης Κόντογλου

   “Η Παναγία σ΄ όλα στάθηκε τύπος και υπογραμμός για τις καλές γυναίκες, στη φρονιμάδα, στην ταπείνωση, στην υπομονή, στην αγιότητα, στην αφοσίωση και στη νοικοκυροσύνη….”

   Η Παναγία καθότανε μαζί του, ως που τελείωσε τη ζωή της, σε ένα σπίτι κοντά στον κήπο της Γεθσημανής. Αυτό το μέρος το αγαπούσε πολύ ο Χριστός και πήγαινε συχνά εκεί με τους μαθητάδες του. Εκεί πήγε και ύστερα από τον Μυστικό Δείπνο και προσευχήθηκε, τη νύχτα που τον πιάσανε οι Ιουδαίοι. Εκεί λοιπόν καθότανε και η Παναγία και περίμενε να την πάρει ο Γυιός της . Και σαν ήλθε ο καιρός, έστειλε ο Χριστός Άγγελο να της πεί πως θα την πάρει από την πρόσκαιρη ζωή στην αιώνια. Σαν το άκουσε η Παναγία αυτό χάρηκε κι ανέβηκε στο ‘Όρος των Ελαιών, απ΄ όπου είχε αναληφθεί ο Κύριος, και έκανε την προσευχή της. Και γυρίζοντας στο σπίτι της, τα ετοίμασε όλα για την ταφή της η ίδια.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Η σχέση των παιδιών με τη Θεοτόκο

.ένα πολύ όμορφο κείμενο για την δημιουργία ισχυρού δεσμού και επικοινωνίας των παιδιών με την Παναγίας μας, από τα πρώτα τους χρόνια

.
Παναγία2

«Η Μητέρα του Θεού είναι η χαρά μας και, ως συνάνθρωπος, είναι κοντά σε μας γιατί έχουμε την ίδια φύση, και κάθε χριστιανική ψυχή στρέφεται προς Αυτήν μέ αγάπη» (Άγιος Σιλουανός). Και Αυτήν, όπως τόν Κύριο, τήν αντιλαμβανόμαστε εύκολα ως συγκεκριμένο πρόσωπο. Η αγάπη της Μητέρας του Χρίστου μας οδηγεί προς τόν Υιόν της.

Δεν υπάρχει τίποτε κακό στην προσωπική αγάπη η οποία ξεκινάει ως παιδική στοργή. Η καρδιά του παιδιού τοποθετείται στη σωστή κατεύθυνση, και η καρδιά είναι αυτή που θα προσανατολίσει τον άνθρωπο στην ΑλήθειαΑυτό συνήθως δεν αλλάζει, ακόμη και όταν ένα παιδί μεγαλύτερης ηλικίας κλονίζεται διανοητικά λόγω πνευματικών αμφιβολιών. Μήπως τα ενήλικα μυαλά μας δεν κλονίζονται ποτέ από αμφιβολίες για τη Θεία Πρόνοια;

 η συνέχεια ΕΔΩ

Η ταπεινή Μητέρα…

.

.

Μάνα θεϊκού Παιδιού ήταν…

Αλλά ποτέ δεν είχε μέσα Της σκέψεις υπερήφανες.

Πότε δεν καυχήθηκε για τον Υιό Της και για τα “κατορθώματά” Του.

.

η συνέχεια ΕΔΩ

Μάνα μου Παναγία…

mother-3

Μάνα μου Παναγία, σου μιλώ σαν μάνα…

λίγες σκέψεις και λίγα άτεχνα λόγια, ως έκφραση της ευγνωμοσύνης μου για την βοήθεια της Παναγίας μας στον αγώνα της μητρότητας

.

Μάνα Παναγία, σε Εσένα προστρέχουμε, γιατί μας νιώθεις σαν μάνα…

Σε Εσένα, γλυκιά Παναγία, προστρέχει ο πιστός λαός Σου ολοχρονίς και περισσότερο αυτές τις μέρες του ευλογημένου μήνα Σου. Και απολαμβάνει τις ευλογίες που σκορπάς απλόχερα, «προς το συμφέρον της αιτήσεως».

Οι μάνες , όμως, θαρρώ πως σε νιώθουμε πιο κοντά μας. Γιατί και εσύ έγινες μητέρα και απευθυνόμαστε στη Χάρη Σου και τολμάμε να σου μιλήσουμε, ως μάνα σε μάνα…

 

Συνέχεια  ΕΔΩ→

Συμβιβασμός με την ακαταστασία…

http://7gym-kaval.kav.sch.gr/htdocs/index.php/sx-drastiriotites/paremvatika-programmata/i-gynaika-sto-paramythi?showall=1&limitstart=

Προσπαθώ να συμβιβαστώ με την ακαταστασία…

Σκέφτομαι πόσος χρόνος και κόπος χρειάζεται για να παραμείνει συνεχώς σε τάξη το σπίτι και το νοικοκυριό και προβληματίζομαι:

Αξίζει όλη αυτή η ενασχόληση;

Ειδικά τώρα το καλοκαίρι, που τα παιδιά βρίσκονται όλη την μέρα στο σπίτι και οι μέρες είναι “ατελείωτες”

(ξυπνάμε νωρίς το πρωί και κοιμόμαστε αργά και είναι λίγες οι ήσυχες ώρες για τους γονείς…)

ενώ παρράλληλα η ζέστη μας “κόβει”τις δυνάμεις, 

ίσως πρέπει να το πάρω απόφαση ότι η μάχη με την ακαταστασία δεν παλεύεται πάντοτε! 😉

.

Περισσότερα

Στου Αη Λια το πανηγύρι…

.

Τέτοιες μέρες, κάθε χρόνο,

ανηφορίζαμε προς το ξωκκλήσι του Αη Λιά

που στέκεται φρουρός άγρυπνος του χωριού

μετώπη και στολίδι του

στην κορυφή του λόφου

στην πλαγιά του οποίου είναι χτισμένο

το ορεινό χωριουδάκι μας…

.

Περισσότερα

Προσευχή, σιωπή και αγάπη…

20046587_253354928501223_3307963829601567287_n (2)

***

Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κάνουμε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ, όπως, παραδείγματος χάριν, η μάνα το παιδί της. Η μάνα μεταδίδει στο παιδί όλο το άγχος της για τη ζωή του, για την υγεία του, για την πρόοδό του, έστω κι αν δεν του μιλάει, έστω κι αν δεν εκδηλώνει αυτό που έχει μέσα της.

Αυτή η αγάπη, η φυσική αγάπη δηλαδή, μπορεί κάποτε να βλάψει, δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με την αγάπη του Χριστού, που συνδυάζεται με την προσευχή και με την αγιότητα του βίου. Η αγάπη αυτή κάνει άγιο τον άνθρωπο, τον ειρηνεύει, διότι αγάπη είναι ο Θεός.

 

Περισσότερα

” Με την πολλή μέριμνα, ξεχνάει κανείς τον Θεό…”

 

από τους λόγους του αγίου Παϊσίου:

Αποτέλεσμα εικόνας για " Με την πολλή μέριμνα, ξεχνάει κανείς τον Θεό..."

Γέροντα, η μέριμνα απομακρύνει πάντοτε από τον Θεό;

– Κοίταξε να σου πω: Ένα παιδάκι, όταν παίζη και είναι αφοσιωμένο στα παιχνίδια του, ούτε καν καταλαβαίνει, όταν ο πατέρας του είναι δίπλα και το χαϊδεύη. Λίγο αν διακόψη τα παιχνίδια του, τότε θα το καταλάβη. Έτσι και όταν έχουμε μέριμνα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε την αγάπη του Θεού. Ο Θεός δίνει και δεν το αισθανόμαστε.

Πρόσεξε να μη σπαταλάς τις πολύτιμες δυνάμεις σου σε περιττές μέριμνες και μάταια πράγματα που θα γίνουν όλα σκόνη μια μέρα. Τότε και σωματικά κουράζεσαι και τον νου σου σκορπάς άσκοπα και μετά δίνεις την κούρασή σου με τα χασμουρητά στον Θεό την ώρα της προσευχής, σαν την θυσία που έκανε ο Κάιν. Επόμενο είναι τότε και η εσωτερική σου κατάσταση να είναι κατάσταση “Κάιν”, με άγχος και αναστεναγμούς που θα τα προκαλή το ταγκαλάκι που θα είναι δίπλα σου.

Περισσότερα

Καλλωπισμός: μουντζούρες στην εικόνα του Θεού…

(λόγοι αγίου Παϊσίου- έχουν ειπωθεί πολλά χρόνια πριν, αλλά παραμένουν πολύ επίκαιροι.

Ας δούμε τι έλεγε “με πόνο και αγάπη για τον σύχρονο άνθρωπο” ).

 

.

Εἶδα μία ψυχή πού, ἐνῶ πρῶτα ἦταν σάν Ἄγγελος, δὲν τὴν γνώρισα μετά ἔτσι ὅπως ἦταν βαμμένη. «Ὁ Θεὸς ὅλα πολύ καλά τὰ ἔκανε, τῆς εἶπα, ἀλλὰ ἔχει κάνει ἕνα μεγάλο λάθος σ΄ ἐσένα!».«Γιατί, Πάτερ;», μοῦ λέει. «Νά, στὰ μάτια τὰ δικά σου, δὲν ἔβαλε μελάνη ἀπὸ κάτω! Αὐτὸ τὸ λάθος ἔκανε! Ἐνῶ τούς ἄλλους ἀνθρώπους τούς ἐφτίαξε καλούς, ὄμορφους, ἔκανε λάθος σ΄ ἐσένα! Βρέ, χαμένο, δὲν τὸ καταλαβαίνεις; Ἀσχημίζεις ἔτσι τὸν ἑαυτό σου! Σάν νὰ ἔχης μία βυζαντινή εἰκόνα καὶ τραβᾶς πινελιές ἀπὸ ΄δῶ κι ἀπὸ ΄κεῖ καὶ τὴν μουντζουρώνεις, τὴν χαλᾶς. Πᾶμε στὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ νὰ βάλουμε μπογιές; Ἤ σάν ἕνας ζωγράφος νάχη φτιάξη μία καλή εἰκόνα, καὶ πάει μετά ἕνας ποὺ δὲν ξέρει ζωγραφική, παίρνει τὸ πινέλο καὶ κάνει κάτι μουντζοῦρες καὶ ἀσχημίζει τὴν εἰκόνα τοῦ ζωγράφου. Τὸ ἴδιο κάνεις κι ἐσύ. Ἔτσι εἶναι σάν νὰ λές στὸν Θεό: «Δὲν τάκανες καλά, Θεέ μου· ἐγώ θὰ τὰ διορθώσω»»!

.

Μία ἄλλη ἦρθε μία μέρα μὲ κάτι νύχια μέχρι ἐκεῖ, σάν τὸ γεράκι, βαμμένα κόκκινα, καὶ μοῦ λέει: «Ἔχω τὸ παιδί μου ἄρρωστα βαριά. Νὰ κάνης προσευχή, Πάτερ! Κάνω καὶ ἐγώ προσευχή, ἀλλά…»«Τί προσευχή κάνεις; τῆς λέω. Ἐσύ γρατζουνᾶς τὸν Χριστό μ΄ αὐτὰ  τὰ νύχια! Κόψε πρῶτα τὰ νύχια, νὰ γίνη καλά τὸ παιδί. Γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ παιδιοῦ σου, τουλάχιστον νὰ κόψης τὰ νύχια καὶ νὰ πετάξης τὶς μπογιές». «Νὰ τὰ βάψω ἄσπρα, Πάτερ;». «Ἐγώ σου λέω νὰ ξεβάψης τὰ νύχια καὶ νὰ τὰ κόψης· νὰ κάνης μία θυσία γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ παιδιοῦ σου. Τί εἶναι αὐτά; Ἄν ἦταν, ὁ Θεὸς θὰ σὲ ἔκανε μὲ νύχια κόκκινα». «Νὰ τὰ βάψω ἄσπρα, Πάτερ;». Ἄντε τώρα!… «Καλά θὰ πᾶς καὶ σύ καὶ τὸ παιδί σου…»εἶπα ἀπὸ μέσα μου.

.

Τὰ παιδιά περισσότερο τὰ κρυολογεῖ ἡ μητέρα, ὅταν δὲν εἶναι ντυμένη μὲ τὴν σεμνότητα καὶ προσπαθῆ ἀκόμη καὶ νὰ «μαδάη» τὰ παιδιά της.

.

Περισσότερα

Για την μόδα και το σύγχρονο ντύσιμο…

(λόγοι αγίου Παϊσίου- έχουν ειπωθεί πολλά χρόνια πριν, αλλά παραμένουν πολύ επίκαιροι.

Ας δούμε τι έλεγε “με πόνο και αγάπη για τον σύχρονο άνθρωπο” ).

Αποτέλεσμα εικόνας για σεμνο ντυσιμο ζωγραφια

.

Οἱ καημένοι οἱ κοσμικοί γιορτάζουν κάθε μέρα τὴν κοσμική τους ὑποκρισία καὶ ντύνονται ὅπως εἶναι μέσα τους. Παλιά, καρναβάλια γίνονταν οἱ ἄνθρωποι μία φορά τὸν χρόνο, μόνον τὶς Ἀποκριές. Τώρα οἱ περισσότεροι συνέχεια καρναβάλια εἶναι. Δηλαδή, παλιά ἔβλεπε κανεὶς καρναβάλια μία ἑβδομάδα, μόνον τὶς Ἀποκριές. Τώρα βλέπει κάθε μέρα…

Καθένας ντύνεται ὅπως τοῦ λέει ὁ λογισμός! Ἔχουν γίνει τελείως παράξενοι. Παλάβωσαν! Λίγοι εἶναι οἱ συμμαζεμένοι ἄνθρωποι, οἱ σεμνοί, εἴτε ἄνδρες εἴτε γυναῖκες εἴτε παιδιά.

Ἄλλες περπατοῦν μὲ κάτι τόοοσο λεπτά τακούνια! Λίγο νὰ στραβοπατήσουν, στὸν ὀρθοπεδικό θὰ πᾶνε…

Τὰ δέ μαλλιά, μήν τὰ ρωτᾶς!

 

Περισσότερα

Η “ευκαιρία” του καλοκαιριού…

λίμνη Ζηρού

.

Έκλεισαν πλέον τα σχολεία, τελείωσαν οι εξετάσεις και κάθε λογής μαθήματα,και εδώ και λίγες μέρες απολαμβάνουμε την ξενοιασιά πιο χαλαρών ημερών,χωρίς υποχρεωτικό πρωινό ξύπνημα σε συγκεκριμένη ώρα και χωρίς πολλές μετακινήσεις και υποχρεώσεις, που έπρεπε να κλύπτονται καθημερινά…

Το καλοκαίρι πάντα είναι μια πρόκληση για εμάς, και ελπίζω και φέτος να εξελιχθεί γενικώς ομαλά και να αφήσει όμορφες αναμνήσεις στην οικογένειά μας.

.

Περισσότερα

“Γιατί, μαμά, η Χ. έχει δυο μαμάδες και δεν έχει μπαμπά;…”

 

Με αφορμή τις παρελάσεις υπερηφανείας (gay pride) που πραγματοποιούνται και φέτος στη χώρα μας,  θυμήθηκα ένα περιστατικό  που μου διηγήθηκαν και που συνέβη πριν λίγα χρόνια στην Αμερική. Είναι λυπηρό αλλά σε λίγα χρόνια, πιθανόν να το αντιμετωπίζουμε και στη δική μας χώρα…

Πριν από δώδεκα χρόνια, ο αδελφός μου είχε βρεθεί για διάστημα ενός έτους στην Αμερική, και επισκέφθηκε αρκετές περιοχές όπου ζούσαν ομογενείς και Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Σε μια από τις επισκέψεις του σε μια μεγάλη πόλη, φιλοξενήθηκε από μια οικογένεια Ελλήνων, οι οποίοι ζούσαν κοντά σε μια συνοικία όπου κατά κόρον διέμεναν μη παραδοσιακές οικογένειες (ομοφυλοφίλων κλπ…)

 

Περισσότερα

Ο καλός πατέρας…

Το επαναστατημένο παιδί και ο καλός πατέρας

.
Έλεγε ο π. Πορφύριος ότι τό ενδιαφέρον τού καλού πατέρα γιά τό παιδί του πρέπει να μένει αμείωτο ακόμη κι όταν τό παιδί μεγαλώνει καί σκληρύνεται καί επαναστατεί καί δέν τόν ακούει και παίρνει ακόμη καί θέσεις εχθρικές κι αντίθετες.

Εκεί θά φανεί η δεξιοτεχνία, άλλα κι η αγάπη του καλού πατέρα, γιατί τα παιδιά, μέχρι να εισέλθουν εις τήν ανδρική ηλικία, κάνουν πολλές άνέμπειρες καί ανόητες ενέργειες καί προκαλούν τους γονείς, ειδικά τόν πατέρα.

.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: