Άγγελοι: Καθημερινά προστατεύουν τα παιδιά μας…

AGGELOSS

.

Η Σύναξη των Αρχαγγέλων σήμερα…

Χρόνια Πολλά σε έσους έχουν την ονομαστική τους γιορτή,

Χρόνια Πολλά σε όλους μας-

καθένας γιορτάζει σήμερα, γιατί καθένας έχει τον δικό του Άγγελο.

.

Διάβαζα πάλι τους λόγους του αγίου Παϊσίου για τους Αγγέλους και πώς προστατεύουν τα παιδιά- και συγκινήθηκα γιατί μια διήγηση που αναφερει ο άγιος, μάς το διηγούνταν και η γιαγιά μας. Είχε συμβεί και στην ίδια, όταν είχε μωρό την μικρή της κόρη, και την είχε πάρει μαζί της στο χωράφι.

η συνέχεια ΕΔΩ

.

Ιστορία αγάπης (Χριστουγεννιάτικη ιστορία)

.

του π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ ὁ­δη­γὸς ἀ­νέ­βη­κε σβέλ­τα στὴ θέ­ση του καὶ ἔ­βα­λε μπρὸς τὴ μη­χα­νή. Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι ἐ­πι­βά­τες ἀ­νέ­βη­καν βι­α­στι­κά, βάλ­θη­καν νὰ ψά­χνουν τὶς θέ­σεις τους. Προ­πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων, ἡ κί­νη­ση στὸ ζε­νίθ.

Ἔ­σκυ­ψε νὰ ση­κώ­σει τὴ βα­λί­τσα της, μὰ ὁ ἄν­τρας της τὴν πρό­λα­βε. Τὴν τα­κτο­ποί­η­σε στὸν χῶ­ρο τῶν ἀ­πο­σκευ­ῶν καὶ γύ­ρι­σε κε­φά­τος κον­τά της.

– Ἄν­τε λοι­πόν, κα­λό σου τα­ξί­δι, τῆς χα­μο­γέ­λα­σε ἀ­πο­χαι­ρε­τών­τας την. Σὲ λίγο πάλι ραν­τε­βοῦ ἐ­δῶ.

Χα­μο­γέ­λα­σε κι ἐ­κεί­νη μὲ τὸ ζό­ρι, ἀν­τάλ­λα­ξαν ἕ­να βι­α­στι­κό, ψυ­χρὸ φι­λὶ κι ἀ­νέ­βη­κε στὴ θέ­ση της. Ἔ­φευ­γε γιὰ τὴν Ἀ­θή­να ἐ­κτά­κτως. Γιὰ δυ­ὸ μέ­ρες μο­νά­χα.

 

Συνέχεια

Άγγελοι: Καθημερινά προστατεύουν τα παιδιά μας…

.AGGELOSS

.

Η Σύναξη των Αρχαγγέλων σήμερα…

Χρόνια Πολλά σε έσους έχουν την ονομαστική τους γιορτή,

Χρόνια Πολλά σε όλους μας-

καθένας γιορτάζει σήμερα, γιατί καθένας έχει τον δικό του Άγγελο.

.

Διάβαζα πάλι τους λόγους του αγίου Παϊσίου για τους Αγγέλους και πώς προστατεύουν τα παιδιά- και συγκινήθηκα γιατί μια διήγηση που αναφερει ο άγιος, μάς το διηγούνταν και η γιαγιά μας. Είχε συμβεί και στην ίδια, όταν είχε μωρό την μικρή της κόρη, και την είχε πάρει μαζί της στο χωράφι.

.

Περισσότερα

Η τεντωμένη χορδή του τόξου…

.sea1

.

(Λίγες σκέψεις, βιαστικά γραμμένες…)

Το καλοκαίρι είναι μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος για εμένα. Αλλά κάποιες φορές αυτό βγαίνει “σε καλό”, καθώς αναθεωρώ στόχους και θέτω προτεραιότητες, ώστε να μπορέσω να τα βγάλω πέρα, με όσο περισσότερη ηρεμία και χαρά γίνεται… 

Σκεφτόμουν την ιστορία με τον γέροντα και τον κυνηγό, στην έρημο. (δες , αν θέλεις, παρακάτω).

Αν είμαι συνεχώς “τεντωμένη” και σωματικά και ψυχικά, θα “σπάσω”. 

Αν στοχεύω με το “βέλος ” μου πολύ μακριά , πέρα από τις δυνατότητες και τις πραγματικές ανάγκες μου, πάλι θα “σπάσω”…

.

Περισσότερα

«Δεν μιλάει το πιστόλι!»

.

flower (1)

.

Να μου αγοράσεις ένα πιστόλι, για να παίζω…μου είπες. (είσαι δυόμισι, μόλις άρχισες να μιλάς κατανοητά για τους άλλους).

– Δεν είναι καλό, αγόρι μου, το πιστόλι …

-Δεν μιλάει το πιστόλι, μαμά !, με αποστόμωσες.

Τι εννοούσες;

 

Περισσότερα

Ιστορία αγάπης (Χριστουγεννιάτικη ιστορία)

.

του π. Δημητρίου Μπόκου

Ὁ ὁ­δη­γὸς ἀ­νέ­βη­κε σβέλ­τα στὴ θέ­ση του καὶ ἔ­βα­λε μπρὸς τὴ μη­χα­νή. Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι ἐ­πι­βά­τες ἀ­νέ­βη­καν βι­α­στι­κά, βάλ­θη­καν νὰ ψά­χνουν τὶς θέ­σεις τους. Προ­πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων, ἡ κί­νη­ση στὸ ζε­νίθ.

Ἔ­σκυ­ψε νὰ ση­κώ­σει τὴ βα­λί­τσα της, μὰ ὁ ἄν­τρας της τὴν πρό­λα­βε. Τὴν τα­κτο­ποί­η­σε στὸν χῶ­ρο τῶν ἀ­πο­σκευ­ῶν καὶ γύ­ρι­σε κε­φά­τος κον­τά της.

– Ἄν­τε λοι­πόν, κα­λό σου τα­ξί­δι, τῆς χα­μο­γέ­λα­σε ἀ­πο­χαι­ρε­τών­τας την. Σὲ λίγο πάλι ραν­τε­βοῦ ἐ­δῶ.

Χα­μο­γέ­λα­σε κι ἐ­κεί­νη μὲ τὸ ζό­ρι, ἀν­τάλ­λα­ξαν ἕ­να βι­α­στι­κό, ψυ­χρὸ φι­λὶ κι ἀ­νέ­βη­κε στὴ θέ­ση της. Ἔ­φευ­γε γιὰ τὴν Ἀ­θή­να ἐ­κτά­κτως. Γιὰ δυ­ὸ μέ­ρες μο­νά­χα.

 

Περισσότερα

Αγαπημένα παραμύθια,διηγήματα και κείμενα για τα Χριστούγεννα και το Άγιο Δωδεκαήμερο (συλλογή)

399px-Plate_facing_page_406_of_Fairy_tales_and_stories_(Andersen,_Tegner)

Μια συλλογή από αγαπημένα παραμύθια, κείμενα και διηγήματα, σχετικά με τις άγιες Ημέρες του Δωδεκαημέρου.

κείμενα για παιδιά, αλλά και για ενήλικες…

από το κλασσικό και πολυαγαπημένο “κοριτσάκι με τα σπίρτα” την “Μπάμπουσκα” και τον “Μπαρμπα Πανώφ…

μέχρι τα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, του Φώτη Κόντογλου, του Θ. Ντοστογιέβσκι.

και πολλά άλλα.

 

Περισσότερα

Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Στην εκπνοή του Οκτωβρίου, του μήνα ευαισθητοποίησης για την απώλεια κύησης και την νεογνική απώλεια,  διάβασα αυτή την αληθινή ιστορία… και συγκινήθηκα πολύ…

Και δεν μπορούσα να μην την αναρτήσω, μιας και όλο αυτό τον καιρό, μαζί με τα άλλα αγγελούδια μας, για τα οποία ευχόμαστε, τριγυρνούν στο νου μου κι αυτά τα μωράκια, που έφυγαν πρόωρα και βίαια από την ζωή, γιατί θεωρήθηκαν δυσβάστακτο βάρος… είτε γιατί δεν ήταν επιθυμητά από τους γονείς, είτε γιατί διαγνώστηκαν (όντως;…) με κάποιο σοβαρό πρόβλημα ή αναπηρία…

Και στο μυαλό μου ηχεί ένα παράπονο:

“Για εμάς, ποιος θα κλάψει;…”

.

Περισσότερα

“…πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις”.

20150403-1

.

Άραγε είμαι υπερπροστατευτική και πιεστική μάνα- γονιός;…Αφήνω τα παιδιά μου να κινηθούν ελεύθερα στις επιλογές τους (έστω από μια ηλικία και μετά, και σε θέματα που δεν αφορούν την ασφάλειά τους);… Σέβομαι την προσωπική τους ελευθερία, που ο ίδιος ο Θεός σέβεται στον κάθε άνθρωπο;…

Εκ πρώτης όψεως, αρνούμαι ότι υπερ- προστατεύω τα παιδιά μου.Όμως,  είναι πολύ λεπτό το θέμα… Όσο το σκέφτομαι, βλέπω ότι θεωρητικά είναι εύκολo να μην το δέχομαι, αλλά η πράξη δείχνει άλλα. Θέλω να προστατεύω τα παιδιά μου από πολλά- που εν τέλει δεν τους επιτρέπουν να  έχουν γνώση δύσκολων καταστάσεων και των πραγματικών συνεπειών των πράξεών τους…

Και επιπλέον, συνειδητοποιώ ότι συχνά έχω υπερβολική έννοια και άγχος για τα παιδιά(αυτό είναι και θέμα Πίστεως…)

Μέσα από τους προβληματισμούς αυτούς,  θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει παλιότερα και, όσες φορές το έχω ξαναδιαβάσει, πάντα με εντυπωσιάζει η αντιμετώπιση του οσίου Πορφυρίου…

Περισσότερα

Παναγία Ντινιούς-Η Παναγιά που έσωσε τον Έλληνα και τιμώρησε τον Τούρκο

 (μια ιστορία για μικρά και…μεγάλα παιδιά

 για την πληγωμένη Παναγιά Ντινιούς)

(η Παναγία Ντινιούς εορτάζει στα εννιάμερα της Παναγίας, στις 23 Αυγούστου)

ένα κείμενο που είχα γράψει…

.

Αυγουστιάτικο μεσημέρι και η ζέστη μεγάλη. Τα παιδιά, αφού παίξαν όλο το πρωινό στην αυλή με τα γειτονόπουλα, μαζεύτηκαν πεινασμένα στο σπίτι να γευτούν το νόστιμο φαγητό, να ξαποστάσουν, να πάρουν δυνάμεις για το απογευματινό παιχνίδι.

Αφού, απόφαγαν, τα μεγαλύτερα μάζεψαν το τραπέζι και τα μικρότερα αδελφάκια ξάπλωσαν κατάκοπα στα κρεβατάκια τους. Πολλά τα παιδιά, αλλά με τη χάρη του Θεού καλόβουλα και υπάκουα. Το ένα βοηθά και νοιάζεται για το άλλα. Έτσι τα βγάζει πέρα και η μάνα με τις ατέλειωτες φροντίδες. Και ο πατέρας πώς τα καμαρώνει όταν γυρίζει το βραδάκι από τη δουλειά!…

η συνέχεια ΕΔΩ

“αγορούδιμ τα χερούδια’ς…”

Μια όμορφη, αληθινή ιστορία, γραμμένη σαν παραμύθι. ..
Η Μέλια γράφει για το δικό της Σωτήρη.

Το σπιτάκι της Μέλιας

.

Αφιερωμένο στον δικό μου Σωτήρη…

Μια φορά κι ένα καιρό, στην όμορφη Ξάνθη μας, πριν πολλά χρόνια, ζούσαν στην ίδια γειτονιά η Αμαλία και ο Γαβρίλης.

Κάποια στιγμή οι δρόμοι τους έσμιξαν και αποφάσισαν να παντρευτούν και να κάνουν τη δική τους οικογένεια, ήθελαν πολλά παιδιά γιατί όπως έλεγε ο Γαβρίλης «τα παιδιά είναι ευλογία και κοντά τους αγγίζεις τον Παράδεισο».

Πέρασαν πολλά χρόνια αλλά δεν κατάφεραν να γίνουν γονείς.

Η Αμαλία όμως δεν έχασε ποτέ την ελπίδα της και την πίστη της στον Θεό, κάπου βαθιά μέσα της το ένιωθε ότι κάποια μέρα θα γίνει μητέρα και περίμενε υπομονετικά αυτή τη χαρά.

Δεῖτε τὸ πρωτότυπο 462 ἀκόμα λέξεις

Η ΛΑΜΠΡΗ (από ένα παλιό αναγνωστικό)

Εικόνα από:placeresgriegos.blogspot.com

1. Ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ. Ντάγκ, ντάγκ, ντάγκ! ἀκούστηκε τὰ μεσάνυχτα ἡ καμπάνα τῆς Λαμπρῆς.


᾽Εγώ, ζωγραφίζοντας μὲ τὸ χερὶ μιὰ πέρδικα σ’ ἕνα κόκκινο αὐγό, δὲν εἶχα ἀποκοιμηθῆ. Τ’ ἄλλα ἀδέρφια μου κοιμόνταν ἥσυχα σὰ στὸν καλὸ καιρό. ῾Η μητέρα μου χώριζε τὰ φρεσκοπλυμένα ἀσπρόρουχα τοῦ καθενός. ῾Η γιαγιά μου παιδευόταν μὲ τὴν ψυχοκόρη μας στὸ μαγειρειὸ ἑτοιμάζοντας τὴ μαγειρίτσα μὲ τὰ σηκοτάκια καὶ τ’ ἄλλα λιανώματα τοῦ ἀρνιοῦ μὲ κρεμμυδάκια καὶ ἄνηθο. Τότε ἀκούστηκε ἀπὸ τὸ διπλανὸ δωμάτιο ἡ φωνὴ τοῦ πατέρα μου:

-Σηκωθῆτε κι ἑτοιμαστῆτε γρήγορα, νὰ μὴν κάθεται ὁ κόσμος καὶ μᾶς περιμένη.

Ποῦ νὰ ξυπνήσουν ὅμως τ’ ἀδέρφια μου! ῾Ο μικρὸς μάλιστα, ἄν δὲν τὸν ράντιζαν μὲ νερό, θὰ κοιμόταν ἀκόμη ὡς τὰ τώρα! Τόσο, ποὺ κίνησε κι ἦρθε ἄνιφτος.

-Πήρατε τὶς λαμπάδες σας; ρώτησε ὁ πατέρας μου. Καὶ τὴ μεγάλη γιὰ τὸ Χριστό; σβήσατε καλὰ τὶς φωτιές; κοιτάξτε νὰ μὴν ἀφήσετε τὴ γάτα στὸ μαγειρειὸ μὲ τ’ ἀρνὶ. Κάμετε λοιπὸν γρήγορα. Χρονιάσατε, ὅσο νὰ ἑτοιμαστῆτε!

Περισσότερα

“Προσπάθησε πάλι!” (ο χαρταετός, από ένα παλιό αναγνωστικό)

ένα κείμενο για το πέταγμα του χαρταετού, αλλά και την αξία της προσπάθειας και της επιμονής…

αφιερωμένο στον Πατέρα μου, που πάντα μας διηγείται πώς έφτιαχναν και πετούσαν τους αετούς τους, κάθε χρόνο στο χωριό. Με πενιχρά μέσα, αλλά με πολύ μεράκι και λαχτάρα, τους ετοίμαζαν για την καθαρά Δευτέρα και κάνανε αγώνες . Αλεξία momyof6

Scan0075

 

– Βοήθησε με, Χαρούλα, νά πετάξω τον αετό  μου, είπε ο  Νίκος στην αδελφούλα του, άφού προσπάθησε νά τον πετάξη  μόνος του και δεν τό έκατάφερε.

Ο αετός έσερνόταν επάνω στη γη.

Ή Χαρούλα έτρεξε με πολλή προθυμία, επήρε τον αετό,  υψηλά και τον άφησε νά πετάξη. Άλλα αλλά ο Νίκος δέν έπρόλαβε νά τρέξη και ο αετός έπεσε πάλι καταγής.

-Αδέξια πού είσαι, καημένη ! είπε ό Νίκος.

-Σε αυτό δεν πταίω  εγώ,  αποκρίθηκε ή  Χαρούλα.  Τό  σφάλμα είναι  δικό σου, πού δεν έτρεξες αμέσως, μόλις άφήσα τον αετό .

Προσπαθήστε πάλι, παιδιά, είπε ό θειός τωνπαιδιών  , πού έκαθόταν μπροστά  στη θύρα και παρακολουθούσε τό παιγνίδι των παιδιών .

 

Περισσότερα

Ο εγγονός της Μαρίας (Διήγημα)

.

ένα πολύ συγκινητικό διήγημα – που θα μπορούσε να είναι και αληθινή ιστορία…

τι νόμοι είναι αυτοί…

να νομιμοποιούν το φόνο του εμβρύου και να καθιστούν τόσο δύσκολη την αναδοχή… Αλεξία

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο -συγγραφέα

.

[Στα τριακόσιες χιλιάδες αγέννητα παιδιά και στις θαρραλέες, “αντρειωμένες μάνες»]

.

“Ακίνητοι! Αστυνομία! … Μην αγγίξει κανείς τα χρήματα!”,φώναξε αυστηρά ένας από τους δύο αστυνομικούς μπαίνοντας στο γραφείο του γιατρού Βανάλη.

Η ηλικιωμένη κυρία σηκώθηκε από την καρέκλα κάτωχρη και κρέμασε αμήχανη τα χέρι της στο πλάι του κυρτού κορμιού της.

Ο γιατρός προσπάθησε να ψελίσει κάτι σαν “μα… δεν …”, αλλά δεν ακούστηκε ούτε αυτό, παρά μόνο κάτι σαν αναστεναγμός από το μισάνοιχτο στόμα του. Το ίδιο συνέβη και με τον σοβαρό σαραντάρη και τη σύζυγό του στα δεξιά του γιατρού.

“Συλλαμβάνεστε και οι τέσσερις για αγοραπωλησία βρέφους!”,ακούστηκαν αργά και σοβαρά τα λόγια του ίδιου αστυνομικού.

…………………………… ………… Περισσότερα

Ιστορία Αγάπης: Η Ξεστρατισμένη Πιστή Σύζυγος και η Δύναμη της Μετανοίας 

agaph-agkaliasma-zeygari 

π. Δη­μη­τρί­ου Μπό­κου

Ὁ ὁ­δη­γὸς ἀ­νέ­βη­κε σβέλ­τα στὴ θέ­ση του καὶ ἔ­βα­λε μπρὸς τὴ μη­χα­νή. Οἱ τε­λευ­ταῖ­οι ἐ­πι­βά­τες ἀ­νέ­βη­καν βι­α­στι­κά, βάλ­θη­καν νὰ ψά­χνουν τὶς θέ­σεις τους. Προ­πα­ρα­μο­νὴ Χρι­στου­γέν­νων, ἡ κί­νη­ση στὸ ζε­νίθ.

Ἔ­σκυ­ψε νὰ ση­κώ­σει τὴ βα­λί­τσα της, μὰ ὁ ἄν­τρας της τὴν πρό­λα­βε. Τὴν τα­κτο­ποί­η­σε στὸν χῶ­ρο τῶν ἀ­πο­σκευ­ῶν καὶ γύ­ρι­σε κε­φά­τος κον­τά της.

–  Ἄν­τε λοι­πόν, κα­λό σου τα­ξί­δι, τῆς χα­μο­γέ­λα­σε ἀ­πο­χαι­ρε­τών­τας την. Σὲ λίγο πάλι ραν­τε­βοῦ ἐ­δῶ.

Χα­μο­γέ­λα­σε κι ἐ­κεί­νη μὲ τὸ ζό­ρι, ἀν­τάλ­λα­ξαν ἕ­να βι­α­στι­κό, ψυ­χρὸ φι­λὶ κι ἀ­νέ­βη­κε στὴ θέ­ση της. Ἔ­φευ­γε γιὰ τὴν Ἀ­θή­να ἐ­κτά­κτως. Γιὰ δυ­ὸ μέ­ρες μο­νά­χα. Νὰ δώ­σει ἕ­να χέ­ρι βο­ή­θειας στὴν κό­ρη τους, ποὺ ἔμ­παι­νε γιὰ μιὰ μι­κρο-ἐ­πέμ­βα­ση στὸ νο­σο­κο­μεῖ­ο. Τί­πο­τε ἀ­νη­συ­χη­τι­κό, θά ’βγαι­νε αὐ­θη­με­ρόν, μὰ κά­ποι­ος ἔ­πρε­πε νὰ κρα­τή­σει τὰ μι­κρά, ὥ­σπου νὰ ξα­νάρ­θει ἡ μά­να τους.

Τὸ με­γά­λο λε­ω­φο­ρεῖ­ο ξε­κί­νη­σε. Πρὶν στρί­ψουν γιὰ τὸν με­γά­λο δρό­μο, εἶ­δε ξα­νὰ μὲ τὴν ἄ­κρη τοῦ μα­τιοῦ της τὸν ἄν­τρα της. Τῆς κού­νη­σε τὸ χέ­ρι του. Κού­νη­σε κι ἐ­κεί­νη ἐ­λα­φρὰ μὰ ἀ­νό­ρε­χτα τὸ κε­φά­λι της. Μιὰ με­λαγ­χο­λι­κὴ δι­ά­θε­ση τὴν πλημ­μύ­ρι­ζε.

Περισσότερα

Προηγούμενες παλαιότερες καταχωρίσεις