Θα ‘μαι πάντα ένα μικρό παιδί

που θα κοιτά με μάτια δακρυσμένα

τα μάτια της!

Στη φλόγα του κεριούπου σιγοκαίει

θα λιώνει η καρδιά μου.

Το φως του μέσ’ στη νύχτα

θα ‘ναι η παρηγοριά μου.

Σε κάθε μου τρικυμισμένο βήμα

θα αποζητώ τη ζεστασιά

της αγκαλιάς της

και θα της σιγοψιθυρίζω προσευχές

απ’ το Ψαλτήρι και τους Xαιρετισμούς.

Κι εκείνη,σαν μάνα καλή

πάντα θα με σκεπάζει

με τ’άγιο της μαφόρι

και θα με επιστρέφει

πάλι σώα και ολόκληρη,

άθικτη σχεδόν και δυνατή!

Αφιερωμένο στη Μάνα μας

(Δ’ Χαιρετισμοί)

Ελευθερία Κιτσινάμα- Σομαλάκη

Ευχαριστούμε την αγαπημένη φίλη Ελευθερία που μοιράστηκε μαζί μας το υπέροχο ποίημα- προσευχή.

Επιμέλεια ανάρτησης ιστολόγιο «Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου«

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.