«Από γεννησιμιού του… ήρωας!» (μικρό διήγημα)

Μπορεί να είναι εικαστικό

Χρόνια πολλά, Ελλάδα μας!

Τιμή και δόξα στους ήρωες είναι η μίμησή τους, έστω στο ελάχιστο…

Ειδικά στους άγνωστους ήρωες, στους αδικημένους από την Ιστορία, που ήταν – ίσως- και οι πιο αγνές και ανιδιοτελείς μορφές του Αγώνα.

Ελάχιστη συμβολή στην τιμή τους το μικρό αυτό διήγημα για τη Μάνα του Μακρυγιάννη και την ιδιαίτερη γέννα της, που ασφαλώς και σημάδεψε το παιδί αυτό… όπως και η γέννα άλλων ηρώων: της Μπουμπουλίνας, του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη.

(Το κείμενο γράφτηκε κατά τη διάρκεια μαθήματος δημιουργικής γραφής- τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι ευπρόσεκτα).

«Από γεννησιμιού του … ήρωας».

Είχε αρχίσει να σουρουπώνει. Έγερνε ο ήλιος στη ράχη του βουνού και η νύχτα πλησίαζε ολοταχώς. Στο δάσος πύκνωναν οι σκιές. Ψηλές βελανιδιές, σκόρπιες καστανιές και ολόρθες φτέρες-και ανάμεσά τους ξετυλίγονταν το μονοπάτι.

Αργά προχωρούσε η γυναίκα, ζαλωμένη με τα λιανόξυλα στην πλάτη της. Βαρύς ο χειμώνας και κόντευαν να τελειώσουν τα καυσόξυλα. Ο κύρης της, κυνηγημένος από τους Τούρκους, κρυβόταν στα βουνά. Και κόντευε και η γέννα της, θα έπρεπε να είναι ζεστό το χαμόσπιτο, να δεχτεί το νεογέννητο…

Το μωρό στην κοιλιά της την βάραινε ακόμη περισσότερο με το μικρό του βάρος και με την έγνοια του. Και σαν να ένιωθε πόνους που και που. Λες να ήρθε η ώρα να βγει σ΄ αυτό τον δύσκολο κόσμο; «Βοήθα Παναγιά μου Ελευθερώτρια και εσύ άγιε Λευτέρη» ψέλλισε η γυναίκα και γλύκανε το πρόσωπό της με την προσμονή του βρέφους. Πήρε κουράγιο, θα την παραστέκονταν εκείνοι, ακόμα κι αν δεν πρόφταινε να φτάσει στο χωριό της, εκεί στην άκρη του δάσους. Είχε κανα εικοσάλεπτο ακόμα περπάτημα, τόσο το υπολόγιζε, αν θα είχε κουράγιο να περπατήσει και αν δεν την προλάβαινε η γέννα…

Και καθώς κινούνταν προς το ξέφωτο, απ΄ όπου διακρίνονταν πιο καθαρά τα πρώτα χαμόσπιτα, μια μυρωδιά νοτισμένου χώματος την τύλιξε. Ερχόταν βροχή, ίσως μπόρα,, και η αγωνία έσφιξε την καρδιά της. Θα προλάβαινε να φτάσει ασφαλής, η ίδια και το βρέφος της, στο σπιτικό της, όπου την περίμεναν ολομόναχα τα άλλα τα μικρά της; Σίγουρα ανησυχούσαν που άργησε η μάνα…

Με τις πρώτες στάλες της βροχής που της έβρεξαν το κεφαλομάντηλο και την συγκούνα της, ένιωσε ότι δεν θα αργούσε να ΄ρθει και το βρέφος. Ένας, δυο πόνοι δυνατοί, της έκοψαν την ανάσα και την καθήλωσαν στο νοτισμένο χώμα, κάτω από μια βελανιδιά. Με μια μεγάλη προσπάθεια να σφίξει τα δόντια και να κρατηθεί ψύχραιμη, με την φωνή και την ανάσα «Παναγία μου!» ένα πανεμορφο μωρό ήρθε στην αγκαλιά της. Το αγκάλιασε σφιχτά πάνω της, το φίλησε δακρυσμένη, το ευχήθηκε και το τύλιξε με την ποδιά της. Ας ζούσε σε πιο ήρεμα, σε λεύτερα χρόνια… παρακάλεσε. Βολεύτηκε όπως όπως μονάχη της, με την εμπειρία από τις προηγούμενες γέννες της, και σηκώθηκε λευτερωμένη. Φορτώθηκε τα ξύλα, στην πλάτη, πήρε στην αγκαλιά της το βρέφος, το έδωσε το στήθος να θηλάσει για πρώτη φορά, να ηρεμήσει και να γλυκαθεί, και κίνησε και πάλι προς το χωριό. Ευτυχώς που η μπόρα είχε κοπάσει…

Αλεξάνδρα Χοροζίδου

25/3/2021

Σχετικό άρθρο:

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ

6 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ευσεβία
    Μαρ. 27, 2021 @ 10:41:51

    Η δημοσιοποίση του διηγήματός σου (και του προηγούμενου) είναι μια γενναία κατάθεση ψυχής, γεμάτη Ελλάδα, πίστη και ελπίδα . Πανανθρώπινα τα μηνύματα. Απόλαυσα τη γλωσσική ποικιλία.
    Πράγματι ήταν ηρωίδες οι μάνες σε εκείνες τις δύσκολες συνθήκες. Μακάρι να φανούμε αντάξιες της κληρονομιάς στη σύγχρονη εποχή!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    Απάντηση

    • momyof9
      Μαρ. 29, 2021 @ 08:13:57

      Μακάρι, Ευσεβία μου! Μακάρι να φανούμε αντάξιες…

      Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου, μου δίνουν ώθηση να συνεχίσω να προσπαθώ να βελτιωθώ στη συγγραφή.

      Μου αρέσει!

      Απάντηση

  2. Angie
    Μαρ. 27, 2021 @ 21:38:01

    Τι όμορφα που το έγραψες! Η ατμόσφαιρα, τα συναισθήματα, οι λέξεις που διάλεξες μας μεταφέρουν πραγματικά κοντά στη μητέρα του Μακρυγιάννη! Πολύ καλή δουλειά και πολύ ωραίο θέμα, αναδυκνίει την μητέρα που πραγματικά πιστεύει και αυτό της δίνει την δύναμη να αναθρέψει ήρωες!!! Μου άρεσε πολύ!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    Απάντηση

  3. Κωνσταντίνα
    Απρ. 04, 2021 @ 20:42:19

    Υπέροχη γραφή Αλεξάνδρα μου, με συγκίνησες! Σαν να ήμουν από μιαν ακρούλα και να έβλεπα την ευλογημένη τούτη μάνα! Συνέχισε να γράφεις, περιμένω το πρώτο σου μυθιστόρημα!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    Απάντηση

    • momyof9
      Απρ. 09, 2021 @ 10:39:36

      Σε ευχαριστώ, Κωνσταντίνα!
      Συνεχίζω, ό,τι μικρό γράφω το αναρτώ εδώ και χαίρομαι για την ανταπόκριση.
      Ελπιζω να με αξιώσει ο Θεός να γράψω και κάτι μεγαλύτερο, έστω κάποιο διήγημα.

      Μου αρέσει!

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

antexoume.wordpress.com

http://antexoume.wordpress.com/

Ευρώπη, μάντεψε…Εγώ είμαι ακόμα πλούσια! #3#

για τις αναδημοσιεύσεις:

Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες (για τα οποία δεν αναφέρεται άλλη πηγή), είναι προστατευμένα με copyright. Μπορείτε να αναδημοσιεύετε ένα αρχικό τμήμα, με ενεργό σύνδεσμο προς την συγκεκριμένη ανάρτηση. Σας ευχαριστώ!

Κατηγορίες

Αρχείο

Η ψυχομάνα του Ν. Γύζη… και η δική μου γιαγιά

πώς επέλεξα την εικόνα του ιστολογίου μου και το avatar μου

πώς επέλεξα την εικόνα του ιστολογίου μου και το avatar μου

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων

Οι νηστίσιμες συνταγές μας

Οι νηστίσιμες συνταγές μας

νόστιμες, απλές και εύκολες!~ για μαμάδες και παιδιά!

Αρέσει σε %d bloggers: