Just Sitting ~ pregnant mother with 2 children print by Katie m. Berggren

 

Σε λίγες ώρες θα χτυπήσει και πάλι το κουδούνι.

Αυτή είναι η πραγματικότητα όσο και αν δεν αρέσει σε κάποιους

ενώ άλλοι (παιδιά ή γονείς) την περιμένουν με λαχτάρα αυτή την στιγμή.

Δεν ξέρω πραγματικά τι θέλω…

 

Τα παιδιά είναι πιο σίγουρα, καθένα έχει δηλώσει τι επιθυμεί.

Εκτός από τον μικρό που θα πάει για φέτος πρώτη φορά στο σχολείο- στα Μεγάλα Νήπια- οι υπόλοιποι δεν δηλώνουν και τόσο πρόθυμοι για την αρχή της σχολικής χρονιάς.

Τους άρεσε το καλοκαίρι, περάσαμε πολύ όμορφα- έτσι λένε.

Πώς θα μπούμε και πάλι σε σειρά με τα μαθήματα και τις δραστηριότητες;

(Θα γίνει κι αυτό, είμαι σίγουρη- απλώς θέλουν τον χρόνο τους για να το πάρουν απόφαση… και όταν μπούνε σε πρόγραμμα, όλα θα πάνε μια χαρά).

Μάλιστα η μικρή μου ανέφερε πως θα ήταν ωραία να κάναμε σχολείο στο σπίτι μας!

(Καλή ιδέα, αν και όχι εφαρμόσιμη καθ΄όλα- εν μέρει την επιχειρούμε).

 

Πριν λίγες μέρες, έλεγα μέσα μου ότι θα ήθελα να κρατήσει κι άλλο το καλοκαίρι.

Κύλησε όμορφα, ήρεμα, με την αναμονή του μωρού μας ως σημαντικό «στοιχείο» και θέμα συζήτησης σε όλη τη διάρκειά του, και νιώθω πως ήδη όλα τα παιδιά δέθηκαν μαζί του και το περιμένουν…

Είναι όλα σε ηλικίες που θα έχουν μνήμες από την εγκυμοσύνη αυτή και το μεγάλωμά του, ακόμα και ο τρίχρονος ο μικρότερος,

και είναι πολύ όμορφο το δέσιμο με το αδελφάκι τους, που ξεκίνησε τόσο νωρίς, καθώς και η εμπειρία της εγκυμοσύνης της μαμάς, που την έζησαν με πολύ ενδιαφέρον και προσμονή.

 

Πλέον σκέφτομαι πως, αφού έφτασε η στιγμή που θα ανοίξουν τα σχολεία, ας γίνει κι αυτό, με το καλό.

Αν και η όλη φάση της προσαρμογής μου δημιουργεί κάποιο άγχος και ανησυχία…

 

«Πίστη χρειάζεται» για όλα…

 

Mother To Many - mother with four children print by Katie m. Berggren

 

Μαζί με την έναρξη της σχολικής χρονιάς μπαίνουμε στην τελική ευθεία για την γέννηση του μωρού μας– μπαίνω αισίως στον ένατο μήνα.

Εύχομαι και προσεύχομαι στην Παναγία την Ελευθερώτρια να πάνε όλα καλά, γιατί «δεν έχω συνηθίσει» όπως λένε μερικοί. 

Κάθε εγκυμοσύνη διαφορετική, με τις χαρές αλλά και με τις ιδιαιτερότητές της, και συνήθως, όσο μεγαλώνει η οικογένεια και η ηλικία της μητέρας, συμβαίνει να υπάρχουν και περισσότερες – πρακτικές- δυσκολίες.

Όλα όμως ξεχνιούνται και είναι η χαρά απέραντη την ευλογημένη ώρα που γεννιέται» άνθρωπος εις τον κόσμο».

 

Καλή μας αρχή, λοιπόν!

Ας εύχεσθε και για εμάς!

 

με την αγάπη μου,

Αλεξάνδρα Χ. Τ. 

9/9/2018

 

 

σχετικές ανάρτησεις:

Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι … (σκέψεις)

Καλή αρχή! (με ηρεμία…)

 

ζωγραφικοί πίνακες:

Clinging To The Moment – mother with three by Katie m. Berggren

Mother To Many – mother with four children  by Katie m. Berggren

7 σκέψεις σχετικά με το “Λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι… (νο 2)

  1. ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΑΛΕΞΙΑ ΜΟΥ.ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ..Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΧΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΣΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗ,ΑΓΑΠΗ,ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ…

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Αχ! Αλεξια μου πρωτη φορα, το πρωτο μου παιδι παει προνηπιο υποχρεωτικα.. και εγω εχω μελανχολησει…Μεγαλωνει τοσο γρηγορα… νιωθω οτι μου φευγει ,ανοιγει τα φτερακια του κι εγω δεν νιωθω ετοιμη.. Ποτε δεν θα ειμαι… Και πρεπει να το κρυβω, να συμβιβαστω… Οσο για εσενα ολες μας που σε ακολουθουμε μεσα απο το blog σου σε εχουμε εννοια και προσευχομαστε για εσενα την τοσο γλυκητατη μανουλα και το λουλουδακι σου που εχεις στα σπλαχνα σου, και τα υπολοιπα βλασταρια σου, οπως και για τον ηρωικο συζυγο σου. Ο Καλος Θεος να σας σκεπει, να σας ευλογει!!! Και η Παναγια μας να σε ελευθερωσει με το καλο!!! Μην φοβασαι, μα και αν το κανεις εναποθεσαι τις αγωνιες σου στα χερια της Παναγιας μας και γαληνεψε…

    Μου αρέσει!

    1. Σε καταλαβαίνω, γλυκιά μανούλα… Έτσι ένιωθα και εγώ.
      Κάθε πρώτη φορά είναι δύσκολη, ίσως πιο δύσκολη για εμάς τους γονείς…
      Από τα πρώτα τα παιδιά μας, και μαζί με αυτά, μαθαίνουμε και εμείς.
      Και εκείνα είναι συνήθως πιο ώριμα και υπεύθυνα.

      Κάποια στιγμή φτάνει και η ώρα του σχολείου- εμείς προτιμούσαμε να «παρακάμψουμε» το προνήπιο, όσο δεν ήταν υποχρεωτική η φοίτηση.
      Αλλά πλέον δεν θα υπάρχει αυτή η επιλογή… (δυστυχώς – για εμένα…)

      Σε ευχαριστώ θερμά για τις ευχές και τις προσευχές!
      μου δίνουν δύναμη και τις έχω ανάγκη…

      τις καλύτερες ευχές μου και για εσάς!

      Μου αρέσει!

  3. Και εσυ Αλεξια μου,μας δινεις κουραγιο, πιστη, ωθηση για να γινουμε καλυτερες και προπαντων παραδειγμα και ελπιδα!!! Ολα αυτα μου προσφερει το blog σου!!! Το λεω αληθεια ,απο τοτε που σε ανακαλυψα «τυχαια» ((ολα θελημα Θεου ειναι!)), χαιρομαι πολυ που υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι που χαιρονται και παλευουν για τις ιδιες αξιες που χαιρομαι και προσπαθω κι εγω!!!! Να στε καλα και να ,πνευματικα και σωματικα! Ευχαριστω πολυ και συγνωμη για το μακροσκελες μηνυμα

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.