(ένα κείμενο για τα Χριστούγεννα, που άγγιξε την ψυχή μου ως μητέρα… )

 

~ Ἡ ἡμέρα  Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ μεγαλύτερη καί σημαντικώτερη ἡμέρα στήν ζωή τῆς ἀνθρωπότητος. Μέ αὐτήν ἀρχίζει ἕνας νέος κόσμος καί μία νέα χρονική ἀρίθμησι. Τό ἔτος πού εὑρισκόμεθα σήμερα μᾶς δείχνει τόν ἀριθμό τῶν περασμένων ἐτῶν ἀπ᾿ αὐτό τό μεγάλο γεγονός.

Ἡμέρα μεγάλης χαρᾶς στόν Οὐρανό καί στήν γῆ!  Ἡ χαρά εἶνα μεγάλη διότι ἦλθε ὁ Θεός ἐπί τῆς γῆς γιά νά ὑψώση τόν ἄνθρωπο στήν τιμή πού ἀπώλεσε ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας τῆς παρακοῆς. Ὁ παράδεισος τότε σφραγίσθηκε, ἐνῶ τώρα ἄνοιξε καί μᾶς ἔδειξε τήν ὁδό τήν ὁποία θά βαδίσουμε γιά νά ὑπάγουμε μέσα σ᾿ αὐτόν.

Ἄς πᾶμε κι ἐμεῖς στήν Βηθλεέμ μαζί μέ τούς ποιμένες καί τούς μάγους γιά νά προσκυνήσουμε τό Θεῖον Βρέφος. Ἀλλά πόσο πτωχεία καί στέρησι βλέπουμε ἐδῶ! Ὄχι μεγάλο παλάτι, ὄχι οἰκία καλλωπισμένη, οὔτε ἔστω μία σύγχρονη μέ τά ἀναγκαῖα γιά τήν ὑποδοχή ἀπό τόν κλοσμο ἑνός τέτοιου Βρέφους.

 

Καί μπροστά στήν ἀπορία μας αὐτή, τό Βρέφος μέσα ἀπό τήν φάτνη τῶν ζώων μᾶς λέγει: «Ὦ ἄνθρωποι, Ἐγώ ἠμποροῦσα νά ἔλθω ἀνάμεσά σας μέ πολλή δόξα, μέ ἀγγελική πομπή, μέ πλοῦτο καί μεγάλη δύναμι, καί νά μή στεροῦμαι τίποτε ἀπ᾿ ὅλα αὐτά. Ὅμως προτίμησα τήν στέρησι καί τήν πτωχεία τοῦ σταύλου καί τῆς φάτνης γιά νά καταλάβετε ὅτι ἡ εὐτυχία τήν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ πολύ ἡ ψυχή σας δέν εὑρίσκεται στόν πλοῦτο, στήν ἀφθονία, στήν καλοζωΐα καί στήν ἀπόλαυσι. Ἡ ἐπίγεια εὐτυχία εἶναι μικρᾶς διαρκείας καί ἐπισκιάζεται ἀπό πολλές στενοχώριες, ἀσθένειες καί τέλος ἀπό τόν θάνατο. Μή δένεται μ᾿ αὐτήν ἡ καρδιά σας. Ἐγώ σᾶς ἑτοίμασα, ἀκόμη κι ἀπό τήν δημιουργία τοῦ κόσμου, μία ἀνώτερη εὐτυχία ἀπό κάθε ἄλλη ἐπίγεια. Αὐτή τήν εὐτυχία ἦλθα νά σᾶς χαρίσω».

 

Ἄς κυττάξουμε καί πάλι τήν πτωχεία τοῦ σταύλου. Μία νέα μητέρα στέκεται καθιστή κρατώντας στήν ἀγκαλιά της καί θηλάζοντας τό Νεογέννητο Βρέφος. Εἶναι ἡ Παρθένος Μαρία, ἡ ὁποία μᾶς λέγει: “Ἐπειδή ἐγέννησα καί κρατῶ στά χέρια μου τό Θεῖον Βρέφος, ἀξιώθηκα ἔτσι νά εἶμαι ἡ τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, ἡ Βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς. Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη τιμή γιά μία γυναῖκα ἀπό τό νά γεννήση καί νά φέρη στήν ἀγκαλιά της ἕνα βρέφος. Μακάριες εἶναι οἱ γυναῖκες ἐκεῖνες οἱ ὁποῖες χαίρονται γι᾿ αὐτή τήν τιμή καί, ἀλλοίμονο, πόσο δυστυχισμένες εἶναι αὐτές πού ντρέπονται νά εἶναι μητέρες ἤ ρίχνουν καί σκοτώνουν τά βρέφη τους, τά ὁποῖα τούς ἔδωσε ὁ Θεός. Δυστυχισμένη εἶναι καί ἡ γῆ, πού τά δέχεται σέ μιά αἰώνια δυστυχία”.

 

Σήμερα γεννήθηκε ὁ Χριστός, ὁ πάμφωτος Λυτρωτής. Δοξάσατε καί τιμήσατε Αὐτόν. Ἄς χαιρόμεθα κι ἐμεῖς καί ἄς εὐχαριστοῦμε τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ὄντας πλούσιος ἐπτώχευσε γιά ἐμᾶς, γιά νά μᾶς πλουτίση μέ τήν αἰώνια εὐτυχία Του καί τήν ὁποίαν ὅλοι εἴθε νά ἀξιωθοῦμε χάρις στήν ἄπειρη φιλανθρωπία Του. Ἀμήν.

 

από το βιβλίο: «Η ΚΛΗΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» – Μακαριστοῦ Γέροντος Πετρωνίου Τανάσε Δικαίου Ρουμανικῆς Σκήτης Τ. Προδρόμου Προδρόμου Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους Μετάφραση: Μοναχός Δαμασκηνός Γρηγοριάτης

μέσω Σημεία Καιρών

Αποτέλεσμα εικόνας για χριστουγεννα εικονα