«Μάχες» με τα παιδιά (;)…

.

(σκέψεις από το προσωπικό μου ημερολόγιο, που τις παραθέτω εδώ προς ανταλλαγή προβληματισμών)

forgive

.

«Δίνω μάχη με το παιδί» για κάποιο θέμα, λένε…

Γιατί να δώσω «μάχη» με το παιδί μου;

Οι αντίπαλοι, οι εχθροί μάχονται μεταξύ τους.

Είμαστε, άραγε, αντίπαλα στρατόπεδα;…

.

Με το παιδί μου είμαστε συνοδοιπόροι, πορευόμαστε μαζί, είμαι οδηγός του αλλά και εκείνο με διδάσκει πολλά με την αθωότητα που διατηρεί ακόμα μέσα του… Αναλύπτουμε μαζί την ζωή, εκείνο για πρώτη φορά και εγώ ξανά απ΄την αρχή…

Επομένως, γιατί να δώσουμε μάχες;

Τι έχουμε να χωρίσουμε;

.

Ίσως οι λέξεις κρύβουν μέσα τους κάποιο νόημα, που εν πρώτοις δεν θέλω να παραδεχτώ, με προδίδουν όμως με την ειλικρίνειά τους.

Ναι, μπορεί να συμβεί να δω προς στιγμήν το παιδί μου ως αντίπαλο, γιαί με δυσκολεύει, με ενοχλεί, δεν με υπακούει- ενώ εγώ το ήθελα ήσυχο και υποτακτικό…

Έχει όμως και εκείνο την προσωπικότητά του, την οποία οφείλω να σεβαστώ.Και αν το σεβαστώ εγώ, όσο μικρό κι αν είναι , του διδάσκω τον σεβασμό στο πρόσωπο του άλλου.

Το παιδί μου, όμως, δεν “ξεφύτρωσε” από μόνο του.. Από κάπου έχει “ξεσηκώσει” τις δύσκολες συμπεριφορές και αντιδράσεις, των οποίων τα παοτελέσματα τώρα βιώνω… “Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά”, λένε. (εδώ)

.

Σε κάποια θέματα δεν θα υποχωρήσω, όχι όμως γιατί θέλω να γίνει το δικό μου, αλλά γιατί έτσι «πρέπει»,αυτό είναι το σωστό, αυτό είναι το καλό για όλους μας.

Ναι, ας μην φοβάμαι την λέξη «πρέπει», υπάρχει κι αυτή- δεν χρειάζεται να αναλώνομαι σε ατελείωτες συζητήσεις με αντιδραστικά νήπια ή μεγαλύτερα παιδιά που απλώς έχουν διάθεση για κουβέντα ή προσελκύουν το ενδιαφέρον μου με αυτό τον αρνητικό τρόπο.

Η μαμά ξέρει, ο μπαμπάς ξέρει… εξηγώ όσο καταλαβαίνει,αλλά πρέπει να μάθει ότι άλλος ο ρόλος των γονιών, γιατί άλλη και η ευθύνη τους για το ίδιο το παιδί. Όχι, δεν είμαστε το ίδιο.

.

Και κάτι άλλο πολύ πολύ σημαντικό:

Ηρεμία.. αξίζει, ίσως, κάποιες φορές να υποχωρήσω αν προβλέπω ότι θα χάσω την μάχη – όχι με το παιδί μου, αλλά με τον ίδο τον εαυτό μου, γιατί θα παραφερθώ, θα φωνάξω, θα δώσω λάθος μήνυμα και λάθος παράδειγμα στο παιδί- και αυτό θα είναι πολύ χειρότερο από το αν θα υπακούσει ή όχι στην εντολή μου.

Η στάση μου, η διαλλακτικότητά μου, η υπομονή μου, η ηρεμία μου είναι αυτό που διδάσκει χωρίς λόγια…το παράδειγμα.

Και αν εγώ εμπνέω ηρεμία, τότε γλυτώνουμε από πολλές εντάσεις. «Από τη μητέρα εξαρτάται η διάθεση του σπιτιού», λένε κάποιοι.

.

Ίσως χρειαστεί να αφήσω να ενεργήσουν και οι “συνέπειες”, να βιώσει τα αποτελέσματα των επιλογών του, ίσως να χάσει κάποια ανταμοιβή που περίμενε… αλλά αυτό να είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας.

.

Υπάρχουν κανόνες μέσα στο σπίτι, στους οποίους υπακούμε όλοι μας- αυτό ας καταλάβει το παιδί. Καθένας στο ρόλο του: οι γονείς φροντίζουν για τα παιδιά και εκείνα «ανταποδίδουν» με την πρόθυμη υπακονή τους και το σεβασμό τους.

.

Και κυρίως , η ενότητα των γονιών είναι εκείνη που κάνει καλά παιδιά (εδώ) και η αληθινή, ειλικρινής ζωή μας (εδώ).

.

Ας μην ξεχνώ και  αυτό, που είχα γράψει παλιότερα: …» αντί για σύγκρουση, ηρεμία! »

.

.

με την αγάπη μου,

Αλεξία

 

υγ. να προσθέσω και κάτι πολύ διδακτικό, από την εμπειρία και την σοφία των απλών λαϊκών ανθρώπων:

“Με το καλό και το ζώο το αλλάζεις”, έλεγε η γιαγιά μου για τα δύστροπα άλογα που είχαν…

 

.

.

ο πίνακας είναι της μητέρας- ζωγράφου Kattie m.  Berggren ,από την ιστοσελίδα της:kmberggren.com
Advertisements

10 Σχόλια (+add yours?)

  1. Little Box of Luv
    Ἰούλ. 22, 2016 @ 15:09:10

    Μπράβο Αλεξία μου για τις σκέψεις σου αυτές! Έχεις απόλυτο δίκαιο! Ο σεβασμός προς το παιδί είναι οτι πιο σημαντικό μπορούμε να του δείξουμε!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Μέλια
    Ἰούλ. 22, 2016 @ 17:32:26

    Εμείς οι γονείς Αλεξία μου όσο τα παιδιά μας είναι μικρά και μεγάλα πολλές φορές, πιστεύουμε ότι πρέπει να έχουμε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στη ζωή τους.
    Δεν είναι έτσι, πολλές φορές τα παιδιά πνίγονται και αντιδρούν… ας τους δώσουμε χώρο, ας κάνουμε λίγο πίσω, γιατί ο σεβασμός θέλει δουλειά για να αποκτηθεί, δεν χαρίζεται ….κερδίζεται!
    Ας έρθουμε λίγο στη θέση τους…γιατί αυτά δεν μπορούν να έρθουν στη δική μας!

    “Κάθε άνθρωπος είναι ο ζωγράφος και ο γλύπτης της ζωής του” έλεγε ο Γρηγόριος ο Θεολόγος.

    την αγάπη μου

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Maria's Lil' Men
    Ἰούλ. 23, 2016 @ 00:22:49

    Αλεξία μου, το κείμενό σου αυτό, ήρθε την καταλληλότερη στιγμή…υπάρχουν πολλές κοντρίτσες με τον μεγάλο μου (σχεδόν 6) τελευταία και έχω φθάσει στα όρια μου! Οι σκέψεις που μας παρέθετεις ξεκαθαρίζουν λίγο το “τοπίο” μέσα στο θολωμένο μου μυαλό…σ’ ευχαριστώ πολύ, φιλιά

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰούλ. 23, 2016 @ 22:15:08

      Είναι συνεχής ο αγώνας να βελτιώσουμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά να βοηθήσουμε και τα παιδιά μας… πάντα με τη βοήθεια του Θεού.
      Φιλιά, Μαρία μου, καλή φώτιση να έχουμε όλοι

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. Ελευθερία
    Ἰούλ. 23, 2016 @ 09:48:59

    Πολύ σοφά τα λόγια σου Αλεξία μου..
    Έτσι είναι χρειάζεται ηρεμία και καλό παράδειγμα,όσο μπορούμε γιατί δεν είναι ευκολο..
    την αγάπη μου

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰούλ. 23, 2016 @ 22:17:30

      Είναι πράγματι δύσκολο, γιατί έχουμε να παλέψουμε πρώτα με τις δικές μας αδυναμίες..
      Θέλει, νομίζω, ταπείνωση και παραδοχή της δικής μας ανεπάρκειας, και τότε η Θεία Χάρις “αναπληρεί τα ελλείποντα”.

      την αγάπη μου, Ελευθερία μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  5. Eλίνα
    Ἰούλ. 26, 2016 @ 12:27:43

    Έτσι ακριβώς, Αλεξία. Για να το πετύχουμε όμως αυτό πρέπει πρώτα να βρούμε την εσωτερική μας γαλήνη. Όσο πράττουμε με αγάπη για τους γύρω μας, όσο δεν αφήνουμε να φωλιάσουν στην καρδιά μας “κακά” συναισθήματα (μίσος, ζήλια, θυμός – ακόμη και όταν είναι εν μέρει δικαιολογημένα, όταν π.χ. αδικούμαστε ή κάποιος μας προξενεί κακό), τόσο εύκολο είναι να αφήνουμε την αγάπη να κάνει τη δουλειά της. Φιλιά, Αλεξία μου και καλό καλοκαίρι να έχετε! Χρόνια πολλά για τη σημερινή γιορτή!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Αὔγ. 02, 2016 @ 17:05:50

      Πολύ ωραία τα λες,Ελίνα μου.
      “Η αγάπη κάνει τη δουλειά της…”

      Πολλή δουλειά μέσα μας, για να αποδώσουμε και προς τα έξω, στα παιδιά μας…
      Η αγάπη “ξεραίνει” όλα τα “αγκάθια” (ή , μάλλον, ποτίζει τα “λουλούδια” της ψυχής, δηλ. όλα τα θετικά συναισθήματα.)

      Καλό καλοκαίρι και σε εσάς, την αγάπη μου!

      υγ πολύ χαίρομαι που σε “βλέπω”!. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, το σχόλιο είχε πάει στα spam, έλειπα τις προηγούμενες μέρες και τώρα το είδα και το δημοσίευσα.

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: