“Η αδιάκριτη , υπερβολική αγάπη των γονιών…”

.

πρώτα βήματα Χριστού

.

(σημ: θυμήθηκα αυτό το κείμενο, καθώς το μωρό μας προσπαθεί να κάνει τα πρώτα του βήματα… ❤  τόνισα τα σημεία που θεωρώ πιο σημαντικά, καθώς τα βρίσκω συνεχώς μπροστά μου , στην ανατροφή των παιδιών, καθώς μεγαλώνουν. Είναι πολύ σημαντικό να γίνουν σωστά τα “πρώτα βήματα” στη ζωή, να δωθούν οι σωστές κατευθύνσεις από γονείς που έχουμε αντιληφθεί οι ίδιοι το “βαθύτερο νόημα της ζωής” . .. Αλεξία)

.
– Γέροντα, μπορεί μια μάνα από αδιάκριτη αγάπη να βλάψη το παιδί της;

– Και βέβαια μπορεί. Όταν λ.χ. κάποια μάνα βλέπη το παιδάκι να δυσκολεύεται να περπατήση και λέη: « κρίμα το καημένο, δεν μπορεί να περπατήση » ,και το παίρνη συνέχεια στην αγκαλιά , αντί να το κρατήση λίγο από το χεράκι, πώς θα μάθη το παιδί να περπατάη μόνο του; Βέβαια από αγάπη κινείται, αλλά του κάνει ζημιά με το πολύ ενδιαφέρον της .

.

Γνώριζα έναν πατέρα που το παιδί του είχε τελειώση το στρατιωτικό και το έπαιρνε από το χέρι και το πήγαινε στον κουρέα . « Έφερα τον γιό μου να τον κουρέψης. Πόσα θέλεις και πότε θα τελειώσης να έρθω να τον πάρω; » . Το είχε σακατέψει το παιδί.

.

Η αγάπη χρειάζεται φρένο με διάκριση . Η πραγματική αγάπη έχει ανιδιοτέλεια, δεν έχει μέσα τον εαυτό μας και έχει σύνεση. Η σύνεση είναι απαραίτητη στην πολλή αγάπη της γυναίκας , για να μην χαραμίζεται η αγάπη της.

.

Μια φορά ήρθε στο Καλύβι ένα παληκάρι που ήταν αγανακτισμένο με τους γονείς του . Οι καημένοι είχαν καλή διάθεση, αλλά δεν ήξεραν τον τρόπο να τον βοηθήσουν. Μου έλεγε λοιπόν ότι οι γονείς του το καταπιέζουν, ότι δεν το αγαπούν κ.λ.π. « Κοίταξε, του λέω, όταν ήσουν μικρός και σου έβαζε η μάνα σου ένα σωρό ρούχα, γιατί το έκανε; Για να μην κρυώσης ή για να σε σκάση; Αυτό είχε πολλή αγάπη μέσα » . Όταν τελικά κατάλαβε πόσο το αγαπούσαν οι γονείς του έβαλε τα κλάματα. Είχε πολλή αγάπη η μάνα του, άσχετα αν δεν τον βοηθούσε εκείνον, γιατί με τον τρόπο που του φερόταν του προκαλούσε αντιδράσεις.

.

Η μάνα, όταν χρειάζεται , πρέπει να φερθή αυστηρά προς το παιδί. Δεν το βοηθάει , όταν εύκολα παίρνη το μέρος του, δήθεν για να μην στεναχωριέται.

Στα Άδανα μια χήρα είχε ένα μονάκριβο παιδί – Γιάννη τον έλεγαν. Όταν μεγάλωσε λίγο, το πήγε σε έναν μάστορα να μάθη τσαγκάρης. Κάθησε μια εβδομάδα ο μικρός στην δουλειά και μετά είπε στην μητέρα του: « Μάνα ,δεν χρειάζεται να πάω άλλο στην δουλειά. Έμαθα την τέχνη » . « Πότε την έμαθες κιόλας; » ,τον ρωτάει εκείνη. « Αν θέλης ,να σου δείξω κι εσένα πως φτιάχνουν παπούτσια ,της λέει. Να, έτσι κόβουν την σόλα, έτσι βάζουν το δέρμα , το τακούνι, έτσι τα καρφώνουν… ». Το αφεντικό του ήταν πολύ καλό και ήθελε να μάθη στον Γιάννη την τέχνη, γιατί ήταν ορφανός . Όταν είδε πως πέρασε μια εβδομάδα και ο Γιάννης δεν φάνηκε ,ανησύχησε μήπως αρρώστησε βαριά και δεν πήγε στην μάνα του να ρωτήση τι κάνει το παιδί. « Τι έπαθε ο Γιάννης και δεν ξαναήρθε στην δουλειά; άρρωστος είναι; », ρωτάει την μάνα του. « Όχι , του απαντάει εκείνη, καλά είναι » . « Τότε γιατί δεν ήρθε στην δουλειά; » . « Ε, τι να κάνη να έρθη; του λέει εκείνη. Ο Γιάννης έμαθε πια την τέχνη » . « Μα πως την έμαθε μέσα σε τόσο λίγες μέρες; » , την ρωτάει το αφεντικό; « Να , του λέει η μάνα, παίρνει το δέρμα, το βάζει σε ένα καλούπι, το καρφώνει, βάζει και το τακούνι και μετά το βγάζει, κι αυτό είναι ! ». Γέλασε το αφεντικό, την χαιρέτησε και έφυγε. Όταν γύρισε στο μαγαζί, τον ρώτησαν τα άλλα μαστορόπουλα: « Μάστορα, τι κάνει ο Γιάννης; » . « Μια χαρά είναι, τους είπε εκείνος. Δεν έμαθε μόνον ο Γιάννης τσαγκάρης, αλλά έμαθε και η μάνα του ! »…

.

Αυτήν την συμπεριφορά την βλέπω σε πολλούς γονείς . Νομίζουν ότι αγαπούν τα παιδιά τους, αλλά με τον τρόπο που φέρονται τα καταστρέφουν. Όταν μια μάνα, ας υποθέσουμε ,από την υπερβολική αγάπη της φιλάη το παιδί και λέει « δεν υπάρχει στον κόσμο τέτοιο παιδί σαν το δικό μου », τότε του καλλιεργεί την υπερηφάνεια και την αρρωστημένη αυτοπεποίθηση. Ύστερα το παιδί δεν υπακούει στους γονείς, επειδή πιστεύει ότι τα ξέρει όλα.

.

Οι γονείς πρέπει να βοηθούν από την μικρή ηλικία τα παιδιά να μάθουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους. Να κάνουν μέσα στην οικογένεια κάποια δουλειά που μπορούν. Να μην τα θέλουν όλα έτοιμα. Διαφορετικά θα δυσκολευτούν ,όταν μεγαλώσουν. Ένας μάστορας δούλεψε σκληρά και μεγάλωσε τα παιδιά του . Εκείνα όλη την ημέρα γύριζαν στο μεσοχώρι. Παντρεύτηκαν και τα περίμεναν όλα από τον πατέρα τους. ‘Όταν ο πατέρας τους είπε πως είναι καιρός και αυτά να κοιτάξουν μόνα τους τα σπίτια τους, του είπαν: « Καλά, πατέρα, εσύ δεν μας άφησες ,όταν ήμασταν μικρά και τώρα που μεγαλώσαμε και έχουμε υποχρεώσεις θα μας αφήσης ; » 

.

.

από το βιβλίο: 

«Οικογενειακή ζωή» ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, τόμος Γ΄, έκδοσις Ι. Ησ. αγ. Ιωάννου Θεολόγου, Σουρωτή Θεσ/νίκης

(αποσπάσματα σε ηλεκτρονική μορφή εδώ)

εικόνα: “τα πρώτα βήματα του Χριστού”

.

 

 

Advertisements

10 Σχόλια (+add yours?)

  1. Sofia Kioroglou
    Ἰούν. 15, 2016 @ 15:38:49

    Τι καταπληκτικοοό!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Μέλια
    Ἰούν. 15, 2016 @ 17:14:30

    Κάθε φορά Αλεξία μου που ξαναδιαβάζω ένα “κομμάτι” από τους λόγους του αγίου, διαπιστώνω ότι είναι σαν να το διαβάζω για πρώτη φορά.
    Σε κάθε του λέξη ανακαλύπτω κρυμμένους θησαυρούς που δεν είχα προσέξει!
    Τα παραδείγματά του μοναδικά και η αγάπη του για τα παιδιά και την οικογένεια τεράστια!

    Πόσο όμορφη ανάρτηση! Νάξερες τι μου θύμησες!
    Εύχομαι κάθε παιδάκι όταν θα σταθεί στα ποδαράκια του, να έχει “καλή στράτα στη ζωή του!”

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Ελευθερία
    Ἰούν. 17, 2016 @ 20:58:34

    Καλό μας κάνει να τα θυμόμαστε όλα αυτά από καιρού εις καιρόν!
    Να είσαι καλά που μας τα θύμησες με την ανάρτησή σου Αλεξία μου,
    τα φιλια μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰούν. 19, 2016 @ 23:42:28

      Αναγκαία η καθημερινή μελέτη, τροφή της ψυχής και οδοδείκτης σίγουρης και ασφαλούς πορείας, στον προσωπικό μας αγώνα και στην ανατροφή των παιδιών μας…

      να είσαι καλά, Ελευεθερία μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. Little Box of Luv
    Ἰούλ. 22, 2016 @ 15:20:34

    Πόσο αλήθεια είναι αυτά τα λόγια. Γνωρίζω τέτοια άτομα που δεν κάνουν τιποτα αν δεν τους πει η μητέρα τους από το πιο απλό μέχρι το πιο περίπλοκο. Είναι κρίμα να μεγαλώνουν με αυτό τον τρόπο τα παιδιά γιατί δεν καταλαβαίνουν οτι όταν κάνουν δική τους οικογένεια θα έχουν σοβαρό πρόβλημα. Δεν πρέπει να ονομάζεται αγάπη αυτό αλλά εγωιςμός! Έζησα με τέτοιον άνθρωπο και είναι ότι πιο χειρότερο!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  5. momyof6
    Ἰούλ. 22, 2016 @ 22:52:03

    Έχεις δίκιο, Μαρίνα μου, μόνο αγάπη δεν μπορεί να ονομάζεται αυτό…
    Θέλει πολλή προσοχή, γιατί κάποιες φορές ως γονείς δεν διακρίνουμε τα “όρια” που πρέπει να θ’εσουμε ακόμα και στηνα γάπη των παιδιών μας.

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: