Μάνα του Πόντου

.

στην πρόγιαγιά μου  που ήρθε από την Πατρίδα, χήρα με τρία μικρά παιδιά, και σε όλες τις γυναίκες του Πόντου που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς.

με αφορμή την ημέρα μνήμης της  γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (19 Μαΐου)

μάνα του Πόντου

.

Με την καρδιά κομμάτια,

με στερεμένο το δάκρυ

πήρες το δρόμο του ξεριζωμού,

που άλλοι αποφάσισαν για εσάς…

.

Εσείς παλέψατε, αγωνιστήκατε αντρίκια για τα μέρη σας.

Βγήκατε αντάρτες στα βουνά,ολόκληρες οικογένειες, μάνες με μωρά στην αγκαλιά

και ατρόμητα ελληνόπουλα

πολεμήσατε τον δυνάστη

για να ανασάνετε αέρα λευτεριάς…

.

Ολοκαυτώματα και ηρωισμοί,

Ζάλογγα και θυσίες

για την Πατρίδα και τα ιδανικά της Φυλής…

 .

Όμως, άλλα τα σχέδια των μεγάλων….

.

Πόσα να κουβαλήσεις, πόσα βάρη να σηκώσεις;…

Δυο παιδιά στα χέρια και ένα στην πλάτη, τι άλλο να πάρεις μαζί σου;…

(τα παιδιά να γλυτώσουν, να ζήσει η ελπίδα…)

Η Πίστη η βαθεία αρκεί για όλα, αναπληρώνει τα πάντα…

.

Το χώμα του τόπου σου του λατρεμένου έμεινε εκεί , μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της ψυχής σου.

Μαζί με τον άντρα σου, που το μαχαίρι του τούρκου θέρισε,

μαζί με τους προγόνους σου…

.

Πόσα να αντέξει μια καρδιά;…

Κι όμως, σκούπισες τα μάτια με το μαύρο μαντήλι του πόνου 

έσφιξες την καρδιά σου, να μαζέψεις τα κομμάτια της

και έριξες και πάλι ρίζα στην μάνα Ελλάδα.

.

Τα παιδιά μεγάλωσαν, τράνεψαν

με τραγούδια του τόπου μας και με τη γλώσσα που μοιάζει με την αρχαία μας.

Μέσα τους μπολιασμένη η αγάπη η άσβεστη για τα μέρη τους,

η ίδια αγάπη και λαχτάρα που μετέδωσαν στα παιδιά τους και στα παιδιά των παιδιών τους…

από γενιά σε γενιά δεν σβήνει η ελπίδα του γυρισμού.

.

Από τη δική σου ρίζα ένα βλαστάρι και εγώ, πώς να αποκοπώ απ΄τον δικό σου κορμό; …

Την Πατρίδα μου έχασα, αλλά θα την ξαναβρώ.

Ζει στην ψυχή μου και στα όνειρά μου,

ριζώνει και στην καρδιά των δικών μου παιδιών.

Μέχρι να ΄ρθει η ώρα η ευλογημένη της επιστροφής…

.

Γιαγιά Δέσποινα, πώς να πω ότι δεν αντέχω, ότι δεν έχω κουράγιο να παλέψω;…

Το παράδειγμά σου βοά, κράζει ότι όλα μπορεί να τα αντέξει ο άνθρωπος, αρκεί να έχει μέσα του Χριστό και ψυχή…

Σε θυμάμαι πάντα και σε μνημονεύω, και ας σε γνώρισα μόνο μέσα από αφηγήσεις του πατέρα μου.

Ας εύχεσαι πάντα για εμάς, τις σύγχρονες Ελληνίδες, γιαγιά, μάνα του Πόντου…

 

Αλεξία για το ιστολόγιο: Οικογένεια- μια γωνιά του Παραδείσου

Copyrighted.com Registered & Protected  AAFC-XBWF-3ST8-YFEJ

 

 

 

σχετική ανάρτηση, με σκέψεις που έγραψα παλιότερα:

Εκείνες, άντεξαν!…

.

.

φωτο από εδώ

Την Πατρίδα μου έχασα…
ΤΡΑΓΟΥΔΙ-ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΣΤΟ ΔΙΩΓΜΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΤΟΥΣ…

.

.

 

 

 

Advertisements

9 Σχόλια (+add yours?)

  1. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Αντέχουμε…
  2. zevrakova
    Μάϊ. 18, 2016 @ 22:14:02

    δικο σου κειμενο?εξαιρετικο….εκφραζει και δικες μου σκεψεις..αναρωτιεμαι παντα αν εγω θα αντεχα να ειμαι η γιαγια μου η Κυριακη…ή η γιαγια σου η Δεσποινα…
    Αυριο στη γιορτη του σχολειου μου,θα τραγουδησουμε το μοιρολοι που ανεβασες και το “Αητενς επαραπετανεν…”

    Ἄρεσε στοὺς 2 ἄνθρωποι

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Μάϊ. 18, 2016 @ 22:22:08

      ναι, φίλη μου, δικές μου οι σκέψεις…γραμμένες αυθόρμητα, άτεχνα, αλλά με πολλή συγκίνηση.

      Δίνει ο Θεός δύναμη, έτσι πιστεύω, και δεν επιτρέπει μεγαλύτερο βάρος απ΄αυτό που μπορούμε να αντέξουμε…

      ¨ενα μεγάλο “μπράβο” για το σχολείο σας, που διοργανώνει και γιορτή για αυτή την επέτειο! πολύ χαρηκα.
      Είσαι άξια παιδαγωγός! ο Θεός να σε έχει γερή.

      Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

      Ἀπάντηση

  3. Φαίη
    Μάϊ. 19, 2016 @ 17:26:55

    Άξια η ηρωίδα πρόγιαγιά σου, άξια κι εσύ που την τιμάς και τη θυμάσαι.
    Άνθρωπος χωρίς παρελθόν είναι άνθρωπος χωρίς μέλλον.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  4. Μέλια
    Μάϊ. 19, 2016 @ 18:52:52

    Αχ Αλεξία μου με συγκίνησες, μνήμες πονεμένες!
    Μαυρίζει η ψυχή μου τέτοιες μέρες γιατί και εμένα η καλή μου η γιαγιά ήρθε ολομόναχη στην Πατρίδα κοριτσάκι με μια χούφτα χώμα από τον κήπο του σπιτιού της στην τσέπη της.
    Η προγιαγιά μου, η μητέρα της για να την σώσει την είχε κρύψει στον κουβά του πηγαδιού. ..

    Ενα μικρό παιδί ολομόναχο, ξεριζωμένο…..που άφησε πίσω του μόνο νεκρούς….
    .. και άντεξε…

    Ελπίζω να αξιωθώ τις επόμενες μέρες να γράψω δυο λόγια από τις μαρτυρίες της.

    την αγάπη μου

    Ἄρεσε στοὺς 2 ἄνθρωποι

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Μάϊ. 19, 2016 @ 21:19:02

      συγκλονιστικές μαρτυρίες, οπωσδήποτε πρέπει να καταγραφούν και να δημοσιευτούν..

      περιμένουμε, Μέλια μου
      είναι το χρέος μας απέναντι σ΄αυτούς τοους ανθρώπους
      που άντεξαν!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  5. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Μάνα του Πόντου - Pentapostagma.gr : Pentapostagma.gr
  6. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Γυναίκα του Πόντου | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: