.άνοιξη 6

.

Περπατάμε μαζί…

μου κρατάς το χέρι, σου κρατώ το χέρι.

Αλλά μάλλον εσύ με οδηγείς…

.

Μου μαθαίνεις να βλέπω ξανά,

με τα μάτια της ψυχής,

να εκτιμώ ακόμα περισότερο  

με χαρά, ενθουσιασμό και αυθορμητισμό

την ανοιξιάτικη φύση:

.

το πέταγμα της πεταλούδας, τις κόκκινες παπαρούνες

τα ταπεινά κίτρινα άνθη του αγριοράδικου 

που  κοιτούσα, αλλά δεν τα έβλεπα,

βυθισμένη σε δικές μου σκέψεις και έννοιες…

.

Μια ανάσα η βόλτα μας,

μια ακόμα διδαχή

η στάση της άδολης ψυχής

απέναντι στο μεγαλείο της Δημιουργίας.

.

Αλεξία

8 σκέψεις σχετικά με το “Περίπατος με το μικρό μου…

  1. Μέσα από τα αθώα μάτια ενός μικρού παιδιού βλέπουμε τον κόσμο ομορφότερο!

    Βέβαια στη θέα ενός αυτιστικού παιδιού (και όχι μόνο) που βομβαρδίζεται από ήχους, μυρωδιές, εικόνες ενώ προσπαθεί να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω του, ως συνήθως όταν το κυριεύει ο φόβος και αντιδρά,…. κάποιοι «τέλειοι» ενοχλούνται …

    την αγάπη μου…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αγγελούδι μου γλυκό…
      ποιος μπορεί να είναι «τέλειος»;…
      σίγουρα όχι όποιος νομίζει πως είναι ..

      σε ευχαριστώ θερμά, Μέλια μου, γι αυτό το βιντεάκι.
      να το δείτε όλοι, αξίζει…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.