Μπορώ να κάνω παράπονα για τα παιδιά μου;…

.

(με αφορμή το κείμενο  “Πέτα τα παράπονα μακριά”.… και ως συνέχεια,  γράφω και αυτές τις σκέψεις )

.

λουλούδια μικρού.jpg

.

“Πρόσεχε πώς μιλάς για τα παιδιά σου, αυτό που λες θα γίνουν!”, τονίζει η μητέρα μου στις συνομιλίες μας, όταν της παραπονιέμαι για συμπεριφορές των παιδιών μου και στοιχεία του χαρακτήρα τους, που με δυσκολεύουν. Μητέρα πολύτεκνη η ίδια, και έμπειρη παιδαγωγός, ο λόγος της μετράει…

.

Αν και τα παιδιά δεν παρακολουθούν ποτέ αντίστοιχες κουβέντες μας (πόσο δύσκολο και σκληρό  θα ήταν να άκουγαν την μητέρα τους να τα κακολογεί …) οι σκέψεις μου φαίνεται πως μεταφέρονται στα ίδια και τρυπώνουν μέσα στην ψυχούλα τους. Και ίσως να επιδρούν ως “ταμπέλες” που τους κολλάω πάνω τους και με ανάλογο τρόπο συμπεριφέρονται. (Μεγάλο θέμα αυτό με τις “ταμπέλες” και τους χαρακτηρισμούς, ειδικά όταν γίνονται από την πλευρά των γονιών).

 

Προσπαθώ να κρατώ αυτό τον λόγο της μητέρας μου και αντίστοιχες συζητήσεις να γίνονται μόνο για να αναζητήσω τρόπους να τα βοηθήσω, χωρίς ωστόσο να βγάζω αρνητικά αισθήματα για πράξεις τους, που με κουράζουν. Είναι πολύ λογικό όλα τα παιδιά να έχουν και τις δύσκολες στιγμές τους, τα “αγκάθια” τους. Εγώ ας προσπαθώ να καλλιεργώ λουλούδια στην ψυχή τους και στην δική μου, γιατί η καλλιέργεια του “κήπου” τους είναι σε  άμεση συνάρτηση με τους γονείς. Η δύναμη του δικού μας παραδείγματος στην διαπαιδαγώγησή τους. Και ας θυμάμαι κι αυτό:  “Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά”.

.

Κάτι σχετικό που έχω διαβάσει και έχει εντυπωθεί στο μυαλό μου, είναι το εξής:

“Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε νά μπορεί νά μεταδώσει τό καλό ή τό κακό στό περιβάλλον του. Αυτά τά θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Πρέπει νά βλέπομε τό καθετί μέ αγαθό τρόπο. Τίποτα τό κακό νά μη σκεπτόμαστε γιά τους άλλους. Κι ενα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας. Καί ή ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Νά έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη· αυτά νά μεταδίδομε.(αγ. Πορφύριος: “Η δύναμη της ψυχής” εδώ )

.

 

Τα παιδιά νιώθουν, λοιπόν, τι αισθάνομαι εγώ  και αναλόγως κινούνται: οι θετικές σκέψεις, οι γεμάτες αγάπη, τα ελκύουν κοντά μου, ενώ οι τυχόν γκρίνιες και τα παράπονα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Απεριόριστη αγάπη για τα παιδιά, σεβασμός στο πρόσωπό τους… και για τα υπόλοιπα, όσα ανθρωπίνως δεν μπορουμε να ελέγξουμε και να βελτιώσουμε, ζητούμε διά της προσευχής την Θεία ενίσχυση και Χάρη.

.

 

Μια σεβαστή κυρία, η θεία Αλεξάνδρα, θεία του π. Επιφανίου, συνήθιζε να λεέι στους γονείς που παραπονούνταν για τα παιδιά τους:

Και  τι περιμένατε να γίνουν; Παιδιά κάνατε, όχι αγγέλους! 

.

Επομένως… ας αφήσω στην άκρη τα παράπονα και τις γκρίνιες (το προσπαθώ…) και ας επικεντρωθώ στα θετικά στοιχεία κάθε παιδιού. Ας τα καλλιεργήσω σαν δεντράκια, σαν λουλούδια στον κήπο μου και έτσι θα χαίρομαι τους καρπούς των κόπων μου.

.

“Τους πόνους των καρπών σου φάγεσαι· μακάριος εί και καλώς σοι έσται. Η γυνή σου ως άμπελος ευθηνούσα εν τοις κλίτεσι της οικίας σου. Οι υιοί σου ως νεόφυτα ελαιών κύκλω της τραπέζης σου”. (Ψαλμός 127ος) Πόσο όμορφη, αξιοζήλευτη εικόνα για μια οικογένεια!

.

με την αγάπη μου,

Αλεξία

.

.

σχετικά με την φωτογραφιά: μόλις είχα γράψει το κειμενάκι αυτό , σε μια σύντομη ανάπαυλα, και αναρωτιόμουν ποια εικόνα θα ταίριαζε, για να το συνοδέψω. Και τότε μπήκε μέσα ο μικρός μου , και μου πρόσφερε αυτά τα λουλουδάκια! Ήρθε και έδεσε μια χαρά με το κείμενο! ❤

.

 

Advertisements

13 Σχόλια (+add yours?)

  1. Sofia Kioroglou
    Μαρ. 29, 2016 @ 11:44:36

    Συμφωνώ απόλυτα με τα λόγια της μητέρας σου. Ότι λέμε σπείρεται στην ψυχή των παιδιών. Καλό είναι να κάνουμε πάντα θετικές σκέψεις γιατί όπως λέει και ο Βελιμιροβιιτς οι σκέψεις μας επηρεάζουν όλους τους γύρω και δημιουργούν θετικά ή αρνητικά περιβάλλοντα.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Tzina Varotsi
    Μαρ. 29, 2016 @ 13:19:47

    πώς να διαφωνήσει κανείς με την σοφία της μάνας-γιαγιάς;
    όμως πόσες φορές έχουμε μιλήσει άσχημα στα παιδιά μας αποδίδοντάς τους χαρακτηρισμούς και μετά έχουμε τύψεις κι ενοχές;..
    δυστυχώς η ανθρώπινη φύση των γονιών ενέχει λάθη και “παραπτώματα”.. τουλάχιστον ας προσπαθούμε να τα περιορίζουμε στο ελάχιστο.
    ωραία ανάρτηση Αλεξία!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Kosmas
    Μαρ. 29, 2016 @ 17:21:25

    Τα παιδια δεν ειναι δικα μας εναι του Θεου και καθε σκεψη μας και πραξη μας ειναι κατι που θα πρεπει να αρμοζει με το θελημα εκεινου που μας τα εμπιστευτικε και στον οποιο θα λογοδοτησουμε μια μερα…..

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  4. Μέλια
    Μαρ. 29, 2016 @ 19:02:54

    Το μυαλουδάκι των παιδιών Αλεξία μου είναι σαν ένα στεγνό σφουγγάρι που “διψάει”… πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, πριν ξεστομίσουμε μια “ασχήμια” στο παιδί μας, πρέπει να την σκεφτούμε δύο φορές και αν χρειαστεί να την “καταπιούμε” και να μην την ξεστομίσουμε…
    Δεν είμαστε τέλειοι και κυρίως αλάθητοι. δεν πρέπει να “βαραίνουμε” την ψυχούλα τους και να μαυρίζουμε τη μέρα τους.
    Ξεχνάμε ότι υπήρξαμε και εμείς παιδιά..

    Τα παιδιά ομορφαίνουν τη ζωή μας γιατί είναι χαρά Θεού!

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  5. sarakey
    Μαρ. 29, 2016 @ 21:24:12

    Αχ αυτές οι ”ταμπέλες”και οι χαρακτηρισμοί καλή μου Αλεξία…πόσο δύσκολο είναι τα αποφύγεις και κυρίως όταν τα παιδιά είναι στην εφηβεία και περιμένεις απ΄αυτά πιο ώριμη συμπεριφορά…. Χρειάζεται υπομονή,προσπάθεια ψυχική και πνευματική και πολλή προσευχή… και για μας και για τα παιδιά…. και όλα θα πάνε καλά!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  6. My Little Cosy World
    Μαρ. 30, 2016 @ 05:34:51

    Αλέξια μου σιφα τα παραπάνω λόγια! Θα προσπαθήσω να τα ακολούθησε όσο μπορώ! Καλημέρα…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  7. Parentslandgr
    Μαρ. 30, 2016 @ 09:08:46

    Ποσο δίκιο εχει η μαμά σου και πόσο δύσκολο είναι! Μακάρι να μας δίνει ο Θεός τη δύναμη να ακολουθουμε τη συμβουλή της μαμάς σου.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  8. Martha Blogging
    Μαρ. 30, 2016 @ 10:33:25

    Τόση σοφία σε τόσες λίγες λέξεις!
    Με προβλημάτισε η ανάρτηση σου γιατί κάτι που έκανα χθες δεν μου άρεσε και το σκέφτομαι συνεχώς.
    Μου έδωσες τροφή για σκέψη Αλεξία μου!
    (Η φωτογραφία πραγματικά ταίριαξε!)

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  9. momyof6
    Μαρ. 31, 2016 @ 09:11:26

    Σάς ευχαριστώ θερμά για τα σχόλιά σας- αυτή η “συζήτηση” που γίνεται κάτω από τις αναρτήσεις είναι για εμένα πολύ παρήγορη και μού δίνει πολλή δύναμη…

    Είμαστε άνθρωποι, και κάνουμε και πολλά λάθη και στην συμπεριφορά μας με τα παιδιά μας…αλλά υπάρχει πάντα η “Συγγνώμη” και η αγάπη, μαζί με την καρδιακή προσευχή μας, που αναπληρώνουν τις όσες αστοχίες μας . Τα παιδιά νιώθουν… έτσι πιστεύω και αναπαύομαι…
    Να είστε όλοι καλά.

    Θα προσθέσω λίγα λόγια από ένα κείμενο που πολύ αγαπώ και προσπαθώ να θυμάμαι:

    “…να περιφρουρούμε ολόκληρο τον κόσμο περιφρουρώντας την ατμόσφαιρα του παραδείσου μέσα μας”
    Από το βιβλίο «Οι λογισμό καθορίζουν τη ζωή μας» του γ. Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

    “Η ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε. Αν οι λογισμοί μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουν πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι και η ζωή μας.

    Οι άνθρωποι θα ελκύονται από την εντός μας ειρήνη και ζεστασιά θα θέλουν να είναι κοντά μας, και η ατμόσφαιρα του ουρανού θα περάσει σταδιακά και σε κείνους. Σχεδόν δεν είναι καν απαραίτητο να μιλάμε στους ανθρώπους γι’ αυτή. Η ατμόσφαιρα του παραδείσου θα ακτινοβολεί από μέσα μας ακόμα κι όταν σιωπούμε ή μιλάμε για πράγματα καθημερινά. Θα ακτινοβολεί από μέσα μας ακόμα κι αν δεν έχουμε συναίσθηση ότι το κάνει.

    Ο Κύριος κάλεσε τον καθένα από μας στην ύπαρξη με ένα συγκεκριμένο στόχο και σχέδιο. Και το παραμικρό χορταράκι αυτού του πλανήτη έχει ένα είδος αποστολής εδώ στη γη.

    Δεν μπορούμε να επιτύχουμε τη σωτηρία με κανέναν τρόπο πέρα από τη μεταμόρφωση του νου μας, τη μεταμόρφωσή του σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν. Ο νους μας θεώνεται από μια ιδιάζουσα ενέργεια της χάριτος του Θεού. Γίνεται απαθής και άγιος. Ένας θεωμένος νους ζει ακατάπαυστα με τη μνήμη του Θεού.”

    ολόκληρο το κείμενο του π. Θαδδαίου εδώ:
    https://antexoume.wordpress.com/2013/09/08/%CE%BF%CE%B9-%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%84%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CE%BC%CE%B1%CF%82/

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  10. Clelia by Νεράιδες και Δράκοι
    Ἀπρ. 02, 2016 @ 15:32:34

    Αλεξία μου πολύ όμορφο θέμα διάλεξες… Και τοποθετήθηκες εξαιρετικά!!! Μου έδωσες πολύ τροφή για σκέψη και αν μου επιτρέπεις ίσως επανέλθω στο θέμα, αφου τακτοποιήσω τις σκέψεις μου με ανάρτηση… Πάντως ισχυεί αυτό που λέει η σοφή μανούλα σου… αυτό που λέμε για τα παιδιά μας, αυτό θα γίνουν!!! Και έχω άπειρα τέτοια παραδείγματα!!! Σε φιλώ γλυκά!!!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἀπρ. 02, 2016 @ 20:06:20

      Με πολλή χαρά να διαβάσουμε και τις δικές σου σκέψεις, Κλειώ μου!
      είναι πολύ όμορφο και εποικοδομητικό να δίνουμε “τροφή για σκέψη” ο ένας στον άλλο, να ακούμε και πάλλες εμπειρίες και βιώματα.
      Αυτό το “μοίρασμα” στο blogging είναι το ζητούμενο.
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε το θέμα!
      Σε φιλώ, με την αγαπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  11. maria
    Ἀπρ. 05, 2016 @ 20:28:29

    Απλά αληθινο

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

  12. Εἰδοποίηση σύνδεσης: “Οι γονείς δένδρο, τα παιδιά καρποί” | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: