Ο άνεμος που παγώνει την ψυχή …

.

A4

.

Λυσσομανούσε έξω ο αέρας

σφύριζε και ήταν έτοιμος να τα πάρει και να τα σηκώσει όλα

να ξεριζώσει τα δέντρα που αντιστέκονταν στο φύσημά του

και να πετάξει πέρα κάθε τι που έβρισκε στο πέρασμά του…

και εμείς, μέσα στην ζεστασιά του σπιτιού μας

απολαμβάναμε την θαλπωρή του.

.

Ασφάλεια…

σιγουριά….

κλεισμένοι στους τέσερις τοίχους μας…

.

Και σκέφτηκα:

πόσοι έχουν αυτή την ευλογία;

πόσοι δεν τουρτουρίζουν στο παγωμένο φύσημα του βοριά

και προσπαθούν να καλυφτούν , κάπου να κρυφτούν

μέχρι να κοπάσει ο άνεμος και να ξαναψάξουν για άλλο καταφύγιο…

.

άστεγοι… 

σπίτια κρύα, υγρά, χωρίς θέρμανση…

αλλά και ψυχές χωρίς ψυχική ζεστασιά μέσα στο ίδιο τους το σπιτικό…

.

μια προσευχή, μια σκέψη… είναι το ελάχιστο που μπορώ και οφείλω να κάνω..

το κάνω, άραγε;

ή παραμένω στην βόλεψη και στην “σιγουριά” μου;

(αν και για όσο υπάρχει κι αυτή…)

.

αν δώσεις *, θα έχεις να λάβεις…

αλλιώς;… 

πώς θα έχεις το θάρρος να ζητήσεις και εσύ;…

.

Δανείζει Θεώ ο ελεών πτωχόν» (Παροιμ. ΙΘ’ 17)

όχι μόνο ελεημοσύνη υλική, αλλά και ψυχική, πνευματική….

αυτό ίσως είναι ακόμα πιο δύσκολο, ακόμα και στα πιο κοντινά μου πρόσωπα…

ένας άλλος άνεμος (κακία, αδιαφορία, μικρότητες..)παγώνει τις ψυχές και τις σκορπά στο πέρασμά του…

.

Η αγαπώσα καρδία…

«μη εκ λύπης ή εξ ανάγκης, αλλ’ έκαστος καθώς προαιρείται τη καρδία» (Β’ Κορ. 9, 7)

Αλλιώς πώς να λέγομαι Άνθρωπος;…

.

Αλεξία

.

(γραμμένο μια χειμωνιάτικη μέρα, που ο παγωμένος αέρας φυσούσε δυνατά… )

~διευκρινίζω ότι κείμενα όπως αυτό, που προέρχονται από το ημερολόγιό μου, είναι γραμμένα αυθόρμητα και , ίσως σε κάποια σημεία να γίνονται πλήρως κατανοητά μόνο από εμένα… τα καταθέτω εδώ για ανταλλαγή προβληματισμών…

 

 

 

Advertisements

8 Σχόλια (+add yours?)

  1. eleniplus
    Φεβ. 12, 2016 @ 09:20:25

    Μερικές φορές ξεχνάμε να νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε στη ζωή μας – τα οποία είναι πολλά και σημαντικά. Αλλά, έτσι είμαστε, Αλεξία μου, εμείς οι άνθρωποι… τουλάχιστον να προσπαθούμε κάθε μέρα να γινόμαστε λίγο καλύτεροι σε όλα τα επίπεδα.

    Φιλιά πολλά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Sofia Kioroglou
    Φεβ. 12, 2016 @ 11:39:59

    Σωστό. Αγαπώ σημαίνει νοιάζομαι. Όλοι από το σπίτι μας λέμε λυπούμαστε γι αυτά που συμβαίνουν. Αλλά η προσευχή δεν κοστίζει κάτι. Είναι κάτι που ωφελεί και εμάς και τους άλλους. Γιατί να μην αφιερώσουμε ένα κόμπο του κομποσκοινιού μας στα ορφανά, στους ταλαιπωρημένους ανθρώπους και σε όποιον υποφέρει? Δεν κοστίζει τίποτα αλλά συμφέρει

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Μέλια
    Φεβ. 13, 2016 @ 13:35:40

    Αλεξία μου, πρέπει να δοξάζουμε τον Μεγαλοδύναμο για ότι έχουμε “καταφέρει” στη ζωή μας και συνάμα να απλώνουμε το χέρι μας με αγάπη σε όσους δεν τα έχουν “καταφέρει”.
    Ποτέ με “αποφάγια” οίκτου, πάντα με κατανόηση και αγάπη!
    Όλοι είμαστε παιδιά Του… που δυστυχώς το ξεχνούμε μόλις κλείσουμε πίσω μας την πόρτα του σπιτιού μας.

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Φεβ. 13, 2016 @ 21:50:41

      Αχ αυτά τα αποφάγια οίκτου που “ηρεμούν” την συνείδηση: “έκανα το χρέος μου, άρα μπορώ να είμαι ήσυχος πλέον…” ή αν θέλω να αυτο- προβάλω τις καλές μου πράξεις…

      Άλλη είναι η αληθινή αγάπη, η καρδιά που συμπάσχει και πονά για τον συνάνθρωπο.

      Ο όσιος Σιλουανός, ο “σύγχρονος άγιος της αγάπης”, είχε πει:
      “Το να προσεύχεσαι με πόνο για τον κόσμο, είναι σαν να χύνεις αίμα…”

      Πολύ υψηλό πνευματικό επίπεδο, αλλά ας προσπαθούμε… ο Θεός να μάς φωτίζει…

      να είσαι καλά, Μέλια μου, την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. Ελευθερία
    Φεβ. 17, 2016 @ 10:12:58

    Αλεξία μου καλή τα λόγια σου αυτά μίλησαν στην καρδιά μου.Κάνω και η ίδια τις σκέψεις αυτές τα τελευταία χρόνια και πάντα με βρίσκω ελλιπή(σ’ότι αφορά την προσευχή που δεν κάνω γι’ αυτούς τους ανθρώπους που υποφέρουν).Θα συμφωνήσω πολύ με αυτό που γράφει η Σοφία,κομποσχοίνι όσο μπορούμε όλοι.
    Να είσαι καλά Αλεξία μου,μου λείψατε αυτές τις μέρες καθώς ήμαστε όλοι άρρωστοι.Δόξα τω Θεώ τώρα όλοι καλύτερα…
    σας φιλώ πολύ…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Φεβ. 17, 2016 @ 21:23:17

      Ξεχνιόμαστε μέσα στην καθημερινότητα και στην “σιγουριά” αμς… αλλά η αγάπη υπαγορεύει τρόπους για να εκδηλωθεί το ενδιαφέρον και η αγάπη μας.
      Κάτι που διάβασα:
      “Η αγάπη πάντα βρίσκει ένα τρόπο- η αδιαφορία βρίσκει μια δικαιολογία”…

      Περαστικά σας, Ελευθερία μου, εύχομαι γρήγορα να αναρρώσετε.
      καλή δύναμη
      με την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: