Φώτα- Ολόφωτα (διήγημα Αλεξ. Παπαδιαμάντη)

Φώτα- Θεοφάνεια  σήμερα…και αξίζει να θυμηθούμε και να διαβάσουμε ένα από τα λιγότερα γνωστά διηγήματα του κυρ- Αλέξανδρου, που ωστόσο είναι γραμμένο με ιδιαίτερη ευαισθησία. Περιγράφει με καταπληκτικές εικόνες σκηνές οικογενειακής ζωής: τη γέννηση ενός βρέφους, τα έθιμα που γινόταν στα νεογέννητα, αλλά και τη σχέση πεθεράς και νύφης, τη σχέση μητέρας- γιου…Αγγίζει τις ψυχές όλων . Ας το απολαύσουμε…

Γιώργος Κόρδης,  Τα πάθια κι οι καημοί

 

ένα μικρό απόσπασμα:

Ἐκινδύνευε ν᾽ ἀποθάνῃ ἀπὸ τοὺς πόνους ἡ Μαχώ, ἡ γυναίκα τοῦ Κωνσταντῆ τοῦ Πλαντάρη, νεόγαμος, πρωτάρα.
Ἡ Πλανταρού, ἡ πενθερά της, εἶχε καλέσει ἀπὸ τὸ βράδυ τῆς προλαβούσης ἡμέρας τὴν μαμμὴν τὴν Μπαλαλίναν καὶ τὴν ἐμπροσθινὴν τὴν Σωσάνναν. Αἱ δύο γυναῖκες, τεχνίτισσαι εἰς τὸ εἶδός των καὶ ἡ μήτηρ τοῦ συζύγου τῆς κοιλοπονούσης, φιλόστοργος, ὡς πᾶσα πενθερὰ ἥτις δὲν ἐπιθυμεῖ τὸν θάνατον τῆς νύμφης της, ὅταν αὕτη εἶναι πρωτάρα, πρὶν βεβαιωθῇ ὅτι θὰ ἐπιζήσῃ τὸ παιδίον διὰ νὰ ἀσφαλισθῇ ἡ κληρονομία τῆς προικός, ἐπροσπάθουν ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ ἀνακουφίσουν τοὺς πόνους τῆς ὠδινούσης. Καὶ εἶχεν ἀνατείλει ἤδη ἡ ἄλλη ἡμέρα καὶ ἀκόμη ἡ γυνὴ ἐκοιλοπόνει, καὶ ἡ μαμμή, ἡ ἐμπροσθινὴ καὶ ἡ πενθερὰ συνεπόνουν μὲ αὐτήν, καὶ ὁ καλογερόπαπας τοῦ Μετοχίου τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος εἶχε λάβει ἐντολὴν νὰ ψάλῃ μικρὰν καὶ μεγάλην Παράκλησιν πρὸς βοήθειαν τῆς ὠδινούσης.

 

ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

(από παλαιότερη ανάρτηση- κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, ξαναδιαβάζω τα χριστουγεννιάτικα διηγήματα του κυρ Αλέξανδρου, κι αυτό είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, καθώς περιγράφει με ευαισθησία την αρχή της ζωής ενός ανθρώπου, με τα έθιμα της τότε εποχής… )

.

4 Σχόλια (+add yours?)

  1. Maria Elena
    Ἰαν. 05, 2016 @ 23:25:29

    Πολύ όμορφο
    Φιλάκια …

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. ΑΧΤΙΔΑ
    Ἰαν. 06, 2016 @ 15:31:10

    Μόνο η δική μου γενιά μπορε να εκτιμήσει Παπαδιαμάντη φίλη μου και λυπάμαι που το λέω.Είναι θέμα γλώσσας. Ο Παπαδιαμάντης ήταν μοναδικός!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰαν. 07, 2016 @ 21:10:28

      Δυσυχώς, Αχτίδα μου…έχουμε απομακρυνθεί τόσο από την γλώσσα του Παπαδιαμάντη, σε μικρό χρονικό διάστημα…
      Με λίγες γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών με με λίγη προσπάθεια, μπορούμε και εμείς οι πιο σύγχρονοι να κατανοήσουμε τα έργα του μεγάλου μας συγγραφέα- και έχουμε πολλά να αποκομίσουμε από την ανάγνωσή τους.

      Θα ήταν ευχής έργο να τα διαβάζαμε στο πρωτότυπο, αλλά ευτυχώς υπάρχουν και καλές μεταφράσεις κάποιων κειμένων για τα παιδιά- πρόσφατα αγοράσαμε ένα τέτοιο βιβλίο.
      Αρκεί να έχουμε διάθεση… για τόσα και τόσα αναλώνουμε τον χρόνο μας, θα μπορούσαμε να μελετήσουμε μαζί με τα παιδι΄αμας….

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...