“Babysitting” (“φύλαξη”) εναλλάξ για τα παιδιά μας, με άλλους γονείς

nursing, breastfeeding:

.

Αν είσαι και εσύ μάνα-γονιός που δεν έχεις πάντα κοντά την γιαγιά και τον παππού για να συνδράμουν… τότε μάλλον θα νιώθεις κάπως όπως και εγώ!

Είναι στιγμές που χρειάζεται να αφήσεις για λίγο τα μικρά (έστω εκείνα που δεν πηγαίνουν σχολείο…) για να πας στο γιατρό , στον οδοντίατρο, σε μια δημόσια υπηρεσία, όπου δεν μπορείς να πας με το μωρό στο μάρσιπο και το άλλο στο καρότσι… (φανταστείτε εικόνα 🙂 )  …. και δεν ξέρεις τι να κάνεις! Ο μπαμπάς γυρίζει αργά, δεν μπορεί να λείψει από τη δουλειά του, και ένα άγχος σε γεμίζει: πού να τα αφήσω τώρα τα μωρά;

~Ή… άλλο σενάριο: έχεις σκάσει μέσα στο σπίτι, έχεις ανάγκη να βγεις για μισή ώρα να αναπνεύσεις καθαρό αέρα, αλλά δεν μπορείς και πάλι να τα πάρεις μαζί σου, γιατί είναι μέρες με πυρετό… και δεν έχεις άνθρωπο να του ζητήσεις την χάρη να τα κρατήσει για λίγο…

 

~Ή… πρέπει να πεταχτείς μέχρι το σούπερ μάρκετ γιατί δενέχεις ούτε γάλα στο ψυγείο…

~Ή έστω πρέπει να πάς να πάρεις τα μεγάλα από το σχολείο και έχεις νεογέννητο μωράκι… κανονικά και εσύ μέσα πρέπει να μείνεις, λεχώνα γυναίκα, ταλαιπωρημένη… αλλά και να μην στείλεις τα παιδιά σχολείο, γιατί δεν μπορείς να κάνεις την μετακίνηση;…

~Ή πρέπει να δουλέψεις, και πρέπει να σου κρατήσει κάποιος για ένα δίωρο τα μωρά…

~Ή… έχεις ανάγκη να πας για έναν καφέ με τον άντρα σου, να βρεθείτε ήρεμα εκτός σπιτιού, να μπορέσετε να νιώσετε ξανά όπως στα πρώτα ραντεβού…

~Ή… πόσα ακόμα…

Πώς αισθάνεσαι τότε;… είναι “σενάρια” αληθινά, αυτά και άλλα πολλά που μου έχουν συμβεί, και μπορεί εκ των υστέρων να τα θυμάμαι και να χαμογελώ, αλλά όταν τα περνάς, έχουν πολύ ψυχικό κόστος…

.

Bertha Wegmann.

Με αφορμή μια “κουβέντα” που είχαμε χθες με την φίλη μου την Ελίνα, είπα να κάτσω να καταγράψω κάποιες λύσεις, για τέτοιες καταστάσεις, που στην πορεία βρήκα, και με έχουν βοηθήσει πολύ…. γιατί θεωρώ ότι σε πολλούς από εμάς έχουν συμβεί ανάλογα γεγονότα, και δυσκολευόμαστε να τα διαχειριστούμε. Όπως πάντα, οι προτάσεις και οι εμεπειρίες σας είναι πολύ πολύ ευπρόσδεκτες!

.

.

~ Μην αρνείσai την βοήθεια! υπάρχουν άνθρωποι που μου έχουν προτείνει να βοηθήσουν, και εγώ ευγενικά ευχαρίστησα, αλλά ποτέ δεν τους ζήτησα κάτι… Το μετανιώνω, θα έπρεπε. Δεν χρειάζεται να είμαι ακατάδεκτη, είναι όμορφο να δέχεσαι την συνδρομή του άλλου, με όποιον τρόπο μπορεί, χωρίς να γίνεσαι φορτικός. Εφόσον είναι έμπιστο άτομο, ζήτησε βοήθεια, και ανταπέδωσε με κάτι άλλο, έστω ένα κέικ, ένα γλυκό…

Και αν εκείνος που προσφέρεται να βοηθήσει είναι μανούλα, ακόμα καλύτερα! Τότε καλό είναι να υπάρχει αμοιβαιότητα. Τα τελευταία χρόνια, μένουμε κοντά με την αδελφή μου, και αλληλοεξυπηρετούμαστε με τα μωρά.

– και, μην σάς φανεί υπερβολικό, θα το γράψω γιατί έχω ζήσει την “δυσκολία”- δέσμευση με τον θηλασμό (που είναι τόσο γλυκιά διαδικασία): η αδελφή μουχρειάστηκε ακόμα και να θηλάσει το δικό μου μωρό, κάποιες φορές που έπρεπε να λείψω. Μετά την έναρξη των στερεών τροφών, νιώθω μια απελευθέρωση, καθώς μπορώ να λείψω για λίγες ώρες, χωρίς να φοβάμαι ότι θα πεινάσει το μωράκι… Αλλά συμβαίνει οι πρώτοι μήνες της μητρότητας να είναι οι πιο απαιτητικοί και να έχουμε ανάγκη, σωματική και ψυχική, για μια μικρή ανάπαυλα…Η μανούλα ίσως αισθάνεται την  ανάγκη να νιώσει για λίγο απελευθερωμένη από τις έννοιες των παιδών, ότι δεν εξαρτάται αποκλειστικά η “επιβίωση ” τους από την ίδια… και μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, να “γεμίσει μπαταρίες” και να επανέλθει πιο χαρούμενη και δυναμική στον ρόλο της.

(και κάτι άλλο: παλιά πώς βολεύονταν οι μανάδες, που έλειπαν όλη μέρα στα χωράφια και στις δουλειές… την γιαγιά μου την κράτησε στη ζωή το γάλα μια άλλης μάνας, όταν η δική της πέθανε και την άφησε 6 μηνών ορφανό…).

 

.

~και τις μετακινήσεις με το σχολείο και τις δραστηριότητες των παιδιών, τις μοιραζόμαστε με την αδελφή μου και άλλους γείτονες- δεν πρέπει να διστάζω να πάρω ένα τηλέφωνο και να ζητήσω να μου φέρουν τα παιδιά από το σχολείο, αν το μωρό είναι άρρωστο! το ίδιο “θάρρος” τους έχω δώσει και εγώ.

~ θεωρώ ως αναγκαία προϋπόθεση να υπάρχει ειλικρίνεια, εμπιστοσύνη, τα παιδιά να έχουν κάποια εξοικείωση με το άτομο που θα τα κρατήσει. Να υπάρχουν οι “καλοί λογαριασμοί” που “κάνουν τους καλούς φίλους”.

Να συννενοούμαστε ξεκάθαρα και ανοιχτά- γιατί, αν δεν υπάρχει ευθύτητα και η μια πλευρά δυσκολεύεται… τότε μάλλον αυτό δεν θα συνεχιστεί για καιρό.

.

~ ανοίγοντας το σπίτι μας για να έρθουν άλλα παιδάκια να παίξουν- και παράλληλα να εξυπηρετηθούν και οι γονείς τους- δείχνουμε και στα παιδιά μς την αρετή της φιλοξενίας: ένα μικρό κέρασμα, μια καλή κουβέντα, ένα χαμόγελο, ζεσταίνουν τις ψυχούλες των παιδιών…

~

La famille Jakob Smits, entre 1880 et 1928 Aquarelle (?) Musée Jakob Smits, Mol, Belgique

.

κάτι για το ζευγάρι, που το εφαρμόζαμε παλιότερα, και πάλι πρέπει να το βάλουμε σε “σειρά”: κάποια βράδια, αφού κοιμίζαμε τα παιδιά, ερχόταν ο άντρας της αδελφής μου , καθόταν στο σπίτι μας, και εμείς είχαμε την δική μα έξοδο. Όμορφες στιγμές, που νοσταλγώ, και καθώς μεγαλώνει το μωρό και μπορεί να μείνει λίγο χωρίς εμένα, θα ήθελα να ζήσω και πάλι… (αντίστοιχα, κρατούσαμε και εμείς τα δικά τους παιδιά, για να πάνε και εκείνοι την βολτούλα τους).

.

Επιπλέον, για το οικονομικό μέρος του θέματος:γατί να πληρώνουμε κάποια κοπέλα, όταν βρίσκεται λύση;…

.

Η “γειτονιά” , (ως αλληλοστήριξη των γονιών), τείνει να εκλείψει. Στο χέρι μας είναι να αναβιώσουμε αυτή την πολύτιμη έννοια κοινωνικότητας…έχουμε πολλά να επωφεληθούμε όλοι μας, και να δημιουργήσουμε καλύτερες συνθήκες και για το μέλλον των παιδιών μας. Δεν είναι πάντα εύκολο,αλλά αξίζει να το προσπαθήσουμε.

 

με την αγάπη μου,

Αλεξία

.

(γραμμμένο και πάλι αυθόρμητα και βιαστικά αυτό το κείμενο… πάντα πολύ ευπρόσδεκτες οι απόψεις και οι συμπληρώσεις σας)

.

προσθήκη: μετά από συζήτησή με έμπειρο πρόσωπο, πρέπει και πάλι να τονίσω ότι οφείλουμε να προσέχουμε ιδιαίτερα τους ανθρώπους στους οποίους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας, έστω και για μικρό χρονικό διάστημα- γιατί “πολλά συμβαίνουν” και ” αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν”…

.

οι εικόνες από το Pinterest

επέλεξα να βάλω πίνακες με θέμα τον μητρικό θηλασμό γιατί, ενώ τον ζω με πολλή χαρά και ευγνωμοσύνη το τελευταίο διάστημα, μάλιστα επί δύο (tandem nursing) αισθάνομαι ότι τον έχω αδικήσει εδώ μέσα, μιας και δεν έχω αναφερθεί σ΄αυτό το μεγάλο δώρο Θεού… (παλιότερες σχετικές αναρτήσεις εδώ)

.

Advertisements

18 Σχόλια (+add yours?)

  1. otan stelnei ena paidi
    Δεκ. 09, 2015 @ 09:47:41

    Ωραίες ιδέες! ..αλλά πάντα είναι πιο εύκολο να σε βοηθήσει η αδερφή-αδερφός σου..παρά ένας γείτονας..
    Βέβαια πάντα στέλνει ανθρώπους ο Θεός όταν τους χρειαζόμαστε…
    αλλά για κάποιον που είναι μακριά από τον τόπο του..δύσκολα τα πράγματα!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 09, 2015 @ 09:49:05

      έχεις δίκιο…
      το έζησα αυτό το “μακριά” για αρκετά χρόνια, και καταλαβαίνω την δυσκολία. Όμως,όπως λες, στέλνει ανθρώπους ο Θεός .
      Καλή δυναμη να έχουμε!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  2. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    Δεκ. 09, 2015 @ 10:25:09

    Ειμαι κι εγω στη κατηγορια αυτη,χωρις ουσιαστικη βοηθεια.Αισθανομαι οτι μου ειναι πολυ γνωστα ολα αυτα που γραφεις.Ακομη και οι πνευματικοι πατερες συμβουλευουν τα ζευγαρια να βρισκουν τροπο για μια εξοδο χωρις τα παιδια.Βεβαια,τις μετρημενες φορες που καταφεραμε και βγηκαμε,συζητουσαμε και σκεφτομασταν τα παιδια και στο τελος καταλαβαμε οτι μας λειπουν!!!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 09, 2015 @ 21:35:26

      Το καταλαβαίνω αυτό το τελευταίο, Παρασκευή μου!
      και εμείς μια από τα ίδια! 🙂
      αλλά εν τέλει καταλαβαίνω ότι ίσως και να είμαι λίγο υπερβολική, ίσως; και υπερπροστατευτική
      η έξοδος με τον σύζυγο μας έκανε πολύ καλό, που εν τέλει μεταφέρεται και στα παιδιά

      να είσαι καλά, καλή δύναμη να έχουμε!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  3. Giota Lim
    Δεκ. 09, 2015 @ 11:00:36

    Όλα τα πρωινά “θέματα” κάπως έτσι τα λύνω κι εγω….Το “πρόβλημά” μου είναι τα βραδια….Τις προάλλες, για παραδειγμα, επρεπε να πάμε τη μια στο νοσοκοκομείο και η άλλη κοιμόταν και δεν υπήρχε άνθρωπος να μείνει στο σπίτι…….Δράμα!!!! Επίσης και για μια βραδινη έξοδο μια στο τόοοσο…..(κλεινουμε 5ετία που έχουμε να βγούμε βράδυ…. ουφφφφ)

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 09, 2015 @ 21:39:36

      Αχ τι μου θυμίζεις, Γιωτα μου.. ένα βράδυ στο νοσοκομείο, εγώ με το μωρό μέσα και τα άλλα παιδιά στο αυτοκίνητο με το μπαμπά κανα τρίωρο…
      δύσκολα… περαστικά να ΄ναι..

      για την βραδινή έξοδο, χρειάζεται συγγενικό άτομο, πλήρους εμπιστοσύνης.
      και πάλι, για εμάς, είναι πολύ σύντομη, ένα δίωρο το πολύ, και νωρίς πάλι πίσω.

      κάποιοι φίλοι οργανώνουν “έξοδο” εντός σπιτιού, αφού κοιμήσουν τα παιδιά-λίγη μουσική,ποτό, κεράκια, καλό ντύσιμο… έχει πλάκα να το σκέφτεσαι,α λλά αξίζει!

      να είσαι καλά, Γιώτα μου!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. ΑΓΓΕΛΙΚΗ
    Δεκ. 09, 2015 @ 16:05:16

    Μεγάλο θέμα έθιξες.Βραδυνή έξοδο με τον άντρα μου έχουμε να κάνουμε χρόνια.Εχουμε γονείς που θα μπορούσαν να κρατήσουν ίσως τα παιδιά, αλλά πάντα βάζουμε μπροστά τους άλλους και τις ανάγκες τους. Ξέρεις είναι μεγάλοι άνθρωποι έχουν τα προβληματά τους, τώρα τα παιδιά μεγαλώνουν έχουν και εκείνα τις παιδικές τους ΄”υποχρεώσεις”.Οσον αφορά το ποιός θα πάρει τα παιδιά απο το σχολείο τα κουτσοβολεύουμε.Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι και τόσο πρόθυμοι για βοήθεια, οπότε δεν ξέρω γινόμαστε ακατάδεχτοι όπως λές, δείχνουμε εγωισμό, δεν ξέρω ακόμη δεν έχω καταλήξει. Σκόρπιες σκέψεις που μάλλον δεν βοηθούν. Δεν με πειράζει όμως γιατί μ΄αυτά και με εκείνα έχει μεγαλώσει πιο πολύ το δέσιμο μας με τα παιδιά, ο καλός Θεός για κάποιο λόγο τα επιτρέπει όλα. Καλή δύναμη.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 09, 2015 @ 21:44:38

      Αγγελική μου, αυτό το δέσιμο ισχύει όντως, το νιώθουμε και εμείς.
      Και νομίζω πως αξίζει, αφήνει όμορφες αναμνήσεις στα παιδιά…

      να είσια καλά, καλή δύναμη να έχουμε

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  5. Μέλια
    Δεκ. 09, 2015 @ 21:42:21

    Παλιά Αλεξία μου η γειτονιά ήταν δεμένη σαν μια οικογένεια!.
    Σήμερα δεν γνωρίζουμε ποιος μένει δίπλα μας..
    Δυστυχώς στις μέρες μας, οι καιροί είναι πονηροί και θέλει πολύ προσοχή.
    Είναι προτιμότερο εμείς οι γονείς, που δεν έχουμε που να αφήσουμε τα παιδιά μας να στερηθούμε μια βόλτα ή μια βραδυνή έξοδο από το να ρισκάρουμε την αθωότητα και την ψυχούλα των παιδιών μας…

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 09, 2015 @ 21:47:49

      Έχεις απόλυτο δίκιο, Μέλια μου!
      το έγραψα το κείμενο έχοντας συγκεκριμένους ανθρώπους στο μαυλό μου, αλλά δεν είναι όλοι το ίδιο.
      (γι αυτό και πρόσθεσα εκείνα τα “κόκκινα” γράμματα στο τέλος).

      μόνο σε πολύ συγγενικά πρόσωπα ή απολύτους εμπιστοσύνης ατομα να αφήνουμε τα παιδιά, μόνο σε περίπτωση πραγματικής ανάγκης…και όχι κατ εξακολούθηση

      σε ευχαριστώ για το σχόλιο

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  6. kittychioni
    Δεκ. 10, 2015 @ 08:39:54

    Αλεξία μου συμφωνώ μαζί σου σε όλα. Χρειάζεται βέβαια να εμπιστεύεσαι απόλυτα τον άνθρωπο που βάζεις σπίτι σου, αλλά ναι πρέπει να έχουμε ανοιχτή την καρδιά και το σπίτι μας. Μέχρι που οι αδερφές μου τελειώσαν το σχολείο, δεν είχα και γω καμία βοήθεια, γιατί η μαμά μου εργάζεται κι η πεθερά μου είναι μεγάλη και δεν μπορεί να κρατήσει μόνη της δυο παιδιά… Θυμάμαι όταν ειχα γεννήσει τη μικρή μου, είχα κοντέψει να τρελαθώ. Η μαμά μου δούλευε σε κάτι σχολεία στην άλλη άκρη της Αττικής, η αδερφή μου έδινε πανελλήνιες, ο άντρας μου γυρνούσε κάθε μέρα στις 10 το βράδυ, δεν μπορούσα ούτε για ψωμί στο μαγαζάκι κάτω από το σπίτι να βγω,… ούτε τουαλέτα δεν με άφηναν μόνη μου! Δόξα τω Θεώ βρέθηκε μετά λύση, αλλά αλήθεια είναι δύσκολες καταστάσεις κι αυτές. Οπότε καλό είναι να βρίσκουμε λύσεις, γιατί τα παιδάκια μας θέλουν πάνω από όλα χαρούμενες μαμάδες! Σε ευχαριστώ για το μοίρασμά σου! Να είσαι καλά σε φιλώ γλυκά!!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 11, 2015 @ 09:44:01

      Κατείνα μου, θα το τονίσω αυτό που λες:
      “ανοιχτή η καρδιά” και στην συνέχεια και το σπίτι μας.
      (πάντα με προσοχή, αυτό εξυπακούεται… και καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά, οφείλουμε να προ΄σεχουμε ακόμα περισσότερο τις συναναστροφές τους).

      Σε ευχαριστούμε γιι αυτό το μοίρασμα, είναι παρήγορο να βρίσκεις ανθρώπους που έχουν περάσει τα ίδια και τα αντιμετώπισαν, με την βοήθεια του Θεού.

      Και θα αναφέρω και κάτι άλλο, που αν θυμάμαι σωστά, εσύ είχες πει:
      “πολλές φορές περιμένουμε ένα θαύμα, ενώ τη λύση μας την δίνει ο Θεός- είναι απλή και δίπλα μας αλλά δεν την βλέπουμε…”

      σε φιλώ

      Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

      Ἀπάντηση

  7. Katerina Konstantinou
    Δεκ. 10, 2015 @ 12:53:29

    Πόσο δίκιο έχεις Αλεξία μου! Θυμάμαι την μαμά μου που έκανε κάτι αντίστοιχο με τις φίλες-αντίστοιχο της όταν ήμασταν μικρά και περνάγαμε υπέροχα!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 11, 2015 @ 09:45:27

      Πολύ όμορφο αυτό που έκανα οι μαμάδες σας, Κατερίνα μου!
      το αναφέρεις ως γλυκιά ανάμνηση, που μπορουμε να “δημιουργήσουμε” και για τα δικά μας παιδιά.

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  8. Ελευθερία
    Δεκ. 11, 2015 @ 08:32:11

    Πολύ καλό το άρθρο σου Αλεξία μου καλή!
    Και εμείς δυστυχώς δεν έχουμε καμία βοήθεια,αλλά όπως λες βρίσκονται πάντα άνθρωποι και βοηθά και ο Θεός!Πολλές φορές μου έχουν προτείνει και σε εμένα καλοί άνθρωποι να με βοηθήσουν με τα παιδιά και έχω αρνηθεί ευγενικά,αλλες πάλι έχω δεχτεί τη βοήθειά τους.Και δόξασα το Θεό γι αυτή (τη βοήθειά τους)
    Όσο για έξοδο το βράδυ,την έχουμε ξεχάσει πια,αλλά δε μας πειράζει.Λίγη κουβεντούλα το βράδυ με λίγο κρασάκι,λίγη επικοινωνία δλδ και όλα βρίσκονται…
    σε φιλώ πολύ…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  9. My Little Cosy World
    Δεκ. 13, 2015 @ 01:18:55

    Αλέξια μου ποσο δίκιο έχεις! Τυχερή είσαι που έχεις την αδερφή σου κοντά γιατί είναι σημαντικό να μπαίνει ένας άνθρωπος εμπιστοσύνης στο σπίτι σου. Τα φιλια μου!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: