σαν το μωρό στην κούνια…

.

(κάτι που διάβασα και το μεταφέρω εδώ, γιατί το είχα πολλή ανάγκη αυτές τις μέρες… Δόξα τω Θεώ, ποτέ δεν μας αφήνει, αλλά ενεργεί προς το συμφέρον μας, αν αφεθούμε με εμπιστοσύνη στα χέρια Του…).

.

USA, New Jersey, Jersey City, Portrait of baby boy (2-5 months)

.

“Όποιος παρακολουθεί τις ευεργεσίες του Θεού, μαθαίνει να εξαρτά τον εαυτό του από την θεία πρόνοια. Νιώθει μετά σαν το μωρό στην κούνια, που, αν το αφήσει για λίγο η μητέρα του, αρχίζει να κλαίει, μέχρι να τρέξει πάλι κοντά του.

Αν αφεθεί κανείς στον Θεό, είναι μεγάλη υπόθεση”.

όσιος Παΐσιος

.

Να αφεθούμε στην θεία πρόνοια

Όποιος παρακολουθεί τις ευεργεσίες του Θεού, μαθαίνει να εξαρτά τον εαυτό του από την θεία πρόνοια. Νιώθει μετά σαν το μωρό στην κούνια, που, αν το αφήση για λίγο η μητέρα του, αρχίζει να κλαίη, μέχρι να τρέξη πάλι κοντά του. Αν αφεθή κανείς στον Θεό, είναι μεγάλη υπόθεση.

Όταν πρωτοπήγα στην Ιερά Μονή Στομίου, δεν είχα που να μείνω. Όλο το μοναστήρι ήταν γεμάτο μπάζα. Βρήκα μια γωνιά κοντά στην μάνδρα, έβαλα κάτι από πάνω, για να την σκεπάσω λίγο, και εκεί περνούσα τα βράδυα καθιστός, γιατί δεν χωρούσα να ξαπλώσω. Μια μέρα ήρθε ένας γνωστός μου ιερομόναχος και μου λέει: « Καλά, πως μένεις εδώ; ».

« Γιατί, του λέω, οι κοσμικοί είχαν περισσότερα από μας; Όταν είπαν στον Κανάρη, τότε που ζήτησε δάνειο, “ δεν έχεις Πατρίδα”, εκείνος είπε: « Θα αποκτήσουμε Πατρίδα » .

Αν κοσμικός άνθρωπος είχε τέτοια πίστη, εμείς να μην έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό; Αφού η Παναγία οικονόμησε να βρεθώ εδώ, δεν θα φροντίση για το μοναστήρι της , όταν έρθει η ώρα; » . Και πράγματι, πώς τα οικονόμησε σιγά-σιγά όλα η Παναγία!

.

Θυμάμαι, όταν έρριχναν οι μάστορες το μπετόν ,για να φτιάξουν την πλάκα στα κελλιά που είχαν καή, δεν έφθασαν τα τσιμέντα. Υπολειπόταν το ένα τρίτο ,για να τελειώση η πλάκα. Έρχονται οι μάστορες και μου λένε: « Τα τσιμέντα τελειώνουν. Να αραιώσουμε το μπετόν, για να φθάση για όλη την πλάκα » . « Όχι, τους λέω, συνεχίστε κανονικά » . Να φέρουμε άλλα δεν γινόταν, γιατί τα ζώα ήταν στον κάμπο. Έπρεπε να πάνε οι μάστορες δυο ώρες ως την Κόνιτσα και δυο ώρες ως τον κάμπο, στα χωράφια, για να βρουν ζώα. Πότε να πάνε, πότε να γυρίσουν. Ύστερα, οι άνθρωποι είχαν τις δουλειές τους. Δεν μπορούσαν να έρθουν άλλη μέρα. Βλέπω, είχαν ρίξει τα δυο τρίτα της πλάκας. Μπήκα στο εκκλησάκι και λέω: « Τι θα γίνη τώρα ,Παναγία μου; Σε παρακαλώ, βοήθησέ μας » . Μετά βγήκα έξω…

– Και τι έγινε , Γέροντα;
Και η πλάκα τελείωσε και τα τσιμέντα περίσσεψαν!
– Οι μάστορες το κατάλαβαν;
– Πώς δεν το κατάλαβαν.

Είναι μερικές φορές πολύ μεγάλη η βοήθεια του Χριστού και της Παναγίας!
.

.

από το βιβλίο: «Πνευματικός αγώνας » ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου αγ. Ιωάννου Θεολόγου, Σουρωτή Θεσ/ νίκης (αποσπάσματα σε ηλεκτρονική μορφή εδώ)

.

Και, όπως έλεγε ο άγιος Πορφύριος (εδώ):

“Μην απελπίζεσαι!Έχει ο Θεός.

Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.

Εκείνος μας αγαπά και μας φροντίζει, όπως ο κάθε πατέρας τα παιδιά του”.

.

με την αγάπη μου,

Αλεξία

.

 

12 Σχόλια (+add yours?)

  1. ΑΓΓΕΛΙΚΗ
    Δεκ. 04, 2015 @ 20:21:07

    Αλλη μια ανάρτηση “τονωτική ένεση”.Ευχαριστούμε,καλή δύναμη.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
    Δεκ. 05, 2015 @ 09:24:29

    Καλημερα Αλεξια μου.Πολυ ωραια η αναρτηση.Τις ευεργεσιες του Θεου πρεπει να τις αναγνωριζουμε και να μη τις ξεχναμε.Καποιος σοφος ανθρωπος εχει πει:υπαρχουν δυο τροποι να αντιμετωπιζεις τη ζωη.Ο ενας σα να ειναι ολα ενα θαυμα και ο αλλος σα να μην ειναι τιποτα θαυμα.Πολυ συγκινητικο!Ζουμε μεσα στο θαυμα της ευεργεσιας του Θεου Πατερα μας,αρκει να το αναγνωριζουμε.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 05, 2015 @ 20:55:17

      Τι ωραίο αυτό που γράφεις!
      ας το τονίσω:

      “υπαρχουν δυο τροποι να αντιμετωπιζεις τη ζωη.Ο ενας σαν να ειναι ολα ενα θαυμα και ο αλλος σα να μην ειναι τιποτα θαυμα”.

      να είσαι καλά, Παρασκευή μου, ο Θεός μαζί μας

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  3. Maria Elena
    Δεκ. 05, 2015 @ 16:11:15

    Όμορφη ανάρτηση
    Φιλάκια …

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  4. ΕΥΤΥΧΙΑ
    Δεκ. 06, 2015 @ 11:50:25

    Μια ευλογημένη ψυχούλα, που δοξάζω το Θεό που την έφερε στο δρόμο μου, συνηθίζει να λέει: «βρίσκομαι μέσα στα χέρια του Θεού, που είναι γεμάτος αγάπη, ας με κάνει ό,τι θέλει.» Το ζει, το βιώνει έντονα και έμπρακτα στη ζωή της. Να μας αξιώνει όλους ο Θεός να ζούμε μέσα στο πέλαγος της αγάπης Του!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  5. sarakey
    Δεκ. 06, 2015 @ 16:45:52

    Καλή μου Αλεξία αυτές οι σκέψεις μας δυναμώνουν και μας ανακουφίζουν σε στιγμές άγχους και ψυχικής κούρασης….μας επαναφέρουν σε τάξη!

    Βέβαια κάποιες φορές, όταν δεν προσπαθώ για κάτι όσο θα πρεπε ή όταν παίρνω μια λάθος απόφαση και τα πράγματα δεν γίνονται όπως θα πρεπε νιώθω ότι είναι λίγο άδικο να πω ”ο καλός θεούλης έτσι ήθελε” αφού και εγώ δεν προσπάθησα όσο θα πρεπε….

    Διόρθωσε με καλή μου γιατί νομίζω ότι ίσως σκέφτομαι λάθος….

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 07, 2015 @ 15:41:58

      Καλή μου φίλη, την ίδια σκέψη έκανα και εγώ , αφού ανάρτησα αυτό το κείμενο.
      Και σκέφτηκα ότι εξυπακούεται πως ήδη εμείς έχουμε κάνει ό,τι είνα ανθρωπίνως δυνατόν, ενώ παράλληλα ζητάμε την θεία βοήθεια και φώτιση.
      Το θέλημα του Θεού είναι δύσκολο να το διακρίνουμε, σε αυτό βοηθά ένας διακριτικός πνευματικός πατέρας.
      Δεν θα σε διορθώσω , γιατί και εγώ το ίδιο πιστεύω.
      Θέλει προσευχή και διάκριση…
      Δύσκολο να αναφερόμαστε στο θέλημα του Θεού…

      Να είσαι καλά!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  6. Ελευθερία
    Δεκ. 07, 2015 @ 11:33:08

    Μεγάλο πράγμα να αφήνουμε τη ζωή μας στα “χέρια” του Θεού!!Όταν όμως το κάνουμε,τότε πραγματικά βιώνουμε το θαύμα στη ζωή μας,και παίρνουμε θάρρος και πολύ κουράγιο να συνεχίσουμε.Και καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός ποτέ δε μας αφήνει μόνους μας…
    Σ’ευχαριστούμε γι’ αυτό το άρθρο σου Αλεξία μου…
    τα φιλιά μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Δεκ. 07, 2015 @ 15:43:34

      έτσι είναι, Ελευθερία μου!
      καθημερινά βιώνουμε μικρά ή και μεγάλα θαύματα, αρκεί να έχουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά, και να μην “ξεχνιόμαστε” στα δύσκολα.

      φιλιά και την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...