Το “μικρό καλοκαιράκι” πριν την βαρυχειμωνιά…. όπως τα γυρίσματα του καιρού , και η διάθεση της ψυχής μας…

.

q2

.

Ο ήλιος χαμογελάει και πάλι τις τελευταίες μέρες και δίνει μια αίσθηση ανοιξιάτικου, ίσως και καλοκαιρινού καιρού. Και ενώ έχουμε ήδη κάνει την αλλαγή των ρούχων στις ντουλάπες μας, τα μπουφάν ακόμα δεν τα έχουμε εμφανίσει… μάλλον επιθυμώ για λίγο ακόμα την παράταση της καλοκαιρίας!

Είναι το μικρό καλοκαιράκι του αγίου Δημητρίου, που μας χαρίζει λίγες ζεστές, ηλιόλουστες μέρες στο τέλος του Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου, κάθε χρόνο… πριν να θεριέψει το κρύο.

Αγαπώ τις φωτεινές μέρες, οι μουντές βαραίνουν, κάπως την ψυχή μου… αντιστάθμισμα, σ΄αυτό, τα παιδιά μου, ο ήλιος που πάντα λάμπει μέσα στο σπιτικό μας. Δόξα τω Θεώ!

.

“Χωρίς λουλούδια και παιδιά,

ποια θα είχε ο κόσμος ομορφιά;”

.

Και με αφορμή τις σκέψεις αυτές, θυμήθηκα και ένα κείμενο της φίλης μου της Μαριάννας, που πρόσφατα διάβασα και σήμερα το αναζήτησα και πάλι…

Είναι κάποια θέματα που , αν δεν τα έχουμε ζήσει, φαίνονται “βαριά” και τα αποφεύγουμε… όμως, αν θελήσουμε να σκύψουμε και να αφουγκραστούμε ανθρώπους που τα βίωσαν, νομίζω πως κερδισμένοι θα βγούμε απ΄αυτά…

.
q1
.
Γράφει η Μαριάννα:
“Για εμένα φθινόπωρο δεν είναι μόνο αυτό. Δυστυχώς.
[…]Για όσους δεν με γνωρίζουν αρκετά καλά, υπήρξε μια εποχή (της άγριας νιότης) που έδωσα γερή μάχη με την κατάθλιψη και ο καιρός αυτός με πάει εκεί πίσω. 
Στα δύσκολα.
[…] Γράφω διότι πιστεύω στο μοίρασμα. Πιστεύω ότι πρέπει να μιλάμε.
Τη στιγμή που οι στατιστικές αναφέρουν την κατάθλιψη σαν τη μάστιγα της εποχής (και αλίμονο αν ψάξουμε τα νούμερα μόνο για την Ελλάδα της κρίσης),  δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Είμαστε οι περισσότεροι, λίγο-πολύ ομοιοπαθούντες και αυτό είναι καλό, με την έννοια ότι υπάρχει ένα σημείο επαφής που μας ενώνει και μας κάνει να καταλαβαίνόμαστε καλύτερα”.
μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενό της στην ανάρτηση αυτή : On Depression

.

ένα κειμενάκι , με αναφορές στα λόγια μιας αγαπημένης μου γερόντισσας, που πολύ με βοηθούν σε ώρες δύσκολες,  έχω γράψει εδώ:

Όταν έρχεται μια στεναχώρια χωρίς να την θέλω…

.

q3

.

Έχω μάθει, πλέον, ότι δεν μπορεί πάντα να κυριαρχεί γαλήνη και χαρά στην ψυχή μου. Νιώθω ευγνώμων για τις μέρες τις “ηλιόλουστες” και “φωτεινές”, αλλά προσπαθώ να θυμάμαι ότι και οι μέρες οι συννεφιασμένες, παρέρχονται.

.

Ίσως να σας δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι δεν έχω και την καλύτερη διάθεση, γι αυτό και τα γράφω αυτά- δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Βλέπω , όμως, γύρω μου ανθρώπους να παλεύουν μ΄αυτό τον σκοτάδι και την μαυρίλα, και γι αυτό και η ανάρτηση αυτή. Γιατί πιστεύω ότι το ιστολογείν δεν είναι μόνο για χαρούμενες στιγμές, αλλά για να μας ενώνει και σε ώρες δύσκολες. 

Με το “μοίρασμα” ξαλαφρώνει η ψυχή… όπως και με την εναπόθεση της ελπίδας μας στο χέρια του Θεού Πατέρα.

“Όταν συλλάβει ο άνθρωπος το βαθύτερο νόημα της ζωής της αληθινής, τότε φεύγει όλο το άγχος του και έρχεται η θεία παρηγορία, και θεραπεύεται”. (άγιος Παΐσιος-στην ανάρτηση: Ψυχίατρος ή Πνευματικός;)

.

.

εύχομαι ό,τι καλύτερο για όλους μας!

με την αγάπη μου,

Αλεξία

.

Advertisements

11 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ελίνα
    Νοε. 05, 2015 @ 00:26:14

    Όχι, μην ασχοληθείς άλλο. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντηση. Δεν καταλάβαινα το νόημα γιατί δεν ήξερα σε ποια διαφορά αναφέρεται. Και αυτό που μου απάντησες πλήρες μου φάνηκε, δε θέλω να σε βάζω σε άλλο κόπο. Ευχαριστώ!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Ελευθερία
    Νοε. 05, 2015 @ 01:37:21

    Αλεξία μου,προσωπικά έχω πέσει 2 φορές στο μαύρο,πυκνό σκοτάδι αυτού του δαίμονα που λέγεται κατάθλιψη.Μία σε πολύ νεανική ηλικία και αλλή μία πριν χρόνια πάλι μετά από πολύ θλιβερά γεγονότα(φαίνεται πως η ψυχή “θυμάται” και της είναι πιο ευκολο να “πέσει” και άλλες φορές).

    Σ’εμένα δεν έχει επίδραση ο βροχερός ή συννεφιασμένος καιρός(τη βροχή για κάποιο λόγο τη νοιώθω σχεδόν πάντα σαν λύτρωση),αλλά η αίσθηση της απόρριψης που έχω νοιώσει από ανθρώπους δικούς μου.Αργησα,αλλά το καταλαβαίνω πια,οτι η απόρριψη που έδειχναν στο πρόσωπό μου δεν ήταν γιατί τους είχα βλάψει,αλλά λόγω δικών τους άλυτων ψυχολογικών θεμάτων κυρίως.

    Σε όλο αυτό το μαρτύριο,εκείνο που με βοήθησε(δε θα πρωτοτυπήσω),είναι η εξομολόγηση,το άφημα στα χέρια του Θεού,προσευχή και Θεία Κοινωνία.Επίσης,όπως συμβούλευε και ο άγιος Πορφύριος,η φύση.Ακόμα και όταν δεν μπορούσα να πάω μια βόλτα,εβγαινα στη βεράντα και χαιρόμουν τον ουρανό,τα δέντρα,τα πουλιά,τη βροχή,όλα.

    Ο πνευματικός μου μου συνέστησε να δοξολογώ όσο μπορώ περισσότερο το Θεό.Και κάνοντάς το λυτρωνόμουν.Το λέω αυτό γιατί όποιος περνάει κατάθλιψη ή έχει περάσει θα καταλάβει αυτό που θα πω.Είναι σαν να βρίσκεσαι σε κινούμενη άμμο,όσο αντιδράς τόσο βουλιάζεις.Όταν όμως αφεθείς στα χέρια του Θεού,έρχεται Εκείνος και σε τραβάει από εκεί και σε παίρνει αγκαλιά.

    Δοξασμένο το όνομά Του, ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να εξωτερικεύσω κάποια πράγματα,ο Κύριος να σε ευλογεί…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Μέλια
    Νοε. 05, 2015 @ 13:33:33

    Αν μοιράζεσαι τη “συννεφιά” σου ξαφνικά βλέπεις τον ήλιο να λάμπει!

    Η προσωρινή “εδώ” ζωή μας είναι δύσκολη,δοκιμαζόμαστε μεχρι το τέλος του δρόμου μας.

    Όμως συνηθίζουμε να προσπερνάμε τα δυσάρεστα γιατί μας χαλούν τη διάθεση και γιατί δεν έχουν χτυπήσει την πόρτα του δικού μας σπιτικού…

    Όλα είναι καλοδεχούμενα και τα δυσάρεστα και τα ευχάριστα γιατί είναι όλα δώρα του Θεού.

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 05, 2015 @ 19:39:55

      αυτό το μοίρασμα… πόσο λυτρωτικό είναι!

      πολύ σημαντικά όλα όσα γράφεις, Μέλια μου, ας τα θυμόμαστε πάντα, και στις δύσκολες στιγμές

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. marian3dv
    Νοε. 05, 2015 @ 14:03:17

    Αλεξία, όπως τα γράφεις είναι.
    Οι δύσκολες στιγμές θα έρθουν για όλους.
    Για άλλους πιο συχνά, για άλλους πιο σφοδρά, για άλλους πιο ανάλαφρα και πιο αραιά.
    Όταν όμως υπάρχει η αναφορά στο Πρόσωπο του Χριστού και η ζεστή αγκαλιά του πλησίον (πραγματική ή εικονική όπως εδώ, μέσα από τους υπολογιστές μας) δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε.
    Μου έδωσες πολλή χαρά που έκανες τον κόπο να γράψεις δυο λόγια εδώ σε στην δική μου ανάρτηση. Ήσουν η “αγκαλιά” αυτές τις μέρες & σε ευχαριστώ πολύ!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 05, 2015 @ 19:30:28

      Μαριάννα μου!…
      εύχομαι κάθε ευλογία στην ζωή σου…

      σε ευχαριστώ και εγώ για τα γλυκά σου λόγια, αισθάνομαι σαν να έχουμε γνωριστεί από κοντά…
      να τι κάνει η εν Χριστώ αγάπη…

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  5. mamamia
    Νοε. 09, 2015 @ 11:47:23

    Από τα ωραιότερα και πιο αγαπημένα μου το ιστολόγιό σου, να είσαι καλά! Λόγω χρόνου δεν σχολιάζω συχνά, σε διαβάζω όμως πάντα και βρίσκω ανακούφιση από τα δύσκολα, χαρά, γαλήνη, αγάπη… Πραγματικά χαίρομαι να διαβάζω ότι γράφεις και πολλές φορές ψάχνω τις συνταγές σου, που πραγματικά είναι… εγγύηση! καλή συνέχεια, καλό χειμώνα.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 10, 2015 @ 21:04:18

      Φίλη μου, πολύ σε ευχαριστώ για όσα γράφεις!- μου δίνουν χαρά και δύναμη για τη συνέχεια…

      Ας λες μια ευχούλα και για εμένα όταν περνάς από εδώ, να με φωτίζει και να με ενδυναμώνει ο Κύριος.
      Η Παναγία μας να μάς κατευθύνει όλες τις μανούλες στον αγώνα μας.

      καλό χειμώνα να έχουμε
      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  6. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Το μικρό καλοκαιράκι θα ΄ναι πάντα εκεί … | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: