Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!

.

Στην εκπνοή του Οκτωβρίου, του μήνα ευαισθητοποίησης για την απώλεια κύησης και την νεογνική απώλεια,  διάβασα αυτή την αληθινή ιστορία… και συγκινήθηκα πολύ…

Και δεν μπορούσα να μην την αναρτήσω, μιας και όλο αυτό τον καιρό, μαζί με τα άλλα αγγελούδια μας, για τα οποία ευχόμαστε, τριγυρνούν στο νου μου κι αυτά τα μωράκια, που έφυγαν πρόωρα και βίαια από την ζωή, γιατί θεωρήθηκαν δυσβάστακτο βάρος… είτε γιατί δεν ήταν επιθυμητά από τους γονείς, είτε γιατί διαγνώστηκαν (όντως;…) με κάποιο σοβαρό πρόβλημα ή αναπηρία…

Και στο μυαλό μου ηχεί ένα παράπονο:

“Για εμάς, ποιος θα κλάψει;…”

.

(για το δύσκολο θέμα της έκτρωσης, έχω γράψει εδώ)

Διαβάστε την αληθινή αυτή ιστορία, νομίζω πως κάτι έχει να πει σε όλους…

.

( Η διήγηση ξεκινά με την ζωή ενός ζευγαριού από την Βόρειο Ήπειρο, που κατηχήθηκαν και βαπτίστηκαν, λίγα χρόνια μετά την έλευσή τους στην Ελλάδα):
Εἶχαν ὑγεία καὶ δὲν φοβόντουσαν τὴ δουλειά. Ἀγαποῦσαν καὶ τὰ παιδιά. Τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο ἦλθαν καὶ αὐτὰ στὴ ζωή τους. Καὶ γέμιζαν μὲ τὰ κλάματα στὴν ἀρχή, μὲ τὰ γέλια τους ἀργότερα, μὲ τὰ παιχνίδια σὲ λίγο τὸ σπίτι τους. Ἕ­­­να, δύο, τρία… πέντε παιδιά!
.
Ὅταν γύριζε ἀπὸ τὴ δουλειά του ὁ Πέ­τρος, γινόταν πανηγύρι. Ἔτρεχαν ὅ­­­λα μαζὶ νὰ τὸν ἀγκαλιάσουν. Ἔπεφτε στὸ ντιβάνι νὰ ξαπλώσει καὶ ξάπλωναν κι αὐτὰ δίπλα του. Τὸν φιλοῦσαν, τοῦ χαμογελοῦσαν, τὸν κοίταζαν στὰ μάτια κι ἐκεῖνος τ’ ἀγκάλιαζε καὶ σιγά-σιγὰ ἔκλειναν τὰ μάτια του. Τὸν ἔπαιρνε ὁ ὕπνος.
.
–Παιδιά, ὁ μπαμπὰς εἶναι κουρασμένος ἀπὸ τὴ δουλειά, φώναζε ἡ Νίκη. Ἀφῆστε τον νὰ ἡσυχάσει! Σὲ λίγο θὰ ξεκουραστεῖ καὶ θὰ φᾶμε ὅλοι μαζί. Τὸ φαγητὸ ἑτοιμάζεται…
.
Ὅταν συνῆλθε ἀπὸ τὴν κούραση ὁ Πέτρος ἐκείνη τὴ βραδιὰ κι ἑτοιμάστηκε τὸ τραπέζι, μαζεύτηκαν ὅπως κάθε βράδυ ὅλοι, εἶπαν τὸ «Πάτερ ἡμῶν» ὅλοι μαζὶ καὶ ἔφαγαν χαρούμενοι τὸ φαγητό τους.
Κι ἀφοῦ ἔβαλαν τὰ παιδιὰ νὰ κοιμηθοῦν, κάθισαν οἱ δυό τους νὰ τὰ ποῦν.
.
–Ξέρεις, Νίκη, μᾶς ἀπολύουν δυστυ­χῶς. Εἴμαστε χάλια.
–Γιατί;
–Κλείνει ἡ ἑταιρεία. Ἡ κρίση, βλέπεις, ἔπιασε κι ἐμᾶς.
–Τί νὰ γίνει! Αὐτὰ ἔχει ἡ ζωή. Δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει ὁ Θεός. Ἐγὼ δουλεύω σὲ δυὸ σπίτια καὶ πιστεύω θὰ τὰ φέρουμε βόλτα κουτσὰ στραβά. Μὴν ἀπελπίζεσαι!
–Μακάρι. Δὲ μοῦ λὲς μὲ κεῖνον τὸν πό­νο σου ποὺ μοῦ ᾿λεγες, τί γίνεται;
.
–Πῆγα στὸ γυναικολόγο καὶ μοῦ ᾿πε ὅτι εἶμαι ἔγκυος, ἀλλ’ ἔχω σοβαρὸ πρόβλημα καὶ πρέπει νὰ κάνω ὁπωσδήποτε διακοπὴ κυήσεως, γιατὶ ἀλλιῶς κινδυνεύει ἡ ζωή μου.
–Αὐτὸ μᾶς ἔλειπε! Καὶ τί ἀποφάσισες;
–Θέλει καί ρώτημα; Νὰ σκοτώσω τὸ ἕκτο παιδί μου! Ποτέ! Ποτέ! Δὲν σκοτώνω τὸ ἀγγελούδι μου!
–Μὰ τί εἶπε ὁ γιατρός; Κινδυνεύει ἡ ζωή σου! Ἔτσι δὲν σοῦ εἶπε;
–Ἐγὼ θὰ ρωτήσω τὸν ἐξομολόγο, τὸν πνευματικὸ γιατρό. Φόνισσα δὲν γίνομαι, ὅ,τι κι ἂν λένε οἱ γιατροί!
.
–Κάνε ὅ,τι νομίζεις. Σκέψου ὅμως τί θὰ γίνουν τὰ πέντε παιδιά μας, ἂν πεθάνεις πάνω στὴ γέννα!
–Δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει ὁ Θεός! Νὰ σοῦ πῶ καὶ κάτι ἄλλο;
–Πὲς ὅ,τι θέλεις.
–Στὴν ξαδέλφη μας τὴν Ἀνδριάνα ποὺ τῆς εἶπα ὅτι περιμένω κι ἄλλο παιδὶ καὶ μοῦ ᾿πε «καλέ, κουνέλα ἔγινες;», τῆς ἔ­­­δωσα κοφτὴ ἀπάντηση: «Μὴν ἀνακατεύ­εσαι στὰ οἰκογενειακά μας, Ἀνδριάνα, τὰ παιδιά μας εἶναι ἡ χαρά μας!».
–Καὶ τί εἶπε;
–Σώπασε.
–Καλὰ ἔκανες. Δική μας ὑπόθεση. Ἐγὼ ἐσένα μόνο σκέφτομαι.
–Ἔχει ὁ Θεός, ἄντρα μου. Δὲν θὰ μᾶς ἀφήσει Ἐκεῖνος.
–Ἂς ξεκουρασθοῦμε τώρα.
.
Ὕστερα ἀπὸ λιγόμηνη ὑπομονὴ καὶ ἀναμονὴ καὶ ἀφοῦ ἄκουσε καρτερικὰ καὶ ἀρκετὰ εἰρωνικὰ σχόλια ἡ Νίκη, στὴν ὥρα του ἦρθε στὸν κόσμο ἕνα ὑγιέστατο κοριτσάκι. Μαζί του ἐξαφανίσθηκε καὶ τὸ γυναικολογικὸ ­πρόβλημα, ποὺ ἦταν ἀπειλὴ θανάτου γιὰ τὴν πιστὴ μάνα.
.
Ὁ γιατρὸς ποὺ τὴν φρόντιζε μέχρι τὴν τελικὴ εὐχάριστη ἔκβαση τοῦ τοκετοῦ, μιλοῦσε ἔκπληκτος γιὰ θαῦμα. Τὸ νεο­γέννητο κοριτσάκι τους ἀποφάσισαν καὶ τὸ βάφτισαν σύντομα καὶ τὸ ὀνόμασαν Ζωή· γιὰ νὰ θυμοῦνται ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ οἱ πιὸ πολλοὶ περίμεναν τὸν θάνατο, ἀνέβλυσε μιὰ νέα ζωή.
 .
(ολόκληρη η διήγηση στην ιστοσελίδα ο Σωτήρ)
Advertisements

8 Σχόλια (+add yours?)

  1. yianna panou
    Ὀκτ. 31, 2015 @ 13:25:58

    Πολύ δύσκολο θέμα… Και παρότι δεν θα το έκανα ποτέ και για κανεναν λόγο – παρολο που το εζησα στην ουσία διότι με ανάγκασαν σε διακοπή κύησης στην 27η εβδομάδα εφόσον θα κατέληγε το μωρακι μας και κινδυνεύα με σηψαιμια- δεν θα το δεχόμουν ξανά ΠΟΤΈ. ΤΟ βάρος ειναι δυσβασταχτο και πονάει περισσότερο σχεδόν και απο το δεύτερο αγγελούδι μου… Έπρεπε να πάθω για να μάθω πως τίποτα δεν είναι στο δικο μας χέρι… Είχα μια θεία η οποία πέθανε απο καρκίνο στον εγκέφαλο δεκα χρόνια μετα που έχασε τον γιο της απο καρκίνο των όρχεων. Είχε κάνει τρεις εκτρωσεις για οικονομικούς λόγους. Ενα χρόνο πριν φύγει μου ειχε πει πως το μετανιωνε ολη της τη ζωή οικτρά. Πως θα τα εβγαζαν πέρα με κάποιο τρόπο. Πως δεν έπρεπε να φοβούνται για αυτό. Πως πάντα πίστευε πως ” πληρωσε” για αυτά με τον χαμό του Κώστα της. Της είπα πως οΘεός μας δεν είναι εκδικητικος. Μα ακόμα και εγώ βαθιά μέσα μου πιστεύω πως ίσως του χρωστούσα το δεύτερο αγγελούδι μου. Ακόμα και εγώ πιστεύω πως αυτό το κορίτσι που έχασα δεν θα μου το χαρίσει ξανά. Και ας εχω εξομολογηθει και ας ξέρω πως ηταν μόνο λόγοι υγείας… Ίσως εγώ να θεωρώ πως δεν το αξιζω. Μεγάλο, μεγάλο θέμα πιάνεις…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 31, 2015 @ 22:38:21

      Γιάννα μου γλυκιά…

      τι να γράψω, καλή μου;…
      και μόνο που αναφέρεσαι τόσο συχνά στην ιστορία σου αυτή, και με τον τρόπο αυτό βοηθιούνται τόσες μανούλες…

      Ο Θεός να γαληνεύει την ψυχούλα σου, με την Χάρη των Μυστηρίων του, και με την βοήθεια του πνευματικού σου.

      Αυτό που πιστεύω είναι πως ο Θεό δεν είναι εκδικητικός,αλλά επιτρέπει κάποια πράγματα προς όφελος της ψυχής μας… και πάλι μόνο Εκείνος γνωρίζει τι θα αποβεί προς ωφέλειά μας…

      Θα σου ευχηθώ ολόψυχα να χαίρεσαι το παιδάκι σου και να έχεις κάθε ευλογία στην ζωή σου.

      με έχεις συγκινήσει τόσο πολύ…

      με όλη μου την αγάπη

      υγ είναι πολύ μεγάλο το θέμα και παραδέχομαι ότι μιλώ εκ του ασφαλούς…. “έξω απ΄τον χορό πολλά τραγούδια λένε”, λέει η παροιμία…

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  2. Μαρία Έλενα
    Ὀκτ. 31, 2015 @ 15:26:49

    Όμορφη ανάρτηση
    Την έχω διαβάσει αυτή την ιστορία
    Φιλάκια …

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. gewrgia
    Ὀκτ. 25, 2016 @ 18:05:41

    Alexia mou eida ayti tin anartisi sou k parepimptwntws ayti ti Deytera 31/10/16 mpainw sto maieutirio prwta o Theos gia ti genna..einai me kaisariki opws kai i proigoumeni.eimai arketa fovismeni twra pou plisiazei o kairos parolo pou toso kairo imoun iremi kai apasxolimeni me to mikro,ti douleia kai to spiti..xerw tin pisti sou kai tin diarki dynami pou dineis sta atoma pou sunomileis mesw tis pistis sou sto theo kai tis elpidas sou ston Kyrio gia auto k sou zitaw eilikrina na kaneis mia proseuxi k gia mena giati se tipota den mporw na ftasw tin agni k eilikrini sou agapi..exw pragmatika agxos gia ola:to xeirourgeio. to mwro kai to meta…ouf..polli didaktiki i parapanw anartisi.na sai kala.O theos kai i Panagia konta mas…se eyxaristw pou me akouses se auti tin adunami stigmi mou.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: