“Μαμά, γιατί γιορτάζουμε το ΟΧΙ και γιατί κάνουμε παρέλαση;…”

λίγες σκέψεις,με αφορμή τις συζητήσεις μας με τα παιδιά μας, σχετικά με τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου 1940...

γυναίκα της Πίνδου

.

Φτάσανε και φέτος οι μέρες εορτασμού της εθνικής επετείου του ΟΧΙ…

Μέσα από τις συζητήσεις με τα παιδιά και τις καίριες ερωτήσεις που θέτουν, μπαίνω και εγώ η ίδια σε προβληματισμούς και βρίσκω την ευκαιρία να σκεφτώ καλύτερα κάποια πράγματα και να τα θέσω στη σωστή βάση.

Τα παιδιά είναι μικροί άνθρωποι που, με την καθαρότητα της ψυχής και του μυαλού, ίσως να “βλέπουν” και να αισθάνονται καλύτερα από τους μεγάλους, που έχουν παγιωμένες κάποιες αντιλήψεις.Και οι κουβέντες, η επικοινωνία μαζί τους, καλλιεργεί την κρίση τους και οξύνει την αντίληψή τους, ώστε και τα ίδια να βρίσκουν το “γιατί;” πίσω από ερωτήματα που φαίνονται εξ αρχής δεδομένα, αλλά φτάνουν στιγμές που αμφισβητούνται…

 

Γιατί να κάνουμε παρέλαση; Ποιος ο λόγος;…

Πριν απαντήσω σ΄αυτό, θα έπρεπε,νομίζω, να απαντήσω σε ένα άλλο ερώτημα:
Γιατί γιορτάζουμε το ΟΧΙ;

Η απάντηση φαίνεται απλή… ίσως όμως δεν είναι και τόσο εύκολη, όσο το αναλογίζομαι.

Σίγουρα για να τιμήσουμε τους πεσόντες του ήρωες της Πατρίδας που έδωσαν την ζωή τους για να υπερασπιστούν τα σύνορα της Ελλάδας, από την επιβουλή του ξένου δικτάτορα. Για να τιμήσουμε και όσους αφανώς συμμετείχαν στον αγώνα, από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένες γυναίκες. Και εκείνους που, στα σκληρά χρόνια της κατοχής, δώσανε την ψυχή τους και το αίμα τους για την ελευθερία.

Ελευθερία… εκεί είναι το νόημα των εορτασμών… για την Ελευθερία πολέμησαν όλοι, για την μη υποδούλωση στον ζυγό.

Και σήμερα που τους θυμόμαστε, παίρνουμε από το δικό τους παράδειγμα , για να αγωνιζόμαστε εναντίον όσων θέλουν αν μας υποτάξουν… και είναι πολλοί…

 

Η Ελευθερία, όμως, από πού πηγάζει;…. από την ψυχή μας πηγάζει. Αν είναι εκείνη ελεύθερη, αν το πνεύμα μας είναι ελεύθερο, ποθεί να είναι και το σώμα ελεύθερο…Εσωτερικό, αρχικά, το ζήτημα… την ψυχή κανείς δεν μπορεί να την υποτάξει, όσα και αν στερηθεί, όσο κι αν κακοπάθει το κορμί. Προσωπικό το θέμα της εσωτερικής ελευθερίας, της ελευθερίας από τα πάθη και τις μικρότητες, που μόνοι μας αφήνουμε να σκλαβώσουν την ψυχή…

Τέτοιους συλλογισμούς μεταφέροντας και στα παιδιά, αναλόγως με την ηλικία τους, θέτω το ζήτημα βαθύτερα… και τότε αποκτούν πιο ουσιαστικό νόημα οι εορτασμοί, δεν παραμένουν τύποι, αλλά παίρνουν άλλη χροιά.

Τους ήρωες τους τιμούμε και τους μιμούμαστε, αναλόγως με τα σημερινά δεδομένα. Αυτή η μίμηση είναι η τιμή που οι ίδιοι θα επιθυμούσαν… Έτσι δεν πάει χαμένη η θυσία τους.

.

Μια συνέχεια η ζωή των ανθρώπων και,  όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς:

«Χρωστάμε σ όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθουν, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί».

 

Για την παρέλαση, που ο θεσμός της   έχει παρεξηγηθεί τα τελευταία χρόνια…

Έχω πολύ έντονες αναμνήσεις από τις σχολικές γιορτές, μιας και είχα την τύχη να μαθητεύσω σε σχολείο που έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στην διαμόρφωση της εθνικής  συνείδηση των μαθητών του. Δεν συμβαίνει σε όλα τα σχολεία αυτό… Ειδικά στις μέρες μας, μένει στην ευαισθησία των εκπαιδευτικών το πόσο θα ασχοληθούν με το θέμα των εθνικών εορτασμών, τι βαρύτητα θα δώσουν και ποιο μήνυμα θα περάσουν στα παιδιά.

Αν δεν έχουν κατανοήσει οι μαθητές ΤΙ γιορτάζουμε στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου… τότε η παρέλαση χάνει το νόημα και τον σκοπό της. (Δεν θέλω να αναλύσω πολύ το θέμα, αλλά δυστυχώς, ειδικά στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καταντά μια”πασαρέλα”, “χάσιμο μαθημάτων” και απαξιώνεται…)

Αν γνώριζαν όμως τα παιδιά τι ακριβώς γιορτάζουμε;… όχι μόνο ως ιστορικά γεγονότα, αλλά βιωματικά. Αν και οι γονείς φροντίζαμε να μεταδώσουμε μια σπίθα αγάπης για την Πατρίδα;… Αλλά, για να δώσεις, πρέπει να έχεις … “Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος…”

 

Συμβαίνει συχνά να αναφερόμαστε κατηγορηματικά στο σχολικό σύστημα. Πράγματι, δεν είναι το ιδανικό. Αλλά γιατί να μένουμε στις διαπιστώσεις; Μέχρι να καταφέρουμε (μακάρι…) να αλλάξουν τα δεδομένα στην Παιδεία του τόπου μας, θα καθόμαστε “με σταυρωμένα χέρια” εμείς οι γονείς;…. Πρωτίστως χρειάζεται η δική μας καλλιέργεια, για να μεταφέρουμε γνώση και “αρετή”. ( Αυτό διαπιστώνω και αυτό παλεύω. Δύσκολο, αλλά αξίζει και το χρωστώ στα παιδιά μου, που είναι και το μέλλον της Πατρίδας μας. Δεν τα έφερα στον κόσμο μόνο ως σώμα, που πρέπει να φροντίσω, αλλά και ως πνεύμα και ως ψυχή.Μεγάλη η ευθύνη των γονιών….)

 

Έτσι, λοιπόν,  με την ευκαιρία των εορτασμών του ΟΧΙ αναθυμόμαστε μαζί με τα παιδιά μας την Ιστορία μας και εμπνεόμαστε από ηρωικά παραδείγματα απλών ανθρώπων, που ο ηρωισμός τους ξεπηδούσε από την αγάπη στην Πατρίδα και την Πίστη στον Θεό. Και έχουμε ανάγκη , ειδικά στις δύσκολες αυτές εποχές , να γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος, βασισμένος σ΄αυτά τα δυο, έχοντας ως γερά θεμέλια αξίες και αρχές, μπορεί να πετύχει πολλά, να ξεπεράσει τις δυσκολίες  και τα εξωτερικά προσκόμματα και να πάει μπροστά ο τόπος μας…με αγώνα και ομόνοια.

.

Και σημειώνω κάτι από τους λόγους του μεγάλου Μακρυγιάννη, που παραμένουν και σήμερα επίκαιροι :

«Ἄν θέλωμεν τό λίγον νά γένη μεγάλο, πρέπει νά λατρεύωμεν Θεόν, ν’ ἀγαπᾶμε πατρίδα, νἄχωμεν ἀρετή,

τά παιδιά μας νά τά μαθαίνουμε γράμματα καί ἠθική».

.

scan0030

.

Χρόνια Πολλά! Πάντα ελεύθεροι!

Αλεξία

.

Copyrighted.com Registered & Protected ZOF6-4WSD-NRX8-VHOJ

 

 

 

 

η πρώτη ζωγραφιά απεικονίζει την γυναίκα της Πίνδου- σύμβολο ανδρείας και χρέους…
η δεύτερη εικόνα , με τους λόγους του Μακρυγιάννη, από το ιστολόγιο : Σημεία Καιρών

 

13 Σχόλια (+add yours?)

  1. momyof6
    Ὀκτ. 27, 2015 @ 10:55:12

    μια σχετική ,πολύ όμορφη ανάρτηση από την Κάλλη, με σκέψεις για τους εορτασμούς και κείμενο του μικρού της γιου:

    http://www.kallisblog.gr/2015/10/28-1940.html

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

  2. Αννα
    Ὀκτ. 27, 2015 @ 12:50:45

    Πολυ ωραια καλυψες το θεμα, Αλεξια. Στη σωστη βαση!
    Ετσι ειναι!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Μέλια
    Ὀκτ. 28, 2015 @ 18:53:37

    Στα σχολεία μας δυστυχώς τα παιδιά μας μαθαίνουν ελάχιστα από την ένδοξη ιστορία της Πατρίδος τους. Και είναι κρίμα να τα ρωτάς τι γιορτάζουμε σήμερα και να μην το γνωρίζουν.

    Για τα σχολικά βιβλία καλύτερα να μη μιλήσω, τα παιδιά μας διψούν να μάθουν αλλά όταν φτάνουν στη βρύση (στο σχολείο) για να πιουν νερό η βρύση έχει στερέψει. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δάσκαλοι που νοιάζονται πραγματικά για τα παιδιά μας.

    Αυτούς που θυσιάστηκαν ή πολέμησαν για μας πρέπει να τους τιμούμε και κυρίως να μην τους ξεχάσουμε ποτέ!

    Είναι σπουδαίο Αλεξία μου που συζητάς με τα παιδιά και μπράβο σου!

    Χρόνια πολλά!!

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 2 ἄνθρωποι

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 28, 2015 @ 22:47:31

      Αυτή είναι, δυστυχώς, η πραγματικότητα στην παιδεία μας, πλην λίγων φωτεινών εξαιρέσεων…
      Ο καθένας ας κάνει τον αγώνα του και το χρέος του , από το δικό του μετερίζι.

      Να είσαι καλά, Μέλια μου, δεν κάνω κάτι παραπάνω από το καθήκον μου… μακάρι να το κάνω σωστά και ολοκληρωμένα…

      Χρόνια πολλά!
      ας είναι πάντα ελεύθερη η Πατρίδα μας!

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. emama christina
    Ὀκτ. 29, 2015 @ 01:35:11

    Καταρχήν αγαπάω την ηρεμία που αποπνέει ο λόγος σου!
    Στο προκείμενο συμφωνώ πως το θέμα είναι η ελευθερία και ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να τη διαφυλάξουμε σήμερα και πιστεύω πως δεν έχει κανένα νόημα ο εορτασμός αν δεν προσπαθήσουμε εμείς, γονείς και εκπαιδευτικοί να το συζητήσουμε και να το προσεγγίσουμε βιωματικά με τα παιδιά μας.
    Χρόνια πολλά και ελεύθερα!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  5. Πωλινα
    Ὀκτ. 29, 2015 @ 14:03:02

    Γίνονται τόσο αγγαρεία τα μαθήματα στο σχολείο. Αυτό που βλέπω σε κάποια γκάλοπ νέους να μην ξέρουν την ιστορία της πατρίδας τους με ενοχλεί. Τις μάχες που δόθηκαν για την απόκτηση της ελευθερίας. Είναι κρίμα οι δάσκαλοι να μην περνάνε το νόημα των εθνικών εορτών στα παιδιά έτσι ώστε να τους μείνει για μια ζωή στο μυαλό τους.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 29, 2015 @ 16:11:49

      Αυτή η λέξη “αγγαρεία” είναι δυστυχώς πραγματικότητα…

      αν υπήρχε λίγο περισσότερο, προσωπικό ενδιαφέρον από τους διδάσκοντες, για τα εθνικά μας θέματα… θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα για τα παιδιά μας.

      να είσαι καλά, Πωλίνα μου, πολύ χαίρομαι που σε ξαναβλέπω!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  6. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Ελευθερία, αλλά και σεβασμός! (δυο έννοιες παράλληλες, στην αγωγή των παιδιών) | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου
  7. Kosmas
    Μαρ. 24, 2016 @ 21:58:15

    Τα σχολια σας μιλουν στις ψυχες μας …….Κανενας κοπος δεν παει χαμενος οι καρδιες διψουν…….! ! !

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  8. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Χρόνια πολλά και ελεύθερα! « ΑΒΕΡΩΦ

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...