“…πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις”.

20150403-1

.

Άραγε είμαι υπερπροστατευτική και πιεστική μάνα- γονιός;…Αφήνω τα παιδιά μου να κινηθούν ελεύθερα στις επιλογές τους (έστω από μια ηλικία και μετά, και σε θέματα που δεν αφορούν την ασφάλειά τους);… Σέβομαι την προσωπική τους ελευθερία, που ο ίδιος ο Θεός σέβεται στον κάθε άνθρωπο;…

Εκ πρώτης όψεως, αρνούμαι ότι υπερ- προστατεύω τα παιδιά μου.Όμως,  είναι πολύ λεπτό το θέμα… Όσο το σκέφτομαι, βλέπω ότι θεωρητικά είναι εύκολo να μην το δέχομαι, αλλά η πράξη δείχνει άλλα. Θέλω να προστατεύω τα παιδιά μου από πολλά- που εν τέλει δεν τους επιτρέπουν να  έχουν γνώση δύσκολων καταστάσεων και των πραγματικών συνεπειών των πράξεών τους…

Και επιπλέον, συνειδητοποιώ ότι συχνά έχω υπερβολική έννοια και άγχος για τα παιδιά(αυτό είναι και θέμα Πίστεως…)

Μέσα από τους προβληματισμούς αυτούς,  θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει παλιότερα και, όσες φορές το έχω ξαναδιαβάσει, πάντα με εντυπωσιάζει η αντιμετώπιση του οσίου Πορφυρίου…

Δεν θα γράψω περισσότερα δικά μου λόγια, θα παραθέσω τα λόγια του , που μέσα από δυο πολύ χαρακτηριστικά παραδείγματα “δύσκολων” παιδιών, δίνει κατευθύνσεις για σωστή αντιμετώπιση – που συνοψίζεται κυρίως σε αυτά τα λόγια:

“πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις”.

***

.

Η υπερπροστασία αφήνει ανώριμα τα παιδιά

Ένα άλλο πάλι, που βλάπτει τα παιδιά, είναι η υπερπροστασία, δηλαδή η υπερβολική φροντίδα, η υπερβολική αγωνία κι άγχος των γονέων. Ακούστε ένα περιστατικό.

                Μια μητέρα μου παραπονιόταν ότι το παιδί της, πέντε χρονώ, δεν υπάκουε. Της έλεγα, «εσύ φταίεις», αλλά δεν το καταλάβαινε. Κάποια φορά επήγαμε με την μητέρα αυτήν ένα περίπατο στη θάλασσα με τ’ αυτοκίνητο της. Είχε μαζί της και το παιδί. Σε λίγο ο μικρός ξέφυγε απ’ το χέρι της κι έτρεξε προς τη θάλασσα. Υπήρχε, μάλιστα, ένας σωρός από άμμο κι απ’ την πίσω πλευρά του απότομα απλωνόταν η θάλασσα. Η μητέρα αγχώθηκε, ήταν έτοιμη να φωνάξει, να τρέξει, διότι είδε τον μικρό στην κορυφή του σωρού, μ’ απλωμένα τα χέρια να κάνει ισορροπία. Εγώ την καθησύχασα, της είπα και γύρισε την πλάτη προς το παιδί και λίγο λοξά παρακολουθούσα. Όταν ο μικρός απελπίσθηκε να προκαλεί την μητέρα του, για να την τρομάξει και να φωνάξει, όπως συνήθως, σιγά σιγά κατέβηκε ήσυχος και μας επλησίασε. Αυτό ήταν! Τότε πήρε η μητέρα το μάθημα της σωστής αγωγής.

***

Δεν είναι δύσκολα αυτά. Κι όμως πολλές μητέρες δεν τα καταφέρνουν και δίδουν πολύ αρνητική αγωγή στα παιδιά τους. Μητέρες που κάθονται πάνω απ’ τα παιδιά τους συνεχώς και τα καταπιέζουν, δηλαδή τα υπερπροστατεύουν, απέτυχαν στο έργο τους. Ενώ πρέπει ν’ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις. Όταν κάθεσαι συνεχώς από πάνω τους, τα παιδιά αντιδρούν. Αποκτούν νωθρότητα, μαλθακότητα και συνήθως αποτυγχάνουν στη ζωή. Είναι ένα είδος υπερπροστασίας, που αφήνει ανώριμα τα παιδιά.

***

                Πριν από λίγες ημέρες ήλθε απελπισμένη μια μητέρα για τις συνεχείς αποτυχίες του γιου της στις εισιτήριες εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο. Άριστος μαθητής στο δημοτικό, άριστος στο γυμνάσιο, άριστος στο λύκειο. Στη συνέχεια αποτυχίες, αδιαφορία του παιδιού, αντιδράσεις περίεργες.

«Εσύ φταίεις, της λέω της μάνας, κι είσαι και μορφωμένη! Τι θα έκανε το παιδί; Πίεση, πίεση, πίεση όλα τα χρόνια, ‘’να είσαι πρώτος, να μη μας ντροπιάσεις, να γίνεις  μεγάλος στην κοινωνία….’’. τώρα εκλώτσησε, δεν θέλει τίποτα. Να σταματήσεις αυτή την καταπίεση και την υπερπροστασία και θα δεις που το παιδί τότε θα ισορροπήσει. Τότε θα προχωρήσει, όταν τ’ αφήσεις ελεύθερο».

.

.

το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο:

Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου,

«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ» Εκδ. Ι. Μ. Χρυσοπηγής,  Χανιά, Κρήτη, 2003

αποσπάσματα από το κεφάλαιο “Περί της Αγωγής των Παιδιών” μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

.

και σκέφτομαι…

τόσα χρόνια μάνα, βλέποντας και την εξέλιξη των παιδιών σε σχέση με την αγωγή που τους έχω δώσει, αρχίζω να αντιλαμβάνομαι  ότι όσο περισσότερη ελευθερία δίνουμε, τόσο μεγαλύτερη η πρόοδός τους στη ζωή…

Αλλά για να παρέχω ελευθερία στα παιδιά μου, μάλλον πρέπει να είμαι εγώ όντως ελεύθερη από όσα σκλαβώνουν την δική μου ψυχή- από τα πάθη μου.

Και αυτό θα επιτευχθεί, σύμφωνα με τους Πατέρες, με την  καλλιέργεια της ψυχής μου,  με τον εξαγιασμό , με το πλησίασμα στο “καθ΄ ομοίωσιν”… έτσι θα  δοθεί η καλύτερη αγωγή, με σεβασμό στο παιδί, στο πρόσωπο του οποίου οφείλω να βλέπω το πρόσωπο του Δημιουργού του…

με την αγάπη μου,

Αλεξία

.

36 Σχόλια (+add yours?)

  1. Ελίνα
    Ὀκτ. 22, 2015 @ 20:26:02

    Ποπό Αλεξία! Το πιο καλό σου κείμενο. Το εκτυπώνω για να το βλέπω συνέχεια. Τόσες αλήθειες μαζεμένες. Ειδικά το συμπέρασμα που έχεις βγάλει εσύ είναι η απόλυτη αλήθεια για κάθε γονιό. Δεν ξέρω, είμαι αιώνες μακριά από όλα αυτά που αναφέρεις.
    Δεν έχεις γράψει καλύτερο κείμενο. Πραγματικά ό,τι πιο χρήσιμο έχω διαβάσει ποτέ στη ζωή μου. Να τα κάνω και πράξη, τι καλά που θα είναι!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • yianna panou
      Ὀκτ. 22, 2015 @ 20:55:54

      Ελινα μόλις έγραψα το σχόλιο είδα και το δικό σου. Με κάλυψες… Ειναι μεγάλη πρόκληση. Αξίζει όμως, πως αξίζει…

      Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

      Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 22, 2015 @ 22:27:39

      Αχ, Ελίνα μου…
      πρέπει να ομολογήσω ότι χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να καταλήξω σ΄αυτά…όχι ότι πάλι τα τηρώ…
      και ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, για να διορθώσω κάποια πράγματα.
      Όμως πιστεύω ότι, αν κάθε μέρα βάζουμε νέα αρχή και ζητάμε Ενίσχυση ταπεινά… κάτι θα καταφέρουμε απ αυτά που μόνοι μας δεν μπορούμε…
      Η προσπάθεια μετράει… και νομίζω πως με τα χρόνια την εκτιμούν και τα παιδιά μας.

      την αγάπη μου…

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  2. yianna panou
    Ὀκτ. 22, 2015 @ 20:54:04

    Αλεξία νομίζω ένα από τα καλύτερα και πιο δυνατά σου κείμενα… Μπράβο σου… Υπέροχο.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. elpidatwoboysandhope
    Ὀκτ. 22, 2015 @ 22:11:04

    πραγματικα πολυ καλο Αλεξια μου.. Και ποσο δικιο έχεις.. μακαρι να μπορουσαμε να το κανουμε ολοι αυτο..
    πολλα φιλια

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  4. mummy's little man
    Ὀκτ. 23, 2015 @ 08:55:49

    Πόσο δίκιο έχεις Αλεξία μου και τολμώ να πω πως αγχώνομαι και εγώ πόλύ για αυτό, θέλω να είναι ένα ελεύθερο και ανεξάρτητο παιδί και αργότερα ενήλικας.. είναι δύσκολος ο ρόλος μας και καθοριστικός για την ζωή των παιδιών μας!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  5. Martha Sakka
    Ὀκτ. 23, 2015 @ 14:13:42

    Αλεξία, το κείμενο σου ήταν μεγάλη σφαλιάρα!
    Αυτό που λάτρεψα είναι ότι δεν στοχεύει μόνο στα παιδιά! Αλλά και στον εαυτό μας! Για να δώσουμε ελευθερία πρέπει να είμαστε ελεύθεροι! Τόσο σπουδαίο απόσταγμα ζωής!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 24, 2015 @ 11:51:22

      Αχ, Μάρθα μου!…
      ξέρεις τι σφαλιάρες έχω φάει και εγώ, ειδικά όσο μεγαλώνουν τα παιδιά;…
      όσο νωρίτερα το αντιλαμβανόμαστε αυτό, τόσο το καλύτερο…

      φιλιά και την αγάπη μου ❤

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  6. Ελευθερία
    Ὀκτ. 23, 2015 @ 16:20:05

    Την πρώτη φορά που εξομολογήθηκα Αλεξία μου,ο παππούλης με ρώτησε “Ελευθερία λοιπόν σε λένε,αλλά έχεις ελευθερία;”
    Από τότε αυτή η ερώτηση μπορώ να πω πως με κατατρέχει..
    Θέλει μεγάλο αγώνα για να είμαστε οι ίδιοι ελεύθεροι πρώτα και μετά να αφήνουμε και τους άλλους ελευθερους γύρω μας(και τα παιδιά μας φυσικά).Και βέβαια δεν είναι καθόλου ευκολο..
    Ο Θεός να μας δίνει δύναμη να τα καταφέρνουμε όσο μπορούμε καλύτερα σε αυτόν τον αγώνα,γιατί διαφορετικά θα δημιουργήσουμε παιδιά με πολλά προβλήματα στην ενήλικη ζωή τους.
    Προσωπικά μεγάλωσα σε οικογένεια που έπρεπε να δώσω πολλές μάχες για να αποκτήσω κάποιες ελευθερίες από μικρό παιδί κιόλας.Οι γονείς μου βεβαίως με αγαπούσαν(και με αγαπούν),αλλά αν δεν είχα η ίδια πάρει τις αποφάσεις που χρειάστηκε να πάρω θα ήμουν με δυο λέξεις δυστυχισμένη και εξαρτώμενη.
    οι άγιοί μας βοηθουν πολύ σε τέτοιες περιπτώσεις..
    Σε φιλώ πολύ,καλούς αγώνες σε όλους…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  7. sarakey
    Ὀκτ. 23, 2015 @ 23:47:37

    Αλεξία μου νομίζω ότι είσαι κάπου και με παρακολουθείς…

    η ανάρτηση αυτή αποτυπώνει εξ ολοκλήρου τις ανησυχίες μου και τις ενοχές που έχω αυτές τις μέρες για τις ”ελευθερίες” των παιδιών σε σχολικά θέματα κυρίως…
    Είναι δύσκολο να βρεις τη χρυσή τομή…και κυρίως για τους εφήβους…

    Η θερμή προσευχή για μας (γονείς) και τα παιδιά είναι η μόνη σίγουρη οδός της επιτυχίας…
    Σ΄ευχαριστώ καλή μου Αλεξία για αυτή την ανάρτηση….με βοήθησε τόσο πολύ!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 24, 2015 @ 11:56:06

      δεν σε παρακολουθώ 🙂 , αλλά πάνω κάτω όλες οι μανούλες τις ίδιες ανησυχίες έχουμε, φίλη μου

      νομίζω, καλή μου Σάρα , ότι στην εφηβεία αρχίζουν να διαφαίνεται ακόμα πιο καθαρά το πόσο επηρέασε αυτή η “ελευθερία” τα παιδιά μας.
      εκεί είναι που δεν χρειάζεται καθόλου πίεση… που μόνο αντίδραση φέρνει

      εύκολο να τα γράφω,αλλά στην πράξη;…
      ο Θεός να μας φωτίζει, ας ευχόμαστε και η μια για την άλλη

      την α γάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  8. Μέλια
    Ὀκτ. 24, 2015 @ 13:16:11

    Όλες οι μανούλες όσα χρόνια κι αν περάσουν αγωνιούν και θα αγωνιούν για τα παιδιά τους, για το σήμερα, το αύριο και για πάντα… “αυτή είναι η δουλειά της μανούλας έλεγε η μητέρα μου” ..

    Όμως θέλει μέτρο, γιατί τις περισσότερες φορές η υπερπροστασία “βαραίνει τα φτερά” των παιδιών και δεν μπορούν να πετάξουν και να βρουν το δρόμο τους.

    Ας αφήσουμε στα παιδιά μας χώρο να ” αναπνεύσουν”,(θέλει αγώνα και υπομονή) αλλά η ζωή είναι δική τους και οφείλουμε να σεβαστούμε τις όποιες επιλογές τους, ακόμα κι αν δεν μας αρέσουν. Κι αν κάτι πάει λάθος εμείς θα είμαστε εκεί για να τα στηρίξουμε.

    Εξαιρετικό κείμενο Αλεξία μου!

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 24, 2015 @ 22:43:51

      Δεν θα συμπληρώσω τίποτα… τα έγραψες όλα τόσο όμορφα.

      σε ευχαριστούμε, Μέλια μου, για όσα μοιράζεσαι μαζί μας από την πολύτιμη πείρα σου
      τα λόγια της μανούλας σου, τόσο σοφά!…

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  9. GEWRGIA
    Ὀκτ. 27, 2015 @ 12:37:54

    Kalimera kai apo mena.eimai ekpaidurtikos se paidakia eidikis agwgis.exw kai ena gio 4 etwn pou doxa to theo einai tupikis anaptixis.eimai omws mia mitera ansfalis, enoxiki kai fovismeni.oi daskales eyxaristimenes me to mikro alla dysarestimenes me mena..nai giati eimai me to daxtylo, tin kathodigisi kai ta oxi kai prepei.fysika kai prin gennisw imoun i pio monterna, eleutheri kai enallaktiki symboulos se mamades.niwthw na ta exw kanei ola lathos.oti esfalla kai sfallw san mitera.o mikros fysika kai den me akouei.fovamai omws.fovamai kai agxwnomai gia to mellon tou kai gia ta lathi mou,mipws i eleutheria i polli ton vlayei.alla exw xasei ti diafora metaxy oriwn kai eleutherias.pou stamatane ta oria?poso epekteinontai.pisteuw stotheo kai stin Panagia omws polu.kai proseyxomai kathe mera oso mporw na me fwtisei otheos na kanw to paidi mou summetoxo sti vasileia tou kai na einai enas axios doulos tou,travaw to foustani tis Panagias mesa stin proseyxi mou k tis zitaw to eleos gia to paidi mou k tin oikogeneia mou.zitaw ayti i eleutheria na einai ontws toy Theou na einai i eluetheria pou epitassei i pisti mas, i xristianniki.tin yaxnw kai fovamai…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 29, 2015 @ 19:36:54

      Γεωργία μου, όλοι οι προβληματισμοί σου νομίζω πως είναι φυσικοί…
      αυτό που μας δυσκολεύει, και εμάς και τα παιδιά μας, είναι το έντονο άγχος και έγνοια που βγάζουμε στην διαπαιδαγώγησή τους, αυτές οι ενοχές, που εν τέλει δεν ωφελούν σε τίποτα…
      Ζητώ συγγνώμη για το θάρρος, αλλά σαν να περιέγραψες κάπως και εμένα στα πρώτα βήματά μου σαν μητέρα…

      Η Παναγία μας, που ζητάς την βοήθειά Της, σίγουρα θα σε καθοδηγήσει για να βρεις την χρυσή τομή μεταξύ της ελευθερίας και των ορίων, αν Της το ζητάς με πίστη και χωρίς άγχος…
      Και ένας διακριτικός πνευματικός πιστεύω πως θα σε βοηθούσε για να γαληνέψει η ψυχή σου και ήρεμη να μεγαλώνεις το παιδάκι σου.

      Να το χαίρεσαι το αγγελούδι σου!
      με την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  10. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Ελευθερία, αλλά και σεβασμός! (δυο έννοιες παράλληλες, στην αγωγή των παιδιών) | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου
  11. GEWRGIA
    Ὀκτ. 30, 2015 @ 14:33:47

    Kalispera.nai na me malwseis elina.nai exeis dikio se ola osa les kai ola osa upostirizeis.Se kamia periptwsi den me thewrw eparki kai kali ekpaidutiko.O,ti exw kanei to xw kanei me ti voitheia tou theou kai einai ontws liga se sxesi me ayta pou prosferoun alloi ekpaideutikoi tis eidikis.Epeita tha thela na exigisw oti douleuw 15 xronia se domes me paidia pou exoun yuxiatrika themata (pio elafria morfi ta paidia me aytismo kai anaptuxiakes dyskolies), ergazomai me synadelfous to 85% twn opoiwn einai atoma me anapiria kai persi exasa to deutero paidaki mou logw anapirias (mwro).Den xerw an ayta me exoun epireasei sto na niwthw ena fovo kai ansfaleia gia mena san mitera.Kanw lathi polla. Ston tomea pou douleuw eimai k sti stirixi gonewn!alitheia,n’ai.kai sumpasxw kai sugxairw tous goneis aytous.Kai tous enisxuw tin pisti kai tin elpida oso einai dynaton.Den niwthw oikto alitheia.Alla nai fovamai gia to paidi mou kai agxwnomai.me ola osa eida kai perasa.Den dikaiologw to doxa to theo gia to opoio me malwses alla lew doxa to theo giati den xerw an tha antexa egw proswpika egw me tin oligopistia mou ena tetoio stauro.
    sas eyxaristw gia ta sxolia eilikrina.

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

  12. My Little Cosy World
    Νοε. 03, 2015 @ 10:00:47

    Αλέξια αυτό το βιβλιαράκι το έχω διαβάσει και πραγματικά πιστεύω ότι τα λόγια του γέροντα Πορφύριου είναι πολύ σωστά. Καλό μήνα!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  13. Δεσποινα
    Νοε. 03, 2015 @ 10:14:27

    Ποσο ωραια αναρτηση!!! Μαθημα για ολους εμας τους γονεις που ειμαστε υπερπροστατευτικοι με.τα παιδια μας!!!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 03, 2015 @ 22:13:10

      Μάλλον οι περισσότεροι γονείς το έχομε αυτό… αλλά τουλάχιστον, όταν το καταλαβαίνουμε, αρχίζουμε να το ελέγχουμε, για το καλό των παιδιών μας…

      καλώς ήρθες, Δέσποινα!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  14. Peloma BoQ
    Νοε. 03, 2015 @ 11:04:17

    Δεν ξερω τι αλλο να γραψω εκτός απο Μπραβο και ενα μεγαλο ευχαριστω που το μοιράστηκες μαζι μας!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  15. mommamachi
    Νοε. 03, 2015 @ 12:18:08

    Μεγάλο θέμα έθιξες, είμαι υπερ υπερ υπερπροστατευτική και μάλιστα εις γνώσην μου! προσπαθώ να το κοντραλάρω, ανεπιτυχώς ομολογώ! ελπίζω μεγαλώνοντας λίγο τα παιδιά να τα έχω καταφέρει γιατί οντως έτσι γαλουχώ ανώριμα παιδιά, και δεν το θέλω αυτο!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 03, 2015 @ 22:18:05

      Μάχη μου, η παραδοχή είναι το πρώτο βήμα- και ήδη το έχεις κάνει!

      θέλει προσπάθεια, αλλά αξίζει να ελέγχουμε τον εαυτό μας…
      εν τέλει θα είναι προς όφελος των παιδιών μας- όταν το σκέφτομαι έτσι, βοηθιέμαι.

      να είσαι καλά, σε ευχαριστώ για την φιλοξενία στο λινκ πάρτυ σου!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  16. MommyJammi
    Νοε. 03, 2015 @ 17:49:11

    Μεγάλο θέμα έθιξες! Πόσους αγώνες κάνω να είμαι αντικειμενική! Βλέπεις παίζει πολλές φορές ταινία και η δική μας ανατροφή από τους δικούς μας γονείς…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Νοε. 03, 2015 @ 22:19:53

      Η ανατροφή που έχουμε λάβει, όντως παίζει ρόλο…
      ανθρώπινα τα λάθη για όλους μας- κρατούμε τα καλά στοιχεία και συνεχίζουμε.

      σε ευχαριστώ που πέρασες!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  17. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Καιρός εξετάσεων… | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου
  18. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Ο ταχυδρόμος του Θεού – Αντέχουμε…
  19. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Σχολική μελέτη παιδιών : δική μου ή δική τους υπόθεση ; … | οικογένεια: μια γωνιά του Παραδείσου
  20. Maria's Lil' Men
    Σεπ. 28, 2017 @ 10:54:50

    Αλεξία μου, αυτό σου το κείμενο, “ήρθε” την κατάλληλη στιγμή. Ο μεγάλος μου (Β’ δημοτικού) ενώ είναι ευφυέστατος και πολύ προσεκτικός στην τάξη του, καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια απ’όσο μου έχει τονίσει η δασκάλα, ωστόσο στο σπίτι, όταν έρχεται η ώρα της μελέτης με “σκάει” στην κυριολεξία. Βαριέται να στρωθεί στο διάβασμα, αρνείται να κάνουμε επαναλήψεις και γενικώς υπάρχει πολλή γκρίνια! Μπορώ να σου πω ότι είμαι απελπισμένη με την όλη κατάσταση…πόσο θα ήθελα να ήταν πιο συνεργάσιμος….χθες συγκεκριμένα έλεγα στον άντρα μου, ότι άδικα αγχωνόμαστε και του φωνάζουμε, αν δεν το θελήσει ο ίδιος δεν πρόκειται να αγαπήσει τη μελέτη! Ίσως τελικά να φταίμε εμείς που τον πιέζουμε, ίσως πρέπει να τον αφήσουμε πιο ελεύθερο…
    σε φιλώ

    Μοῦ ἀρέσει

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ὀκτ. 04, 2017 @ 07:44:36

      θέλει πολλή διάκριση και “τρόπο”…
      όπως λένε, πρέπει να βρούμε το “κουμπί” του κάθε παιδιού.

      Σε φιλώ, Μαρία μου
      και εύχομαι καλή σχολική χρονιά
      και κάθε πρόοδο στα παιδάκια σου ❤

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...