Όσα δεν “προλαβαίνω” να χαρώ…

φεγγαρόφωτο στην θάλασσα...

φωτό: φεγγαρόφωτο στη θάλασσα…

Κάποιες φορές νιώθω ο χρόνος να περνά τόσο “γεμάτος”, που δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα… Οι μέρες περνούν, φεύγουν και λέω “μα πόσο γρήγορα κυλά ο καιρός;! Το καλοκαίρι τελειώνει…” και μια μικρή θλίψη τρυπώνει στην ψυχή μου.

Έτσι ένιωσα σήμερα, επιστρέφοντας στο σπίτι μετά από ολιγοήμερες διακοπές στο εξοχικό των γονιών μου. Όμορφες στιγμές, αναμνήσεις καλοκαιρινές που ως μνήμες θα ομορφαίνουν τις χειμωνιάτικες μέρες… αλλά κάπου νιώθω ότι άφησα πολλά να φύγουν “μέσα από τα χέρια μου”, χωρίς να τους δώσω την αξία που τους αναλογούσε.

Και αναρωτιέμαι: γιατί;

Γιατί να χάνω την ομορφιά των στιγμών, που δεν πρόκειται να μου χαριστούν εύκολα;

Γιατί να μην σταματώ για λίγο, να πάρω μια ανάσα και να αγναντέψω την θάλασσα από το μπαλκόνι ;

Γιατί να μην μένω για λίγο, να παρατηρήσω το πέταγμα των γλάρων ;…

Γιατί να μην κάθομαι για λίγο έξω το βράδυ, να χαρώ τον έναστρο ουρανό;…

Και γιατί να μην ξεκλέβω περισσότερο χρόνο και για τον καλό μου;…

***

Ναι, είμαι μαμά και τα παιδιά μου διεκδικούν αμείωτη την προσοχή μου, όσες ώρες δεν μένουν για ύπνο… 

Όμως… δεν θέλει και πολύ χρόνο για να χαρείς τις στιγμές… και έχω τόσο ανάγκη από μερικές “ανάσες”….

Αν πω και για τις δουλειές του σπιτιού… εκείνες δεν τελειώνουν ποτέ, όμως τα χρόνια κυλούν και θα μείνουμε με  καθαρά πατώματα και τζάμια;…ε, όχι, σίγουρα δεν αξίζει!

.

η κούραση είναι αυτή που δεν με αφήνει να χαρώ τις στιγμές,  

το συνεχές τρέξιμο,

η μεγάλη έννοια για τα παιδιά- άστα και λίγο πιο ελεύθερα, ο άγγελός τους τα φυλάει-

και η μεμψιμοιρία (κοινώς γκρίνια) που ενίοτε φωλιάζει μέσα μου…

Η ευγνώμων διάθεση, όμως, η δοξολογική,είναι εκείνη που θα με βοηθήσει να χαίρομαι κάθε στιγμή.

.

“Απλοποιείστε την ζωή σας”, έλεγε ο όσιος Παΐσιος , “και θα μείνει χρόνος και για μελέτη και για επικοινωνία με τον Θεό”. Και για όλα τα άλλα που αξίζουν.

Και σίγουρα όλοι στην οικογένεια θα έχουν να λάβουν πολύ περισσότερα από μια μητέρα ξεκούραστη, χαρούμενη και ήρεμη...

.

με την αγάπη μου

Αλεξία

7

Copyrighted.com Registered & Protected AAFC-XBWF-3ST8-YFEJ

9 Σχόλια (+add yours?)

  1. Βάσω
    Αὔγ. 16, 2015 @ 20:57:37

    πόσο δίκαιο έχεις Αλεξία μου! Ο καιρός περνάει γρήγορα…ας απολαύσουμε τουλάχιστον τις μικρές μας στιγμές, που στην ψυχή και στο μυαλό μας είναι τόσο μεγάλες!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. eleniplus
    Αὔγ. 16, 2015 @ 22:34:10

    Αυτό ακριβώς που περιγράφεις τόσο όμορφα και εμπεριστατωμένα είναι και η δική μου -δοκιμασμένη από τη ζωή!- θεωρία πολλά χρόνια τώρα. Και κάνω μια επέκταση, και πιστεύω πως και το ζευγάρι πρέπει να έχει χρόνο “ελεύθερο” από τα παιδιά και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, γιατί τότε όλοι στην οικογένεια βγαίνουν κερδισμένοι.

    Φιλιά καλοκαιρινά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  3. Elena
    Αὔγ. 17, 2015 @ 10:47:36

    Αχ Αλεξία μου…λες και το έγραψα εγώ το κείμενο….πότε θα πείσω τον εαυτό μου να χαίρεται τις στιγμές….δεν ξέρω…όλο είμαι κουρασμένη, όλο γκρινιάζω, όλο τρίβω τα πατώματα…και τελικά τι μένει??τίποτα σπουδαίο…μόνο κούραση και γκρίνια…

    Τα φιλιά μου,

    Έλενα
    http://www.mylittlekatana.blogspot.com

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Αὔγ. 17, 2015 @ 16:52:54

      Έτσι είναι, Έλενα…
      Θέλει διαρκή προσπάθεια να απαλλαγούμε από άσκοπες μέριμνες…

      Κοιτάζοντας τα φωτεινά προσωπάκια των παιδιών μας, αναθεωρούμε τις προτεραιότητές μας…
      Να χαίρεσαι το κοριτσάκι σου!

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  4. Μέλια
    Αὔγ. 17, 2015 @ 13:14:58

    Τι να πω Αλεξία μου, ότι δεν έχεις δίκιο, ότι μέσα στο κείμενό σου δεν βλέπω τις δικές μου χαμένες ανάσες;
    Όμως ας μη ξεχνάμε και τη δική μας τη μαμά, τότε που έτρεχε ξωπίσω μας.
    Αυτός ο κύκλος δεν θα κλείσει ποτέ όταν γίνεσαι γονιός, πάντα θα αφήνεις τα δικά σου “θέλω” στην άκρη.

    την αγάπη μου…

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Αὔγ. 17, 2015 @ 16:54:27

      Αυτό που γράφεις, Μέλια μου, αναπαύει πολύ την ψυχή μου!
      Με τα παιδιά μας “ξεπληρώνουμε” το χρέος μας στη ζωή…
      και αποκτά πραγματικό νόημα η ζωή μας

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...