Μια πλεκτή κουβερτούλα για το μωράκι μας!

k5

Πόση αγάπη μπορεί να κρύβει ένα δώρο!…

ένα πλημμύρισμα αγάπης, έννοιας και φροντίδας ένιωσα, καθώς άνοιγα το πακετάκι και ξεδίπλωνα την κουβερτούλα που έλαβα ως δώρο για το μωράκι μας.

Μια υπέροχη, χειροποίητη, πλεκτή κουβερτούλα, σταλμένη από μια φίλη αγαπημένη.

Σε κάθε θηλιά της νιώθω να αναβλύζει η στοργή με την οποία την δούλεψε… ο κόπος και οι ατέλειωτες ώρες που χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το υπέροχο πλεκτό μεταφράζονται σε συναισθήματα βαθιά…

Το χειροποίητο δώρο έχει την δική του, μοναδική αξία…

(περισσότερα δεν θα πω… τα κρατώ καλά φυλαγμένα στην καρδιά μου και στέλνω μια ευχαριστήρια προσευχή προς Εκείνον ο οποίος θέλησε να βρεθεί αυτή η σπάνια ψυχή στον δρόμο μου και να μου παραστέκεται τόσο…)

Ένα “ευχαριστώ” μέσα από την καρδιά μου! και εκ μέρους του μωρού, που θα την πάρει ως “προίκα” και μακάρι να ζεστάνει και δικά του παιδάκια… αυτές οι κουβερτούλες είναι “αθάνατες” και κληρονομούνται από γενιά σε γενιά, μαζί με όλες τις μνήμες που κουβαλούν… ❤

 

k3

 


Ας δούμε την κουβερτούλα μας!

πλεγμένα μοτίφια- τετραγωνάκια ,ενωμένα με τέχνη ώστε να μην διακρίνονται οι ενώσεις, δημιουργούν αυτό το υπέροχο πλεκτό, που περιβάλλεται από μια φροντισμένη δαντέλα. 

το σχέδιο παλιό, απ΄αυτά που πλέον δεν “δουλεύονται” σήμερα, γιατί απαιτούν τεράστια υπομονή και αφοσίωση… και μάλλον εμείς, οι σημερινές πλέκτριες της εποχής της ταχύτητας ,δεν την έχουμε!…

k4

 

στο ίδιο σχέδιο είναι πλεγμένη και μια νυφιάτικη κουβέρτα, που είχε φτιάξει η γιαγιά μου προίκα για τον μπαμπά μου… και τώρα στολίζει το κρεβάτι της αδελφής μου

ίσως αγαπώ τόσο τα πλεκτά και έμαθα επιτέλους σε αυτή την ηλικία να πλέκω, γιατί στις μνήμες των παιδικών μου χρόνων πάντα θα υπάρχει και κάποια πλεκτή δημιουργία:

η γιαγιά να πλέκει ώρες ατελείωτες δαντέλα για τις προίκες μας, οι καναπέδες και τα ντιβάνια στο χωριό να είναι στολισμένα με πλεκτά μαξιλαράκια περίτεχνα, τα τραπεζάκια στολισμένα με σεμεδάκια δαντελωτά, ακόμα και πλεκτά χαλάκια να στολίζουν τα σπιτικά των γιαγιάδων μου

k1

 

μια τέχνη το πλέξιμο που αξίζει να “κληρονομηθεί” στις επόμενες γενιές και να μην χαθεί… (οι κόρες μου άρχισαν να μαθαίνουν) ευτυχώς που επανήλθε στην μόδα, έστω από το εξωτερικό, και ασχολούνται πλέον και οι νέες γυναίκες με αυτή την τόσο χαλαρωτική και δημιουργική ενασχόληση.

Καλά πλεξίματα στις πλέκτριες , και όσες κοπέλες θέλετε να μάθετε βελονάκι πάρτε την απόφαση, δεν είναι και τόσο δύσκολο! αξίζει!!!

 

με την αγάπη μου,

Αλεξία

 

k2

 

Copyrighted.com Registered & Protected 
AAFC-XBWF-3ST8-YFEJ

 

Advertisements

8 Σχόλια (+add yours?)

  1. Yianna Panou
    Ἰούν. 20, 2015 @ 12:02:33

    Τι λαχταριστό χεράκι είναι αυτό;;; (και η κουβέρτα απλά απίθανη!)

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  2. Τριανταφυλλένια
    Ἰούν. 20, 2015 @ 15:14:55

    Το πλέξιμο είναι μεγάλη αγάπη και μας συνδέει τόσο δυνατά με την παράδοσή μας!! Χαίρομαι που έμαθες μεγάλη βελονάκι! Ο άνθρωπος δεν είναι καλό να μένει στάσιμος! Δεν τελειώνει η ζωή μόλις κάνεις οικογένεια!!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰούν. 21, 2015 @ 17:01:41

      Φυσικά και δεν τελειώνει η ζωή μας! 🙂
      με την οικογένεια αρχίζει ολοκληρωμένη
      διάθεση να έχουμε και , με την βοήθεια του Θεού, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά!

      την αγάπη μου

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

  3. Μέλια
    Ἰούν. 20, 2015 @ 22:01:15

    Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι, ένας αγώνας, αν έχεις και “παρέα” τις ατέλειωτες ανηφόρες και τις “μαύρες συννεφιές” ούτε που τις καταλαβαίνεις…γιατί ο καλός Θεός φροντίζει να μην ταξιδεύουμε μόνοι μας…

    την αγάπη μου Αλεξία μου.. και δώσε ένα φιλί σ΄αυτό το χεράκι που ομορφαίνει την κουβερτούλα!

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

  4. Αραμπατζή Ευθυμία
    Ἰούν. 20, 2015 @ 23:37:44

    Τι μου θύμισες τώρα.Η νονά μου όταν γεννήθηκα μου χάρισε μια τέτοια κουβερτούλα.Πριν 4 χρόνια την χρησιμοποίησα για να σκεπάσω την κόρη μου.Αθάνατα τα χειροποίητα δημιουργήματα και ειδικά τα δαντελένια.Εγώ δυστυχώς δεν κατάφερα να μάθω να πλέκω με βελονάκι.Μπράβο σου και μακάρι να συνεχίζεται αυτή η παράδοση στις επόμενες γενιές.

    Ἄρεσε στοὺς 1 πρόσωπο

    Ἀπάντηση

    • momyof6
      Ἰούν. 21, 2015 @ 17:04:50

      Τι ωραία!
      από την νονά στη βαπτιστική και μετά στο παιδάκι της!
      μια όμορφη αλυσίδα που θα συνεχιστεί, πρώτα ο Θεός.
      Τα πλεκτά αυτά είναι πράγματι “αθάνατα”- ίσως επειδή κουβαλούν τόση αγάπη…

      Σε ευχαριστώ, Ευθυμία, για την επίσκεψη και τον σχολιασμό!

      Μοῦ ἀρέσει

      Ἀπάντηση

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: