λόγοι αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου
«Ο Θεός αγαπάει και φροντίζει ιδιαίτερα τους πολύτεκνους. Σε μια μεγάλη οικογένεια δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν κανονικά, εφόσον οι γονείς τους δίνουν σωστή αγωγή. Το ένα παιδί βοηθάει το άλλο. Η μεγαλύτερη κόρη βοηθάει την μητέρα της, το δεύτερο παιδί φροντίζει το μικρότερο κ.λ.π.
.
Υπάρχει αυτό το δόσιμο και ζουν μέσα σε μια ατμόσφαιρα θυσίας και αγάπης. Ο μικρός τον μεγάλο και τον αγαπά και τον σέβεται. Αυτό φυσιολογικά καλλιεργείται σε μια πολύτεκνη οικογένεια.
Για αυτό, όταν στην οικογένεια είναι μόνον ένα ή δυο παιδιά, οι γονείς χρειάζεται πολύ να προσέξουν πως θα τα μεγαλώσουν. Συνήθως κοιτάζουν να μην τους λείψη τίποτε, οπότε τα παιδιά τα έχουν όλα δικά τους και αχρηστεύονται τελείως. Πάρε μια κοπέλα μοναχοκόρη που τα έχει όλα. Έχει την υπηρέτρια που θα της φέρει το φαγητό στην ώρα του, που θα της νοικοκυρέψη το δωμάτιό της κ.λ.π. Η υπηρέτρια πληρώνεται, αλλά καλλιεργείται κιόλας, γιατί δίνεται, προσφέρει, ενώ αυτή, αν δεν κάνη καμιά θυσία, μένει κούτσουρο, ακαλλιέργητη.
Εγώ συνιστώ στους νέους να πάρουν σύζυγο από πολύτεκνη οικογένεια, γιατί τα παιδιά που μεγαλώνουν με οικονομική δυσκολία συνηθίζουν στη θυσία, επειδή σκέφτονται πώς να βοηθήσουν τους γονείς. Αυτό σπάνια το συναντάς στα καλομαθημένα παιδιά. Αλλά και οι πολύτεκνοι γονείς έχουν πλούσια καρδιά.
Θυμάμαι, στην Κατοχή, ήταν στην γειτονιά μας ένα παιδάκι ορφανό που είχε μείνει τελείως μόνο του. Ένας φτωχός οικογενειάρχης, με δέκα παιδιά το λυπήθηκε, το πήρε σπίτι του και το μεγάλωσε και αυτό μαζί με τα δικά του παιδιά. Και ξέρετε έπειτα τι ευλογίες είχε από τον Θεό! Θα τον άφηνε ο Θεός αβοήθητο με τέτοιο φιλότιμο που είχε; Ένας πολύτεκνος μπορεί στις αρχές να αντιμετωπίσει δυσκολίες, αλλά ο Θεός δεν θα τον αφήση.
Να σας πω για μια περίπτωση:
Ένας οικογενειάρχης, που είχε έξι παιδιά, μου είπε μια φορά να κάνω προσευχή να φωτίζη ο Θεός τους νοικοκυραίους να μην τον βγάζουν από το σπίτι. Δυστυχώς πολλοί ιδιοκτήτες, ενώ νοικιάζουν το σπίτι σε οικογένειες με δυο ανθρώπους και πέντε σκύλους ή γατιά να το μουρνταρεύουν, δεν θέλουν οικογένειες με πολλά παιδιά, για να μην τους χαλάσουν δήθεν το σπίτι τους. Αυτός λοιπόν ο οικογενειάρχης είχε κουραστή ο καημένος να τον διώχνη ο ένας ιδιοκτήτης, να μην του νοικιάζη το σπίτι του ο άλλος και να μεταφέρει τα παιδάκια του και τα πράγματά του από σπίτι σε σπίτι με πολλή αγωνία. Εργαζόταν σκληρά, οικονομούσε τα απαραίτητα για την οικογένειά του και δεν έκανε παζάρια για το ενοίκιο, αρκεί να τον άφηναν οι ιδιοκτήτες να μείνη λίγα χρόνια, για να μην ταλαιπωρούνται με τις μετακομίσεις.
Όταν τα άκουσα αυτά, τον πόνεσα και του είπα: «Μη στεναχωριέσαι. Ο Θεός έχει στον λογαριασμό Του και τα δικά σου παιδιά. Αυτός είναι ο Δημιουργός που δίνει στα παιδιά το κυριώτερο, την ψυχή, ενώ εσύ με την σύζυγο, σαν συνδημιουργοί, δίνετε το σώμα. Επομένως ο Θεός ενδιαφέρεται πιο πολύ από σας για τα παιδιά σας».
Δεν πέρασαν δυο-τρεις μήνες, έρχεται χαρούμενος και μου λέει: «Δόξα τω Θεώ, ο Θεός μου οικονόμησε και σπίτι, και μου περισσεύουν και αρκετά χρήματα». Τον ρώτησα τι συνέβη και μου διηγήθηκε το εξής περιστατικό: «Πηγαίνοντας για το χωριό μου, κάθησα λίγο στο πρακτορείο, μέχρι να έρθη η ώρα να φύγη το λεωφορείο. Με πλησιάζει λοιπόν ένας λαχειοπώλης και μου λέει να πάρω λαχεία. Εγώ, επειδή είχα την αρχή ως Χριστιανός να μην παίρνω λαχεία, του είπα ότι δεν ήθελα. Όταν όμως είδα τον λαχειοπώλη να φεύγη, σκέφτηκα μήπως είχε μεγάλη ανάγκη, για αυτό τον φώναξα πάλι και έβγαλα χρήματα να του πληρώσω ένα λαχείο, χωρίς να το πάρω. Μα ο λαχειοπώλης ήταν φιλότιμος και δεν το δέχθηκε αυτό. Πάλι στενοχωρήθηκα και, επειδή ήθελα να τον βοηθήσω, του είπα: «Δώσε μου ένα λαχείο. Ίσως μου χρειασθή». Και αγόρασα ένα λαχείο με σκοπό να χαρή ο άλλος και εγώ να στενοχωρηθώ και λίγο, που παρέβηκα το τυπικό μου. Εκείνο λοιπόν το λαχείο κέρδισε ένα μεγάλο ποσό, αγόρασα και σπίτι, μου περίσσεψαν και χρήματα, για να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Έμαθα και που έμενε ο λαχειοπώλης και πήγα αθόρυβα και του άφησα στην θυρίδα του έναν φάκελο με αρκετά χρήματα, επειδή ήξερα πως δεν θα τα δεχόταν, εάν του τα έδινα στα χέρια». Είναι φοβερό πως ενεργεί στους φιλότιμους η αγάπη του Θεού!
Πηγή: Γέροντος Παΐσιου Ἁγιορείτη Λόγοι Δ’, Οἰκογενειακὴ ζωή, Ἔκδοση Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον “Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος”, Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης
από την ιστοσελίδα της ΠΕΦΙΠ
Η ζωη του αθρωπου εχει και αυτη τα ορια της και τις αντοχες της ο φορτος της ευθυνης μας ειναι βαρυς ………Μπορεις και πρεπει να ελεγχεις τις δυσαρεστες καταστασεις στη ζωη σου και ποτε μην ξεπερνας τα ορια σου και τις αντοχες σου.! ! !
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
σίγουρα, το να προσπαθούμε να κάνουμε πράγματα πέρα από τα όρια αντοχής μας δεν είναι θεμιτό ούτε αρεστό στο Θεό… κρύβει ίσως και πολύ εγωισμό
ωστόσο, αν προσπαθήσουμε να αφήσουμε ταπεινά την ζωή μας στα χέρια του Θεού και εμπιστευτούμε το άγιο θέλημα Του… τότε Εκείνος δεν θα μας «φορτώσει» με σταυρό βαρύτερο από εκείνον που αντέχουμε να σηκώσουμε…
σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη και τον σχολιασμό
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Όμορφη ανάρτηση
Φιλάκια …
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
Καλημέρα, Μαρία Έλενα!
φιλιά και την αγάπη μου
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Τα λόγια του αγίου Παϊσίου ανεκτίμητος θησαυρός!
Καλό μεσημέρι Αλεξία μου.
την αγάπη μου…
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
πράγματι, Μέλια μου!
συγκινητική η αγάπη και το ενδιαφέρον του για κάθε τι που αφορά την οικογένεια…
την αγάπη μου…
Μου αρέσει!Μου αρέσει!
Κάτι τέτοιες συμβουλές μας τονώνουν και μας δυναμώνουν στον αγώνα.. Γονατίζουμε και υποκλινόμαστε στο άπειρο έλεος Του και τότε…ναι τότε βγαίνει από τα μύχια της ψυχής μας το «Γέννητω»…
Σ’ευχαριστούμε για τις αναρτήσεις!
Ο Θεός να σας ευλογεί!
Μου αρέσει!Αρέσει σε 1 άτομο
…όταν πούμε το «Γέννητω» και υποτάξουμε το θέλημά μας στην Θεία Θέληση… όλα γίνονται ευκολοδιάβατα, η κάθε δυσκολία γίνεται χαρά!
να είσαι καλά, Νατάσα μου, ο Θεός να σας ευλογεί και εσάς
σε έχω στο μυαλό μου και στην προσευχή μου, όλα να πάνε κατ΄ευχήν εύχομαι
θα περιμένω τα ευχάριστα νέα! (αν θέλεις, γράψε μου στην «Επικοινωνία» )
Μου αρέσει!Μου αρέσει!