Ο ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΚΑΠΛΑΝΗΣ
(Ἐκ τοὐ περιοδικοῦ «Ζωὴ τοῦ Παιδιοῦ» Διασκευὴ Θ. Μακροπούλου)

Ἀπὸ μικρὸς ὁ Ζώης Καπλάνης ὑπῆρξεν ἥρως τῆς ζωῆς. Θὰ ἦτο τεσσάρων ἐτῶν — ἐκεῖ πέραν εἰς τὸ χωρίον τῆς Ἠπείρου Γραμμένον — ὅταν ἀπέθανεν ἡ καλή του μήτηρ.

Τὸ θέαμα τῆς ἐξηπλωμένης ἀψύχου γυναικὸς ὁ Ζώης δὲν τὸ ἐλησμόνησε ποτέ.

Ὀλίγα ἔτη βραδύτερον ὁ πατήρ του ἐνυμφεύθη καὶ πάλιν. Δυστυχῶς ἡ μητρυιὰ δὲν συνεπάθησε καθόλου τὸ ξένον παιδί.

Δὲν παρῆλθε πολὺς καιρὸς καὶ νέα συμφορὰ ἐκτύπησε τὸν μικρὸν Ζώην:

Ἀπέθανε καὶ ὁ πατήρ του! Συνῆλθεν ὅμως ταχέως καὶ ἀπεφάσισε νὰ ἐργασθῇ, διὰ νὰ συντηρήσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν μητρυιάν, τὴν ὁποίαν δὲν ἤθελε νὰ ἐγκαταλείψῃ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

.