Δεν έχεις Πίστη, όταν τα στάχια σου

προσμένεις να γενούν σιτάρι,

κι από τ΄ άκαρπο δεντρί, που κέντρωσες,

προσμένεις καρπερό βλαστάρι!

Πίστη έχεις, όταν από το χέρσωμα

κι από τα αστραποκαμένα ξύλα,

προσμένεις τους καρπούς ολόδροσους

και καταπράσινα τα φύλλα.

 

Δεν έχεις Πίστη, όταν, πηγαίνοντας

το δρόμο του βουνού, προσμένεις

να φτάσεις ως το ανάερο ψήλωμα

κάποιας κορφής μαρμαρωμένης.

 

Πίστη έχεις, όταν, αλυσόδετος,

μέσα από τα βάθη της αβύσσου,

προσμένεις ως τα ουράνια ελεύτερο

να φτερουγίσει το κορμί σου.

 

Δεν έχεις Πίστη, όταν τ’ απόβραδο

προσμένεις να προβάλλουν τ΄ άστρα,

και με του πετεινού το λάλημα

να φέξη η αυγή ροδογελάστρα!

 

Πίστη έχεις, όταν- όσο αλόγιστο

και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-

προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα

κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.

 

Δεν έχεις Πίστη, όταν, πιστεύοντας,

ρωτάς την κρίση και τη γνώση!

Δεν έχεις Πίστη, όταν την πίστη σου

στο λογικό έχεις θεμελιώσει!

 

Πίστη έχεις, όταν κάθε σου όνειρο

το ανάφτεις στο βωμό της τάμα,

κι αν κάποιο τάμα σου είναι αδύνατο,

προσμένεις να γενεί το θάμα.

 

Γιώργος Δροσίνης

.

Πηγή: ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ

το είδα στο Σπιτάκι της Μέλιας

.

.

.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: