Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων… η ΑΠΟΣΤΟΛΗ των Ελλήνων

ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων· ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

Αν κάποιοι «έλληνες» θέλουν να μένουν στο σκοτάδι γιατί δεν αντέχουν το ΦΩΣ, που είναι ο ίδιος ο Χριστός (ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου), έχει δώσει και για αυτό απάντηση ο Κύριος. Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν… 

enthusiast

Αν αναρωτιέσαι ακόμα
ποιος είναι ο ρόλος
των Ελλήνων
κοίτα απλώς
το ιερό κείμενο*
και θυμήσου
πότε συνάντησαν
τον Σωτήρα

Περισσότερα

“Το πρώτο μου Πάσχα”

Pasxa_epitafios_mesa

Xenopoulos_mΕπί δεκαετίες ο  Γρηγόριος Ξενόπουλος  (1867-1951) έγραφε στο πρώτο παιδικό ελληνικό περιοδικό, τη Διάπλαση των Παίδων, τη στήλη«Αθηναϊκές επιστολές» υπογράφοντας με το ψευδώνυμο Φαίδων. Σε μια από αυτές τις επιστολές, γραμμένη τη δεκαετία του 1930, αλλά πάντα επίκαιρη, αναφέρεται στο Πάσχα και τα γεγονότα που τιμούμε. 

Αγαπητοί μου,

Αυτές τις ημέρες ξαναγυρίζω πάντα στα παιδικά μου χρόνια. Και θυμάμαι τις θαυμάσιες εκείνες γιορτές που χαιρόμουν στην πατρίδα μου, όταν ήμουν μικρό αμέριμνο παιδί κι είχα τους καλούς μου γονείς να με φροντίζουν και να μ΄ οδηγούν σε όλα. Φυσικά και στην εκκλησία ή στα «θρησκευτικά μου καθήκοντα»… όσο ήταν χειμώνας, η μητέρα μου μ΄ έπαιρνε μαζί της στον Αϊ-Γιάννη ή στη Φανερωμένη, τις γειτονικές μας εκκλησίες, που λειτουργούσαν κάπως αργά – από τις οκτώ η μια, από τις εννιά η άλλη. Μα όταν έμπαινε η άνοιξη, που μπορούσα να ξυπνώ και να βγαίνω πιο πρωί, ο πατέρας μου μ΄ έπαιρνε στην Επισκοπιανή ή στον Άγιο Χαράλαμπο, εξοχικές εκκλησίτσες αυτές, σ΄ ένα ωραίο παραθαλάσσιο προάστιο, που λειτουργούσαν από τις επτά. Μετά τη λειτουργία κάναμε κι έναν περίπατο στους Κήπους και γυρίζαμε λιγάκι κουρασμένοι μα πολύ ευχαριστημένοι κι οι δυο.

Περισσότερα

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: