αγία Φιλοθέη η Αθηναία: μια αρχόντισσα σκορπίζει φως μέσα στα σκοτάδια της σκλαβιάς…

Περπάτησε μαζί μας ἡ κυρά…

Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη

 

Μία φορὰ κι ἕνα καιρὸ ἦταν μία ἡλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, ποὺ ζοῦσε μέσα στὰ βελοῦδα, στὰ μετάξια καὶ στὰ ὄνειρα…

Ρηγούλα τ’ ὄνομά της ποὺ πὰ νὰ πεῖ βασιλοπούλα.

Παλάτι της, τὸ ἀρχοντικὸ τῶν Μπενιζέλων.

Νανούρισμα νὰ κοιμηθεῖ τὸ καλότυχο, ὁ «μαρμαρωμένος βασιλιᾶς».

Ἔτσι θὰ μποροῦσε ν’ ἀρχίσει κανεὶς ν’ ἀνιστορεῖ τὸ βίο τῆς Ἅγιας Φιλοθέης, τῆς Κυρᾶς.

Οἱ χρόνοι πού γεννήθηκε ἡ Ρηγούλα ἦταν οἱ χρόνοι πού «ὅλα τὰ ‘σκίαζε ἡ φοβέρα καιτα πλάκωνε ἡ σκλαβιά».

Ἤτανε τότες οἱ χρονιὲς ποὺ «σβησμένες ὅλες οἱ φωτιὲς οἱ πλάστρες μὲς τὴ χώρα».

Ἤτανε τότες ποὺ ὁ Σταυρὸς πολεμοῦσε μὲ τὰ μισοφέγγαρα.

Μεγάλο τὸ ἔχει τοῦ γονιοῦ κι ἡ μόνη κληρονόμος ἡ Ρηγούλα, Πρέπει λοιπόν, ἀνάλογα στὸ γένος καί στά πλούτη της, νὰ μορφωθεῖ ἡ μοναχοκόρη τῶν Μπενιζέληδων.

Καὶ μεγαλώνει, βασιλοπούλα ἴδια, ἡ Ρηγούλα καί φτάνει τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ γονεῖς ὅλου τοῦ κόσμου ὀνειρεύονται νὰ παντρευτεῖ! Κακοπαντρεύεται ὅμως ἡ μοσχοθυγατέρα καί στόν τρίτο χρόνο πεθαίνει ὁ ἄνδρας της. Μὰ κι οἱ γονεῖς της πέθαναν κι αὐτοί καί μένει ἔτσι ὁλομόναχη στὸν κόσμο.

Τὴ θλίψη της, τὴν πίκρα της, ὅμως,  ἡ Ρηγούλα, τὴν κάνει κινητήρια δύναμη.

Ἡ πίστη της νερὸ φουσκωμένο, μπόλικο, τρέχει καί πρίν φανεῖ ἕνας Κοσμᾶς Αἰτωλός, πρὶν ἔρθει ὁ Εὐγένιος Βούλγαρης ὁ Μηνιάτης, πρώτη αὐτὴ πιάνει τὸ ἀσύλληπτο, πὼς ὅποιος χαθεῖ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ θεωρηθεῖ χαμένος καί γιά τὸ Γένος.

Πετάει μ’ ἀπόφαση τὰ ροῦχα της Ἀθηναίας κυρᾶς ἡ Μπενιζέλου, μαζὶ πετάει καἰ τ’ ὄνομά της, τὸ Ρηγούλα,

Φορεῖ τὰ ροῦχα τῆς καλογριᾶς, φορεῖ κι ἕνα καινούργιο ὄνομα: Φιλοθέη ἡ Ἀθηναία.

Καὶ ἡ μεγάλη περιουσία τῶν Μπενιζέλων χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ χτιστεῖ ὁ Παρθενώνας τῆς Φιλοθέης.

Στὴν ἀρχὴ ἔχει πλάι της τὶς ὑπηρέτριες τοῦ πατρικοῦ της, τὶς μαθαίνει τέχνη καί γράμματα.

Σιγὰ σιγὰ στὴν καρδιὰ τῆς Τουρκοκρατημένης Ἀθήνας δημιουργεῖται μία Πρόνοια ποὺ ὅμοια της καί πλάι της μονάχα ἡ Βασιλειάδα μπορεῖ νὰ σταθεῖ.

Διακόσιες κοπέλλες, ἀπὸ τὰ πρῶτα σπίτια τῆς Ἀθήνας, ἀφήνουν μισοτελειωμένα τὰ προικόπανα κι ἔρχονται πλάι στὴν Κυρά.

Γιατί, Κυρὰ ὀνομάζουν οἱ Ἀθηναῖοι τὴν καλογριά τους.

Φτιάχνει τὸ πρῶτο γηροκομεῖο τῆς Ἀθήνας πλάι στὸ μοναστήρι κι ἀνάβει ἔτσι τὸ πρῶτο φῶς μὲς στὴν Ἀθήνα.

Γιὰ τὰ παιδιὰ πάλι ποὺ θὰ κρατήσουν ὅλο τὸ βάρος τοῦ Ἑλληνισμού καί τῆς Ὀρθοδοξίας, ἄλλο κτίριο, νὰ μάθουν τέχνη, γράμματα, νὰ μάθουν πὼς εἶναι Χριστιανοὶ κι Ἕλληνες.

Καὶ μόλις μπαίνουν σὲ αὐλάκι αὐτά, σηκώνει τὰ μανίκια ἡ Φιλοθέη καί φτιάχνει Νοσοκομεῖο μά καί ξενοδοχεῖο μὲ τὴν παλιὰ τὴν πρώτη ἔννοια τῆς λέξης.

Γιὰ τοὺς ξένους, τοὺς γυρολόγους ποὺ καθὼς γύριζαν στὸν τόπο τους, λέγαν πὼς κάτι καινούργιο γίνεται στὴν Ἀθήνα.

Κι ὁ ὁδοιπόρος ποὺ πορευότανε κάτω ἀπὸ τὸ λιοπύρι τῆς Ἀττικῆς καὶ ξεραίνονταν τὰ σωθικά του ἀπὸ τὴ δίψα ἔβρισκε πηγὴ νὰ δροσιστεῖ ἀπ’ τὸ πηγάδι ποὺ ἄνοιξε ἡ Κυρὰ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, τὸ «Ψυχικό».

Τὴν Κυρὰ ποὺ τὴν ξέρουν πιὰ οἱ Ἕλληνες μὰ καὶ οἱ Τοῦρκοι, ποὺ ψάχνουν νὰ βροῦν ἀφορμὴ νὰ τὴν τσακίσουν τὴν καλογριά.

Καὶ βρῆκαν τὴν αἰτία:

Κάτι Ἑλληνοποῦλες, ποὺ τὶς εἶχαν ἁρπάξει οἱ ἀλλόθρησκοι, θέλουν νὰ σώσουν τὴν πίστη τους. Προσπέφτουνε στὴν ἡγουμένη.

Τὶς κρύβει ἡ Κυρά, μὰ πιάνεται ἀπ’ τοὺς Τούρκους ποὺ τὴ βασανίζουνε σκληρὰ «τὴν πίστη σου  ἤ  τὴ ζωή σου».

Μὰ ἄρχοντες σεβαστοὶ μιλοῦν στοὺς Τούρκους κι ἡμερεύουνε ἔτσι τ’ ἀγρίμια.

Καὶ λεύτερη ἡ καλογριά, ξεκινάει νὰ πάει ἀπέναντι στὴ Τζιά νὰ ἐτοιμάσει καί ἐκεῖ μοναστηράκι.

Ἑστία ἀντίστασης στὸν κατακτητή καί τόν ἀλλόθρησκο.

Βράδυ, παραμονὴ τοῦ Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτη ἤτανε, συνάχτηκαν γιὰ ὁλονυχτία οἱ καλογριές καί τότες ἤτανε ποὺ σπάσανε τὶς πόρτες οἱ ἀντίχριστοι.

Τὴν πιάσανε, τὴν χτύπησαν τόσο, ὅσες ἤταν καί οἱ καλωσύνες της καί πεθαμένη, πές, τὴν παρατήσανε.

Βοτάνια, γιατροσόφια τῆς βάζαν στίς πληγές οἱ καλογριὲς μὰ ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ ἦταν ν’ ἀναπαυτεῖ ὁ ἐργάτης Του.

Στὶς 19 Φεβρουαρίου ξεκουράστηκε.

Μία φορὰ κι ἕναν καιρὸ ἦταν μία ἡλιογέννητη καλότυχη βασιλοπούλα, ποὺ ζοῦσε μέσα στὰ βελοῦδα, στὰ μετάξια καιί τά ὄνειρα.

Καὶ πούλησε τὰ βελοῦδα, τὰ μετάξια καί τά ὄνειρα.

Καὶ πούλησε τὰ βελοῦδα, τὰ μετάξια καί τά ‘κᾶνε σπιτικὸ γιὰ τοὺς κατατρεγμένους.

Μία φορὰ κι ἕναν καιρό, μαζί μας ἐπερπάτησε μία Γυναίκα, ἄξια Γυναίκα νὰ τὴν πεῖς, μαζί μας ἐπερπάτησε ἡ Ὁσία Φιλοθέη.

”Πειραική Εκκλησία”Φεβρ.2001

 ηλεκτρονική πηγή: http://www.imaik.gr/?p=9482&page=2

********************************

Η Ρηγούλα Μπενιζέλου μεγάλωσε και μορφώθηκε σαν βασιλοπούλα στο αρχοντικό των Μπενιζέλων.

Σπλαχνική από μικρό παιδί, μοιράζει τ’ αγαθά της στους φτωχούς.

Μεγαλώνει. Κακοπαντρεύεται όμως, στον τρίτο χρόνο πεθαίνει ο σύζυγός της. Πεθαίνουν και οι γονείς της.

Ολομόναχη στον κόσμο, μετατρέπει τη θλίψη της σε κινητήρια δύναμη. Η αρχοντοπούλα αθηνιώτισσα Κυρά γίνεται μοναχή κα φθάνει σε έσχατες πνευματικές και υλικές προσφορές για το Γένος, στη μεγάλη νύχτα του φοβερού 16ου αιώνα.

Γράφει ο Συναξαριστής της:

«Δέκα χρόνοι ήσαν της χηρείας της περασμένοι και οι μεν γονείς αυτής αφέντες τας εν γη διατριβάς απέρασαν εις την άλλην ζωήν, η δε Αγία ελευθερωθείσα από τέτοια εμπόδια και δοξάσασα τον Θεόν ήρξατο εν ταπεινοφροσύνη πνεύματος ασκητικωτέρας διαγωγής, νηστείαις, αγρυπνίαις και προσευχαίς σχολάζουσα και ως φολόπονος μέλισσα ειργάζετο το γλυκύτατο μέλι της αρετής.»

Η Φιλοθέη με το τιμημένο ράσο ρίχνεται στην κυριολεξία σ’ ένα κοινωνικό και πνευματικό έργο που δεν έχει προηγούμενο. Συγκεντρώνει στα χέρια της όλη την πατρική περιουσία καθώς και του συζύγου της και  οργανώνει πρωτοφανές για την εποχή, μέσα στην Αθήνα, εκκλησιαστικό και εκπαιδευτικό κέντρο.

Στην αρχή έχει πλάι της τις υπηρέτριες του πατρικού της, τις μαθαίνει τέχνη και γράμματα. Σιγά- σιγά στην καρδιά της τουρκοκρατούμενης Αθήνας δημιουργείται μια Πρόνοια που όμοιά της και πλάι της μονάχα η Βασιλειάδα μπορεί να σταθεί.

Διακόσιες κοπέλες από τα πρώτα σπίτια της Αθήνας αφήνουν μισοτελειωμένα τα προικόπανα κι έρχονται πλάι στην Κυρά.

Φτιάχνεται το πρώτο γηροκομείο της Αθήνας πλάι στο μοναστήρι κι ανάβει έτσι το πρώτο φως μεσ’ στην Αθήνα.

Για τα παιδιά πάλι που θα κρατήσουν όλο το βάρος του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, άλλο κτίριο, να μάθουν τέχνη, γράμματα, να μάθουν πώς είναι Χριστιανοί και Έλληνες. Φτιάχνει Νοσοκομείο μα και ξενοδοχείο.

Κι ο οδοιπόρος που ξεραίνονταν τα σωθικά του απ το λιοπύρι της Αττικής έβρισκε πηγή να δροσιστεί απ’ το πηγάδι που άνοιξε η Κυρά έξω απ’ την Αθήνα, το «Ψυχικό».

Αγώνας της να διατηρηθεί η φλόγα του Χριστού στη ρημαγμένη χώρα και ο Χριστός να παρασταθεί στη μεγάλη αγωνία του Έθνους και να το γλυτώσει απ’ τον εκτουρκισμό και τον εξισλαμισμό.

Θαυμάζει κανείς το έργο που η σεμνή αυτή Αθηναία ανέλαβα να εκτελέσει μέσα στην σκλαβιά, ενώ και της οικογενείας της η παράδοση και των λογίων της γενιάς της μπορούσε να τη φέρει στην Ευρώπη, για να ζήσει ανάμεσα στους σοφούς και τους εκλεπτυσμένους του πνεύματος, τη ρομαντική νοσταλγία της αναγέννησης του δούλου Γένους.

Η Φιλοθέη Μπενιζέλου ετόλμησε στη μαύρη εποχή ό,τι δεν τόλμησαν οι δάσκαλοι του Γένους παρά μόνο μετά 100 και 200 χρόνια: τη συγκράτηση και την αναγέννηση του Ελληνισμού στη σκοτεινότερη εποχή της σκλαβιάς. Πόση δύναμη είχαν τα παιδιάτικά της όνειρα, που τα γιγάντωσε ο ατομικός της πόνος!

Οι Τούρκοι δεν άργησαν να βρουν αφορμή να τσακίσουν την καλογριά.

Και βρήκαν την αιτία. Κάτι Ελληνοπούλες που τις είχαν αρπάξει οι αλλόθρησκοι θέλαν να σώσουν την πίστη τους. Προσπέφτουνε στην ηγουμένη. Τις κρύβει η Κυρά, μα πιάνεται απ’ τους Τούρκους που τη βασανίζουνε σκληρά: «την πίστη σου ή τη ζωή σου». Μα άρχοντες σεβαστοί μιλούν στους Τούρκους κι ημερεύουνε έτσι τα’ αγρίμια. Και λεύτερη η καλογριά ξεκινάει να πάει απέναντι στη Τζιά, να ετοιμάσει κι εκεί μοναστηράκι, εστία αντίστασης στον κατακτητή και στον αλλόθρησκο.

Βράδυ, παραμονή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη ήτανε, συνάχτηκαν για ολονυχτία οι καλόγριες και τότε ήτανε που σπάσανε τις πόρτες οι αντίχριστοι. Την πιάσανε, τη χτύπησαν τόσο. Όσες ήταν κι οι καλωσύνες της και πεθαμένη, πες, την παρατήσανε. Βοτάνια, γιατροσόφια της βάζαν στις πληγές οι καλογριές, μα η βουλή του Θεού ήταν ν’ αναπαυτεί ο εργάτης Του.

Στις 19 Φεβρουαρίου ξεκουράστηκε…

πηγή:http://www.oikaf.gr/01A376CC.el.aspx

Advertisements

1 Σχόλιο (+add yours?)

  1. Εἰδοποίηση σύνδεσης: Η “κυρά των Αθηνών”- αγία Φιλοθέη- και η προσφορά της στα μαύρα χρόνια της σκλαβιάς | Αντέχουμε...

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: